Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘TBC ბანკი’

 

20140921_213706

ჩემი “საბა”

არ მგონია, ვინმეს დავიწყებოდა, მაგრამ მაინც იმით დავიწყებ, რომ ხვალ “საბაა“, წლის მთავარი ლიტერატურული მოვლენა, რუსთაველის თეატრში და “რუსთავი-2”-ის ღია ეთერში, ოცდაორში ოცდაორზე.

საერთო აზრი “საბაზე” კი არა, ნობელის ლიტერატურულ პრემიაზეც არ არსებობს. ზოგი ემადლიერება, ზოგი ეჭვის თვალით უყურებს – წიგნების ერთმანეთთან შედარება და საუკეთესოს გამოვლენა რა ახირებაა, ჩემთვის საუკეთესო ის არის, რაც მე მომწონსო, მაგრამ ფაქტია, “საბაზე” მაინც ყველაზე მეტს ლაპარაკობენ, ყველაზე დაწვრილებით განიხილავენ, შორთლისთში მოხვედრა ყველაზე მეტად უხარიათ და გამარჯვებითაც ყველაზე მეტად ამაყობენ.

ჰოდა, მოლი ამ ამბავს როგორ გამოტოვებდა. მით უფრო, ჩანთაში კუწკუწა მოსაწვევი უდევს და ორშაბათს ნომინანტებზე ნაკლებად არ ელოდება :). სანამ წლევანდელი ტრიუმფატორების ვინაობა გაგვიგია, მოდი, ერთად გადავხედოთ ნომინანტთა სიას – რა გვაქვს და რას ველით.

შეხსენება ზედმეტი მგონია, მაგრამ კიდევ ერთხელ და ძალიან მოკლედ – ფორმატზე: ჯერ ლონგლისტი ივსება მთელი წლის ლიტერატურული მონაგარით, მერე მკაცრად გასაიდუმლოებული ჟიური არჩევს რჩეულთა შორის რჩეულებს – შორთლისტს და ბოლოს უკვე – ლაურეატებს.

ვიდრე საქმეზე გადავალ, რამდენიმე აუცილებელი განმარტება უნდა გავაკეთო. რიტორიკაში წერია, ყველაფერი შესავლით უნდა დაიწყოს კაცმაო და მე ვინ ვარ, რომ ეს წესი არაფრად ჩავაგდო :)

შორთლისტში ჩემი მეგობრებიც არიან, ადამიანები, რომელთა წარმატებაც გულით მახარებს და ყოველთვის და ყველგან ვგულშემატკივრობ, მაგრამ ახლა ზედმიწევნით ობიექტური ვარ – წიგნებზე ვყვები და სხვანაირად არ გამოვა, ერთი კარგი ქართული ფილმისა არ იყოს, პირადი გრძნობები გვერდზე უნდა გადავდო.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

world book day 1საცა სამართალია, ეს დღე კალენდარში წითლად უნდა იყოს მონიშნული და ასე რომ არ არის, მკრეხელობა და მერვე მომაკვდინებელი ცოდვა მგონია; ვის გაუგონია, წიგნის საერთაშორისო დღეს ადამიანი მუშაობდეს?!

მითუმეტეს, წელს იმდენი რამ დაგეგმეს და დააანონსეს, ჯერ განრიგს რომ გადავხედე და მერე სამსახურის ორგანაიზერს, გული შემიწუხდა – პირველ შემთხვევაში, სიხარულისგან და მეორეში – პირიქით.

თუმცა, ხომ გაგონიათ, ნამდვილმა ბიბლიოფილმა თუ გაიწია, ცხრა უღელი ხარ-კამეჩი ვერ დააკავებსო; ჰოდა, მოლი რისი მოლი იქნებოდა, აქაც გამოსავალი რომ არ მოეძებნა – სამსახურში დილაუთენია მივქანდი, სასწრაფო და გადაუდებელი საქმეები ისეთი ტემპით მოვაგვარე, კლავიატურას ბოლი ასდიოდა; და თორმეტი საათისთვის უკვე რუსთაველის თეატრისკენ მივქროდი ზურგზეჩანთამოკიდებული.

(more…)

Read Full Post »

%d bloggers like this: