Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘Rusa’

ფუნთუშებიბლოგერ მკითხველებს ჩემზე უკეთ მოეხსენებათ, ვორდპრესულ ხლართებში ნაკლებად გათვითცნობიერებულებს კი გეტყვით, რომ სამზარეულოში, თქვენთვის ცხელ-ცხელი პოსტები რომ ცხვება, ერთი ასეთი კუთხეა – Search Engine Terms, იმ სიტყვებითა და ფრაზებით გამოჭედილი, ვიზიტორებს კომპასივით რომ მოუმარჯვებიათ და ბლოგს მოსდგომიან.

ყოველდღე, დილიდან საღამომდე, ვირტუალურ საკუჭნაოში ათასნაირი სიტყვა და ფრაზა ხვდება. სულო და გულო, რას აღარ წააწყდები! ზოგჯერ ისეთ მაძიებელს გადაეყრები, გაოცებისაგან თვალები შუბლზე აგიცოცდება – აქ როგორ მოხვდაო. წელიწადში ერთხელ ან ორჯერ მათი გამომზეურება სახალისო კომენტარების თანხლებით კი ქართველ ბლოგერთა ძველი და ურყევი ტრადიციაა.

Search Term-ებს, ცხადია, მეტწილად ბლოგის თემატიკა განაპირობებს და არც უნდა იყოს გასაკვირი, რომ კულინარიურ რესურსზე სიტყვათსაცავი ძირითადად სალათებით, რეცეპტებითა და ნამცხვრებით არის გაძეძგილი, Fashion-ბლოგზე – ცნობილი ბრენდებით, მუსიკალურ ბლოგს სხვანაირად აგნებენ, სამხედროს – სხვანაირად…

მოლი ბლუმის ბლოგზე წიგნები, ავტორები და ლიტერატურული პერსონაჟები ჭარბობენ.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

Michele Clement

– არ მოკლა!

გამყინავი ხმა თურმე მართლა ყინავს. გავშეშდი.

* * *

რას იფიქრებდა, მისი მკერდი თუ ჩამოეშვებოდა ოდესმე. კანი ჰქონდა – ვინც ეხებოდა, ყველა იმას ფიქრობდა, არასდროს დაბერდებაო, მაგრამ დაბერდა. სარკე იქნებ მქრქალი შუქით მოეტყუებინა, მაგრამ საკუთარ თავს ვერ მოატყუებდა. იმიტომ კი არა, რომ ვერ აკადრებდა – მეტიც უკადრებიათ – უბრალოდ, ვერ მოახერხებდა.

საკუთარ თავში უყურებდა ნაოჭებიან ანარეკლს.

მარტოობის ათას ერთი ღამე გამოიარა. მარტომ არა – ათას ერთ კაცთან.

(more…)

Read Full Post »

ტესტი

დიდხანს უყურა ორ წითელ ხაზს. დახუჭავდა თვალებს, გაახელდა, ისევ ორი ხაზი იყო. ყველაფერს გაიღებდა, ოღონდ ერთი გამქრალიყო. ის კი ჯიბრზე არ ქრებოდა.

– რომ წახვალ, ჩემზე დაწერ რამეს?

ყველაფერი თავდაყირა დადგა და თუ როდესმე რამე უნდა დაეწერა, ალბათ ბოლოდან. ოღონდ ვერ მიხვდა, რატომ სთხოვა მასზე რამე დაეწერა, რადგან ბოლოს რაღაც ჩანახატის მსგავსი მეთერთმეტე კლასში დაწერა, პასკალს რომ კითხულობდა და სოფელს აკვირდებოდა.

ახალი წელი მალე შემოვა. სოფელს არაფერი ეტყობა.

უსიცოცხლობა და სიმშვიდე – ამაღამ შიმშილი არავის ემუქრება. აუტანელია ეს სიმაძღრე და სიმშვიდე, სიზანტე, კმაყოფილება – წინააღმდეგობა ჩვენი ბუნების არსთან.

“აქ აშკარად მეტყობა იმ დამთრგუნველი წიგნის გავლენა”.

კაცმა არ იცის, რამ გაახსენა ცამეტი წლის წინანდელი დღიურის ბოლო ჩანაწერი. მაშინ მიხვდა, წერა არ უნდა გაეგრძელებინა, თუ არ უნდოდა მთელი ცხოვრების განმავლობაში საკუთარი თავისთვის დაეცინა.

(more…)

Read Full Post »

%d bloggers like this: