Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘ჯორჯ ორუელი’

George Orwellგულზე ხელი დაიდეთ და ისე მითხარით, ხომ გქონიათ შემთხვევა, საუკუნის წიგნს რომ კითხულობ, კითხულობ და უცებ ხვდები – დღევანდელობაზეა დაწერილი?

ზუსტად მიგნებულ სიუჟეტთან ერთად, მწერლის გენიალურობის ბრალიცაა. ისეთი რამ დაუწერია, საუკუნის მერეც რომ აფორიაქებს მკითხველს.

სწორედ ასეთი მწერალია ჯორჯ ორუელი, უაღრესად თანამედროვე, და, ალბათ, ამიტომაც თარგმნიან ხშირად და სიამოვნებით ჩვენი გამომცემლობები.

ოღონდ,  აქ არც სიმართლის სამინისტროზე ვაპირებ თხრობას, არც “უფროს ძმასა” და ლეგენდარულ ფორმულაზე: “2+2=5”,  არც იმ უკვდავ ფრაზაზე, ახლა რომ გაგახსენდათ –  “ყველა ცხოველი თანასწორია, მაგრამ ზოგიერთი უფრო თანასწორია, ვიდრე სხვები “. ესენი სხვა დროისთვის იყოს…

დღეს ახალგადმოქართულებულ წიგნზე გიამბობთ და ბარემ აქვე ვაღიარებ, რომ ნამდვილად არ ვიცოდი, ორუელს სამხედრო კორესპონდენტის ჩანაწერებიც თუ ჰქონდა აკინძული.

პატივი კატალონიას”  ესპანეთშია დაწერილი, გაგანია სამოქალაქო ომის დროს.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

წიგნები, რომლებსაც დეკემბერში ველოდებით

ახალი წიგნები. გამომცემლობა "პალიტრა L". თბილისი, 2013

ზამთარი რომ საუკეთესო დროა კითხვისთვის,  ჩემზე უკეთ მოგეხსენებათ. არა, კარგი წიგნი ზაფხულშიც კარგია, მაგრამ გარეთ არყისფრად რომ თენდება, საქმე არ გაქვს და არც არსად გეჩქარება, სავარძელში რომ მოკალათდები,  საყვარელ პლედში გაეხვევი, მაგარზე მაგარ და ტკბილზე ტკბილ ჩაის მოიდგამ გვერდით და ცინცხალ საკითხავს გადაშლი – სულ სხვაა…

ჰოდა, თქვენი მოლიც დატრიალდა, მიდგა-მოდგა, ხალხი შეაწუხა და ბლოგისთვის იმ წიგნების ჩამონათვალი გაახერხა, სადეკემბროდ რომ გამოჩნდება მაღაზიებში. აქედანვე გეტყვით, ისეთ გემრიელობებს გვპირდებიან გამომცემლობები, სიამოვნებისგან ხელებს ვიფშვნეტ და ერთი სული მაქვს, გაგიზიაროთ.

(more…)

Read Full Post »

De Grote Donorshow. BNN. Netherlands. 2007-2008

ყოვლისმცოდნე ენციკლოპედიებს თუ ვენდობით, პირველი სატელევიზიო რეალითი-შოუ, ამერიკული “ფარული კამერა”, ცისფერ ეკრანებზე 1948 წელს გამოჩენილა და მას შემდეგ მსგავს ტელეპროექტებს სტაბილური პოპულარობა არასოდეს მოჰკლებია – ადამიანი ცნობისმოყვარე არსებაა და სხვისი ცხოვრების ჭუჭრუტანიდან თვალთვალი, დიახაც, რომ ძალიან აინტერესებს. სამწუხაროდ, ეს ის ჯანსაღი ცნობისმოყვარეობა არ არის, სოკრატე ყოველგვარი სიბრძნის საწყისად რომ მიიჩნევდა.

ჟანრის კლასიკურ ნიმუშს, ჯორჯ ორუელის უკვდავი ანტიუტოპიის პატივსაცემად მონათლულ “დიდ ძმას” ანალოგები მსოფლიოს ყველა ქვეყანაში მოეძებნება და არც ქართული ტელევიზიაა გამონაკლისი. ჩვენთან, დიდი ხანია, კონტენტს რეიტინგების მიხედვით განსაზღვრავენ და თუ პროგრამა მაყურებელთა უმრავლესობას მოსწონს, შინაარსობრივი მხარე რა მოსატანია… ერთი ცნობილი ლათინური მაქსიმის არ იყოს, გემოვნებაზე არავინ დაობს. მით უმეტეს, რომ ამა თუ იმ გადაცემის ირგვლივ გამართული კამათიც რეიტინგის წისქვილზე ასხამს წყალს.

დღემდე განხორციელებული სამამულო პროექტებიდან, ყველაზე მეტად, ძველი “კანდიდატი” და სულ ახლახანს დასრულებული “შეგირდი” მომეწონა. კონკურენტები უპირატესობის მოპოვებას შიშველი სხეულების დემონსტრირების და სკანდალური გამოხტომების კი არა, გონებრივი შესაძლებლობების და საზრიანობის ხარჯზე ცდილობდნენ. რაც მთავარია, გადაწყვეტილების მიღებაში მაყურებლის მონაწილეობის ხარისხი მინიმუმამდე იყო დაყვანილი. თუ შემოქმედებით კონკურსებში საუკეთესო ნაწარმოების პირდაპირი კენჭისყრით არჩევა მხოლოდ და მხოლოდ კოლექტიური გემოვნების (ანუ, უგემოვნების)  მორიგი ტრიუმფია, სხვა ფორმატის რეალითი-შოუებში გადაწყვეტილების ხმათა უმრავლესობით მიღება, ზოგჯერ, ეთიკის ზღვარსაც კი სცილდება.

(more…)

Read Full Post »

%d bloggers like this: