Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘ძიძა’

არ მესმის, რატომ ამბობენ, ბავშვებთან ურთიერთობა რთულიაო. რთული კი არა, მარტივზე მარტივია, თუმცა, რასაკვირველია, ყველას არ გამოსდის. ჰმ… მოდი, ვაღიაროთ, რომ ძალიან ცოტას თუ ეხერხება და ბუნებრივიცაა – განა რამდენი სრულყოფილება დაიარება ამქვეყნად თოჯინასავით პრიალა, შავი თმით და გონიერი ცისფერი თვალებით? ბუნებრივია, ერთადერთი და როგორ გგონიათ, ამისთანა ძიძას ბენქსების ხუთ ბავშვთან გამკლავება გაუჭირდება? მითუმეტეს, თავიდან ოთხნი იყვნენ და ნაბოლარა ანაბელი რომ დაიბადა, უფროსებმა უკვე მშვენივრად იცოდნენ თავისი ადგილი. კარგად მახსოვს, ალუბლის შესახვევის ჩვიდმეტ ნომერში პირველად რომ მივედი, რა თავგასულები დამხვდნენ – ჯეინი იმასაც კი მასწავლიდა, ტყუპებისთვის წამალი მიმეცა თუ არა, მაიკლი კი მიქსტურის დალევას იქამდე არ აპირებდა, სანამ ჩემებურად არ დავუბრიალე თვალები.

ახლა თქვენც არ დამიწყოთ, საიდან მოხვდი ალუბლის შესახვევშიო, დაგინახეთ, ქოლგით რომ მოფრინავდიო და მსგავსი აბდაუბდა. ღირსეული მანდილოსანი გახლავართ, ორ ღილზე შეკრული ზამშის ახალი ტუფლები მაცვია და მეტი არ მინდა, ვინმემ მაკადროს, რომ კიბის სახელურზე ქვემოდან ზემოთ დავსრიალებ ან ჩაის მივირთმევ ჰაერში ბიძაჩემთან ერთად!

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

mary poppins cover

მერი პოპინსს

ჩემს ბავშვობაში, სამწუხაროდ, ძიძების ინსტიტუტი არ არსებობდა – ბებიების თემა უფრო აქტუალური გახლდათ. შინ მეც ორი დიდედა მყავდა, თან ისეთი მზრუნველები და მოსიყვარულეები იყვნენ, ისე მანებივრებდნენ და მევლებოდნენ თავს, რომ გაეგოთ, ქარიან ამინდში ჩუმჩუმად დაძვრება ბაღში და ქოლგით მონარნარე ძიძის მოლოდინში ცას მისჩერებიაო, გული გაუსკდებოდათ.

არადა, სულ არ იყო ჩემი ბრალი – “მერი პოპინსი“ თვითონ არ წამიკითხეს? იქამდე ისეთი წესიერი ვიყავი, შურის ნატამალი არ გაჰკარებია ჩემს ფიქრებს, ალუბლების ქუჩაზე დატრიალებული ამბების შემდეგ კი ისე მშურდა მაიკლ და ჯეინ ბენქსების, ენით ვერ აგიწერთ.

როგორ არ უნდა შემშურებოდა? მართალია, ძალიან ლაღი და სასიამოვნო ბავშვობა მქონდა, მაგრამ მე რომ საჭადრაკო ამოცანებს ჩავჩიჩინებდი, ისინი, ძია ელბერტთან ერთად ჭერში იყვნენ გამოკიდებულები და ისე მიირთმევდნენ ჩაის, თანაც, არ დაგავიწყდეთ – ტორტთან ერთად! და სიცილის ჭიასთან ერთად ფართხალებდნენ!

ახლა ბუშტები? დიახ, დიახ, სწორედ ისინი, მუშტისტოლა დედაბერი რომ ყიდდა, გაბერავდი თუ არა, შენი სახელი და გვარი დაეწერებოდა და ჰაერში აგალივლივებდა.

(more…)

Read Full Post »

%d bloggers like this: