Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘ძველი თარო’

ბავშვობაში “დილის” ერთგული და მადლიერი მკითხველი გახლდით.

გამომიწერდა დედა მთელი წლისას (კიოსკში ნაყიდს რას ვიკადრებდი, აბონემენტი უნდა მქონოდა შინ დაგულებული), მერე ვარდო ფოსტალიონს მოჰქონდა და ერთი გენახათ, რა სიხარული იყო, დიდი ჩანთიდან  ახალ ნომერს რომ ამოაძვრენდა.

იმ უსაყვარლეს, საუკეთესო მხატვრების მოხატულ, საბავშვო ლექსებით, პატარ-პატარა მოთხრობებით, სახალისო რუბრიკებით, ათასნაირი გამოცანებით, შარადებით, ფერადი კროსვორდებითა და რებუსებით სავსე ჟურნალს დროდადრო უცხო, უცნაური და განსაკუთრებული ნუგბარიც მოჰყვებოდა. გადავშლიდით შუა ფურცლებს და ნახატებით მოყოლილ თავშესაქცევ ამბებს ვკითხულობდით.

კომიქსი რას ნიშნავდა, მაშინ არ ვიცოდით, სიტყვაც არ გაგვეგო, მაგრამ “დილას” ბევრი ზუსტადაც რომ გია ლაფაურის შედევრების ეშხით ელოდებოდა.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

ქართული ლინდგრენოგრაფია, პირობითად, ორ ნაწილად იყოფა. “ნაკადულით” დაიწყო და უკვე თანამედროვე გამომცემლობების ფერად-ფერადი წიგნებით გრძელდება.

ახალი მაინც ახალია. ხარისხს, დიზაინს, შვედურ ილუსტრაციებს, რედაქტურას რომ გავეშვათ, 2002 წლიდან დღემდე ექვსი ახალი თარგმანი მოგვეძევება. ოღონდ ძველს ისეთი ხიბლი აქვს, ვერც ერთი ცინცხალი გამოცემა ვერ დაიკვეხნის.

დღეს ძველ წიგნებზე მოგიყვებით. თავის დროზე, ინტერნეტში ბევრი ვეძებე ერთად თავმოყრილი ინფორმაცია და ვერსად ვიპოვე. ყველაფერი ჩემი აკინძულია. ჩათვალეთ, რომ დამწყები ბიბლიოგრაფის ნაშრომს კითხულობთ და ძალიან მკაცრადაც ნუ განმსჯით.

ახლა ცოტა უცნაურად ჟღერს, მაგრამ სამამულო ლინდგრენოგრაფია ფრუ ასტრიდის სავიზიტო ბარათით – პეპით ან კარლსონით არ დაწყებულა. პირველად, 1968 წელს, ქართულად “კალე ბლუმკვისტის თავგადასავალი” თარგმნეს.

(more…)

Read Full Post »

 

ერთი, ფრიად პოპულარული და ფართოდ გავრცელებული სისულელის თანახმად, ამქვეყნად მნიშვნელოვანი, ღირებული და ფასეული მხოლოდ კლასიკაა. საბავშვო ლიტერატურა გასართობი, არასერიოზული, მეორეხარისხოვანი საკითხავია.

ეს, რბილად რომ ვთქვათ, ბრიყვული მოსაზრება მომისმენია და წამიკითხავს ფეისბუქზე, ჩემი ბლოგების კომენტარებში, სხვის ბლოგებზე, წიგნის მაღაზიებში, ქუჩაში, სამარშრუტოში, წიგნის ფესტივალზე. მოკლედ, ყველგან, სადაც საქართველოა და წიგნებზე ლაპარაკობენ. წიგნებზე საუბარი კი, ამ ბოლო დროს, მოგეხსენებათ, არავის ეზარება – ორიოდე ასეული წაკითხული გვერდის შემდეგ რატომღაც ყველას ბიბლიოექსპერტობაზე აქვს პრეტენზია და ჰოი, საოცრებავ, უმრავლესობა უკვდავი კლასიკის ადეპტი აღმოჩნდება ხოლმე.

სულ ახლახანს აღმოვაჩინე, რომ ბუკინისტური წიგნების ფასებიც. ხშირად, ამ უკვდავი და უნივერსალური ფორმულით განისაზღვრება.

ბუკინისტურ სტენდებს რომ დააკვირდეთ, წინა პლანზე, საუკეთესო ადგილას კლასიკად მიჩნეული სქელ-სქელი ტომებია ჩამომწკრივებული. ფერად-ფერადი საბავშვო წიგნები კუთხეშია მიწყობილი, ისე, სასხვათაშორისოდ, “გვაქვს და ხომ არ გადავყრით” პრინციპით.

ფასებიც, როგორც წესი, სასხვათაშორისოა.

(more…)

Read Full Post »

ამას წინათ, ბლოგზე თამარა მესტუმრა, რაღაცები დაათვალიერა და ნავიგატორზე კომენტარი დამიტოვა, რა ნამუშევარიაო.

ნავიგატორი, გეცოდინებათ, აქაური სარჩევია. ყველა ბლოგის ბმულია ერთად შეგროვებული. ხელით მტერმა დათვალა, ჩემისთანა ჰუმანიტარმა – მითუმეტეს, რამდენჯერაც ვცადე, იმდენჯერ ავირიე, მაგრამ თავად ვორდპრესი ითვლის გულმოდგინედ და უშეცდომოდ და, ვორდპრესის მიხედვით, შვიდ წელიწადში 631 ბლოგი გამომიქვეყნებია.

631 ბლოგი, შესაძლოა, არც ისე ბევრი იყოს, მაგრამ ისეთი რიცხვია, გინდა, არ გინდა, დაგაფიქრებს. ფიქრებზე მერე, ჯერ წელიწადი შევაჯამოთ.

ალალად გეტყვით, ბლოგისთვის არ იყო ურიგო წელი. მსხვილ ტექნოგენულ კატასტროფებს ავცდით. ზაფხულის არდადეგებიც შევირგეთ, მნიშვნელოვანი ღონისძიება არ ჩაგვიგდია, ხელი არავის და არაფერს არ შეუშლია.

ფეისბუქის გვერდიც, ასე თუ ისე, გამოცოცხლდა. ამ წუთისთვის 6123 მკითხველი ჰყავს (შარშან ოქტომბერში 2000-ს ძლივს წვდებოდა). ფეიჯისთვის კატასტროფულად ცოტაა, მაგრამ მაინც მხნედ ვარ, რობინზონ კრუზოს კუნძულს და ატაკამას უდაბნოს აღარ ჰგავს.

(more…)

Read Full Post »

მეზობელმა შემომხედა ამასწინათ, რაღაცებზე ვიქაქანეთ, ყავა დავლიეთ, ჩემი ძველი თაროები დაათვალიერა და შენო, სერიოზული კოლექციონერი გამხდარხარ, ახალი წიგნები, ალბათ, საერთოდ არ გაინტერესებსო.

იხუმრა, ცხადია. ცხრა ძველი თარო მაქვს ოთახში და იმ ცხრის გვერდით ოთხი ამდენი ახალიც მიდევს. კვალიფიკაციის შეცვლა და ბუკინისტურ დიეტაზე გადასვლა ნამეტანია. ოღონდ, რუსული გამოთქმაც გეცოდინებათ – В каждой шутке есть доля шутки. Остальное – правда.

ახალ გამოცემებზე უარს რა მათქმევინებს, ასეც არ გავგიჟებულვარ. სიახლეებს გაფაციცებით ვაკვირდები, თუ რამე საინტერესოდ მეჩვენება, ვყიდულობ, მომაქვს, ვკითხულობ და ზოგჯერ ბლოგსაც ვწერ. ქინდლიც გადასარევად (ანუ, სრული დატვირთვით) მუშაობს. წუხელ სამი ისეთი თითებჩასაკვნეტი Sci Fi კრებული გადმოვწერე, სანამ ჩვენები თარგმნა-გამოცემას მოიფიქრებენ, ჩვიდმეტჯერ გადავიკითხავ. უბრალოდ, უკვე მეც ვხვდები, რომ პრიორიტეტები შემეცვალა. საკოლექციო გამოცემების დევნა საოცრად აზარტული ყოფილა.

(more…)

Read Full Post »

ჩემმა მეგობარმა მაიკომ ჩემი უმოწყალოდ გაშაყირების მორიგ მიზეზს მიაგნო.

ჯერ იყო და რეპრინტებზე ქირქილებდა, ერთნაირი წიგნები რად გინდაო. ახალ “ფალიაშვილის ქუჩის ძაღლებს”  გულგრილად როგორ ჩავუარო, ერთნაირი როგორაა, სხვა ყდა აქვს და აკაა, ეს ოხერი. მომაქვს ციმციმ შინ და მერე დამცინიან.

ახლა ჩემს ძველ კოლექციას მიადგა. ბოლოს რომ მყავდა სტუმრად, სანამ ნიგვზიან ბადრიჯანს, ცხელ-ცხელ მეგრულ ხაჭაპურს, ელარჯს და შოკოლადის ტორტს მივხედავდით, ახალი “ძველი თაროები” ვაჩვენე ამაყად და კომპლიმენტების მოლოდინში გავინაბე. შენც არ მომიკვდე. აათვალიერა და შენო, როგორც ვატყობ, მალე წიგნებიანად გაგსვამენ გარეთ, ჩემთან მოგიწევს გამოზამთრება და რა ვქნა, ერთი ოთახი ახლავე ხომ არ დაგიცალოო.

მაიკო მეხუმრება, ცხადია. ძველი წიგნების ეშხი ჩემზე უკეთაც კი იცის და, დროდადრო, ისეთ მარგალიტებს პოულობს და მჩუქნის, თავად ვერაფრით ვერ მივაგნებდი, მაგრამ ბლოგს მაინც დავწერ. რა იცი, რა ხდება.

(more…)

Read Full Post »

შემოდგომის ამ ცივ და ქარიან დღეებში, მე თუ რამე დამეჯერება, სულ პლედშემოსახვევი, სავარძელში ჩასათბუნებელი და ჩაის მისაყოლებელი წიგნები უნდა იკითხო, თანაც ისეთი, შიგნიდანაც რომ გაგანათებს და გაგათბობს. მაინცდამაინც ბევრიც არ მეგულება ასეთი და რამდენიმე დღის წინ, ბუკინისტებში სუნსულისას ისეთ რამეს გადავაწყდი, სანამ გამყიდველი ყურადღებას მომაქცევდა, ხელიდან არ გამიშვია – ემანდ, ვინმემ არ ამწაპნოს-მეთქი.

ყველაზე საოცარი მაინც ის იყო, რომ მე – გამოჩენილი და ღვაწლმოსილი ქართველი ლინდგრენოლოგი :D – პირველად ვხედავდი “ცეროდენა ნილს კარლსონს“ ქართულ ენაზე. ახლაც არ მჯერა, რომ ასეთი რამ დამემართა – სად და როგორ ავცდი ამ გამოცემას, ვერ გამიგია. არადა, ფაქტია, რომ ავცდი, თუმცა არ მგონია, ბავშვობაში წაკითხვით ახლანდელზე მეტი სიამოვნება მიმეღო.

(more…)

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers like this: