Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘ძველი თარო’

ბლოგზე, მოგეხსენებათ, ამოჩემებული თემა არ გვაქვს. ერთფეროვნება მოსაწყენია. ვლაპარაკობთ ყველაფერზე, რაც გვაინტერესებს. ოღონდ ყველაზე  ხშირად მაინც ახალ წიგნებსა და ახალ გამომცემლობებზე ვქაქანებთ. თავიდანვე ამ გზას დავადექით და მივყვებით ერთგულად, მადლობა ღმერთს, სალაპარაკო აქამდე არ გამოგვლევია.

ძველი თაროების გადამკიდე, აწ უკვე გამქრალ გამომცემლობებშიც საფუძვლიანად გავერკვიე. “ფედერაცია”, “შრომა და ტექნიკა”, “საბჭოთა აჭარა”, “მერანი”, “საბჭოთა საქართველო”, “განათლება”, “სახელგამი”, ჩაბნელებული, მშიერი, ომგადატანილი ოთხმოცდაათიანების უცნაური გამომცემლობები უცნაური სახელებით – “გეა”, “კალთა”, “ზვარი”, “მოლოდინი”, “ქართული თეატრი”, კულინარიულ წიგნებს და დეტექტივებს რომ ბეჭდავდა აქტიურად… ყველაზე მეტი, ცხადია, “ნაკადული” მაქვს.

ჰოდა, ვფიქრობ, ჩვენი ბავშვობის გამომცემლობას პერსონალური, მუდმივად განახლებადი რუბრიკა ეკუთვნის. ალალია და უსაყვედურო. მით უმეტეს, იუბილარია – დაარსებიდან 80 წელი უსრულდება.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

რას აღარ იხსენებენ ხოლმე ადამიანები – პირველ სიყვარულს, პირველ პაემანს, პირველ გაკვეთილს, პირველ მასწავლებელს… და არასოდეს გამიგონია, ოდესმე ვინმეს პირველ წიგნზე ეთქვას რამე, აი, იმაზე, დამოუკიდებლად რომ წაიკითხა თავიდან ბოლომდე და არც დედას მისდგომია, არც მამას და არც ბებიას – არიქა, მიშველეთ, სიტყვებში დავიკარგეო.

სიმართლე გითხრათ, ქართულ ენაზე წაკითხული პირველი წიგნი არც მე მახსოვს – ანბანი ჩემით ვისწავლე სკოლაში წასვლამდე და მას შემდეგ სულ რაღაცას ვკითხულობდი – ჟურნალ-გაზეთებს, ანეკდოტებს, ნეკროლოგებს, ლექსებს, ზღაპრებს… სადაც ქაღალდის ნაგლეჯს წავაწყდებოდი, ოთახში მივარბენინებდი და უფროსების შეკავებული ფხუკუნი ძალიანაც მწყინდა ხოლმე.

(more…)

Read Full Post »

ჩემს ბლოგს ზოგჯერ მაინც თუ კითხულობთ, გეცოდინებათ, რომ წიგნების ფასებზე, როგორც წესი, არ ვწუწუნებ.

კარგი წიგნი იაფი, უბრალოდ, ვერ ეღირება. არც გამომცემლობაა საქველმოქმედო ორგანიზაცია, ბიზნესია, მოგება სჭირდება. ავტორის, მთარგმნელის, რედაქტორის, დიზაინერის შრომაც სათანადოდ უნდა ფასდებოდეს. მოკლედ, ახალ გამოცემას ყოვლად არაადეკვატური ფასი თუ არ ადევს, ხმას არ ვიღებ.

ბუკინისტურ წიგნებზე საერთოდაც არაფერს ვამბობ. ძველ თაროებს მართლაც რომ სიმბოლურ ფასად ვავსებ. სასწაული გამოცემები მიყიდია ლარად და ორ ლარად. “საბლიტგამის” 1955 წლის კორეული ზღაპრები სულაც ორმოცდაათ თეთრად მერგო.

დროდადრო ბუკინისტებიც ჭედავენ.

(more…)

Read Full Post »

ბავშვობაში “დილის” ერთგული და მადლიერი მკითხველი გახლდით.

გამომიწერდა დედა მთელი წლისას (კიოსკში ნაყიდს რას ვიკადრებდი, აბონემენტი უნდა მქონოდა შინ დაგულებული), მერე ვარდო ფოსტალიონს მოჰქონდა და ერთი გენახათ, რა სიხარული იყო, დიდი ჩანთიდან  ახალ ნომერს რომ ამოაძვრენდა.

იმ უსაყვარლეს, საუკეთესო მხატვრების მოხატულ, საბავშვო ლექსებით, პატარ-პატარა მოთხრობებით, სახალისო რუბრიკებით, ათასნაირი გამოცანებით, შარადებით, ფერადი კროსვორდებითა და რებუსებით სავსე ჟურნალს დროდადრო უცხო, უცნაური და განსაკუთრებული ნუგბარიც მოჰყვებოდა. გადავშლიდით შუა ფურცლებს და ნახატებით მოყოლილ თავშესაქცევ ამბებს ვკითხულობდით.

კომიქსი რას ნიშნავდა, მაშინ არ ვიცოდით, სიტყვაც არ გაგვეგო, მაგრამ “დილას” ბევრი ზუსტადაც რომ გია ლაფაურის შედევრების ეშხით ელოდებოდა.

(more…)

Read Full Post »

ქართული ლინდგრენოგრაფია, პირობითად, ორ ნაწილად იყოფა. “ნაკადულით” დაიწყო და უკვე თანამედროვე გამომცემლობების ფერად-ფერადი წიგნებით გრძელდება.

ახალი მაინც ახალია. ხარისხს, დიზაინს, შვედურ ილუსტრაციებს, რედაქტურას რომ გავეშვათ, 2002 წლიდან დღემდე ექვსი ახალი თარგმანი მოგვეძევება. ოღონდ ძველს ისეთი ხიბლი აქვს, ვერც ერთი ცინცხალი გამოცემა ვერ დაიკვეხნის.

დღეს ძველ წიგნებზე მოგიყვებით. თავის დროზე, ინტერნეტში ბევრი ვეძებე ერთად თავმოყრილი ინფორმაცია და ვერსად ვიპოვე. ყველაფერი ჩემი აკინძულია. ჩათვალეთ, რომ დამწყები ბიბლიოგრაფის ნაშრომს კითხულობთ და ძალიან მკაცრადაც ნუ განმსჯით.

ახლა ცოტა უცნაურად ჟღერს, მაგრამ სამამულო ლინდგრენოგრაფია ფრუ ასტრიდის სავიზიტო ბარათით – პეპით ან კარლსონით არ დაწყებულა. პირველად, 1968 წელს, ქართულად “კალე ბლუმკვისტის თავგადასავალი” თარგმნეს.

(more…)

Read Full Post »

 

ერთი, ფრიად პოპულარული და ფართოდ გავრცელებული სისულელის თანახმად, ამქვეყნად მნიშვნელოვანი, ღირებული და ფასეული მხოლოდ კლასიკაა. საბავშვო ლიტერატურა გასართობი, არასერიოზული, მეორეხარისხოვანი საკითხავია.

ეს, რბილად რომ ვთქვათ, ბრიყვული მოსაზრება მომისმენია და წამიკითხავს ფეისბუქზე, ჩემი ბლოგების კომენტარებში, სხვის ბლოგებზე, წიგნის მაღაზიებში, ქუჩაში, სამარშრუტოში, წიგნის ფესტივალზე. მოკლედ, ყველგან, სადაც საქართველოა და წიგნებზე ლაპარაკობენ. წიგნებზე საუბარი კი, ამ ბოლო დროს, მოგეხსენებათ, არავის ეზარება – ორიოდე ასეული წაკითხული გვერდის შემდეგ რატომღაც ყველას ბიბლიოექსპერტობაზე აქვს პრეტენზია და ჰოი, საოცრებავ, უმრავლესობა უკვდავი კლასიკის ადეპტი აღმოჩნდება ხოლმე.

სულ ახლახანს აღმოვაჩინე, რომ ბუკინისტური წიგნების ფასებიც. ხშირად, ამ უკვდავი და უნივერსალური ფორმულით განისაზღვრება.

ბუკინისტურ სტენდებს რომ დააკვირდეთ, წინა პლანზე, საუკეთესო ადგილას კლასიკად მიჩნეული სქელ-სქელი ტომებია ჩამომწკრივებული. ფერად-ფერადი საბავშვო წიგნები კუთხეშია მიწყობილი, ისე, სასხვათაშორისოდ, “გვაქვს და ხომ არ გადავყრით” პრინციპით.

ფასებიც, როგორც წესი, სასხვათაშორისოა.

(more…)

Read Full Post »

ამას წინათ, ბლოგზე თამარა მესტუმრა, რაღაცები დაათვალიერა და ნავიგატორზე კომენტარი დამიტოვა, რა ნამუშევარიაო.

ნავიგატორი, გეცოდინებათ, აქაური სარჩევია. ყველა ბლოგის ბმულია ერთად შეგროვებული. ხელით მტერმა დათვალა, ჩემისთანა ჰუმანიტარმა – მითუმეტეს, რამდენჯერაც ვცადე, იმდენჯერ ავირიე, მაგრამ თავად ვორდპრესი ითვლის გულმოდგინედ და უშეცდომოდ და, ვორდპრესის მიხედვით, შვიდ წელიწადში 631 ბლოგი გამომიქვეყნებია.

631 ბლოგი, შესაძლოა, არც ისე ბევრი იყოს, მაგრამ ისეთი რიცხვია, გინდა, არ გინდა, დაგაფიქრებს. ფიქრებზე მერე, ჯერ წელიწადი შევაჯამოთ.

ალალად გეტყვით, ბლოგისთვის არ იყო ურიგო წელი. მსხვილ ტექნოგენულ კატასტროფებს ავცდით. ზაფხულის არდადეგებიც შევირგეთ, მნიშვნელოვანი ღონისძიება არ ჩაგვიგდია, ხელი არავის და არაფერს არ შეუშლია.

ფეისბუქის გვერდიც, ასე თუ ისე, გამოცოცხლდა. ამ წუთისთვის 6123 მკითხველი ჰყავს (შარშან ოქტომბერში 2000-ს ძლივს წვდებოდა). ფეიჯისთვის კატასტროფულად ცოტაა, მაგრამ მაინც მხნედ ვარ, რობინზონ კრუზოს კუნძულს და ატაკამას უდაბნოს აღარ ჰგავს.

(more…)

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers like this: