Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘ცხელი შოკოლადი’

20170119_205242

დღეს დილით, სამსახურისკენ მომავალ გზაზე დავიწყე ამ წიგნის კითხვა და ზუსტად ჭიშკრამდე მეყო. ჩემს განწყობასაც მშვენივრად მოერგო – ხალისიანი და ფერადი საკითხავის გუნებაზე აშკარად არ გახლდით. ჰოდა, ეს სევდისფერი, პატარა კრებული სწორედ ის იყო, რაც ამ ცრიატ დილას მჭირდებოდა.

კი მაგრამ, შე დალოცვილო, თუკი ისედაც უხასიათოდ ბრძანდებოდი, რაღა დარდი და ნაღველი გინდოდა, რამე მხიარულისთვის არ აჯობებდა თვალის გადავლებაო, – მეტყვით ალბათ. მეტყვით და არ დაგეთანხმებით – ზოგჯერ ადამიანი ისე გრძნობს თავს, სწორედ რომ სევდა მოუტანს სულის სიმშვიდეს, მსუბუქ ნისლში პატარა ბავშვივთ გამოახვევს და, თუ გაჭირდა, იქნებ იავნანაც უმღეროს. ზუსტად ასეთი განცდა დამიტოვა გაგა ნახუცრიშვილის „ბარნოვის 122“-მა.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

დიანა ანფიმიადი. "პირადი კულინარია". ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა. თბილისი, 2013

პოეზიას პროზა რომ მირჩევნია, ათასჯერ მითქვამს, ბლოგსაც ეტყობა და, მგონი, ჩემმა ყველა სტუმარმაც იცის.

ერთი ეგ არის – არ არსებობს წესი გამონაკლისის გარეშე და დიანა ანფიმიადის ლექსებს, ჩემი ღრმად პროზაულობის მიუხედავად, მაინც დიდი სიამოვნებით ვკითხულობ.

“კონსპექტური მითოლოგიაც” მაქვს შინ და ცინცხალ “ახლოხედვის ტრაექტორიაზეც” მსმენია, სულ ახლახანს რომ გამოსცა “საუნჯემ”, თაროებზე კი “ცხელი შოკოლადის” ფერად-ფერადი ნომრებიც მომეძებნება.

“ცხელი შოკოლადი” ამ პოსტთან რა შუაშიაო, არა მგონია, ვინმემ მკითხოს, მაგრამ მაინც გეტყვით, რომ ზუსტად იქ დაიწყეს, ერთ მშვენიერ დღეს, დიანას კულინარიული დღიურების ბეჭდვა.

მე კიდევ სასუსნავზე დაწერილი ტექსტებზე ჰიჩკოკური დიეტის დროსაც ვერ ვამბობ უარს.

(more…)

Read Full Post »

Lunchtime atop a Skyscraper. Rockefeller Center. New York City, United States. 1932

თუ აქაურობას ხშირად სტუმრობთ და განახლებებსაც ყურადღებით ადევნებთ თვალს, ალბათ, დამეთანხმებით, რომ მოქალაქე ბლუმს იშვიათად ვაწუხებ და არც თქვენ გაბეზრებთ თავს აღშფოთებული, საპროტესტო პოსტებით. წიგნებზე წერა ბევრად მირჩევნია – გამოგიტყდებით და მათ სამყაროში სიმშვიდის და სინათლის ისეთი გრძნობა მეუფლება ხოლმე, რომ მომკალით და აღარ მინდა, ეს ჰარმონია რამეს დავარღვევინო. თუმცა, მხოლოდ  პოზიტივით გაჟღენთილ თემებზე საუბარიც არ გამოდის –  ზოგჯერ ისეთ სიუჟეტს გადააწყდები კაცი, გვერდს რომ ვერაფრით აუვლი…

ამ პოსტის იდეა სამიოდე თვის წინ გამიჩნდა, მაგრამ მაშინ ბლოგერულ შვებულებაში გახლდით, ევროჩემპიონატით ვტკბებოდი და გულშემატკივრობისგან დაზარალებულ ყელს ნაღებიანი ცხელი ყავით ვმკურნალობდი,  აქ კი ლამის მხოლოდ სტუმრის სტატუსით ვიხედებოდი…  არა უშავს, არც ახლაა გვიანი.

ივნისის დასაწყისში “ცხელი შოკოლადის” ვებ-გვერდზე, რომელსაც სისტემატურად ვკითხულობ ხოლმე, ანა კორძაია-სამადაშვილის ეს მცირე ჩანაწერი გამოქვეყნდა. თუ სრული ვერსია დაგაინტერესებთ, ბმულს გაყევით, მე კი ორ, ფრიად სახასიათო, აბზაცს მოგაწვდით.

(more…)

Read Full Post »

1519 წელს სახელგანთქმულმა კონკისტადორმა ერნან კორტესმა მექსიკის დედა­ქალაქი ტენოჩტიტლანი დაიპყრო და იმპერატორ მონტესუმას სასახლის საწყობებში კაკაოს გამხმარი მარცვლების უზარმაზარი მარაგი აღმოაჩინა.

არავინ იცის, ვინ გაანდო თავზეხელაღებულ დამპყრობელს ამ მარცვლებისაგან ჯადოსნური სასმელის დამზადების რეცეპტი… შესაძლოა, თავად აცტეკთა დატყვევებულმა იმპერატორმა, თავისუფლების მოპოვების იმედით… ისტორია ამის შესახებ არაფერს ამბობს, მაგრამ მე რატომღაც მგონია, რომ ღვთაებრივ სასმელს ერნან კორტესს მშვენიერი მექსიკელი თარჯიმანი მალინჩე უმზადებდა, რომელიც უცხოტომელი დამპყრობლის სიყვარულმა ისე დააბრმავა, რომ მისი მსტოვრობა იკისრა და სარეცელი გაიზიარა.

ალბათ, საღამოობით, მონტესუმას დიდებული სასახლის ვრცელ დარბაზებში მონებივრე კორტესს მალინჩე უამბობდა ლეგენდას მებაღე კვეცალკოატლზე, რომელიც ღმერთებმა  ულამაზესი ბაღების გაშენების უნარით დააჯილდოვეს… უამბობდა, როგორ გამოზარდა კვეცალკოატლმა პატარა, უშნო ხე და როგორ დაამზადა მისგან მწარე და არომატული სასმელი, რომელიც ადამიანს სევდას უქარვებდა და დაღლილობას ერთი ხელის მოსმით უფანტავდა…

(more…)

Read Full Post »

დღეს ბლოგის არქივს ვათვალიერებდი და რამდენიმე თვის წინ ეროვნული ბიბლიოთეკის ლიტერატურული ფორუმისთვის მიცემულ ინტერვიუს წავაწყდი. გადავხედე და ვიფიქრე, რომ ურიგო არ იქნებოდა, ზოგიერთ საკითხზე მოლი ბლუმის შეხედულება ჩემი მკითხველისთვისაც გამეცნო – კითხვა–პასუხი, ვგონებ, უინტერესო არ უნდა იყოს. ხოლო იმ შემთხვევაში, თუ ინტერვიუში გამოთქმული აზრები თქვენს პროტესტს გამოიწვევს, დისკუსიისთვის ყოველთვის მზად გახლავართ.

გიორგი კილაძე:  “მოლი ბლუმი”, საინტერესო ფსევდონიმია…  მიზეზთა გამო ჩავთვალოთ დღეს 16 ივნისია… კითხვა პირველი:   მოლი ბლუმის ლიტერატურული და არა მარტო  ლიტერატურული CV.

მოლი ბლუმი: ჩავთვალოთ, არაფერი მაქვს საწინააღმდეგო :) პატარა, ზღვისპირა ქალაქში დავიბადე, რომელიც დღემდე ძალიან მიყვარს… ახლა თბილისში ვცხოვრობ, პროფესიით იურისტი გახლავართ, ლიტერატურული ამპლუას მიხედვით კი – მკითხველი.

“მოლი ბლუმის ჰედონისტური მანიფესტი” სატირაა თუ იუმორი?

ვფიქრობ – არც ერთი. მინდოდა, მკითხველისთვის მინიმალური ინფორმაცია მიმეწოდებინა ჩემ შესახებ და ეს ფორმა ავირჩიე.  ფერადი და სიმპათიური ჩამონათვალი გამოვიდა. ამბობენ, ადამიანს ის უფრო მკვეთრად ახასიათებს, რაც არ უყვარსო, მაგრამ  “სავიზიტო ბარათში” ნეგატიურ ჟღერადობას მოვერიდე.

ბლოგერი ხარ, ვიცი. რა არის შენთვის ბლოგერობა? საერთოდ, რატომ ხდებიან ბლოგერები?

ბლოგი ყველასთვის პირველ რიგში “express yourself” ოფციაა, ჩემთვის კი, ამასთან ერთად, ერთგვარი გამოწვევაც იყო. არასოდეს არაფერი დამიწერია.  კაცმა რომ თქვას, არც ახლა ვწერ – ეს ყველაფერი ხმამაღლა ფიქრს, ბლოგის სტუმრებისთვის აზრების გაზიარებას უფრო ჰგავს… მკითხველთან ურთიერთობას ნაბიჯ-ნაბიჯ ვსწავლობ და ეს პროცესი, ჯერჯერობით, მოსაწყენად არ მეჩვენება. პირიქით, სულ უფრო და უფრო მითრევს.  ბლოგინგს რაც შეეხება, ბუნებრივია, ვწერ იმას, რაც პირველ რიგში, თავად მაინტერესებს. თან ვცდილობ, სათქმელი მკითხველთან სწორად მივიტანო. უმეტეს შემთხვევაში, ასეც ხდება.

(more…)

Read Full Post »

%d bloggers like this: