Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘ჩიპოლინოს თავგადასავალი’

რას აღარ იხსენებენ ხოლმე ადამიანები – პირველ სიყვარულს, პირველ პაემანს, პირველ გაკვეთილს, პირველ მასწავლებელს… და არასოდეს გამიგონია, ოდესმე ვინმეს პირველ წიგნზე ეთქვას რამე, აი, იმაზე, დამოუკიდებლად რომ წაიკითხა თავიდან ბოლომდე და არც დედას მისდგომია, არც მამას და არც ბებიას – არიქა, მიშველეთ, სიტყვებში დავიკარგეო.

სიმართლე გითხრათ, ქართულ ენაზე წაკითხული პირველი წიგნი არც მე მახსოვს – ანბანი ჩემით ვისწავლე სკოლაში წასვლამდე და მას შემდეგ სულ რაღაცას ვკითხულობდი – ჟურნალ-გაზეთებს, ანეკდოტებს, ნეკროლოგებს, ლექსებს, ზღაპრებს… სადაც ქაღალდის ნაგლეჯს წავაწყდებოდი, ოთახში მივარბენინებდი და უფროსების შეკავებული ფხუკუნი ძალიანაც მწყინდა ხოლმე.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

Gianni Rodari. Il romanzo di Cipollino

საიდუმლო არავისთვის არ არის, რომ ბავშვები ხახვზე მაინცდამაინც არ გიჟდებიან და არც გაემტყუნებათ – კაცმა რომ თქვას, რა საყვარელია მწარე, მძაფრი სუნის მქონე, შეუხედავი ბოლქვი, რომელსაც ნებისმიერ წუთს შეუძლია, ცხარე ცრემლით გატიროს. თუმცა, მაინც არსებობს ერთი ხახვი, რომელზეც უკლებლივ ყველა პატარა ჭკუას კარგავს. მას ჩიპოლინო ჰქვია და მზიან, ხმაურიან იტალიაში ცხოვრობს. მართალია, აქედან საკმაოდ შორსაა, მაგრამ მისი გმირობის ამბებმა ჩვენამდეც მოაღწია და ახლა, დარწმუნებული ვარ, ვინმეს თვალში რომ ჩაგივარდეთ, თითსაც არ ამოისვამთ. არადა, როგორი მოსათმენია ხახვი თვალში?

ჩიპოლინოს მამას – მოხუც ჩიპოლონეს პრინცი ლიმონოსთვის კოჟრზე რომ არ დაებიჯებინა, არაფერიც არ მოხდებოდა – იცხოვრებდა ხახვების მრავალრიცხოვანი ოჯახი თავის ბუდრუგანაში და მათი ამბები იქაურობას არ გასცდებოდა. ამ პრინცმაც რაღა მაინცდამაინც ის დაკოჟრილი ფეხი მიუმარჯვა საწყალ ჩიპოლონეს – თუ ასე სტკიოდა, შეეძლო, ცოტა მეტად გაფრთხილებოდა. სტაცეს უდანაშაულო ბერიკაცს ხელი და ციხეში გამოამწყვდიეს.

(more…)

Read Full Post »

%d bloggers like this: