Feeds:
ჩანაწერები
Comments

Posts Tagged ‘შერლოკ ჰოლმსი’

ჩემი წიგნი/My Book (c) პირველი არხი, ეროვნული ბიბლიოთეკა, რატი ამაღლობელი, BBC

ჩემი წიგნი/My Book (c) პირველი არხი, ეროვნული ბიბლიოთეკა, რატი ამაღლობელი, BBC

ჩემს წიგნს” ხომ უყურებთ? BBC-ს ტელეპროექტს, სამი თვის წინ რომ დაიქოქა პირველ არხზე. სრულიად საქართველო საუკეთესოთა შორის საუკეთესოს რომ ირჩევს – დედამიწის ზურგზე ყველაზე სასიამოვნო არჩევნებს?

გემახსოვრებათ, მაგრამ მაინც გავიმეორებ -მკითხველს სამოცი ყველაზე საყვარელი წიგნი უნდა შეერჩია. მერე ამ სამოციდან თხუთმეტი დარჩებოდა და რჩეულთა შორის რჩეულიც მათ შორის უნდა გარკვეულიყო.

ჰოდა, ეს შესანიშნავი თხუთმეტეული უკვე ჩამოაწიკწიკეს.

ორი მარტიდან დღემდე, ყოველ კვირა საღამოს, გაგანია პრაიმტაიმში, წიგნებზე ლაპარაკობდნენ. არც მწვავე  განხილვები და დისკუსიები დაჰკლებია, თითოეულ კანდიდატს მომხრეც ბევრი ჰყავდა და მოწინააღმდეგეც, მაგრამ თავადაც ნახავდით და ტელეპერიპეტიებზე აღარ შევჩერდები; მოდი, ამ თხუთმეტეულს გადავავლოთ თვალი. მე თუ მკითხავთ, საინტერესო დასკვნების გამოტანის საშუალებას იძლევა.

ოფიციალურად გამოაქვეყნეს და აქაც იყოს, თვალსაჩინოებისთვის:

ჯოან როულინგი – “ჰარი პოტერი და ფილოსოფიური ქვა”;
მარკ ტვენი – “ჰეკლბერი ფინის თავგადასავალი”;
გურამ დოჩანაშვილი – “სამოსელი პირველი”;
ირაკლი ჩარკვიანი –  “მშვიდი ცურვა”;
ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი – “პატარა პრინცი”;
ართურ კონან დოილი – “შერლოკ ჰოლმსის თავგადასავალი”;
ფრედერიკ ბეგბედერი – “99 ფრანკი”;
ჯერომ სელინჯერი – “თამაში ჭვავის ყანაში”;
ჭაბუა ამირეჯიბი – “დათა თუთაშხია”;
რობერტ ლუის სტივენსონი – “განძის კუნძული”;
ფიოდორ დოსტოევსკი – “იდიოტი”;
თომას მანი – “ჯადოსნური მთა”;
ერიხ მარია რემარკი – “სამი მეგობარი”;
ალექსანდრე დიუმა – “სამი მუშკეტერი”;
მიხეილ ჯავახიშვილი – “ჯაყოს ხიზნები”.

(more…)

Read Full Post »

Sherlock Series 3სინემანიაკი არ ვარ-მეთქი, ათასჯერ მითქვამს.

ფილმებს მოცალეობის ჟამს თუ ვუყურებ, სერიალებს გულს ვერ ვუდებ, მულტფილმებით უფრო ვიქცევ თავს და ცხადია, კინოთემატიკას ბლოგზეც იშვიათად გადააწყდებით – კაცმა იმაზე უნდა წეროს, რაც უყვარს და იცის.

ოღონდ, წესი რა წესია, გამონაკლისი არ ჰქონდეს და დროდადრო ისეთი ფილმი გამოერევა, ამქვეყნად ლამის ყველა წიგნს რომ მირჩევნია და საღამოსთვის გამზადებულ სქელ-სქელ ტომს გვერდზე გადამადებინებს.

წიგნის გვერდზე გადადებას ვინ ჩივის – წელს, პირველ იანვარს,  არც ხაჭაპური გამხსენებია და არც შემწვარი გოჭის ყურები, არც ის, რომ ძილი ამქვეყნად ყველაფერს მირჩევნია; იმის მაგივრად, საახალწლო სუფრასთან უთანასწორო ჭიდილში მიღებული იარები მომეშუშებინა და გემრიელად გამომეძინა, ღამის პირველ საათზე, რომელიღაც საეჭვო რეპუტაციის საიტზე ერთი ბომბივით გამსკდარი სერიალის ახალი სეზონის პირველ სერიას ვუყურებდი ჰექსესა და ჭიქა ყავასთან ერთად (ახლა, მთლად ისე ნუ დავწვრილმანდებით, იმაზე ვილაპარაკოთ, სეანსის მერე სამზარეულოში ქარიშხალ “კატრინასავით” რომ შევიჭერი).

პოსტის სათაურიც ჰექსემ მიკარნახა, სხვათა შორის, და მიხვდებოდით კიდეც, შერლოკზე რომ ვწერ.

(more…)

Read Full Post »

bookshelf

წიგნის ქურდი ქურდი არ არისო, ყველას გაგონილი გექნებათ.

მე თუ მკითხავთ, საეჭვო აქსიომაა, იმ მედალს უფრო ჰგავს, ორი მხარე აქვსო, რომ ამბობენ. ახლავე მოგახსენებთ, რატომაც.

ერთი მხრივ, გადაუშლელი წიგნებით გაძეძგილ თაროებს რომ ნახავ ვინმესთან, ალალი და უსაყვედურო იქნება, ორიოდე ცალი ხელს გამოაყოლო. რა ვქნა, გულს მიკლავს ეს ხელუხლებელი, ალაგ-ალაგ გაუჭრელი ფურცლები. მე შენ გეტყვი, გამომრჩება – ვისთანაც არ უნდა მივიდე სტუმრად, პირველ რიგში, ბიბლიოთეკას მივადგები ხოლმე. ჰოდა, თუ შევამჩნიე, რომ მხოლოდ დეკორაციის დასამშვენებლად იყენებენ, ძალიან ვბრაზობ, აი, მართლა ძალიან. მით უმეტეს, როცა გამახსენდება, რამდენი ადამიანია, ვინც ახალი ლიტერატურული ნუგბარის შეძენის ფუფუნებას თავს იშვიათად აძლევს. გულწრფელად ვამბობ, კაცი რომ წიგნებს მარტო სამშვენისის ფუნქციას ანიჭებს, ახია, რამდენიმე ცალი აწაპნო. მაინცდამაინც ცარიელ ადგილს ნუ დაუტოვებ ამოღებული კბილივით და, მე შენ გეტყვი, შეამჩნევს. ბევრი რომ არ გავაგრძელო, მე თვითონ მოვქცეულვარ ასე და ნამდვილად ვერ დავიწყებ ნიანგის ცრემლების ღვრას – არიქა, თავზე ნაცარს ვიყრი და ვინანიებ-მეთქი.

აი, ჩემნაირ ადამიანს რომ წიგნს მოპარავს ვინმე, ერთი სიმღერისა არ იყოს, “ერია თუ ბერია, ყველა დასაჭერია”. იმიტომ კი არა, რომ რაღაცით გამორჩეული ვარ და ჩემი საკუთრების ხელყოფა განსაკუთრებულად უნდა ისჯებოდეს. უბრალოდ, კითხვა მართლა ძალიან მიყვარს, დიზაინის დასამშვენებლად არასდროს არაფერი მიყიდია და ჩემი ბიბლიოთეკის თითოეული ტომი დიდი სიფაქიზით, სიყვარულით და დაკვირვებით მაქვს შერჩეული. რაც მთავარია, მცირე ნაწილის გარდა, წაკითხულიც და გადაკითხულიც.

ჰოდა, ახლა მითხარით, ის კაცი რომ მაპოვნინა სადმე, ბავშვობისდროინდელი, გაცრეცილი “შერლოკ ჰოლმსი” რომ ამაცალა სახლიდან, რისი ღირსია? კონან დოილის სამყაროში სწორედ იმ გახუნებული ფურცლების წყალობით მოვხვდი და მასთან დაკავშირებული ემოციები დღემდე განსაკუთრებულად მახსენდება.

(more…)

Read Full Post »

Sherlock Holmes comics. Joyas Literarias Juveniles,

მობრძანდით, გეთაყვა, მობრძანდით. ვხედავ, გვარიანად დასველებულხართ, უმჯობესია, ბუხარს მიუჯდეთ. მოგეხსენებათ, ჩვენთან, ლონდონში, ოქტომბერი კი არა, აგვისტოც არ გახლავთ მაინცდამაინც მზიანი. ქოლგა გარეთ დატოვეთ, ახლა მისის ჰადსონს ვთხოვ და ჩაის მოგვიდუღებს. ნუ მებოდიშებით, ჩემო კარგო, ამ სახლში ვიზიტისთვის უფრო გვიანი დროც შეურჩევიათ ხოლმე.

ღია ფანჯარა ნუ გაგაკვირვებთ, ახლავე დავხურავ – კვამლი იდგა და ვანიავებდი. აი, დედოფალ ვიქტორიას ეს მშვენიერი ვენზელი კედელზე ახლახანს გამოვიყვანე. მეზობლები უკვე მიჩვეულები არიან, სროლის ხმაზე ყურსაც აღარ იბერტყავენ.

თქვენის ნებართვით, ჩიბუხს გავაჩაღებ – თამბაქოს სუნი, ვიცი, რომ არ შეგაწუხებთ, ბოლოს და ბოლოს, შავ “დანჰილს“ ეწევით. ნუ მიყურებთ უზარმაზარი თვალებით, სიგარეტის კოლოფი თქვენ თვითონ არ დადეთ აქვე, მაგიდაზე? მაგრამ სიტყვამ მოიტანა და ბარემ გეტყვით, რომ დოლჩე და გაბანას light blue გყვარებიათ – კარგი არჩევანია. დიახ, დიახ, ნამდვილი მაძებარი სუნამოებშიც უნდა ერკვეოდეს – ჯერ კიდევ მაშინ ვამბობდი ამას, სერ ჰენრი ბასკერვილს უცნაურ წერილებს რომ უგზავნიდნენ. კიდევ რა… კომპიუტერის ხშირი მომხმარებელი ბრძანდებით – მარჯვენა ხელზე, მაჯასთან, ფრიად დამახასიათებელი პატარა კოჟრი გაქვთ. შემთხვევით, დიეტას ხომ არ იცავთ? ტანსაცმელი ორიოდე ზომით დიდი მეჩვენება, თან ნათხოვარსაც არ ჰგავს – ხარისხიანი პროდუქციაა. მისის ჰადსონის კექსი მაინც უნდა შემოგთავაზოთ – ჩაის ძალიან უხდება. ჰმ… აკურატულობაზეც მინდოდა, მეთქვა ორიოდე სიტყვა, მაგრამ, ცოტა არ იყოს, დამაბნიეთ – მობილური ტელეფონი შავ დღეში ჩაგიგდიათ, სათვალეს კი ერთი ნაკაწრიც არ ემჩნევა. მოითმინეთ, მოითმინეთ… სავარაუდოდ, სათვალეს განსაკუთრებით უფრთხილდებით, ეტყობა, მასთან ძვირფასი მოგონებები გაკავშირებთ. ნუ შეცბუნდებით, გეთაყვა, კარგ მაძებარს გაცილებით ინტიმური დეტალებიც არ გამოეპარება.

(more…)

Read Full Post »

Sir Arthur Conan Doyle. Sherlock Holmes. Turks & Caicos islands 1984

მათ, ვინც მოლი ბლუმის პოსტებს რეგულარულად ადევნებს თვალს, ემახსოვრებათ, რომ სულ ორიოდე კვირის წინ BBC-ის გადაღებულ ახალ ჰოლმსიანაზე ვწერდი. ჰოდა, ეტყობა, გამოყოლილი შთაბეჭდილებების ბრალი იყო, რომ შაბათ–კვირას კონან დოილის გაცრეცილი ტომი ხელიდან არ გამიშვია. მეტიც – გადავწყვიტე, მცირე ხნით თქვენც წარსულში დაგაბრუნოთ და ჯეოპარდის დღევანდელი ტური მთლიანად განთქმულ მაძებარს მივუძღვნა. მაშ, ასე,

Good luck!

(more…)

Read Full Post »

Sherlock Holmes and Dr John Watson. Sherlock. BBC One

სერიალებს ჩემს ბავშვობაში მრავალსერიიან მხატვრულ ფილმებს ეძახდნენ. სხვათა შორის, სიამოვნებით ვუყურებდი, რადგან არც უსასრულოდ გრძელდებოდა და ვერც მოსაწყენს დაარქმევდით. ოთხმოცდაათიანების დასაწყისში მოზღვავებულმა ლათინოამერიკულმა სისულელემ კი თავი მომაბეზრა და “საპნის ოპერებზე” ხელი, შეიძლება, ითქვას, საბოლოოდ ჩავიქნიე.

ჟანრის ნიუანსებში ბევრად უკეთ გარკვეულმა ნაცნობებმა “ER“- იც შემომთავაზეს, “ჰაუსიც” და “სიცრუის თეორიაც”, მაგრამ გული ვერც ერთს დავუდე. თქვენ წარმოიდგინეთ, “Lost“-ის პანდემიასაც გადავურჩი – ორიოდე სერიას კი შევავლე თვალი, მაგრამ მალე მივხვდი, რომ არც თუ უხეიროდ დაწყებული საქმე მორიგი კომერციული მარაზმისკენ მიდიოდა.

შარშან, დეკემბერში, ჩემმა მეგობარმა რომელიღაც მეორეხარისხოვან ტორენტ-საიტზე ატვირთული ახალი ბრიტანული სერიალის პირველი სამი ეპიზოდის ბმული გამომიგზავნა, თან მირჩია – უყურე, ნამდვილად არ ინანებო. რის ვაივაგლახით გადმოვწერე, ჩავრთე და…

დღემდე დარწმუნებული ვიყავი, რომ არტურ კონან დოილის შედევრალური ეპოპეის საუკეთესო ეკრანიზაცია რუსი კინემატოგრაფისტების გადაღებული მრავალსერიიანი ფილმი გახლდათ (ამაში, სხვათა შორის, თავად ბრიტანელებიც მეთანხმებიან), ახლა კი უკვე აღარ ვიცი, ძველი, ბავშვობისდროინდელი, კლასიკური ჰოლმსიანა უფრო მომწონს თუ BBC-ის ახალი “შერლოკი”.

(more…)

Read Full Post »

Bibliokleptomaniac.

ჩემს პიონერულ ბავშვობაში, სხვა უსარგებლო ხარახურასთან ერთად, რომლითაც გულმოდგინედ გვიჭედავდნენ ცნობისმოყვარედ დაცქვეტილ ყურებს, ასეთი ფრაზაც მომისმენია, ავი ენები, რატომღაც, მსოფლიო პროლეტარიატის დიად ბელადს  რომ მიაწერდნენ  – “წიგნის ქურდი ქურდი არ არისო”.

გულახდილად უნდა გითხრათ – წარმოდგენა არ მაქვს, მართლა ლენინს ეკუთვნის ეს სიტყვები თუ, უბრალოდ, საბჭოეთის მთავარი იდეოლოგის ირგვლივ ხელოვნურად შექმნილი მორიგი მითია. თავის დროზე, პატარა ვალოდია ულიანოვის ცხოვრება და “საქმენი საგმირონი” ლამის გაზეპირებული მქონდა, მაგრამ, სანამ გავიზარდე, საბჭოთა კავშირსაც მოეღო ბოლო და ილიჩის ტომეულების შესწავლის ბედნიერებასაც ავცდი.

სამაგიეროდ, სისხლის სამართლის კოდექსს ვიცნობ ჩინებულად და ბიბლიოფილებისთვის სამწუხაროდ, უნდა გითხრათ – კანონის წინაშე აქლემის, ნემსის და წიგნის ქურდი ზუსტად ერთნაირი პრივილეგიით სარგებლობს – საკანში ადგილი სამივეს ეკუთვნის.

ისე, ჩვენში დარჩეს და მსგავსი ცოდვა მეც რამდენჯერმე დავიდე კისერზე. მოლის ბიბლიოთეკა ასეთი, ფრიად საეჭვო ხერხითაც შევსებულა…

(more…)

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers like this: