Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘შაბათ-კვირა’

weekend

ამქვეყნად ყველაზე მეტად ჩემი ბიბლიოთეკა, ჟოლოს ნაყინი და შაბათ-კვირა მიყვარს.

ბიბლიოთეკა და ნაყინი გასაგებია, მაგრამ შაბათ-კვირა აქ რა მოსატანიაო, მხარს აიჩეჩს, ალბათ, ვინმე.

თუმცა, შესაძლოა, არც არავის გაუკვირდეს, მით უმეტეს, მათ, ვისაც ჩემსავით აუტანელი რეჟიმი აქვს.

დილიდან გვიან ღამემდე რომ მუშაობ, ოციოდე გვერდის წაკითხვას მხოლოდ სამარშრუტოში ახერხებ და შინ დაბრუნებული, ტელევიზორს მხოლოდ იმისთვის რთავ, საფეხბურთო მატჩის ფონზე მკვდარივით რომ ჩაგეძინოს, რა გასაკვირია, თუ უიქენდს ციურ მანანასავით ელოდები.

მეც რა გული მომითმენს, ამ ბედნიერ დღეებზე ერთი პოსტი მაინც არ დავწერო და სტუმრებს მოლის ნეტარი უსაქმურობის ამბები არ გავუზიარო.

კართაგენელი ბლოგერების ძველთაძველი ანდაზაა – შაბათ-კვირისთვის მზადება პარასკევს უნდა დაიწყოო და, სულო ცოდვილო, მართალიც კია. ოღონდ, ამ ოხერი სამსახურის  გამო, პარასკეობით იმდენი საქმეა ხოლმე, მოსალოდნელი განცხრომით წინასწარ ტკბობას ვინ ჩივის, სახლისკენ ძლივს მოვლასლასებ.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

being ill

მესამე კვირაა, ავად ვარ.

არა, სერიოზული არაფერია, ტრავმატოლოგების და ქირურგების დახმარება არ დამჭირვებია. უბრალოდ, ამინდებია გაუგებარი, მე კი ჟოლოს ნაყინი, ჩემი ბიბლიოთეკის გარდა, ყველაფერს მირჩევნია… ჰოდა, გავცივდი.

გავცივდი და ვერაფრით მოვახერხე გამოკეთება.

ანდა, როგორ მოვახერხებდი, როდესაც ამის ერთადერთი წამალი არსებობს – კაბინეტის კარი უნდა გამოიკეტო – ერთი კვირა ნუ შემაწუხებთო, ლოგინში ჩაწვე გემრიელად, პომპონიანი ქუდი ჩამოიფხატო, გვერდით “ქინდლი” ან რომელიმე ახალი წიგნი მოიდო, ტელევიზორი ჩართო, ბევრი იკითხო, ბევრ მულტფილმს უყურო, უამრავი ცხელი ჩაი დალიო საყვარელი, კროსვორდისნახატიანი ჭიქით და ბევრი იძინო…

მე კი, ჩაწოლას ვინ ჩივის, ისევ სამსახურში დავლასლასებ და გამოძინებას შაბათ-კვირასაც კი ვერ ვახერხებ.

(more…)

Read Full Post »

ჯანდაბას, უკვე დროა :(

IAKOM TQVA

სკოლაში ქართულ ხალხურ ანდაზებს კი გვასწავლიდნენ, მაგრამ “დილის ძილი პატარძლის მზითევს ჯობიაო” –  რომ გვითხრეს, ან გაკვეთილებს ვაცდენდი, ან გულისყურით არ მომისმენია. სხვათა შორის, სულ ტყუილად…

ჩემები დღესაც სიცილით იხსენებენ, როგორ ვაპროტესტებდი ცხრა საათზე საძინებლისკენ გაგზავნას – ამდენი დრო ძილში რატომ უნდა გაიფლანგოს-მეთქი… გულახდილად გეტყვით, ეფექტიან თაიმ-მენეჯმენტზე მეტად სატელევიზიო პროგრამა მაწუხებდა – ყველაფერი საინტერესო თერთმეტის მერე იწყებოდა. ბავშვებს კი ღამის ტეხას გვიკრძალავდნენ, ერთადერთი გამონაკლისი შაბათი იყო, ისიც “ილუზიონის” ხათრით.

რა ვიცოდი მაშინ, რომ ის ავადსახსენებელი ხალხური სიბრძნე ჩემთვის ასეთი საჭირბოროტო საკითხი გახდებოდა. ჰოდა, იმდროინდელი ცოდვებისთვის ახლა ვისჯები და გემრიელი, უშფოთველი და უდრტვინველი ათსაათიანი ძილი ლამის ოცნებად მაქვს ქცეული.

(more…)

Read Full Post »

%d bloggers like this: