Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘შაბათი’

otar sephiashvili

ახლა, ალბათ, ბევრი არ დაიჯერებს, მაგრამ ჩვენს დროს კინოს დღე არსებობდა.

ფილმებს სხვა დღეებშიც ვუყურებდით – ხან რუსული არხი გამოიმეტებდა რამეს, ხან კინოში წავიდოდით, არდადეგები ხომ ლამის მხოლოდ “ცისკარას” ხათრით მიხაროდა… დილის ძილიც კი არ მენანებოდა – თერთმეტ საათზე პირდაბანილი და გამოწკეპილი ვიჯექი ეკრანთან (სად იყო მაშინ საძინებელში ტელევიზორის ფუფუნება).

კინოს დღედ მაინც შაბათი მიიჩნეოდა.

“ილუზიონის” დღე.

მოვილევდი სკოლას (ვსწავლობდით მაშინ შაბათობით), ჭადრაკს და ასე, რვის მერე იწყებოდა ნანატრი უსაქმურობა.

“ილუზიონს” ველოდით მთელი ოჯახი.

ალბათ ისე მოვკვდები, არასოდეს დამავიწყდება მუსიკალური ქუდი,  “Le Tonnerre De Dieu”-ს აწ უკვე ლეგენდარული საუნდტრეკი. თუმცა მე უფრო ძველი დასაწყისიც მახსოვს, სტატიკური კადრით და გულბრყვილო, სასაცილო მუსიკით.

არც ის თმაჭაღარა კაცი დამავიწყდება, განუმეორებელი, საყვარელზე საყვარელი დიქციით კინოზე რომ ჰყვებოდა.

ოთარ სეფიაშვილი – “კაცი-ილუზიონი”.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

fine penalty billრაიო?!

არა, არაფერი მოგჩვენებიათ, ნამდვილად ასე იყო. მაგრამ აჯობებს, თავიდან მოვყვე, დალაგებულად და თანმიმდევრულად.

შაბათს, დილაუთენია, ჩემი ტოროლა მეგობრის ზარი დამაცხრა თავზე – კი მაგრამ, “შიმშილის თამაშების“ მეორე ნაწილი აქამდე არ უნდა გვენახაო?! ვნახოთ მერე, ვინ გვიშლის-მეთქი, შეშინებულმა ამოვიკნავლე. სამი საათისთვის “რუსთაველში” გელოდებიო, უაპელაციოდ გამომიცხადა და გაქრა.

საათს რომ გავხედე, ცოტას კიდევ წავუძინებ-მეთქი და… ისევ განრისხებული მეგობრის ზარმა გამომაფხიზლა – ორი საათია, როგორ ბედავ და ისევ გძინავსო.

ბევრი რომ არ გავაგრძელო, გამოცდილი მედესანტის შესაშური სისწრაფით ჩავიცვი და როგორ მოვახერხე, მეც არ ვიცი, მაგრამ სამის ნახევარზე უკვე კინო “რუსთაველის” სალაროებთან ვქოშინებდი.

ახლა თქვენ წარმოიდგინეთ, საკუთარი სიმარჯვით აღფრთოვანებული, რა გუნებაზე დავდგებოდი, როცა აღმოვაჩინე, რომ სეანსი სამზე კი არა, ხუთის ნახევარზე იყო დაგეგმილი.

(more…)

Read Full Post »

კარლსონი და მურაბა

კვირაში ხუთი დღე, დილიდან გვიან საღამომდე, სულის ამოუთქმელად რომ მუშაობ, შესვენება მიუტევებელ ფუფუნებად მიგაჩნია და საყვარელი “ქინდლის” გადასაფურცლავად ვერც  კი იცლი, რა გასაკვირია, ნანატრ უიქენდს განსაკუთრებული სასოებით ელოდე.

შაბათსაც თუ უთენია არ წამოგახტუნა აბეზარმა ტელეფონმა, საქმე თუ არ გაქვს და ნეტარი უსაქმურობით ტკბობას აპირებ, გასტრონომიული აკომპანემენტიც შესაბამისი უნდა მოიფიქრო, თორემ, ჩათვალე, ნახევარ სიამოვნებას კარგავ…

ბოლო თვე უსინდისოდ მძიმე რომ გამოდგა სამსახურში და ორშაბათიდან (დღეიდან, ანუ) უმკაცრესი დიეტის დაწყებას რომ ვგეგმავდი, ამიტომაც გადავწყვიტე, განსაკუთრებული უიქენდი მომეწყო და შ დღეც დიდი მონდომებით, მთელი ჩემი სიმსუნაგისა და კრეატიული შესაძლებლობების გამოყენებით დავგეგმე :)

მოიცა, მოიცა, დასვენება, უსაქმურობა და კულინარიული ორგია გასაგებია, მაგრამ შ დღე რაღა უბედურებააო, იკითხავს ვინმე.

(more…)

Read Full Post »

%d bloggers like this: