Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘ქინდლი’

umberto eco booksყველაფერი ფილმით დაიწყო.

ცოტა უცნაური კია, ფავორიტი მწერლის გაცნობას ფილმით რომ იწყებ, მაგრამ ასე იყო და რა ვქნა, ტყუილს ხომ არ ვიტყვი.

დიდი ხნის წინ, სოფელში ვნახე, ადამისდროინდელ შავთეთრ ტელევიზორში. შონ კონერი, გულის ამაჩუყებლად ნორჩირისტიან სლეიტერი და ერთი გადასარევი გოგო, რომლის ვინაობა დღესაც არ ვიცი. ფილმსვარდის სახელიერქვა და, როგორც მერე გავარკვიე, უმბერტო ეკოს რომანის მიხედვით იყო გადაღებული.

იმ დროს რომანები კი არა, სახელმძღვანელოები ჭირდა დავარდის სახელსსად ვიპოვიდი; ისევ საჯაროს საცავებში გულმოდგინე ქექვის შემდეგ მივაგენი ძველ რუსულ თარგმანს წითელი ყდითა და ურიცხვი კომენტარით; აკადემიური გამოცემა იყო, ეგრე კი ნუ უყურებთ.

მერე  ბიბლიოფილმა მეგობარმა A4 ფორმატის ფურცლებზე მიკროსკოპული შრიფტით ამობეჭდილიფუკოს ქანქარამათხოვა და, მგონი,  იმქანქარასგადაყვა კიდეც ჩემი მხედველობა, მაგრამ არ ვნანობ, დედას გეფიცებით – აშკარად ღირდა.

სამაგიეროდ, ახლა ეკოს წიგნებიქინდლშიცმაქვს და ყველაზე საპატიო თაროზეც მიწყვია.

(more…)

Read Full Post »

my kindle and booksყველაზე გემრიელად გარეთ რომ ვკითხულობ, ამას წინათაც გითხარით.

შინ, სავარძელში, ნებივრად ფეხის მორთხმა, იცოცხლე, კარგია, მაგრამ ავტობუსში, მეტროში ან სამარშრუტოში კითხვას სულ სხვა ეშხი აქვს – არ შემეკამათოთ :)

ოჯახური ლეგენდა ირწმუნება, პატარაობისას ყველაზე მეტად ბულვარში ძილი, სუსნაობა და ნახატებიანი წიგნების თვალიერება გიყვარდაო. დღევანდელი გადმოსახედიდან, კაცმა რომ თქვას, ერთიც დამაჯერებლად ჟღერს, მეორეც და მესამეც.

ჰო, კიდევ წამოწოლილს მჩვევია კითხვა, რამაც შეიწირა კიდეც ჩემი მხედველობა, მაგრამ ამაზე მერე მოგიყვებით.

ბათუმური შვებულების დროს იმდენი მოვახერხე, ახალდამუხტული ქინდლი ერთ კვირაში დავცალე. ვიჯექი ჩემთვის, კოლონადებთან ან ლიტერატურულ კაფეში, ქინდლს ყავას ვაყოლებდი და, დედას გეფიცებით, A Song of Ice and Fire ზუსტად ასე უნდა იკითხო – ნეტარი უსაქმურობის ჟამს, ზღვისპირა ქალაქში, ლატესთან ერთად. სცადეთ – დამიჯერეთ, არ ინანებთ.

(more…)

Read Full Post »

weekend

ამქვეყნად ყველაზე მეტად ჩემი ბიბლიოთეკა, ჟოლოს ნაყინი და შაბათ-კვირა მიყვარს.

ბიბლიოთეკა და ნაყინი გასაგებია, მაგრამ შაბათ-კვირა აქ რა მოსატანიაო, მხარს აიჩეჩს, ალბათ, ვინმე.

თუმცა, შესაძლოა, არც არავის გაუკვირდეს, მით უმეტეს, მათ, ვისაც ჩემსავით აუტანელი რეჟიმი აქვს.

დილიდან გვიან ღამემდე რომ მუშაობ, ოციოდე გვერდის წაკითხვას მხოლოდ სამარშრუტოში ახერხებ და შინ დაბრუნებული, ტელევიზორს მხოლოდ იმისთვის რთავ, საფეხბურთო მატჩის ფონზე მკვდარივით რომ ჩაგეძინოს, რა გასაკვირია, თუ უიქენდს ციურ მანანასავით ელოდები.

მეც რა გული მომითმენს, ამ ბედნიერ დღეებზე ერთი პოსტი მაინც არ დავწერო და სტუმრებს მოლის ნეტარი უსაქმურობის ამბები არ გავუზიარო.

კართაგენელი ბლოგერების ძველთაძველი ანდაზაა – შაბათ-კვირისთვის მზადება პარასკევს უნდა დაიწყოო და, სულო ცოდვილო, მართალიც კია. ოღონდ, ამ ოხერი სამსახურის  გამო, პარასკეობით იმდენი საქმეა ხოლმე, მოსალოდნელი განცხრომით წინასწარ ტკბობას ვინ ჩივის, სახლისკენ ძლივს მოვლასლასებ.

(more…)

Read Full Post »

welcome to reality

მე, მოლი ლანისტერ ბლუმი, ღვთის, ერის და სრულიად ქართული ბლოგოსფეროს წინაშე ვაცხადებ, რომ:

არ ვკითხულობ ე.წ. საბავშვო წიგნებს;

სიგარეტის მოწევა უზნეობაა;

ძილი – დროის ფუჭად ფლანგვა;

შავი ჩემი საყვარელი ფერია;

Sci Fi & Fantasy არასერიოზული, მდარე და უპერსპექტივო ჟანრია;

“ქინდლი” ეშმაკის მანქანაა;

თამარ ივერი ჩემი ფავორიტი მომღერალია;

(more…)

Read Full Post »

Game Of Thrones Kingdoms

მგონი, პირველად ხდება – ისეთ წიგნზე გიყვებით, კითხვა რომ დავიწყე და ჯერ არ დამიმთავრებია.

სულსწრაფი არასოდეს ვყოფილვარ, მოთმინების უნარი საკმაოდ კარგი მაქვს, მაგრამ ამ პოსტს სამერმისოდ ვერ გადავდებ.

გასაზიარებელი ემოცია უკვე იმდენი დამიგროვდა, ბარე ორი, პატიოსნად გადაბულბულებული რომანი ვერ დამიტოვებდა.

ეგეც არ იყოს, თაკოსთვის მადლობის გადახდა მეჩქარება – ისე აქო და ადიდა ჯორჯ მარტინის საკულტო ქმნილება, ინტერესმა ამიტანა და ორიოდე კვირის წინ “ქინდლში” ვუკარი თავი – საამისო განწყობა რომ მექნება, თვალს გადავავლებ-მეთქი.

ჰოდა, ერთ მშვენიერ დღესაც გადავფურცლე… გადავფურცლე და მას მერე ყინულსა და ცეცხლს შუა ვარ მოქცეული.

(more…)

Read Full Post »

მოლის საბავშვო ბიბლიოთეკა

მოლის საბავშვო ბიბლიოთეკა :)
რაღა დროს შენი საბავშვო წიგნებიაო – ჩემთვისაც უთქვამთ და მეგობრებისგანაც გამიგია – საკითხავი დაგვიწუნეს, ნამეტანი დაგგვიანებიათო.

სხვისი არ ვიცი და მე თუ მკითხავთ – მტკნარი სისულელეა.

ერთი, რომ ლინდგრენს, როდარის და ბისეტს მკითხველის ასაკი გემოს ოდნავადაც არ უკარგავს – შედევრი შედევრად რჩება.

მეორეც, საბავშვო ისეთ წიგნს ჰქვია, რომელსაც, რაც ადრე წაიკითხავ, მით უკეთესი, თორემ არავის დაუწესებია, უფროსებმა ხელი არ დააკარონო.

ჰოდა, მეც წიგნის მაღაზიიდან როგორ გამოვალ, ფერად-ფერადი გამოცემებით დახუნძლულ განყოფილებებს თუ არ ჩამოვუარე საგულდაგულოდ –  ემანდ, ახალი არაფერი გამომრჩეს-მეთქი.

მე შენ გეტყვი, ცოტაა. პატარებისთვის მგონი, ყველაზე მეტს ბეჭდავენ გამომცემლობები და სწორადაც იქცევიან – ერთგულ მკითხველზე იმთავითვე ზრუნავენ. აბა, კერუაკის და კუტზეეს დამფასებელი ციდან ხომ არ ჩამოვარდება, შარლ პეროთი და ტუვე იანსონით თუ არ დაიწყო?!

ერთი სიტყვით, ძალიან მინდა, დღეს მოლის საბავშვო ბიბლიოთეკაზე გიამბოთ – გულის სიღრმეში ყველაზე მეტად რომ მიყვარს.

(more…)

Read Full Post »

Reading

ბიბის

ტრანსპორტში კითხვა მიყვარს ძალიან.

მოიცა, სხვა, უკეთესი ადგილი ვერ ნახეო – გაგეცინებათ, ალბათ.

არადა, მართლა მიყვარს – დროის გასაყვანად კი არა.

წარმოიდგინეთ, რამდენად სასიამოვნოა, ნახევრად ცარიელ სალონში რომ ხარ მოკალათებული, ჯიბეში ბილეთი გიდევს და ცხვირი წიგნში გაქვს ჩარგული. ავტობუსი კი თავისთვის მიჩაქჩაქებს და არანაირი მანძილი არ გადარდებს.

ვიცი, თვალებისთვის რომ მავნებელია და კითხვაში გართულს, შესაძლოა, სასურველი გაჩერებაც გამოგრჩეს, მაგრამ ასეთი წვრილმანები აქ რა მოსატანია…

ციცქნა ბათუმში, ტრანსპორტით, რაც არ უნდა მოგენდომებინა, ხშირად მაინც ვერ ისარგებლებდი – ყველაფერი ფეხის ორ ნაბიჯზე იყო: სკოლაც, კინოც, ბულვარიც და მუსიკალურიც, ჩემი საყვარელი აღმოსავლური ტკბილეულის კაფეც და საფუნთუშე-სანაყინეც, მაგრამ დროდადრო მაინც მიწევდა შორს წასვლა და ჩანთაში ხან რომელი ჟურნალი მედო, ხან რომელი დეტექტივი.

წიგნებთან ერთად მგზავრობის ნამდვილი გემო თბილისში გავიგე – ისე გავდიოდი ქალაქის ერთი ბოლოდან მეორეში, ვერც ვიგებდი და ზოგჯერ გულიც კი დამწყვეტია, სად ეჩქარებოდა ამ დალოცვილს, ათიოდე გვერდის ჩამთავრება კიდევ ეცლია-მეთქი.

(more…)

Read Full Post »

« Newer Posts - Older Posts »

%d bloggers like this: