Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘ქართული კლასიკური მწერლობა’

20170118_212334

ლიტერატურული სერიები ყოველთვის განსაკუთრებით მიყვარდა – ახალი ტომის გამოსვლას მოუთმენლად ველოდებოდი ხოლმე. შინ ნაირ-ნაირი გამოცემაც მომეძებნებოდა, ზღაპრები გინდათ, სათავგადასავლო, სამეცნიერო ფანტასტიკა, საბავშვო, საყმაწვილო – სულო და გულო. ოღონდ საოჯახო ბიბლიოთეკის თაროებზე, ამ ბუთქუნა ტომეულებთან ერთად, ღრმად განსხვავებული სერიაც მახსოვს. “ერთი მოთხრობა” ერქვა. თხელი, ჭრელგარეკანიანი წიგნები. მაინცდამაინც საბავშვოც არ ეთქმოდა. ცნობილი და არც ისე ცნობილი მწერლების თითო მოთხრობა იბეჭდებოდა. ზოგჯერ ისეთ რაღაცებსაც გამოურევდნენ, სქელ-სქელ ანთოლოგიებში რომ ვერ მიაგნებდი.

ჰემინგუეის “კილიმანჯაროს თოვლიანი მთა”,  რიჩარდ რაიტის “მოახლე”, ამბროზ ბირსი, ჰაინრიჰ ბიოლი, სომერსეტ მოემი… ქართულიც იყო და ნათარგმნიც.

ჰოდა, ზუსტად ასეთი პროექტი წამოიწყო პალიტრამ. ამასაც “ერთი მოთხრობა” ჰქვია.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

ზაზა ბურჭულაძე. adibas. ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა. თბილისი, 2010.

ჰო, რატომაც არა?! თეატრი გასახდელით იწყება, წიგნი – გარეკანით.

დიდი ამბავიო, ჩაიქირქილებს, ალბათ, ვინმე. უვარგის წიგნს მსოფლიოში საუკეთესო ყდაც ვერაფერს უშველისო.

სრული სიმართლეა, ჩემო ძვირფასებო. მდარე საკითხავი, რაგინდ კრეატიულად შეფუთო, მდარედ დარჩება, ამაზე ვინ დაობს… ოღონდ, მოდი, იმაზეც შევთანხმდეთ, რომ გარეკანი მაინც მნიშვნელოვანია, თვალს ახარებს და, საერთოდ, გემრიელად მოხატული გამოცემის ხელში აღება ერთი-ორად გსიამოვნებს.

თქვენ არ გემახსოვრებათ (და, მადლობა ღმერთს, რომ არ გახსოვთ) ის დრო, ყველა წიგნი, იშვიათი გამონაკლისის გარდა, ერთნაირად უჟმურ, შეუხედავ, უსქესო ყდაში რომ იყო მოქცეული. საბედნიეროდ, დღეს ამას უკვე ყურადღებას აქცევენ და სამხატვრო აკადემიაში წიგნის დიზაინის კათედრაც კი არსებობს.

ვწერ ახლა ამ პოსტს და თან ჩემს თაროებს ვათვალიერებ. გადაშლაც არ გინდა, შეხედვაც კი სასიამოვნოა… ყველას თავისი, შეხამებული, გონივრულად შერჩეული გაფორმება აქვს – ეტყობა, ამაზე გულიანად უფიქრიათ. “ქართული კლასიკური მწერლობა”  მდიდრული, საზეიმო და პომპეზურია, “დიოგენეს ბიბლიოთეკა” – სადა, ფუნქციონალური, თანამედროვე სერიას რომ შეეფერება, ზუსტად ისეთი… ქართული “ვარდის სახელი”  ტყავში გახვეულ უძველეს ფოლიანტს ჩამოჰგავს, პოტერიადის შვიდი ტომი ლამის ცისარტყელას ყველა ფერითაა აჩახჩახებული. ზელაზნის “ამბერის ქრონიკები” მკაცრ შავ ტონალობაშია გადაწყვეტილი, ნატო დავითაშვილის წიგნებს ტალავერიანი გმირები, ლომები, კოშკები და უბელო ცხენები ამშვენებენ…

(more…)

Read Full Post »

ჩემი "ვეფხისტყაოსანი"

ამას წინათ, ბლოგის არქივს ვაწესრიგებდი. ფოტოგალერეაში ორ მივიწყებულ სურათს გადავაწყდი. გამეღიმა და ვიფიქრე, რომ ურიგო არ იქნებოდა, მკითხველისთვის ერთი ძალიან კარგი წამოწყების შესახებ მეთქვა რამდენიმე სიტყვა.

შარშანდელი ამბავია. ახლადწამოჩიტული ბლოგერი გახლდით, დროც მეტი მქონდა და ხალისიც… ჰოდა, რომელიღაც მშვენიერ შაბათს, ნაღებიანი ყავის ჭიქით ხელში, კომპიუტერთან გემრიელად მოკალათებულს, ფოსტამ თამარას ცინცხალი პოსტი მომიცუნცულა – “ვეფხისტყაოსანი” ხომ არ გადაგვეწერაო…

თურმე, ნუ იტყვით და, ეროვნული ბიბლიოთეკის ლიტერატურულ ფორუმს ხელნაწერი “ვეფხისტყაოსნის” შექმნა გადაეწყვიტა და მსურველს თითო სტროფის გაგზავნას სთავაზობდა.

(more…)

Read Full Post »

Diogene at Tbilisi Book Fair 2012

კვირა რომ ძილისა და დასვენებისთვის არის შექმნილი, საყოველთაოდ ცნობილი ამბავია, მაგრამ დღეს საწოლში კოტრიალისთვის, უსაქმურობისთვის და ნაღებიანი ყავის ნება-ნება დაგემოვნებისთვის ნამდვილად არ მეცალა – ადრიანად წამოვხტი, ჩანთაში აუცილებელ ნივთებს ჩავუძახე და პირველი საათისთვის, ცხელი “Carte Noire”-ით პირგამოფუფქული, უკვე სტელაჟებს შორის დავბოდიალობდი.

სიმართლე გითხრათ, წიგნის ფესტივალის ბოლო დღეს გაცილებით მეტ ხალხს ველოდი – მეთერთმეტე პავილიონში აშკარად ხალვათობა იგრძნობოდა. სამაგიეროდ, მეექვსეში იყო დიდი აურზაური. “პალიტრა L”-ი ერთდროულად რამდენიმე სერიას გამოსცემს და თუ ვინმეს რომელიმე ტომი ჰქონდა გამორჩენილი, დანაკლისის ანაზღაურება შეღავათიან ფასად სწორედ იქ შეეძლო.

ჩემი საფესტივალო აღმოჩენების უპირობო ლიდერი “დიოგენეს ბიბლიოთეკაა” – ჩაკ პალანიკის “მებრძოლთა კლუბი”, ედიტ უორტონის “უმანკოების ხანა”, “რა სწამს მას, ვისაც არ სწამს” – უმბერტო ეკოს და კარდინალ მარტინის მიმოწერა, პელემ გრენვილ ვუდჰაუსის ექსცენტრული “დაიკიდე, ჯივზ!”, ორჰან ფამუქის ავტობიოგრაფიული წიგნი, ფოლკნერი და ოსტერი – ერთობ გემრიელი საკითხავის მთელი თაიგულია, თან გაგრძელებასაც გვპირდებიან.

(more…)

Read Full Post »

%d bloggers like this: