Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘ფეისბუქი’

ბავშვობაში სკოლა არ მიყვარდა-მეთქი, ვერ ვიტყვი, ცოდვას ვერ დავიდებ, მაგრამ არდადეგები მაინც ტკბილად მახსენდება.

საახალწლოც, საგაზაფხულოც, ოთხდღიანიც, ორკვირიანიც, ასეთიც, ისეთიც… და ყველაზე მაგარი – სამთვიანი საზაფხულო არდადეგები. ბევრი მზე, ბევრი ზღვა, ბულვარში ბოდიალი, ბევრი წიგნი, კინო და ტელევიზორი, უგემრიელესი ნაყინი, ტარხუნის ლიმონათი და რძის კოქტეილი. რაც მთავარია, სრული თავისუფლება და არაფრისკეთება. აბსოლუტური ბედნიერების ხანა.

ალალად გეტყვით, ბლოგერული შვებულებაც არანაკლებ სასიამოვნო ყოფილა.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

დღეს ოთხშაბათია, ბლოგის დღე. წესით და კანონით, ახალ ძველ წიგნებზე უნდა ვყვებოდე, კარსმომდგარ წიგნის ფესტივალზე, რომელიმე ქალაქზე ან სასუსნავზე, მაგრამ ტრადიციული თემები ცოტა ხნით გვერდზე გადავდოთ და სხვა რაღაცებზე ვილაპარაკოთ.

უტაქტობაზე და უზრდელობაზე უნდა გეწუწუნოთ.

ჩემს ქინდლს შალითა გაუცვდა. გაცვდებოდა, აბა, რას იზამდა, აღარც მახსოვს, როდის ვიყიდე. ქინდლიც სულ თან მაქვს. უკიდეგანო “ამაზონს” ჩამოყოლა, ახალი ქავერის შერჩევა და გამოწერა ერთი საათის საქმეა, მაგრამ არ მეჩქარება. ნაომარ-ნაფრონტალი შალითა შეუხედავი კია, მაგრამ რიდერს გადასარევად იცავს. მეტი არც არაფერი მჭირდება. მიჩვეულიც ვარ, სხვანაირად, შინაურულად მხვდება ხელში.

ავძვერი გუშინ დილით ჩემს სამარშრუტოში, მოვკალათდი ფანჯარასთან, შეივსო, დაიძრა, ამოვაძვრინე ჩანთიდან ქინდლი და ის იყო, გადაშლას ვაპირებდი, გვერდით მჯდომმა, ხანშიშესულმა სანდომიანმა ქალბატონმა მკითხა, რა წიგნია, ასეთი ძველი და გაცრეცილიო.

(more…)

Read Full Post »

“დილას”, ჩემი მოკრძალებული აზრით, ყველა დროის საუკეთესო საბავშვო ჟურნალს, ლამის საბავშვო ბაღიდან ვკითხულობ.

ძველ ნომრებს ვეძებ ყველგან, სადაც ხელი, ფეხი და თვალი მიმიწვდება, არც ახლებს ვტოვებ უყურადღებოდ და გამომცემლობის ფეისბუქის გვერდიც ისე მაქვს გამოწერილი, არაფერი გამომრჩეს.

ზუსტად ამ ფეისბუქის გვერდზე მოგიყვებით. მოგიყვებით რა, გაოცებას გაგიზიარებთ. ბლოგის სათაურს კი ხედავთ და ქვესათაურად ნოდარ დუმბაძის ლექსის ოდნავ სახეცვლილი ბწკარი გამოდგებოდა:

“ამ ყმაწვ გვერდს არავინ პატრონობთ?”

ას ცამეტი წლის ჟურნალი თვიდან თვემდე ახალი ნომრების ყდებისა და ფურცლების გაზიარებით და გასვლითი შეხვედრების (ზედმეტად) ვრცელი ფოტორეპორტაჟებით რომ შემოიფარგლება, უცნაური კია, მაგრამ მთლად ასეც ნუ ჩავეძიებით. გამომცემლობას რედაქცია ჰყავს, რედაქციას მკითხველთან დიალოგი, უმდიდრესი არქივის გამოყენება, ინტერაქტივები, საბავშვო ლიტერატურის მიღწევებზე და პრობლემებზე საუბარი, სიახლეების განხილვა, მოკლე (და არც ისე მოკლე) რეცენზიები, სახალისო კონკურსები, ექსპერიმენტები და მომხმარებლის აზრის, განწყობის, სურვილების ყოველდღიური კვლევა, როგორც ჩანს, ზედმეტი ჰგონია – ღმერთმა ხელი მოუმართოთ.

დღეს ბევრად მარტივი კითხვები მაქვს. გაფიცებთ, მითხარით, რა საერთო აქვს საბავშვო ჟურნალს, სარემონტო რჩევებს და დენცქვიტებს?

(more…)

Read Full Post »

ამას წინათ, ბლოგზე თამარა მესტუმრა, რაღაცები დაათვალიერა და ნავიგატორზე კომენტარი დამიტოვა, რა ნამუშევარიაო.

ნავიგატორი, გეცოდინებათ, აქაური სარჩევია. ყველა ბლოგის ბმულია ერთად შეგროვებული. ხელით მტერმა დათვალა, ჩემისთანა ჰუმანიტარმა – მითუმეტეს, რამდენჯერაც ვცადე, იმდენჯერ ავირიე, მაგრამ თავად ვორდპრესი ითვლის გულმოდგინედ და უშეცდომოდ და, ვორდპრესის მიხედვით, შვიდ წელიწადში 631 ბლოგი გამომიქვეყნებია.

631 ბლოგი, შესაძლოა, არც ისე ბევრი იყოს, მაგრამ ისეთი რიცხვია, გინდა, არ გინდა, დაგაფიქრებს. ფიქრებზე მერე, ჯერ წელიწადი შევაჯამოთ.

ალალად გეტყვით, ბლოგისთვის არ იყო ურიგო წელი. მსხვილ ტექნოგენულ კატასტროფებს ავცდით. ზაფხულის არდადეგებიც შევირგეთ, მნიშვნელოვანი ღონისძიება არ ჩაგვიგდია, ხელი არავის და არაფერს არ შეუშლია.

ფეისბუქის გვერდიც, ასე თუ ისე, გამოცოცხლდა. ამ წუთისთვის 6123 მკითხველი ჰყავს (შარშან ოქტომბერში 2000-ს ძლივს წვდებოდა). ფეიჯისთვის კატასტროფულად ცოტაა, მაგრამ მაინც მხნედ ვარ, რობინზონ კრუზოს კუნძულს და ატაკამას უდაბნოს აღარ ჰგავს.

(more…)

Read Full Post »

ყველაფერი დაიწყო აგვისტოში. დამსახურებულ შვებულებაში გახლდით, ურცხვი არაფრისკეთებით და ნეტარი უსაქმურობით ვტკბებოდი. თიფოთმა მომწერა, შენთვის საჩუქარი შევარჩიე, ოღონდ სიურპრიზია, არაფერს არ გეტყვი, თავად ნახავო.

თიფოთის გემოვნებას უპირობოდ ვენდობი. ეჭვიც არ შემპარვია, მართლა განსაკუთრებული საჩუქარი ექნებოდა შეგულებული. ოღონდ, მოთმენის რა გითხრათ, ნამდვილი კარლსონი ვარ, ასეთი სიურპრიზების მშვიდად ლოდინი მიჭირს :) როგორღაც მივიტანე თავი, გავხსენი კოხტად შეფუთული შეკვრა და კარგა ხანს ხმა ვერ ამოვიღე – საგანგებოდ ჩემთვის დამზადებული დეკორატიული ხის დაფა იყო, მნიშვნელოვანი სიმბოლოებითა და წარწერებით გაწყობილი, ხელით მოხატული, ულამაზესი და უსაყვარლესი.

ასე გავიცანი Birdie და მისი სრულიად ჯადოსნური მეპატრონე – მაგდა სოლოღაშვილი :)

ოდნავ თუ მიცნობთ, არ გაგიკვირდებათ, მხოლოდ ერთ, თუნდაც განსაკუთრებულად ლამაზ დაფაზე ვერაფრით ვერ შევჩერდებოდი. სასწრაფოდ მოვიძიე Birdie-ის ფეისბუქის გვერდი, სიახლეები გამოვიწერე და ოთხი თვის თავზე უკვე ოთხი ფანტასტიკური ხელნაკეთობა მაქვს შინ (სინამდვილეში ხუთი, მაგრამ ერთი გავაჩუქე) – ჩემი ყველაზე ფერადი კოლექცია.

(more…)

Read Full Post »

ყოველ ზაფხულს, ჰაერში არდადეგების სურნელი რომ დატრიალდება და დიდსა და პატარას ნეტარი უსაქმურობის განწყობა მოეძალება, შრეკისკატისთვალებიან  ბლოგს ვწერ და მკითხველებს (ნაადრევი) შვებულების მიზეზს ვუხსნი.

წელს, თითქოს, განსაკუთრებული არაფერი ხდება. არც ოლიმპიადაა, არც რომელიმე მსოფლიო ჩემპიონატი. სამსახურში ჩვეულებრივ დავიარები და დასვენებას არ ვფიქრობ. არც ზღვაზე ვაპირებ გასხლტომას. საკურორტო რიარიას გაზაფხულის, შემოდგომის და ზამთრის ბათუმი მირჩევნია, დაცარიელებული ბულვარით, მიყუჩებული კაფეებით, დამსვენებელთათვის უჩვეულოდ გარინდებული.

ერთი შეხედვით, ხელმოსაჭიდი საშვებულებო მიზეზი არ მაქვს. ოღონდ მხოლოდ ერთი შეხედვით.

გულწრფელად გეტყვით, ასეთი მძიმე სეზონი ჯერ არ მქონია.

(more…)

Read Full Post »

თქვენც შეამჩნევდით – ფეისბუქი ყოველდღე ახალ-ახალ და ერთიმეორეზე გულუბრყვილო ტესტებს გვაჩეჩებს, ფრიად დამაინტრიგებელი სათაურებით: “ვინ იყავით წინა ცხოვრებაში?”, “რომელი პროფესია შეგეფერებათ?”, “რას დააწერენ თქვენი საფლავის ქვაზე?” და ა.შ. რეინკარნაციის არ მჯერა, არჩეული პროფესიით ფრიად კმაყოფილი ვარ და სიკვდილსაც კიდევ კარგა ხანს არ ვაპირებ, მითუმეტეს, დიდი იმედი არ მაქვს, რომ ჩემი ეპიტაფიისთვის არსენ იყალთოელი აღდგება მკვდრეთით, ამიტომ ისევ ჩემს ცხვრებზე ვილაპარაკოთ, ანუ ლიტერატურაზე, ამაზე უფრო საინტერესო ქვეყნად არაფერი მეგულება, თუ იურისპრუდენციას არ ჩავთვლით.

კი მაგრამ, თუ ისევ ჩვეულ თემაზე აპირებდი ქაქანს, ფეისბუქის ტესტები რაღა შუაში იყოო, მეტყვით. შუაში არ ვიცი და ინსპირაციის წყაროდ კი გამომადგა – ნეტავ, რომელ წიგნში ვინატრებდი ცხოვრებას-მეთქი, გავიფიქრე, როცა მეგობრის მიერ გაზიარებულ მორიგ ტესტს გადავაწყდი.

გავიფიქრე კარგია. ნეტავ არ გამეფიქრებინა – აგერ, მთელი კვირაა, გულუხვ სუფრაზე მოხვედრილი დამშეული სტუმარივით ვიტანჯები – ყველაფრის ერთდროულად გასინჯვა რომ უნდა და ვერ გადაუწყვეტია, საიდან დაიწყოს.

(more…)

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers like this: