Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘უიქენდი’

fine penalty billრაიო?!

არა, არაფერი მოგჩვენებიათ, ნამდვილად ასე იყო. მაგრამ აჯობებს, თავიდან მოვყვე, დალაგებულად და თანმიმდევრულად.

შაბათს, დილაუთენია, ჩემი ტოროლა მეგობრის ზარი დამაცხრა თავზე – კი მაგრამ, “შიმშილის თამაშების“ მეორე ნაწილი აქამდე არ უნდა გვენახაო?! ვნახოთ მერე, ვინ გვიშლის-მეთქი, შეშინებულმა ამოვიკნავლე. სამი საათისთვის “რუსთაველში” გელოდებიო, უაპელაციოდ გამომიცხადა და გაქრა.

საათს რომ გავხედე, ცოტას კიდევ წავუძინებ-მეთქი და… ისევ განრისხებული მეგობრის ზარმა გამომაფხიზლა – ორი საათია, როგორ ბედავ და ისევ გძინავსო.

ბევრი რომ არ გავაგრძელო, გამოცდილი მედესანტის შესაშური სისწრაფით ჩავიცვი და როგორ მოვახერხე, მეც არ ვიცი, მაგრამ სამის ნახევარზე უკვე კინო “რუსთაველის” სალაროებთან ვქოშინებდი.

ახლა თქვენ წარმოიდგინეთ, საკუთარი სიმარჯვით აღფრთოვანებული, რა გუნებაზე დავდგებოდი, როცა აღმოვაჩინე, რომ სეანსი სამზე კი არა, ხუთის ნახევარზე იყო დაგეგმილი.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

weekend

ამქვეყნად ყველაზე მეტად ჩემი ბიბლიოთეკა, ჟოლოს ნაყინი და შაბათ-კვირა მიყვარს.

ბიბლიოთეკა და ნაყინი გასაგებია, მაგრამ შაბათ-კვირა აქ რა მოსატანიაო, მხარს აიჩეჩს, ალბათ, ვინმე.

თუმცა, შესაძლოა, არც არავის გაუკვირდეს, მით უმეტეს, მათ, ვისაც ჩემსავით აუტანელი რეჟიმი აქვს.

დილიდან გვიან ღამემდე რომ მუშაობ, ოციოდე გვერდის წაკითხვას მხოლოდ სამარშრუტოში ახერხებ და შინ დაბრუნებული, ტელევიზორს მხოლოდ იმისთვის რთავ, საფეხბურთო მატჩის ფონზე მკვდარივით რომ ჩაგეძინოს, რა გასაკვირია, თუ უიქენდს ციურ მანანასავით ელოდები.

მეც რა გული მომითმენს, ამ ბედნიერ დღეებზე ერთი პოსტი მაინც არ დავწერო და სტუმრებს მოლის ნეტარი უსაქმურობის ამბები არ გავუზიარო.

კართაგენელი ბლოგერების ძველთაძველი ანდაზაა – შაბათ-კვირისთვის მზადება პარასკევს უნდა დაიწყოო და, სულო ცოდვილო, მართალიც კია. ოღონდ, ამ ოხერი სამსახურის  გამო, პარასკეობით იმდენი საქმეა ხოლმე, მოსალოდნელი განცხრომით წინასწარ ტკბობას ვინ ჩივის, სახლისკენ ძლივს მოვლასლასებ.

(more…)

Read Full Post »

garfield

ლეგენდარული და თითით საჩვენებელი ზარმაცი რომ ვარ, ათასჯერ მითქვამს და, მგონი, უკვე ყველამ იცის.

პროფესიაც ჩემი გემოვნებით მაქვს შერჩეული და სპეციალობაც. არც სამსახურს ვემდური, მაგრამ რა ვქნა, უიქენდს მაინც ღვთის წყალობასავით ველოდები. თავადაც მოგეხსენებათ, პარასკევი საღამო ფანტასტიურია, შაბათი – ძალიან კარგი, კვირა დღეს არა უშავს და საღამოს ათი საათიდან ისევ მიფუჭდება განწყობა… და ასე, მომდევნო პარასკევამდე. ერთი დაფა მჭირდება აუცილებლად, აი, ისეთი, ამერიკულ სასწავლებლებში რომ აქვთ გამოკრული საბრალო, თვალებამოღამებული სტუდენტების გასამხნევებლად – “გამაგრდი, მალე პარასკევი მოვა!”

უკვე შეამჩნევდით, მთლად გადასარევ გუნებაზე ვერ ვარ და დიდხანს და საგულდაგულოდ უნდა გეწუწუნოთ. თქვენც, მეტი რა გზა გაქვთ, მოთმინებით უნდა აღიჭურვოთ და ამიტანოთ – მეგობრობა, სილამაზისა არ იყოს, მსხვერპლს მოითხოვს.

აგვისტოს ბოლომდე მშვიდი ძილი რომ არ მეღირსებოდა, აქამდეც ვიცოდი (ყოველ წელს ასეა) და შეგუებულიც ვიყავი, მაგრამ დილით სამსახურის ჭიშკართან რომ დაამუხრუჭა ყვითელმა სამარშრუტომ, გოგი გვახარიას უგემრიელესი “ცრემლიანი სათვალე” რომ დავხურე და მივხვდი, გვიან საღამომდე ვეღარ გადავშლიდი, მთლად მოვიშხამე.

ჰოდა, მთელი დღე იმაზე ვფიქრობდი, რა მოხდება, უსაქმური რომ ვიყო და დილაობით თავქუდმოგლეჯილი არ გავრბოდე საშოვარზე-მეთქი.

მშვენიერი რამ გამოვიდა, მინდა გითხრათ. არც არაფერი დაეწუნებოდა. ისეთი გრაფიკი ჩამოვაწიკწიკე ოცნებაში, თითებს ჩაიკვნეტს კაცი.

(more…)

Read Full Post »

კარლსონი და მურაბა

კვირაში ხუთი დღე, დილიდან გვიან საღამომდე, სულის ამოუთქმელად რომ მუშაობ, შესვენება მიუტევებელ ფუფუნებად მიგაჩნია და საყვარელი “ქინდლის” გადასაფურცლავად ვერც  კი იცლი, რა გასაკვირია, ნანატრ უიქენდს განსაკუთრებული სასოებით ელოდე.

შაბათსაც თუ უთენია არ წამოგახტუნა აბეზარმა ტელეფონმა, საქმე თუ არ გაქვს და ნეტარი უსაქმურობით ტკბობას აპირებ, გასტრონომიული აკომპანემენტიც შესაბამისი უნდა მოიფიქრო, თორემ, ჩათვალე, ნახევარ სიამოვნებას კარგავ…

ბოლო თვე უსინდისოდ მძიმე რომ გამოდგა სამსახურში და ორშაბათიდან (დღეიდან, ანუ) უმკაცრესი დიეტის დაწყებას რომ ვგეგმავდი, ამიტომაც გადავწყვიტე, განსაკუთრებული უიქენდი მომეწყო და შ დღეც დიდი მონდომებით, მთელი ჩემი სიმსუნაგისა და კრეატიული შესაძლებლობების გამოყენებით დავგეგმე :)

მოიცა, მოიცა, დასვენება, უსაქმურობა და კულინარიული ორგია გასაგებია, მაგრამ შ დღე რაღა უბედურებააო, იკითხავს ვინმე.

(more…)

Read Full Post »

%d bloggers like this: