Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘ტორტი’

დაბადების დღეები, ზოგადად, ძალიან მიყვარს. ჩემიც, სხვისიც. რა სჯობს ათასნაირი სასუსნავით დახუნძლულ სუფრას, ფერად–ფერად ქაღალდებში შეფუთულ საჩუქრებს, ტორტზე ანთებულ სანთლებსა და საზეიმო აურზაურს?! არც არაფერი.

საკმაოდ კარგად აღზრდილი ადამიანი გახლავართ და დაუპატიჟებლად ვინმეს დღესასწაულზე კი არა, ჭიქა ყავაზე არ ვესტუმრები. თუმცა, აქედან ძალიან შორს, ჩრდილოეთში, 110 წლის წინ ისეთი ქალი დაიბადა, რომ შემძლებოდა, მოსაწვევს ნამდვილად არ დაველოდებოდი, დავადებდი თავს და რომელიმე 14 ნოემბერს გაუფრთხილებლად მივადგებოდი კარზე. არ გეგონოთ, ხელცარიელი ვაპირებდე მისვლას – უზარმაზარ ტორტს შევუკვეთდი და ზედ აუცილებლად წამოვასკუპებდი იმ პერსონაჟებს, მარტო ბავშვობა კი არა, მთელი ცხოვრება რომ გამითბეს და გამიხალისეს.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

12077241_1067156026657429_1641393568_n

– რითი გაგვიმასპინძლდებიან? – ჰკითხა გამხიარულებულმა კარლსონმა.
– უპირველეს ყოვლისა, ტორტს მოგვართმევენ. ზედ რვა სანთელი ენთება.
– უჰ, რა გამახარე! – ხელები მოიფშვნიტა კარლსონმა, – მაგრამ მეცა მაქვს ერთი წინადადება.
– აბა, თქვი!
– არ შეიძლება ვთხოვოთ დედაშენს, რომ ერთი რვასანთლიანი ტორტის ნაცვლად რვა თითოსანთლიანი გამოგვიცხოს?

ადრეული ბავშვობიდან შემომრჩა ეს მოგონება: გვიან ღამით, საინტერესო გადაცემა ან წიგნი რომ შეგიყოლიებს, წევხარ შენთვის მყუდროდ, საბნიდან ცხვირამოყოფილი, არავინ გაწუხებს, და ამ ნეტარ სიჩუმეში სამზარეულოდან მიქსერის ზუზუნი გესმის – დედა ტორტს აცხობს.

პურს დიდი ხანია აღარ ვყიდულობთ. არც სააღდგომო ღვეზელს. ისეთი კულინარიული გუნდი გვყავს, შეფმზარეული დედის მეთაურობით, ერთ თავმოყვარე საფუნთუშეს ეყოფა. ხაბაზობაც გვეხერხება და ნაირ-ნაირი ნამცხვრებიც გადასარევად გამოგვდის.

ტორტიც შინაური გვირჩევნია :)

(more…)

Read Full Post »

world book day 1საცა სამართალია, ეს დღე კალენდარში წითლად უნდა იყოს მონიშნული და ასე რომ არ არის, მკრეხელობა და მერვე მომაკვდინებელი ცოდვა მგონია; ვის გაუგონია, წიგნის საერთაშორისო დღეს ადამიანი მუშაობდეს?!

მითუმეტეს, წელს იმდენი რამ დაგეგმეს და დააანონსეს, ჯერ განრიგს რომ გადავხედე და მერე სამსახურის ორგანაიზერს, გული შემიწუხდა – პირველ შემთხვევაში, სიხარულისგან და მეორეში – პირიქით.

თუმცა, ხომ გაგონიათ, ნამდვილმა ბიბლიოფილმა თუ გაიწია, ცხრა უღელი ხარ-კამეჩი ვერ დააკავებსო; ჰოდა, მოლი რისი მოლი იქნებოდა, აქაც გამოსავალი რომ არ მოეძებნა – სამსახურში დილაუთენია მივქანდი, სასწრაფო და გადაუდებელი საქმეები ისეთი ტემპით მოვაგვარე, კლავიატურას ბოლი ასდიოდა; და თორმეტი საათისთვის უკვე რუსთაველის თეატრისკენ მივქროდი ზურგზეჩანთამოკიდებული.

(more…)

Read Full Post »

%d bloggers like this: