Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘ტელევიზია’

otar sephiashvili

ახლა, ალბათ, ბევრი არ დაიჯერებს, მაგრამ ჩვენს დროს კინოს დღე არსებობდა.

ფილმებს სხვა დღეებშიც ვუყურებდით – ხან რუსული არხი გამოიმეტებდა რამეს, ხან კინოში წავიდოდით, არდადეგები ხომ ლამის მხოლოდ “ცისკარას” ხათრით მიხაროდა… დილის ძილიც კი არ მენანებოდა – თერთმეტ საათზე პირდაბანილი და გამოწკეპილი ვიჯექი ეკრანთან (სად იყო მაშინ საძინებელში ტელევიზორის ფუფუნება).

კინოს დღედ მაინც შაბათი მიიჩნეოდა.

“ილუზიონის” დღე.

მოვილევდი სკოლას (ვსწავლობდით მაშინ შაბათობით), ჭადრაკს და ასე, რვის მერე იწყებოდა ნანატრი უსაქმურობა.

“ილუზიონს” ველოდით მთელი ოჯახი.

ალბათ ისე მოვკვდები, არასოდეს დამავიწყდება მუსიკალური ქუდი,  “Le Tonnerre De Dieu”-ს აწ უკვე ლეგენდარული საუნდტრეკი. თუმცა მე უფრო ძველი დასაწყისიც მახსოვს, სტატიკური კადრით და გულბრყვილო, სასაცილო მუსიკით.

არც ის თმაჭაღარა კაცი დამავიწყდება, განუმეორებელი, საყვარელზე საყვარელი დიქციით კინოზე რომ ჰყვებოდა.

ოთარ სეფიაშვილი – “კაცი-ილუზიონი”.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

ჩემი წიგნი/My Book (c) პირველი არხი, ეროვნული ბიბლიოთეკა, რატი ამაღლობელი, BBC

ჩემი წიგნი/My Book (c) პირველი არხი, ეროვნული ბიბლიოთეკა, რატი ამაღლობელი, BBC

ჩემს წიგნს” ხომ უყურებთ? BBC-ს ტელეპროექტს, სამი თვის წინ რომ დაიქოქა პირველ არხზე. სრულიად საქართველო საუკეთესოთა შორის საუკეთესოს რომ ირჩევს – დედამიწის ზურგზე ყველაზე სასიამოვნო არჩევნებს?

გემახსოვრებათ, მაგრამ მაინც გავიმეორებ -მკითხველს სამოცი ყველაზე საყვარელი წიგნი უნდა შეერჩია. მერე ამ სამოციდან თხუთმეტი დარჩებოდა და რჩეულთა შორის რჩეულიც მათ შორის უნდა გარკვეულიყო.

ჰოდა, ეს შესანიშნავი თხუთმეტეული უკვე ჩამოაწიკწიკეს.

ორი მარტიდან დღემდე, ყოველ კვირა საღამოს, გაგანია პრაიმტაიმში, წიგნებზე ლაპარაკობდნენ. არც მწვავე  განხილვები და დისკუსიები დაჰკლებია, თითოეულ კანდიდატს მომხრეც ბევრი ჰყავდა და მოწინააღმდეგეც, მაგრამ თავადაც ნახავდით და ტელეპერიპეტიებზე აღარ შევჩერდები; მოდი, ამ თხუთმეტეულს გადავავლოთ თვალი. მე თუ მკითხავთ, საინტერესო დასკვნების გამოტანის საშუალებას იძლევა.

ოფიციალურად გამოაქვეყნეს და აქაც იყოს, თვალსაჩინოებისთვის:

ჯოან როულინგი – “ჰარი პოტერი და ფილოსოფიური ქვა”;
მარკ ტვენი – “ჰეკლბერი ფინის თავგადასავალი”;
გურამ დოჩანაშვილი – “სამოსელი პირველი”;
ირაკლი ჩარკვიანი –  “მშვიდი ცურვა”;
ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი – “პატარა პრინცი”;
ართურ კონან დოილი – “შერლოკ ჰოლმსის თავგადასავალი”;
ფრედერიკ ბეგბედერი – “99 ფრანკი”;
ჯერომ სელინჯერი – “თამაში ჭვავის ყანაში”;
ჭაბუა ამირეჯიბი – “დათა თუთაშხია”;
რობერტ ლუის სტივენსონი – “განძის კუნძული”;
ფიოდორ დოსტოევსკი – “იდიოტი”;
თომას მანი – “ჯადოსნური მთა”;
ერიხ მარია რემარკი – “სამი მეგობარი”;
ალექსანდრე დიუმა – “სამი მუშკეტერი”;
მიხეილ ჯავახიშვილი – “ჯაყოს ხიზნები”.

(more…)

Read Full Post »

contract bridgeმოლის თავს ახალი ამბავია – ბრიჯის სწავლა დავიწყე.

აი, იმ ბრიჯის, კონან დოილის, კრისტის, ჩეიზის გმირები რომ თამაშობენ მყუდრო კლუბებში, კარგი კონიაკის და სიგარის თანხლებით.

ახლა, ბავშვობიდან ამაზე ვოცნებობდი-მეთქი, ვერ ვიტყვი, მაგრამ კარგა ხანია, თავში მიტრიალებდა. ცოტაოდენი თავისუფალი დრო გამომიჩნდა და რაღატომ გადავდო…

სახელმძღვანელოები მაინცდამაინც უხვად არ მოიპოვება. არადა, რთულ ამოცანას რომ შევეჭიდე, ამას თანდათან უფრო ვხვდები. ერთ მშვენიერ საიტს მივაგენი, ახალბედებისთვის ზედგამოჭრილს. მივყვები ნელ-ნელა. ინტერაქტიული პროგრამაც მაქვს და დასაწყისისთვის, მგონი, საკმარისია…

უკვე ვიცი, რას ნიშნავს კონტრა, რეკონტრა, გეიმი, რობერი, მაჟორი და მინორი, რენონსი, ფალშრენონსი, ქულებსაც ვითვლი (ჯერ გაჭირვებით)… გაისად ამ დროს პირველ წარმატებებზეც გიამბობთ. რაღა ბრიჯი გისწავლია და რაღა ერთი მსუყე საგნის საუნივერსიტეტო კურსიო, ადრე მითხრეს და, მგონი, მართალია.

(more…)

Read Full Post »

"ჩემი წიგნი"

“ჩემი წიგნი” (c) პირველი არხი, ეროვნული ბიბლიოთეკა, რატი ამაღლობელი, BBC

კვირას ძალიან მაგარ გადაცემას ვუყურე.

საღამოს ცხრაზე, გაგანია პრაიმტაიმში, არც კინო გამხსენებია, არც ფეხბურთი, არც ჩემი საყვარელი მულტფილმები; ვიჯექი და პირველ არხს თვალს ვერ ვაცილებდი.

არ გეგონოთ, პულტს ვაწვალებდი და მოულოდნელად გადავაწყდი რამე საინტერესოს –  წინასწარ მქონდა დაგეგმილი; ყველა სხვა გასართობი გადავდე და კარიც საიმედოდ მოვიხურე – ხელი არავინ შემიშალოთ-მეთქი.

ჩემი წიგნის” პირველი ნაწილი იყო და აბა, როგორ გამოვტოვებდი.

უჩემოდაც მშვენივრად გეცოდინებათ, მაგრამ ვაითუ გამორჩა ვინმეს და კიდევ ერთხელ შეგახსენებთ – BBC-ს ტელეპროექტია – ყველა ქვეყანა თითო წიგნს ირჩევს და საქართველომაც თავისი ფავორიტი უნდა წარადგინოს.

ეს არაჩვეულებრივი ბიბლიოაურზაური 2 მარტს დაიწყო პრეზენტაციით და პირველი ეტაპი ოთხ თვეს გაგრძელდება; ფორმულა მარტივზე მარტივია – სრულიად საქართველო სამოც ყველაზე საყვარელ წიგნს შეარჩევს, მერე ამ სამოციდან თხუთმეტი დარჩება და სწორედ ისინი იბრძოლებენ  რჩეულთა შორის რჩეულის ტიტულისთვის.

(more…)

Read Full Post »

Gervasio Sanchez. Biblioteca de Sarajevo

არტურო პერეს-რევერტეს თითქმის სრული ბიბლიოგრაფია – რამდენიმე, განსაკუთრებით რთულად მოსახელთებელ რომანს თუ არ ჩავთვლით – ცალკე მაქვს მოქუჩებული და თვე ისე არ გავა, ხან ერთი არ ჩავაგდო ჩანთაში და ხან მეორე. რა ვქნა, ამოჩემებული წიგნების გადაკითხვა ახალი ლიტერატურული სასუსნავის დაგემოვნებაზე ნაკლებად არ მიყვარს.

ოღონდ, ფავორიტი რომელიაო, თუ მკითხავთ, უყოყმანოდ დაგისახელებთ იმ მომცრო ტომს, ორიოდე წლის წინ, რუსთაველზე, “ბიბლუსში”, სასაცილო ფასად რომ მივაგენი. მიკუნჭულიყო საწყლად, თავისთვის, სხვა, ღრმად უინტერესო გამოცემებს შორის და, ალბათ, მე მელოდებოდა.

“კომანჩების ტერიტორიაზე” გიყვებით.

(more…)

Read Full Post »

De Grote Donorshow. BNN. Netherlands. 2007-2008

ყოვლისმცოდნე ენციკლოპედიებს თუ ვენდობით, პირველი სატელევიზიო რეალითი-შოუ, ამერიკული “ფარული კამერა”, ცისფერ ეკრანებზე 1948 წელს გამოჩენილა და მას შემდეგ მსგავს ტელეპროექტებს სტაბილური პოპულარობა არასოდეს მოჰკლებია – ადამიანი ცნობისმოყვარე არსებაა და სხვისი ცხოვრების ჭუჭრუტანიდან თვალთვალი, დიახაც, რომ ძალიან აინტერესებს. სამწუხაროდ, ეს ის ჯანსაღი ცნობისმოყვარეობა არ არის, სოკრატე ყოველგვარი სიბრძნის საწყისად რომ მიიჩნევდა.

ჟანრის კლასიკურ ნიმუშს, ჯორჯ ორუელის უკვდავი ანტიუტოპიის პატივსაცემად მონათლულ “დიდ ძმას” ანალოგები მსოფლიოს ყველა ქვეყანაში მოეძებნება და არც ქართული ტელევიზიაა გამონაკლისი. ჩვენთან, დიდი ხანია, კონტენტს რეიტინგების მიხედვით განსაზღვრავენ და თუ პროგრამა მაყურებელთა უმრავლესობას მოსწონს, შინაარსობრივი მხარე რა მოსატანია… ერთი ცნობილი ლათინური მაქსიმის არ იყოს, გემოვნებაზე არავინ დაობს. მით უმეტეს, რომ ამა თუ იმ გადაცემის ირგვლივ გამართული კამათიც რეიტინგის წისქვილზე ასხამს წყალს.

დღემდე განხორციელებული სამამულო პროექტებიდან, ყველაზე მეტად, ძველი “კანდიდატი” და სულ ახლახანს დასრულებული “შეგირდი” მომეწონა. კონკურენტები უპირატესობის მოპოვებას შიშველი სხეულების დემონსტრირების და სკანდალური გამოხტომების კი არა, გონებრივი შესაძლებლობების და საზრიანობის ხარჯზე ცდილობდნენ. რაც მთავარია, გადაწყვეტილების მიღებაში მაყურებლის მონაწილეობის ხარისხი მინიმუმამდე იყო დაყვანილი. თუ შემოქმედებით კონკურსებში საუკეთესო ნაწარმოების პირდაპირი კენჭისყრით არჩევა მხოლოდ და მხოლოდ კოლექტიური გემოვნების (ანუ, უგემოვნების)  მორიგი ტრიუმფია, სხვა ფორმატის რეალითი-შოუებში გადაწყვეტილების ხმათა უმრავლესობით მიღება, ზოგჯერ, ეთიკის ზღვარსაც კი სცილდება.

(more…)

Read Full Post »

%d bloggers like this: