Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘სტივენ კინგი’

Stephen King. Misery

“საშინელებათა მეფეს“ რომ შეგარქმევენ, მგონი, მთლად სასიამოვნო ვერ უნდა იყოს… მაგრამ თუ ამ ტიტულის უკან “ბნელი კოშკი, “მწვანე გზა“, “დრაკონის თვალები“ და “უძილობა“ დგას, შენ კი სახელად სტივენ ედვინ კინგი გქვია, უკვე სულ სხვა საქმეა – გესიამოვნება კი არა, იამაყებ კიდეც ასეთი მეტსახელით.

მე შენ გეტყვი, ვინმე გააპროტესტებს, დაუმსახურებელი წოდებააო… და თუ მაინც მოიძებნებიან ასეთები, მოკრძალებით ვურჩევ, კინგის პირველი გადმოქართულებული რომანი მოიძიოს, სულ ახლახან რომ გვისაჩუქრა “დიოგენემ“ და ფსიქოპათი თაყვანისმცემლის ხელში ჩავარდნილ მწერალზე რომ გვიამბობს.

დარწმუნებული ვარ, მრავალი თქვენგანი უკვე მიხვდა, რასაც ვგულისხმობ – დიახ, „მიზერის“.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

მოლის ორი დღე წიგნის ფესტივალზე

თბილისის წიგნის XV საერთაშორისო ფესტივალი, 23-26 მაისი, 2013

შენ ორი ხელფასი უნდა გქონდეს – ერთი წიგნებისთვის :)

რუსა

ღმერთმა წიგნის ფესტივალი ოთხდღიანი შექმნა – არსად იჩქაროო, სტენდებს შორის გულარხეინად ისეირნეო, ყველაფერი მშვიდად დაათვალიერეო, თუ რამე გამოგრჩა, სახვალიოდ მოინიშნეო.

ერთი ეგ არის, ჩემს სამსახურს ამაზე სულ სხვა აზრი აქვს და, ორ სადაგ დღეს ვინ ჩივის, შაბათსაც კი მხოლოდ ოთხი საათისთვის მოვახერხე “ექსპო ჯორჯიას” მეთერთმეტე პავილიონში ცხვირის შერგვა.

მეთხუთმეტე საიუბილეო ბიბლიოფორუმი სასიამოვნო სიურპრიზით დაიწყო – აკას “შენს თავგადასავალზე” დაწერილი საკონკურსო პოსტი გამარჯვებულთა შორის აღმოჩნდა, ოფიციალურ კატალოგშიც მოხვდა და ასი ლარითაც დამიმძიმა საფულე. დამეთანხმეთ, ორგანიზატორებმა საფესტივალოდ დარაზმული ადამიანისთვის ზედგამოჭრილი პრიზი შეარჩიეს.

ჰოდა, იმას გეუბნებოდით, ნეტარი ბოდიალისთვის დრო ცოტა მქონდა-მეთქი და პირდაპირ საქმეზე გადავედი.

(more…)

Read Full Post »

ლია ლიქოკელი. დევის ცოლის სიცილი. გამომცემლობა "საუნჯე". თბილისი, 2013მოლი ბლუმის ბლოგის ერთგული მკითხველი თუ ბრძანდებით, აუცილებლად გემახსოვრებათ, რომ წელიწადში ერთხელ, გაზაფხულის მიწურულს, თქვენი მასპინძელი თბილისის წიგნის ფესტივალის მხიარულ ორომტრიალში ეხვევა, “ექსპო ჯორჯიას” სტუმართმოყვარე პავილიონებში დაბოდიალობს და ფერად-ფერად სტენდებთან დროს და ფულს გულარხეინად ფლანგავს.

აქამდე ერთი საფესტივალო დღეც არ გამიცდენია, არც ცხელ-ცხელი რეპორტაჟების დაწერა და თქვენამდე მოტანა დამზარებია… ოღონდ, წელს, სამსახურისა და გადარეული გრაფიკის გამო, ამ უკიდეგანო სიამოვნებაზე უარის თქმა მიწევს. გუშინ ვერაფრით დავუსხლტი საქმეს, დღესაც, ალბათ, ასე იქნება და ისევ შაბათ-კვირის იმედად ვარ.

დიდხანს ვიმტვრიე თავი, პირველი “საფესტივალო” პოსტი როგორ დამეწერა. ალბათ, ვერც ვერაფერს მოვიფიქრებდი, ჩემს მეგობარ ეკას რომ არ ერჩია – იმ წიგნებზე მოყევი, პირველ რიგში რომ უნდა ჩაუძახო ჩანთაშიო.

(more…)

Read Full Post »

ქართული PLAYBOY-ის ყველა ნომერი @ ჩემი კოლექცია.

ამ ორიოდე კვირის წინ, მოლი ბლუმის ბლოგის სტუმრებს ჩემი ფავორიტი ჟურნალის – ლეგენდარული “ფლეიბოის” შესახებ ვუყვებოდი. პოსტსკრიპტუმში ქართულენოვანი გამოცემაც ვახსენე და მკითხველებს იმასაც შევპირდი – ამ, არც თუ ოპტიმისტურ, ისტორიას ცალკე პოსტს აუცილებლად მივუძღვნი მეთქი. სიტყვას კი, მოგეხსენებათ, შესრულება უნდა.

“ფლეიბოის”, თქვენც გეცოდინებათ, ამერიკულის გარდა, საერთაშორისო ანალოგებიც მრავლად გააჩნია. ჰოდა, რითი ვართ ბულგარეთზე, მექსიკაზე ან ჰოლანდიაზე ნაკლებიო – იფიქრეს ქართველმა ენთუზიასტებმა და, ხუთი წლის წინ, ფართომასშტაბიანი სარეკლამო კამპანიის შემდეგ, დღის სინათლე სმოკინგიანი ბოცვერით დამშვენებულმა, შავ და ოქროსფერ ტონალობაში გადაწყვეტილმა პირველმა ქართულმა ნომერმა იხილა.

სამამულო “ფლეიბოი” კანონიკური დიზაინით, მუდმივი რუბრიკებით, ინფორმაციული სტატიებით, სახალისო ჩანართებით და თავად ჟურნალის ხარისხითაც უკლებლივ ყველა სტანდარტს აკმაყოფილებდა და ერთობ მიმზიდველი საკითხავი ჩანდა. მთავარი რედაქტორიც შესაფერისი მოუძებნეს – ნოვატორობა დახვეწილი გემოვნების ინტელექტუალმა, მელომანმა, და, სხვათა შორის, უაღრესად საინტერესო ბლოგის ავტორმა ნიკო ნერგაძემ ითავა.

(more…)

Read Full Post »

Dorothea Lange. Migrant Mother

1929 წელს მსოფლიოს იქამდე არნახული მასშტაბის ეკონომიკური კრიზისი დაუდგა. უამრავი ადამიანი გაკოტრდა, უფრო მეტი – ელემენტარული საარსებო წყაროს გარეშე დარჩა. პლანეტის უძლიერესი სახელმწიფოები უმწეოდ შეჰყურებდნენ საკუთარი ეკონომიკის ნგრევას. კრიზისი მინოტავრივით ხარბად ნთქავდა გიგანტურ კომპანიებს, პატარა ფირმებს, მთლიანად ოჯახებს… ადამიანებში პირველყოფილმა ინსტინქტებმა იმძლავრა – მზის ქვეშ მოპოვებული ადგილის დათმობა არავის უნდოდა.

ამერიკის შეერთებული შტატების ისტორიას შიმშილის, სიდუხჭირის და რეგრესის ეს ხანგრძლივი პერიოდი “დიდი დეპრესიის” სახელით შემორჩა, რომელსაც სათავე ნიუ-იორკის ბირჟის კრახმა დაუდო, “შავი ორშაბათით” და კიდევ უფრო “შავი სამშაბათით”. ასეულობით ბანკის გაკოტრებას თვითმკვლელობათა ტალღა მოჰყვა – სასოწარკვეთილი ადამიანები ლაბირინთიდან სხვა გამოსავალს ვერ ხედავდნენ.

(more…)

Read Full Post »

« Newer Posts

%d bloggers like this: