Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘სტეიკი’

at night

ჭამა სიამოვნებაა. დიდი სიამოვნება.

გავკადნიერდები და დავამატებ – სხვა რამ ძნელად რომ შეედრება, ისეთი.

ახლა მთლად თათქარიძეობის აპოლოგიას ნუ დამწამებთ, იმ სხვა რაღაცების გემოც კარგად ვიცი, მაგრამ კულინარიული ორგია მაინც სულ სხვაა.

ყველგან და ყოველთვის. წყალი არ გაუვაო, სწორედ ამისთანა ჭეშმარიტებებზეა ნათქვამი.

დილით საწოლში რომ მოგართმევენ ქაფქაფა ყავას და თბილ-თბილ კრუასანს, შაბათ დღეს თორმეტი საათისთვის რომ აიზლაზნები საწოლიდან და მაგიდაზე ახალგამომცხვარი აჭარული ხაჭაპური დაგხვდება,  ლანჩზე საყვარელ კაფეში რომ გავარდები სამსახურიდან, პარასკევ საღამოს სტეიკის თანხლებით რომ ატარებ, პირველ თოვლს “შუბით”, რუსული ბლინებით და სტროგანინით აღნიშნავ და ახალ ბლოგპოსტს მექსიკური კარტოფილისა და Lungo Leggero-ს თანხლებით წერ, საღამოს კი კომპიუტერს უზიხარ ჩაის გამჭვირვალე ფინჯნითა და ქიშმიშიანი კექსის ბარაქიანი ულუფით ხელში…

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

garfield

ლეგენდარული და თითით საჩვენებელი ზარმაცი რომ ვარ, ათასჯერ მითქვამს და, მგონი, უკვე ყველამ იცის.

პროფესიაც ჩემი გემოვნებით მაქვს შერჩეული და სპეციალობაც. არც სამსახურს ვემდური, მაგრამ რა ვქნა, უიქენდს მაინც ღვთის წყალობასავით ველოდები. თავადაც მოგეხსენებათ, პარასკევი საღამო ფანტასტიურია, შაბათი – ძალიან კარგი, კვირა დღეს არა უშავს და საღამოს ათი საათიდან ისევ მიფუჭდება განწყობა… და ასე, მომდევნო პარასკევამდე. ერთი დაფა მჭირდება აუცილებლად, აი, ისეთი, ამერიკულ სასწავლებლებში რომ აქვთ გამოკრული საბრალო, თვალებამოღამებული სტუდენტების გასამხნევებლად – “გამაგრდი, მალე პარასკევი მოვა!”

უკვე შეამჩნევდით, მთლად გადასარევ გუნებაზე ვერ ვარ და დიდხანს და საგულდაგულოდ უნდა გეწუწუნოთ. თქვენც, მეტი რა გზა გაქვთ, მოთმინებით უნდა აღიჭურვოთ და ამიტანოთ – მეგობრობა, სილამაზისა არ იყოს, მსხვერპლს მოითხოვს.

აგვისტოს ბოლომდე მშვიდი ძილი რომ არ მეღირსებოდა, აქამდეც ვიცოდი (ყოველ წელს ასეა) და შეგუებულიც ვიყავი, მაგრამ დილით სამსახურის ჭიშკართან რომ დაამუხრუჭა ყვითელმა სამარშრუტომ, გოგი გვახარიას უგემრიელესი “ცრემლიანი სათვალე” რომ დავხურე და მივხვდი, გვიან საღამომდე ვეღარ გადავშლიდი, მთლად მოვიშხამე.

ჰოდა, მთელი დღე იმაზე ვფიქრობდი, რა მოხდება, უსაქმური რომ ვიყო და დილაობით თავქუდმოგლეჯილი არ გავრბოდე საშოვარზე-მეთქი.

მშვენიერი რამ გამოვიდა, მინდა გითხრათ. არც არაფერი დაეწუნებოდა. ისეთი გრაფიკი ჩამოვაწიკწიკე ოცნებაში, თითებს ჩაიკვნეტს კაცი.

(more…)

Read Full Post »

%d bloggers like this: