Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘ რუსა’

Anika Meqanikuri-ს ფოტო

Anika Meqanikuri-ს ფოტო

რა უნდა მიაყოლო ჩაის?

გემრიელი კექსი, ტკბილზე ტკბილი ბაქლავა, შეფიცხებული, ყველით გაძეძგილი ხაჭაპურის ნაჭერი… თონის პურიც არ არის ურიგო, სქლად გადასმული სოფლის კარაქით და ზემოდან შემოსკუპებული სულუგუნით…

წიგნის მიყოლება თუ გიცდიათ?

აი, რომ ზიხარ შენთვის, არსად გეჩქარება, ნეტარი უსაქმურობით ტკბები, ჟოლოსმურაბიან ჩაის სვამ ნება-ნება და გემრიელ წიგნს აყოლებ. დამიჯერეთ, არაფრით არის ტორტის ნაჭერზე ნაკლები )

ჰოდა, ერთ ასეთ წიგნზე უნდა მოგიყვეთ, პირის ჩასატკბარუნებელსა და ყელის ჩასაკოკლოზინებელზე.

თავიდანვე გეტყვით: სადებიუტო კრებულია და ერთიორად საინტერესოც – საუკუნეა, ახალი მწერალი არ შემხვედრია და ასე არ მომწონებია.

რუსუდან რუხაძე ბოლო “წეროზე” გავიცანი. მე ჩემი ფავორიტი მყავდა, რუსოს გადასარევი “Make My Demons Run“, მაგრამ  კონკურსანტები მაინც გულდასმით გადავათვალიერე და ჩამონათვალში “ადა და ევას” მოვკარი თვალი.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

luka polare Frozen yogurt

“ლუკა პოლარეს” პოლარული იოგურტი

ოდინდელი ადათია, ახალი ბლოგერული სეზონის პირველ დღეს მე და ჩემი ერთგული მკითხველები ვერანდაზე ან ზამთრის ბაღში ვიკრიბებით, მორიგ დელიკატესს ვაგემოვნებთ და ამბებს ვყვებით.

დღეს ამ ტრადიციას ოდნავ გადავუხვევ და სანაყინეებზე გიამბობთ. მოლის სანაყინეებზე. თუმცა გადახვევა არც ეთქმის – სასუსნავი და სანაყინე რამ გაყო. ზაფხული ისეთი ცხელი და გრძელი გამოდგა, სულ ცივ-ცივ რაღაცებზე გეფიქრება კაცს.

ვერ დამარწმუნებთ, რომ ბავშვობაში სანაყინე თქვენი უსაყვარლესი ადგილი არ ყოფილა ) არ ვიცი, იქნებ სადმე არიან კიდეც პატარები, რომლებიც ამ ყოველმხრივ გადასარევ დაწესებულებას გულგრილად ჩაუვლიან, მაგრამ მე არ შემხვედრია ) ყოველ შემთხვევაში, ჩემთვის სანაყინე განსაკუთრებული დანიშნულების სტრატეგიული ობიექტი გახლდათ და სათამაშოების მაღაზიაში, თოჯინების თეატრსა და კინო “პიონერში” არ გამომერჩეოდა.

ჩემი პირველი სანაყინე ბათუმში, ბარათაშვილის და სტალინის კუთხეში იდგა – ყვითელ-ცისფერი შენობა კინო “თბილისის” წინ. შესასვლელ-გასასვლელი ცალ-ცალკე ჰქონდა და ამაზე ბევრს ვხალისობდი. მომცემდა დედა პარკს, ჩამიკუჭავდა ჯიბეში მანეთიანს და მივცუხცუხებდი სავაჭროდ. მანეთად ხუთი ცალი ოცკაპიკიანი პლომბირი მერგებოდა და იმ პლომბირზე გემრიელი არაფერი მეგულებოდა ამქვეყნად.

(more…)

Read Full Post »

stephen king autograph

უავტოგრაფო წიგნებს თითქოს რაღაც აკლიათ, თითქოს ავტორს პირველი ფურცლის დაწერა დაავიწყდაო.

ჰექსე

არ ვიცი, გახსოვთ თუ არა – ორიოდე თვის წინ ქართული “ფეისბუქი” ერთი ბიჭის ამბავმა წალეკა – სოფელში ვცხოვრობო, წიგნები მიყვარსო, ყველა პრეზენტაციას ვესწრებიო, შვიდი ათასი წიგნი უნდა შევაგროვო და ყველა – ავტოგრაფითო.

თუ არ ვცდები, სოფლის ბიბლიოთეკისთვის ჩუქებას აპირებდა.

ავტოგრაფებით დამშვენებული ტომეულები ბიბლიოთეკას ალბათ მოუხდება კიდეც, მაგრამ კერძო კოლექციისთვის ამდენი სამახსოვრო ხელმოწერა ნამეტანი მგონია.

გასაგებია, თანამედროვე ტრენდია – ცინცხალი გამოცემები პრეზენტაციებზე განსაკუთრებული ფასდაკლებით იყიდება და ერთგული მკითხველი ფავორიტი ავტორის ავტოგრაფსაც იღებს საჩუქრად. ასეა მთელ მსოფლიოში და გასაკვირიც არაფერია, მაგრამ შვიდი ათასი?! ავტოგრაფი, ჩემი მოკრძალებული აზრით, ან საყვარელ მწერალს  უნდა გამოართვა, ან განსაკუთრებით გულში ჩავარდნილ წიგნზე მოაწერინო ხელი და ასეთი კრიტერიუმებით რომ მიუდგები, ათასობით ფაქსიმილეზე ლაპარაკი, მგონი, ზედმეტია.

შინ, თაროებზე, წიგნები მაკლია-მეთქი, ვერ ვიტყვი; მაკლია კი არა, უკვე სერიოზულად ვფიქრობ, ოჯახის წევრების დეპორტაცია და ახალი თაროების მიჭედება რომელი ოთახიდან დავიწყო; მაგრამ სულ რამდენიმეა ხელმოწერილი და ყველას განსაკუთრებული ისტორია აქვს.

(more…)

Read Full Post »

chicken kiev officialაი, ახლა რომ ვინმემ თქვას, მოლი პურადძვირი მასპინძელიაო, ხმასაც ვერ ამოვიღებ, იმიტომ, რომ უკვე თვეზე მეტია, ზამთრის ბაღში ხმაურიანი წვეულება არ გამართულა; ამას მხოლოდ ახლა მივაქციე ყურადღება და, სიმართლე გითხრათ, შემრცხვა.

ბევრი ვიფიქრე, ამჯერად რით უნდა გავახარო სტუმრები, ალბათ, ისედაც გულნაკლულად რომ არიან ჩემზე-მეთქი და გადავწყვიტე, გამოჩენილი უყურადღებობის გამო, უფრო რთულ მისიას შევჭიდებოდი – არც მეტი, არც ნაკლები, სახელგანთქმული კიევური კატლეტები დამეხვედრებინა თქვენთვის.

ისე, უნდა გამოვტყდე, რომ კარგად ვიწვალე – აქამდე არასოდეს მომიმზადებია და რას ვიფიქრებდი, ასე თუ გამიჭირდებოდა; თუმცა, მგონი, ურიგო არ გამოვიდა – ვაღიარებ, რომ, სანამ მოხვიდოდით, ერთი ცალი სრულიად შემთხვევით შემომეჭამა.

ახლა, რომ აღარ გალოდინოთ, მოშინაურდით – უცხო ისედაც არავინ გვირევია; რუსო და ბიბი სუფრის გაშლაში მომეხმარებიან, ვინმემ ბუხარსაც მიხედოს, სასმელსაც გამოვიტანთ და სხვა რაღა გვინდა…

თავადაც ხვდებით, რომ გასტრონომიული ორგია მოლისთან ისტორიული ექსკურსიის გარეშე არ ჩაივლის; ამიტომ, სანამ თქვენ მიირთმევთ, მე ორიოდე სიტყვით ამ გემრიელი სასუსნავის ისტორიას გიამბობთ.

(more…)

Read Full Post »

dadiani palazzioოჯახური ლეგენდის თანახმად, სამი წლისას, სოფლიდან დაბრუნებულს, გაკვირვებით მითქვამს – მამა სულ მთლად გარუსებულა, რუსულად ლაპარაკობს-მეთქი.

რა მექნა, პატარა ვიყავი მაშინ, ქართულის გარდა მხოლოდ რუსულის არსებობა ვიცოდი და ის ენა, მამა, ბებიები და მეზობლები რომ ლაპარაკობდნენ, ქართულს ვერაფრით მივამსგავსე.

ცხადია, მაშინვე ამიხსნეს, რომ ეს რუსული კი არა, მეგრული იყო – ჩემი მეორე მშობლიური ენა, რომელსაც აუცილებლად ვისწავლიდი.

მაგრამ დაპირება დაპირებად დარჩა. შინ ქართულად ვსაუბრობდით, ბათუმში, გასაგები მიზეზების გამო, დიდი პრაქტიკა ვერ მექნებოდა და სამეგრელოში გატარებული ზაფხულის არდადეგები მაინცდამაინც ვერ შველოდა საქმეს. თუმცა სისხლის ყივილს დროდადრო, ეტყობა, მაინც ვგრძნობდი და მუსიკალურის მეორე თუ მესამე კლასში, კონცერტზე, “ცირას” განსაკუთრებული გზნებით ვუკრავდი.

(more…)

Read Full Post »

Ну, погоди! Олимпиада

ერთი ძველი ხუმრობის თანახმად, უკაცრიელ კუნძულზე მოხვედრილი ინგლისელი, უპირველეს ყოვლისა, ორ კლუბს აშენებს – იმას, სადაც არასოდეს ივლის და იმას, რომელსაც ყოველ საღამოს ესტუმრება.

თქვენი მასპინძელი, კი გეცოდინებათ, გამოუსწორებელი ანგლოფილია. ამას ირლანდიური გვარ-სახელიც დაუმატეთ და აღარ გაგიკვირდებათ, თუ გეტყვით, რომ დღემდე ათასი ჯურის კლუბში ვარ გაწევრებული – ვირტუალურშიც და ნამდვილზე ნამდვილშიც :)

ჰოდა, დღეს ერთ-ერთ მათგანზე მოგიყვებით. სულ ახალი დაარსებულია, მაგრამ ფრიად პერსპექტიული, სახალისო და, რაც მთავარია, სასარგებლო – ტყუილად ხომ არ ამბობდნენ ძველი ბერძნები, ჯანსაღ სხეულში ჯანსაღი სულიაო. მართალია, ამ აფორიზმს მეორე ნაწილიც აქვს, თანაც არცთუ ოპტიმისტური, მაგრამ მთლად ნუ დავწვრილმანდებით.

(more…)

Read Full Post »

%d bloggers like this: