Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘რობერტ შეკლი’

Зарубежная фантастика. Издательство «Мир». 1965-1999

პროგრესისთვის ფეხის აწყობა და ქინდლოსანთა რიგებში ჩაწერა რომ გადავწყვიტე, ცოტა არ იყოს, გული მეთანაღრებოდა – არ ვიცოდი, როგორ შევეგუებოდი სიახლეს. თუმცა, ერთი რამ წინასწარ მახარებდა – ისეთ წიგნებზე მიმიწვდებოდა ხელი, ვერც ერთ თბილისურ მაღაზიაში რომ ვერ შეხვდებოდით.

გრეისს სხვა არაფერში შეურცხვენია თავი და რაღა აქ გამიცრუებდა იმედს – დღეს, ონლაინ ბიბლიოთეკებისა და ტორენტ პორტალების წყალობით, ჩინებული ელექტრონული კოლექცია მაქვს და რა გასაკვირია, რომ ი-ბუქებში ჩემი ბავშვობის სიყვარული – სამეცნიერო ფანტასტიკა და ფენტეზი ჭარბობს.

ურსულა ლე გუინის, როჯერ ზელაზნის, ფილიპ დიკის და რობერტ შეკლის სრული შემოქმედება “ქინდლში” საიმედოდ დაბინავებული რომ დავიგულე, სხვადახვა დროს გამოცემულ იმ სერიებს და ტომეულებს მივადექი, ჯერ კიდევ მშობლების წიგნის თაროებიდან რომ მახსოვდა.

(more…)

Read Full Post »

Discworld © josh kirby

ფანტასტიკა არასერიოზული ლიტერატურააო – ხშირად იმეორებს ერთი ჩემი ნაცნობი, რომელიც წიგნის მხოლოდ მაშინ კითხულობს, თუ ავტორი, სულ მცირე, ასი წლის მკვდარია და ოფიციალურ კლასიკოსად არის შერაცხული.

წარმომიდგენია მისი სახე, შემთხვევით ამ პოსტს თუ გადააწყდა – დღეს მოლი ბლუმის ბლოგზე “არასერიოზული” ჟანრის ყველაზე ნაკლებად აკადემიურ მიმართულებას –  იუმორისტულ ფანტასტიკას ვიხსენებთ.

Sci Fi-ის და ფენტეზის ჭეშმარიტ მოყვარულებს, დარწმუნებული ვარ, პირველ რიგში, რობერტ შეკლი, რობერტ ასპრინი და ძმები სტრუგაცკების საკულტო რომანი “ორშაბათი იწყება შაბათს” მოაგონდებათ. მათ შესახებ ოდესმე აუცილებლად დავწერ, ახლა კი ინგლისელ ფანტასტს – ტერი პრატჩეტს გაგაცნობთ.

სერ ტერენსი ბრიტანეთის იმპერიის ორდენის ოფიცერია და “კომედიური ფენტეზის”  მეტრად ითვლება. სახელგანთქმული “დისკოს სამყაროს” ოცდათექვსმეტი წიგნიდან ჩემს ბიბლიოთეკაში მხოლოდ “ლიგამუსის” მიერ თარგმნილ-გამოცემული პირველი ორი რომანი  – “მაგიის ფერი” და “ფანტასტიური ნათება” მოიძებნება და დიდი იმედი მაქვს, დანარჩენებიც მალე შეემატებიან.

(more…)

Read Full Post »

ჩემი შარშანდელი წიგნები

ქართველ ბლოგერებს ერთი ოქროს წესი აქვთ – დეკემბრის ბოლოს შემაჯამებელ პოსტებს წერენ და ახალ წელს ვალმოხდილნი ხვდებიან. ირლანდიური გვარ-სახელის მიუხედავად, მეც ქართველი ბლოგერი ვარ და ტრადიციას ნამდვილად არ დავარღვევდი, მაგრამ დეკემბრის ბოლოს (ანუ ათი დღის წინ) ბლოგი საერთოდ არ მქონდა და შემაჯამებელი პოსტის ნაცვლად შემწვარი გოჭის ყურებზე ვფიქრობდი.

სამაგიეროდ, ახლა მაქვს და ახლა დავწერ. დიდი ამბავი, ცოტას თუ დავაგვიანებ. 14 იანვრამდე მაინც საახალწლო რეჟიმში ვცხოვრობთ.

შემაჯამებელი პოსტის თემად, როგორც წესი, ყველაზე მნიშვნელოვან საკითხებს ირჩევენ. მოლი ბლუმმა აბა სხვა რაზე უნდა დაწეროს – შარშან წაკითხულ ძალიან კარგ და ძალიან ცუდ წიგნებს გავიხსენებ.

ზაზა ბურჭულაძის “adibas”-ზე ბევრი ითქვა და დაიწერა. მოწონებით ყველას მოეწონა. ზოგი აღფრთოვანებას ვერ მალავდა, ერთმა ჩემმა მეგობარმა – უბრალოდ კარგი წიგნია, მეტი არაფერიო  ( მგონი, “უბრალოდ კარგი წიგნობაც” საკმარისია).  ჩვეულებრივიაო, არავის უთქვამს.

თავის დროზე “ალი და ნინო”-ზე ამბობდნენ, ერთ ღამეში წასაკითხიაო. “adibas”-ის კითხვა ღამის 12-ზე დავიწყე, მერე ორჯერ გადავდე, სიამოვნების გახანგრძლივებას ვაპირებდი და დილისთვის ვინახავდი. ვერ მოვწყდი. 2 საათისთვის მოვრჩი.  ჩემი მეგობარი მართალია – განსაკუთრებულს არაფერს ამბობს ზაზა, თითქოს ყველაფერი ნაცნობია, ათასჯერ ნანახი და გაგონილი, მაგრამ ომზე და თბილისზე ასეთი წიგნი ჯერ არავის დაუწერია. “adibas”-ი ნამდვილი თბილისი ლაივია. სამწუხაროდ, თბილისი 2008 წლის ზაფხულის შემდეგ არ შეცვლილა და არა მგონია, უახლოეს ხანებში შეიცვალოს.
(more…)

Read Full Post »

%d bloggers like this: