Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘ნოდარ დუმბაძე’

ხუთშაბათს და პარასკევს წიგნის დღეებს შორიდან ვუყურებდი და სურათებს ვათვალიერებდი, “ექსპოს” ამბებს მეგობრები მიყვებოდნენ. კვირას გამოვიძინე, ტელევიზორს ვუყურე, ჩეხური ბაქლავა გეახელით და ბლოგიც დავწერე. წერეთელზე შაბათს ვიყავი.

თბილისის წიგნის დღეები, მოგეხსენებათ, წიგნის გამომცემელთა და გამავრცელებელთა ასოციაციის ეგიდით არ ტარდება, კერძო ღონისძიებაა და შესვლაც ფასიანია. ეს, ჩვენთვის ჯერჯერობით უცნაური წესი, აღშფოთებული კომენტარების და უკბილო ხუმრობების თემაა, ფულის დახარჯვა ისედაც გვიწევს, ბილეთების გაყიდვა ვინ მოიფიქრაო.

ჰოდა, წელს, სექტემბერში, წიგნის დღეების ფეისბუქის გვერდზე ძალიან მარტივი სარეგისტრაციო ფორმა გამოაქვეყნეს. რამდენიმე წკაპით დარეგისტრირდით, ელფოსტით კოდს გამოგიგზავნით  და ჩვენს ივენთს უფასოდ დაესწრებითო. ცხადია, წამიც არ დამიხანებია. იმდენად ორი ლარის ხათრით არა (თუმცა, კაცმა რომ თქვას, ოთხი დღის ბილეთი ერთი წიგნის ფასია), უბრალოდ, მაინტერესებდა, სიახლე როგორ იმუშავებდა.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

ჩვენი ახალი თამაშის მეოთხე ნაწილი ისევ თემატურია. ამჯერად ნოდარ დუმბაძეს ვიხსენებთ.

წესები, ტრადიციულად, მარტივზე მარტივია: ვკითხულობთ დასაწყისს, ვიცნობთ და გვიხარია :)

პასუხებს კომენტარებში ველოდები. მოდერაცია ჩართული იქნება. მოდერაციის გათიშვა მავიწყდება (ხანდახან), თორემ ჩართვა –  არასოდეს.

სულ ეს არის.

Good luck!

(more…)

Read Full Post »

tsignebi-romlebmac-shegvcvales-cover-image

არც ისე დიდი ხნის წინ, ფეისბუქზე მორიგი თეგ-თამაში გავრცელდა: “წიგნები, რომლებმაც შემცვალეს”.

უწყინარი ჩელენჯი იყო, არამყვირალა. საერთო-სახალხო მღელვარება არ მოჰყოლია. არადა, თემა მომეწონა. ოღონდ საფეისბუქოდ არა. ბლოგის ფორმატი უფრო მოუხდებოდა.

ბლოგი, ჯერჯერობით, მაქვს და არც მკითხველის ნაკლებობას უჩივის. ჰოდა, დავფიქრდი, მე რას შევარჩევდი-მეთქი.

ჩემი მოკრძალებული აზრით, ამ სიაში არც ყველაზე საყვარელი წიგნები იგულისხმება, არც ისინი, სამაგიდოს რომ ეძახიან, ყველაზე ხელმოსახელთებელ თაროზე რომ გიდევს, ხშირ-ხშირად აგდებ ჩანთაში და გადაკითხვა არ გბეზრდება. რაღაც სხვაა. ჰოდა, დღეს ამ “რაღაც სხვას” გაგიზიარებთ.

მასთრიდების მიმართ ჩემი “გარდარეული სიყუარულის” ამბავი მოგეხსენებათ. არ მინდა, ვინმემ იფიქროს, ეს ჩვენი მოლი ყველგან “სავალდებულო საკითხავის” უაზრობას ამტკიცებს და, აგერ, საკუთარი  ჩამოუწიკწიკებიაო. ეს არც “სავალდებულო პროგრამაა” (ღმერთმა დამიფაროს, ასეც არ გავთავხედებულვარ), არც რეკომენდაციები. ოქროს წესია, გამეორება არ დამეზარება: ის, რაც ერთისთვისაა მნიშვნელოვანი, სხვას, შესაძლოა, ოდნავადაც არ აღელვებდეს. მე ჩემი იმპრესიები მაქვს, თქვენ – თქვენი.

თუ შევთანხმდით, დავიწყოთ.

(more…)

Read Full Post »

50 საბავშვო ლექსი "ლოგოს-პრესი"

50 საბავშვო ლექსი
“ლოგოს-პრესი

პროზა პოეზიას რომ მირჩევნია, მგონი, ათასჯერ მითქვამს და ბლოგსაც ეტყობა. სქელ-სქელ რომანებში, ზღაპრებსა და ბიბლიოსერიებში ათასში ერთხელ თუ გამოერევა “პოეტური” ბლოგპოსტი. ოღონდ, რაზეც ვწერ, ყველა ერთიმეორეზე უკეთესია.

არადა, ბავშვობაში ასე არ იყო. ლექსები, თქვენ წარმოიდგინეთ, ძალიანაც მიყვარდა.

მაყვალა მრევლიშვილის ყდაშემოცვეთილი, კითხვისგან გაცრეცილი კრებული მქონდა, მურმან ლებანიძის საყვარლად მოხატული “ლიხს იქით და ლიხს აქეთ”, გივი ჭიჭინაძის საბავშვო პიესები, შოთა ამირანაშვილის გალექსილი გამოცანები და შარადები. “დილას” ერთგული მკითხველიც გახლდით და ნომერი ისე როგორ გამოვიდოდა, კოხტად დასურათებული რამდენიმე ძველი და ახალი საბავშვო ლექსი არ დაბეჭდილიყო…

მოკლედ, მოლის იმდროინდელი ბიბლიოთეკა საბავშვო პოეზიის ნაკლებობას ნამდვილად არ უჩიოდა და, ალბათ, ძველი სიყვარულის ბრალია, თანამედროვე კრებულებს გულგრილად რომ ვერ ვუვლი გვერდს.

ამას წინათ “ბიბლუსიდან” “ლოგოს პრესის” ცინცხალი გამოცემა წამოვაყოლე ხელს. ყველაზე პატარებისთვის არისო, კონსულტანტმა გამაფრთხილა. სწორედ ეს მჭირდება-მეთქი, გავუღიმე. ისე გამომხედა, აშკარად ეგონა, რომ სამი თუ არა, ერთი ონავარი მაინც მელოდებოდა შინ :)

(more…)

Read Full Post »

Chemi rcheuli

“ჩემი რჩეული”. პალიტრა L

აი, ხომ არსებობს წიგნები, ზეპირად რომ იცი.

გადაშლი, მგონი, მეასედ, კითხულობ და ყველაფერი გახსოვს – სახელები, გვარები, ამბები, რეპლიკები, ვინ რა თქვა, ვის სად გაეცინა… ნიუანსები გახსოვს, დეტალები.

მათი პირველწაკითხვით მოგვრილი ემოციაც გახსოვს. ელდა და გაოგნება…

ძველი ამბავია.

მეექვსე კლასში ვარ. გურიაში ვისვენებ, დედულეთში. ზაფხულია. წვიმს, წვიმს,  ცა ფეხად ჩამოდის. ვისაუზმეთ. საქმე არ მაქვს. გარეთ რა გავა… ადამისდროინდელ ტელევიზორში, ერთადერთ არხს რომ იჭერს წვალებით, საინტერესო არაფერია, ჰოდა, მივადექი წიგნების კარადას.  ჩვენში დარჩეს და, უკეთესი ამინდიც რომ ყოფილიყო, მაინც იმავეს ვიზამდი :)

მე ახლაც ძალიან მიყვარს სოფლის ბიბლიოთეკებში ქექვა. ისეთ რამეს იპოვი, თბილისში, პრიალაყდიანი ბესტსელერებისა და თავბრუდამხვევი სიახლეების გადამკიდეს, სულ რომ არ მოგაგონდებოდა. ძველი წიგნებიო, რად ვარგაო, სასაცილო და გულუბრყვილო გამოცემებიაო; არადა, ზოგჯერ ისეთ სასუსნავს გადააწყდები, შენი მოწონებული…

მოკლედ, მივადექი წიგნებით გატენილ კარადას. ვათვალიერებ. ერთი გადმოვიღე, მეორე, მესამე და უცებ  – ნოდარ დუმბაძე. “მარადისობის კანონი”.

(more…)

Read Full Post »

dumbadze cover

დარწმუნებული ვარ,  სათაურად გამოტანილი სტრიქონი ყველას გეცნოთ.

იმაზეც თავს დავდებ, ბოლომდე სხაპასხუპით ჩამოარაკრაკებთ. მერე რა, რომ გრძელი ლექსია და თანაც ალბათ დიდი ხნის წინ წაიკითხეთ.

კაცია და გუნებაო, უთქვამთ. კიდევ – გემოვნებაზე არ დავობენო, მაგრამ სწორედ ამ განსხვავებული გემოვნების მიუხედავად, არის რაღაცები, რაც გვაერთიანებს.

ბოლოს და ბოლოს, ყველა ბავშვობიდან მოვდივართ.

ჰოდა, ჩემს ბავშვობაში,  სანამ ზურიკელას, მერის, ხატიას და სოსოიას გავიცნობდი, სანამ ცალი თვალით ვიცინებდი და ცალით ვიტირებდი ილიკოს, ილარიონის, ბეჟანას, ოლღა ბებიას და სხვათა და სხვათა წყალობით, ნოდარ დუმბაძე ლექსებით შემიყვარდა.

(more…)

Read Full Post »

მოლის საბავშვო ბიბლიოთეკა

მოლის საბავშვო ბიბლიოთეკა :)
რაღა დროს შენი საბავშვო წიგნებიაო – ჩემთვისაც უთქვამთ და მეგობრებისგანაც გამიგია – საკითხავი დაგვიწუნეს, ნამეტანი დაგგვიანებიათო.

სხვისი არ ვიცი და მე თუ მკითხავთ – მტკნარი სისულელეა.

ერთი, რომ ლინდგრენს, როდარის და ბისეტს მკითხველის ასაკი გემოს ოდნავადაც არ უკარგავს – შედევრი შედევრად რჩება.

მეორეც, საბავშვო ისეთ წიგნს ჰქვია, რომელსაც, რაც ადრე წაიკითხავ, მით უკეთესი, თორემ არავის დაუწესებია, უფროსებმა ხელი არ დააკარონო.

ჰოდა, მეც წიგნის მაღაზიიდან როგორ გამოვალ, ფერად-ფერადი გამოცემებით დახუნძლულ განყოფილებებს თუ არ ჩამოვუარე საგულდაგულოდ –  ემანდ, ახალი არაფერი გამომრჩეს-მეთქი.

მე შენ გეტყვი, ცოტაა. პატარებისთვის მგონი, ყველაზე მეტს ბეჭდავენ გამომცემლობები და სწორადაც იქცევიან – ერთგულ მკითხველზე იმთავითვე ზრუნავენ. აბა, კერუაკის და კუტზეეს დამფასებელი ციდან ხომ არ ჩამოვარდება, შარლ პეროთი და ტუვე იანსონით თუ არ დაიწყო?!

ერთი სიტყვით, ძალიან მინდა, დღეს მოლის საბავშვო ბიბლიოთეკაზე გიამბოთ – გულის სიღრმეში ყველაზე მეტად რომ მიყვარს.

(more…)

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers like this: