Feeds:
ჩანაწერები
Comments

Posts Tagged ‘ნატო დავითაშვილი’

ახალ “ინსომნიაზე” უნდა მოგიყვეთ.

ოფიციალურ გვერდზე ანონსს უკვე ნახავდით. პირობებიც წერია იქ, ვადებიც, ელფოსტის მისამართიც, ჟიურის შემადგენლობაც. მოკლედ, ყველაფერი.

მაგრამ მეც რომ არ დავწერო, არაფრით გამოვა. ერთი პერსონალური პოსტი “ინსომნიას”, ღმერთი, რჯული, ნამდვილად ეკუთვნის.

ორი წლის წინ, ზუსტად ორი წლის წინ, ნატო დავითაშვილმა მომწერა – კოშკას ახალი იდეა აქვს, ექსტრემალი ლიტერატორების კონკურსს ვმართავთ და ჟიურის წევრობაზე რას იტყვიო.

დიდი მადლობა, ამაზე უარს რა მათქმევინებს-მეთქი, გადავირიე სიხარულით.

ჰოდა, ახლა მესამე წრეზე მივდივართ.

ასე რომ, თუ ვინმეს ეჭვის ნატამალი ღრღნიდა, შეუძლია, მშვიდად იძინოს – ყველაზე ორიგინალური, გიჟური და ფანტასტიკური იდეაც, თუ მოინდომე, გადასარევად ისხამს ხორცს. ჩაკეტილი მაღაზიიდან ონლაინ ტრანსლაციის ორგანიზებაც ხერხდება და ერთიმეორეზე უკეთესი ტექსტებიც იწერება ერთ ღამეში.

(more…)

Read Full Post »

 

ორი გადასარევი ამბავი მაქვს თქვენთვის: ნატო დავითაშვილის ახალი, რიგით მეექვსე წიგნი გვექნება სულ მალე და მას, ამჯერად, “წიგნები ბათუმში” გამოსცემს. “აიას გზა”, ჯერჯერობით, თხელი გარეკანით დაიბეჭდება, მაგრამ ჩიტმა ამბავი მომიტანა: სქელყდიან, საკოლექციო ვარიანტსაც არ დააგვიანდებაო.

 

ნატო დავითაშვილი.

აიას გზა

გამომცემლობა “წიგნები ბათუმში”

ბათუმი

2015

 

რედაქტორი – ლია ლიქოკელი

ყდის დიზაინი – მაია აბაშიძე

დიზაინი და დაკაბადონება  ნინო აფრიამაშვილი

© ნატო დავითაშვილი 2015

© გამომცემლობა “წიგნები ბათუმში”, 2015 ყველა უფლება დაცულია

 

 

მხოლოდ სულიერი ბრძოლის უკიდურეს მიჯნაზე მისულები ხედავენ სხვა სამყაროებს და მათ შორის იმდენად გაცრეცილ ზღვარს, რომ ერთი ნაბიჯი კმარა გადასასვლელად,

ნახევარი კი – ორივეში სასიარულოდ.

 

კაისა

 

თავი პირველი

მზისფერთმიანი სტუმარი

აიას მხრებზე მოლივლივე თმაზე ჩამავალი მზისგან ნასესხები მეწამული დაჰკრავდა. ჟღალი არ ეთქმოდა. დედოფალმა თეკლამ ურჩია წაბლისფერი თმა წითელი თიხით დაებანა. მანაც დაუჯერა, ან დალების დედოფლისთვის როგორ არ დაეჯერებინა. თეკლა მართალი აღმოჩნდა. სულ ოდნავმა ფერისცვალებამ დიდრონი, მუქი ყავისფერი თვალები კიდევ უფრო აუკიაფა, ხორბლისფერი პირისახე, აქამდეც რომ რბილი მზისსხივისფერი ჰქონდა, მეტად გაუნათა, ტუჩებიც უფრო გამოეკვეთა. მაგრამ, ყველაზე მნიშვნელოვანი, რაც აიას განსაკუთრებით ახარებდა, – მისი ბავშვური იერსახე თვალში საცემი აღარ იყო. კოლხეთის დედოფალმა თუთამაც შენიშნა, მეომარ ქალს ემსგავსებიო.

დალების ხმალშემართული დედოფალი თეკლა და იარაღმომარჯვებული აია სავარჯიშო დარბაზში პირისპირ იდგნენ და ერთმანეთს თვალით ზომავდნენ. აიამ შუბლზე ჩამოყრილი თმა თავის გაქნევით გადაიყარა, მარცხენა ფეხი უკან გადადგა, მთლიანად მას დაეყრდნო და მოწინააღმდეგეს შეუტია. ხმალს ისე მსუბუქად იქნევდა, თითქოს მანდილს აფრიალებსო. ოსტატობაში დედოფალი აიაზე ბევრად დახელოვნებული და გამოცდილი გახლდათ, ღონეც მეტად ერჩოდა, მაგრამ იარაღს ასე მოხდენილად მაინც ვერ ათამაშებდა. ამის მიზეზს აია თავიდანვე მიხვდა. თითისტოლა გოგომ დალების დედოფალს ცეკვის შესწავლა ურჩია, – სულ პატარაობიდან რომ არ მეცეკვა, ახლა ასე ნიავივით ვერ ვიმოძრავებდიო. მე – არა, მაგრამ თანატოლებს ასწავლე, უფლებას გაძლევო, – მიუგო თეკლამ.

– აი, ასე! კარგია, კარგია! – შეჰყვირა აიას შეტევით კმაყოფილმა დედოფალმა, – კიდევ უფრო მძლავრად! მოდი! მოდი!

აიას შეძახილი და გახელება არ სჭირდებოდა, ისედაც დაუნდობლად მიიწევდა წინ. თეკლას ხმალს ხმალი გადააჭდო და დალების დედოფლის მოხერხებულობა რომ არა, მოწინააღმდეგე იარაღს გააგდებინებდა.

– კარგი, საკმარისია! – შეაჩერა თეკლამ, – ძალიან შევყევით, სხვა საქმეებიც მაქვს!

– როგორც იტყვი! – მყისვე დაეთანხმა აია და იარაღი დაუშვა.

– ძველებურად ყოჩაღი ხარ, კამარას გაკვეთილები არ დაგვიწყებია, – შეაქო აია დედოფალმა თეკლამ.

თეკლას ემჩნეოდა, აიას ოსტატობით კმაყოფილი იყო. თუ სხვათა თვალში დედოფალს მუდამ შეუვალი იერი და მკაცრი მზერა ჰქონდა, აიასთან გრძნობების გამოხატვას არასოდეს ერიდებოდა.

(more…)

Read Full Post »

20130908_162449

ახალი ინსომნია იწყება. Sci Fi-ს, ფენტეზის, Horror-ის და მისტიკის ლიტერატურული ფესტივალი. აი, ის, შარშან რომ გავმართეთ პირველად. მთელი ღამით წიგნის მაღაზიაში რომ გამოვკეტეთ ჩვენი ინსომნიაკები და ერთიმეორეზე საშიში, გულგასახეთქი მოთხრობები ვაწერინეთ. ხანდახან თავად ავტორებსაც რომ ეშინოდათ, ისეთი :)

ორგანიზატორებს უთქვამთ, იმისთვის კი არ ვაწვალეთ ხალხი და ღამეები ვატეხინეთ, წელს ხელები დაგვებანაო; ფესტივალი ტრადიციად უნდა ვაქციოთო.

ჰოდა, მეორე სეზონს ვიწყებთ.

ახლა ყურადღებით მომისმინეთ – ფორმატი კია ნაცნობი, მაგრამ რაღაცები გავაუმჯობესეთ და რამე არ გამოგრჩეთ; ტრადიცია ტრადიციად –  და სიახლეებიც თუ არ შევაპარეთ შიგადაშიგ, არაფერი გამოვა.

(more…)

Read Full Post »

stephen king autograph

უავტოგრაფო წიგნებს თითქოს რაღაც აკლიათ, თითქოს ავტორს პირველი ფურცლის დაწერა დაავიწყდაო.

ჰექსე

არ ვიცი, გახსოვთ თუ არა – ორიოდე თვის წინ ქართული “ფეისბუქი” ერთი ბიჭის ამბავმა წალეკა – სოფელში ვცხოვრობო, წიგნები მიყვარსო, ყველა პრეზენტაციას ვესწრებიო, შვიდი ათასი წიგნი უნდა შევაგროვო და ყველა – ავტოგრაფითო.

თუ არ ვცდები, სოფლის ბიბლიოთეკისთვის ჩუქებას აპირებდა.

ავტოგრაფებით დამშვენებული ტომეულები ბიბლიოთეკას ალბათ მოუხდება კიდეც, მაგრამ კერძო კოლექციისთვის ამდენი სამახსოვრო ხელმოწერა ნამეტანი მგონია.

გასაგებია, თანამედროვე ტრენდია – ცინცხალი გამოცემები პრეზენტაციებზე განსაკუთრებული ფასდაკლებით იყიდება და ერთგული მკითხველი ფავორიტი ავტორის ავტოგრაფსაც იღებს საჩუქრად. ასეა მთელ მსოფლიოში და გასაკვირიც არაფერია, მაგრამ შვიდი ათასი?! ავტოგრაფი, ჩემი მოკრძალებული აზრით, ან საყვარელ მწერალს  უნდა გამოართვა, ან განსაკუთრებით გულში ჩავარდნილ წიგნზე მოაწერინო ხელი და ასეთი კრიტერიუმებით რომ მიუდგები, ათასობით ფაქსიმილეზე ლაპარაკი, მგონი, ზედმეტია.

შინ, თაროებზე, წიგნები მაკლია-მეთქი, ვერ ვიტყვი; მაკლია კი არა, უკვე სერიოზულად ვფიქრობ, ოჯახის წევრების დეპორტაცია და ახალი თაროების მიჭედება რომელი ოთახიდან დავიწყო; მაგრამ სულ რამდენიმეა ხელმოწერილი და ყველას განსაკუთრებული ისტორია აქვს.

(more…)

Read Full Post »

"ჩემი წიგნი"

“ჩემი წიგნი” (c) პირველი არხი, ეროვნული ბიბლიოთეკა, რატი ამაღლობელი, BBC

კვირას ძალიან მაგარ გადაცემას ვუყურე.

საღამოს ცხრაზე, გაგანია პრაიმტაიმში, არც კინო გამხსენებია, არც ფეხბურთი, არც ჩემი საყვარელი მულტფილმები; ვიჯექი და პირველ არხს თვალს ვერ ვაცილებდი.

არ გეგონოთ, პულტს ვაწვალებდი და მოულოდნელად გადავაწყდი რამე საინტერესოს –  წინასწარ მქონდა დაგეგმილი; ყველა სხვა გასართობი გადავდე და კარიც საიმედოდ მოვიხურე – ხელი არავინ შემიშალოთ-მეთქი.

ჩემი წიგნის” პირველი ნაწილი იყო და აბა, როგორ გამოვტოვებდი.

უჩემოდაც მშვენივრად გეცოდინებათ, მაგრამ ვაითუ გამორჩა ვინმეს და კიდევ ერთხელ შეგახსენებთ – BBC-ს ტელეპროექტია – ყველა ქვეყანა თითო წიგნს ირჩევს და საქართველომაც თავისი ფავორიტი უნდა წარადგინოს.

ეს არაჩვეულებრივი ბიბლიოაურზაური 2 მარტს დაიწყო პრეზენტაციით და პირველი ეტაპი ოთხ თვეს გაგრძელდება; ფორმულა მარტივზე მარტივია – სრულიად საქართველო სამოც ყველაზე საყვარელ წიგნს შეარჩევს, მერე ამ სამოციდან თხუთმეტი დარჩება და სწორედ ისინი იბრძოლებენ  რჩეულთა შორის რჩეულის ტიტულისთვის.

(more…)

Read Full Post »

წიგნები, რომლებსაც დეკემბერში ველოდებით

ახალი წიგნები. გამომცემლობა "პალიტრა L". თბილისი, 2013

ზამთარი რომ საუკეთესო დროა კითხვისთვის,  ჩემზე უკეთ მოგეხსენებათ. არა, კარგი წიგნი ზაფხულშიც კარგია, მაგრამ გარეთ არყისფრად რომ თენდება, საქმე არ გაქვს და არც არსად გეჩქარება, სავარძელში რომ მოკალათდები,  საყვარელ პლედში გაეხვევი, მაგარზე მაგარ და ტკბილზე ტკბილ ჩაის მოიდგამ გვერდით და ცინცხალ საკითხავს გადაშლი – სულ სხვაა…

ჰოდა, თქვენი მოლიც დატრიალდა, მიდგა-მოდგა, ხალხი შეაწუხა და ბლოგისთვის იმ წიგნების ჩამონათვალი გაახერხა, სადეკემბროდ რომ გამოჩნდება მაღაზიებში. აქედანვე გეტყვით, ისეთ გემრიელობებს გვპირდებიან გამომცემლობები, სიამოვნებისგან ხელებს ვიფშვნეტ და ერთი სული მაქვს, გაგიზიაროთ.

(more…)

Read Full Post »

ინსომნია 2013. ქარჩხაძის გამომცემლობა. თბილისი, 2013

ამ წიგნზე წერა ჩემთვის ერთსა და იმავე დროს იოლიც არის და ძნელიც.

იოლი იმიტომ, რომ ჯერ კიდევ დაბეჭდვამდე წავიკითხე – ცინცხალ ტექსტებს პირდაპირ ფოსტით ვიღებდი; რთული კი იმიტომ, რომ კრებულის აკინძვაში მცირე წვლილი მეც მაქვს შეტანილი და რიგითი მკითხველის პოზიციიდან საუბარი გამიჭირდება.

მიხვდებოდით – “ინსომნიაზე“ გიყვებით. ჟანრული პროზის პირველი ფესტივალის პერიპეტიები ისედაც არ გამოგეპარებოდათ – არც ანონსი დაკლებია, არც ხმაური და არც ყურადღება; შესარჩევი ტურის ამბებიც გეცოდინებათ და, ალბათ, იმასაც ადევნებდით თვალს, როგორ წერდნენ მოთხრობებს “Book City“-ში გამომწყვდეული ინსომნიაკები, – ამიტომ ამაზე სიტყვას არ გავაგრძელებ; პირდაპირ იმით დავიწყებ, რომ ეს ყველაფერი უკვე წიგნად აქცია ქარჩხაძის გამომცემლობამ და “ბუქ სითიმ” პრეზენტაციასაც უმასპინძლა წინა კვირას.

ჰოდა, აგერ მიდევს კიდეც ჩემი ეგზემპლარი – ჟიურის წევრებისა და ავტორების ისეთი სამახსოვრო წარწერებით დამშვენებული, რომ კითხვისას რამდენჯერმე ცხვირიც დავაქსუტუნე.

შვიდ რჩეულს შორის საუკეთესოს გამოვლენა ჟიურიმ არ ჩათვალა საჭიროდ და მე ვინ მეკითხება; ოღონდ იმას კი გეტყვით, რომ ერთიმეორეზე გემრიელი ტექსტებია და თუ ჟანრის მოყვარული ბრძანდებით, გულგრილს ნამდვილად არ დაგტოვებთ.

(more…)

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers like this: