Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘მურზილკა’

შინ, ძველ თაროზე, ერთი წიგნი მიდევს.

თითქოს არაფერი განსაკუთრებული. არც ბებია ასტრიდის შედევრია, არც გურამ პეტრიაშვილის ან დონალდ ბისეტის ზღაპრების კრებული, არც მათიუშია და არც “სალამურას თავგადასავალი”. ყდაც სადაა, მწვანე ფერში გადაწყვეტილი. სიმპათიურია, მაგრამ რა გითხრათ, უკეთ გამოცემული საკითხავიც გვინახავს.

საბავშვო კია, მაგრამ ჩემი საყვარელი “ნაკადულის” – არა. რატომღაც “ხელოვნებას” დაუბეჭდავს.

ერთი შეხედვით, ჩვეულებრივი წიგნია. ოღონდ მხოლოდ ერთი შეხედვით.

სათაურიც მარტივი აქვს – “ფილმი-ზღაპრები”. სინამდვილეში, ფილმების კი არა, მულტფილმების სცენარებია.

ცხრა წლისას მაჩუქეს. იმ დროს წიგნებს ჩემითაც გადასარევად ვყიდულობდი ბათუმში, შაუმიანის ქუჩაზე, ციცქნა წიგნების მაღაზიაში, მაგრამ ამას, რატომღაც, ავცდი. დედამ მომიტანა.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

ჩემი ბავშვობის ბათუმიდან, სხვა საინტერესო რაღაცებთან ერთად, კიოსკებიც მახსოვს.

ჰო, ზუსტად ასე ვეძახდით – კიოსკები.

ახლა კი ვიცი, რომ ჯიხურია სწორი ფორმა, მაგრამ მაშინ ასე ვიყავით მიჩვეული და მეხსიერებასაც კიოსკებად შემორჩა. ჯიხური-მეთქი, რომ ვთქვა, ასე მგონია, რაღაც დააკლდება ჩემს ტკბილ და თბილ მოგონებებს.

ყველგან იყო, ყველა ქუჩაზე – კინო “თბილისთან”, ლენინზე, პიონერთა პარკთან, მეექვსე სკოლასთან, “ინტურისტის” ფოიეში… ყველგან.

განა რა იყიდებოდა? თითქოს განსაკუთრებული არაფერი – სამკერდე ნიშნები, უცნაური კალმები, ციცქნა ბლოკნოტები, პატარ-პატარა სუვენირები და, წარმოიდგინეთ, ბავშვისთვის ეს რამხელა განძი იყო…

და ჟურნალ-გაზეთები.

არა, ჟურნალ-გაზეთები (განსაკუთრებით – ჟურნალები) შინაც არ მაკლდა. ყველას რაღაც ჰქონდა გამოწერილი და მეც მომდიოდა “ნორჩი ლენინელი”, “დილა”, “მურზილკა” და “ვესიოლიე კარწინკი”, მოგვიანებით – “პიონერი”, ლატვიური საჭადრაკო პერიოდიკა. ვარდო ფოსტალიონს მოჰქონდა და არ მახსოვს, ოდესმე ერთი ნომერი მაინც დაკარგულიყოს. მოკლედ, თვიდან თვემდე საკითხავი არ მაკლდებოდა, მაგრამ კიოსკებში მაინც შევიხედავდი ხოლმე – სულ ჰქონდათ რაღაც უცხო და საინტერესო; არ მახსოვს, ხელცარიელი წამოვსულიყავი.

(more…)

Read Full Post »

ლიტერატურის, კინემატოგრაფის და სახვითი ხელოვნების სინთეზი – ასეთი რთული სახელით მოიხსენიებენ ჟანრს, რომელმაც, მდიდარი ისტორიის და პოპულარობის მიუხედავად, დღემდე ვერ შეძლო ბულვარული და არასერიოზული იმიჯის მოშორება.

ძნელია, იპოვნო ადამიანი, რომელსაც კომიქსების შესახებ არაფერი სმენია, თუმცა, უმრავლესობა მას რატომღაც მხოლოდ საბავშვო  საკითხავის ნაირსახეობად მიიჩნევს.

ჟანრი, რომელსაც შუა საუკუნეების ესპანეთში რელიგიური თემატიკის ნახატების გავრცელებით ჩაეყარა საფუძველი, დღეს ყველა ასაკის და გემოვნების აუდიტორიისთვის არის საინტერესო – ბავშვებისთვის მულტიპლიკაციური სიუჟეტებია მიმზიდველი, მოზარდებისთვის – სათავგადავლო და დეტექტიური თემატიკა, გემოვნებიანი და მომთხოვნი მკითხველისთვის – ავანგარდი და ასე განსაჯეთ, დახვეწილი და პიკანტური ეროტიკული გრაფიკული პროზაც კი მოიძებნება.

ევროპაში კომიქსი, დიდი ხანია, ხელოვნების დარგად არის ქცეული – საუკეთესო ნიმუშებმა ლუვრშიც კი დაიდეს ბინა. ამერიკაში ეს ყველაფერი პოპ-კულტურის ფრიად დაფასებული სეგმენტი და შტატების მკვიდრთა ცხოვრების განუყრელი ელემენტი გახლავთ. კომიქსის ნაირსახეობაა იაპონური მანგაც, სახელგანთქმული ანიმეს გრაფიკული საფუძველი.

ალბათ, უკვე დამეთანხმებით, რომ ეს “ბულვარული ჟანრი” არც ისეთი უბრალო და პრიმიტიულია, როგორც ერთი შეხედვით ჩანს.

(more…)

Read Full Post »

%d bloggers like this: