Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘მულტფილმები’

შინ, ძველ თაროზე, ერთი წიგნი მიდევს.

თითქოს არაფერი განსაკუთრებული. არც ბებია ასტრიდის შედევრია, არც გურამ პეტრიაშვილის ან დონალდ ბისეტის ზღაპრების კრებული, არც მათიუშია და არც “სალამურას თავგადასავალი”. ყდაც სადაა, მწვანე ფერში გადაწყვეტილი. სიმპათიურია, მაგრამ რა გითხრათ, უკეთ გამოცემული საკითხავიც გვინახავს.

საბავშვო კია, მაგრამ ჩემი საყვარელი “ნაკადულის” – არა. რატომღაც “ხელოვნებას” დაუბეჭდავს.

ერთი შეხედვით, ჩვეულებრივი წიგნია. ოღონდ მხოლოდ ერთი შეხედვით.

სათაურიც მარტივი აქვს – “ფილმი-ზღაპრები”. სინამდვილეში, ფილმების კი არა, მულტფილმების სცენარებია.

ცხრა წლისას მაჩუქეს. იმ დროს წიგნებს ჩემითაც გადასარევად ვყიდულობდი ბათუმში, შაუმიანის ქუჩაზე, ციცქნა წიგნების მაღაზიაში, მაგრამ ამას, რატომღაც, ავცდი. დედამ მომიტანა.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

weekend

ამქვეყნად ყველაზე მეტად ჩემი ბიბლიოთეკა, ჟოლოს ნაყინი და შაბათ-კვირა მიყვარს.

ბიბლიოთეკა და ნაყინი გასაგებია, მაგრამ შაბათ-კვირა აქ რა მოსატანიაო, მხარს აიჩეჩს, ალბათ, ვინმე.

თუმცა, შესაძლოა, არც არავის გაუკვირდეს, მით უმეტეს, მათ, ვისაც ჩემსავით აუტანელი რეჟიმი აქვს.

დილიდან გვიან ღამემდე რომ მუშაობ, ოციოდე გვერდის წაკითხვას მხოლოდ სამარშრუტოში ახერხებ და შინ დაბრუნებული, ტელევიზორს მხოლოდ იმისთვის რთავ, საფეხბურთო მატჩის ფონზე მკვდარივით რომ ჩაგეძინოს, რა გასაკვირია, თუ უიქენდს ციურ მანანასავით ელოდები.

მეც რა გული მომითმენს, ამ ბედნიერ დღეებზე ერთი პოსტი მაინც არ დავწერო და სტუმრებს მოლის ნეტარი უსაქმურობის ამბები არ გავუზიარო.

კართაგენელი ბლოგერების ძველთაძველი ანდაზაა – შაბათ-კვირისთვის მზადება პარასკევს უნდა დაიწყოო და, სულო ცოდვილო, მართალიც კია. ოღონდ, ამ ოხერი სამსახურის  გამო, პარასკეობით იმდენი საქმეა ხოლმე, მოსალოდნელი განცხრომით წინასწარ ტკბობას ვინ ჩივის, სახლისკენ ძლივს მოვლასლასებ.

(more…)

Read Full Post »

სამი გოჭი

რამდენიმე დღის წინ, “ფეისბუქზე” კედელ-კედელ ხეტიალისას მეგობრის ფრიად საინტერესო პოსტს გადავაწყდი – ლანისტერების დასახმარებლად ლომ-პერსონაჟთა არმია შეეკრიბა, წიგნებიდან, მულტფილმებიდან, მითოლოგიიდან და ვინ მოთვლის, კიდევ საიდან … ასლანიო, სიმბაო, სპარტელი ლეონიდასიო… არც ნემეის ლომი გამორჩენია, არც სფინქსი და გრიფონი. ერთი სიტყვით, ისეთი მრისხანე ლეგიონი იყო, თვალის გადავლებაც კი შეგაშინებდა…

ჩემი გულწრფელი და მეგობრული რჩევა – მგლებთან საბრძოლველად სხვა მოკავშირეებიც მოეძებნა და ლომების ლაშქრისთვის სამი გოჭიც მიემატებინა, აღშფოთებით უარყვეს. სამაგიეროდ, მე ვითვალე, ვითვალე და აღმოვაჩინე, რომ ამ საწყალ სტარკებს მხოლოდ საკუთარი თავის იმედი თუ ექნებათ – ზღაპრებსა და მულტფილმებში მათ მადლიერს, სანთლით რომ ეძებო, ვერ იპოვი.

თავად განსაჯეთ – იმ კაცით დაწყებული, სამმა ტუჩმოკლე და კუდაგრძელმა ყაჩაღმა ჭალაში უდარდელად მობალახე ლურჯა ცხენი რომ აწაპნა თვალსა და ხელს შუა, ყველაზე მოკლე მულტფილმის ყველაზე შეუმჩნეველი პერსონაჟით დამთავრებული, დიდი თუ პატარა მგელს ემტერება და, საქმე საქმეზე რომ მიდგეს, არც შურისძიებაზე იტყვიან უარს.

ბევრი რომ არ გავაგრძელო, ამ კვლევა-ძიებაში მგლებზე განაწყენებულთა ისეთ კოჰორტას მოვუყარე თავი, უამისოდაც შეჭირვებულ სტარკებს რომ ენახათ, თავზარი დაეცემოდათ.

(more…)

Read Full Post »

Ну, Погоди!

მულტფილმები ძალიან რომ მიყვარს, მგონი, უკვე ყველამ იცის.

ძველთაძველი გატაცებაა – კითხვა ხეირიანად არც მქონდა ნასწავლი, მაგრამ გაზეთის ბოლო გვერდზე დაბეჭდილ ტელეპროგრამაში მაინც დიდი მონდომებით ვიქექებოდი და დაანონსებულ ანიმაციებს საგულდაგულოდ ვინიშნავდი. ქვეყანა უნდა დაქცეულიყო, “მულტპანორამა” რომ გამომეტოვებინა.

მახსოვს, დედას ბაღიდან საგანგებოდ მოვყავდი ადრე – საღამოს მულტფილმების კრებულისთვის რომ მოგვესწრო. კვირაობით კინო “პიონერში” სიარული ხომ ფაივ ო’ქლოქზე ნაკლებ ტრადიციული არ გახლდათ – თორმეტსაათიანი სეანსი ჰქონდათ, საგანგებოდ პატარებისთვის. ხუთ-ექვს ნახატ ფილმს გვაჩვენებდნენ და საშინლად მეცოტავებოდა…

ნორჩი, კარგა ხანია, აღარ მეთქმის, მაგრამ ეს ჩვევა წლებთან ერთად არსად გამქრალა. მართალია, ახლა იმდენი დრო არ მაქვს, საყვარელ გასართობს საათობით ვუჯდე, მაგრამ შინ თუ ვარ, ტელევიზორი, ყველაზე ხშირად, მაინც რომელიმე საბავშვო არხზეა გადართული და თუ შემთხვევით ფანჯარასთან ჩაივლით, უთუოდ იფიქრებთ, აქ, ალბათ, ერთი უსაქმური და უსინდისოდ განებივრებული პატარა ბავშვი ცხოვრობსო.

ჰოდა, მგონი, ჩემი რჩეული მულტფილმები მოლი ბლუმის ბლოგზე ერთ პოსტს მაინც იმსახურებენ – იმდენი ბედნიერება და ხალისი მოუტანიათ.

(more…)

Read Full Post »

the ransom of red chief illustration

სანამ თამადას ავირჩევდეთ კი არადა, პოსტზე გადავიდოდეთ, მკითხველებთან სახალისო შეთავაზება მექნება – მოდი, რაფინირებული ინტელექტუალების მანტია გვერდზე გადავდოთ და ცოტა ხნით იმ პატარა, ახტაჯანა გოგო-ბიჭებად ვიქცეთ, შინაურებს სისხლს რომ ვუშრობდით…

***
ო’ჰენრის მოკლე მოთხრობებს შორის, ყველამ რომ ლამის ზეპირად ვიცით, ერთი განსაკუთრებით გამორჩეულია და სხვებს თითქმის არაფრით ჰგავს. არც “მოგვთა ძღვენივით” რომანტიულია, არც “უკანასკნელი ფოთოლივით” გულისმომკვლელი, ვერც “სანამ ავტო იცდიდა”-ს შეადარებ და ვერც “გზებს, რომლებსაც ვირჩევთ”… სულ სხვა ტონალობაშია დაწერილი და ოდესმე თუ ეტალონური იუმორისტული ნაწარმოების დასახელება მთხოვეს, უკეთესის მოძიება ნამდვილად გამიჭირდება.

სათაურიდანვე მიხვდებოდით – დღეს “წითელკანიანთა ბელადზე” უნდა გიამბოთ.

აი, დავწერე ეს წინადადება და “გიამბოთ”, ცოტა არ იყოს, მეხამუშა – წიგნის მოყვარული არ მეგულება, რამდენჯერმე არ ჰქონდეს გადაკითხული. თავად მე ღრმა ბავშვობაში, აწ უკვე ნაფლეთებად ქცეული მოყვითალო კრებულით  გავიცანი და პირველი შთაბეჭდილებაც დღემდე მახსოვსჰომერული სიცილი ვერაფრით გამაწყვეტინეს.

(more…)

Read Full Post »

ტყის კვარტეტი. მერაბ სარალიძე. კინოსტუდია "ქართული ფილმი". 1984

მოლი ბლუმის სტუმრებმა, ჯეოპარდის წყალობით, ერთხელ უკვე იმოგზაურეს ბავშვობაში. ეს პროცესი იმდენად სახალისო და სასიამოვნო გამოდგა, რომ ვიფიქრე, ურიგო არ იქნებოდა, კიდევ გაგვემეორებინა–მეთქი. მაშ, ასე, გეთაყვა, დღეს ოთხშაბათია და, ალბათ, საწინააღმდეგო არაფერი გექნებათ, თუ  საყვარელ ანიმაციურ ფილმებს და მათ პერსონაჟებს გავიხსენებთ,

Good luck!

(more…)

Read Full Post »

წუნა და წრუწუნა

მოგენატრათ ბავშვობა? აი, ის დრო, გაკვეთილებს ბოლოს რომ მოუღებდით და კისრისტეხით გარბოდით ტელევიზორისკენ, მულტფილმების საყურებლად… სუნთქვაშეკრული რომ მისჩერებოდით ეკრანს და ხან ცრემლი მოგადგებოდათ თვალზე, ხან კი, ბედნიერი ფინალით აღფრთოვანებულნი, სიხარულის ყიჟინას დასცემდით ხოლმე ველური ინდიელივით… თუ იმ პერიოდის ნოსტალგია ხანდახან მაინც გეძალებათ ჩემსავით, კარგი იქნება, საყვარელი ანიმაციური გმირები ერთხელ კიდევ გავიხსენოთ და ცხოვრების ყველაზე უზრუნველ ხანას თუნდაც რამდენიმე წუთით დავუბრუნდეთ.   

Good luck!

(more…)

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers like this: