Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘მოქალაქე ბლუმი’

cms-image-000027090

მესამე დღეა, ევროკომისიამ ვიზალიბერალიზაციის დასკვნა გამოაქვეყნა. მესამე დღეა, ევროპისკენ გადადგმულ ნაბიჯს ვზეიმობთ. ლურჯად შეფერადებული ანძა, სვანური კოშკები და ილიას ძეგლი, ლურჯ-ოქროსფერი დროშები ფეისბუქზე, ბედნიერი სტატუსები, ბედნიერი ხალხი, საუკუნეა, ასე არაფერი გაგვხარებია.

ოღონდ ერთსულოვანი სიხარული მაინც არ გამოგვდის და მილოცვებთან, კრეატივთან, სასაცილო (ზოგჯერ უკბილო) ხუმრობებთან ერთად, აქა-იქ, ინდიფერენტული, ვითომ გაკვირვებული, გაღიზიანებული და, ზოგჯერ, აშკარად გაბრაზებული ხმებიც ისმის, ვერ გავიგეთ, რა გეზეიმებათ, რაში ვჭირდებით ევროპას ან ჩვენ რა დაგვკარგვიაო.

“ევროპარაშიგვჭირდებაზე” ძველი სიუჟეტი მახსენდება. ევროსაბჭოში გვიღებდნენ, ან ახალი მიღებული ვიყავით, ზუსტად არ მახსოვს. რომელიღაც ტელეარხზე გამოკითხვას ატარებდნენ და ერთმა მოხუცმა პაპამ ალალად თქვა ის, რასაც ფიქრობდა კიდეც: “რა არი ევროპაი, გარყვნილებაა, მეტი არაფერიო”.

დარწმუნებული ვარ, ვინმეს ცოტაოდენი დრო რომ დაეხარჯა და საფუძვლიანად აეხსნა, ის მოხუცი პაპა იოლად მიხვდებოდა, რომ ევროპა გარყვნილება კი არა, ისეთი სიკეთეა, ყველას რომ გამოადგება – მასწავლებელს, პროგრამისტს, მხატვარს, ფერმერს, სტუდენტს. ყველას. გამონაკლისის გარეშე.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

Norwegian domestic violence awareness campaign.

Norwegian domestic violence awareness campaign.

შაბათს მეზობელი გვესტუმრა. “ჩიტის რძე” შემოგვაწოდა, დედასთან ჰქონდა საქმე, მოაგვარეს და სახელდახელოდ მოხარშულ ბათუმურ ყავაზე შევიპატიჟეთ.

ვისხედით, ვლაპარაკობდით, ტელევიზორი თავისას ბუტბუტებდა და ტელევიზორში ახსენეს ის ამბავი, ზუგდიდში ქმარს შვიდი წელი მიუსაჯეს ცოლზე ძალადობისთვისო.

ნამეტანი მოსვლიათო, მეზობელმა. შვიდი წელი რა იყო ახლაო. იმ კაცს კი არ ვამართლებ, მაგრამო…

ყურები ვცქვიტე. ყველაზე საინტერესო, გეცოდინებათ, “მაგრამის” მერე იწყება. არ უნდა მიესაჯათ-მეთქი?

გამომხედა ყელმოღერებულმა და – ცოლ-ქმრის ამბავს სახელმწიფოს ვინ ეკითხებაო. დღეს იჩხუბებენ,  ხვალ შერიგდებიან. რა საციხო საქმე ეგაა, ქმარმა ცოლი როგორ უნდა გააუპატიუროს, უცხო ხომ არ არის, ცოლია, ერთად სძინავთო.

(more…)

Read Full Post »

20150118_141701

აპრილში, თუ გახსოვთ, ერთ ვებგვერდზე ლიტერატურული კონკურსი გამოაცხადეს. კონკურსი დიდი არაფერი, პირობა იყო უცნაური: დეტექტიური, ფანტასტიკური, სათავგადასავლო, ეროტიკული და სხვა დაბალი სინჯის ლიტერატურა არ განიხილებაო. აი, ასე, უაპელაციოდ.

აქოთქოთდა საფეისბუქეთი. სწორად აქოთქოთდა, მინდა გითხრათ. აქეთ დეტექტივს გადაეფარნენ, იქეთ ფანტასტიკას და ფენტეზის დამცველებმა გამოიდეს თავი. ეროტიკის დაცვა მაინცდამაინც არც არავის უცდია, მაგრამ, როგორც ერთი ჩემი ნაცნობი იტყოდა, მაი აფერი.

მთავარი ის იყო, ყველა ერთხმად შეთანხმდა, დაბალი და მაღალი სინჯის პროზად დაყოფა, რბილად რომ ვთქვათ, არაკორექტულიაო. ამ საკითხში კონსესუსიც აბსოლუტური იყო და ყბადაღებული კოჰაბიტაციაც.

საპირველაპრილო ხუმრობა გვეგონა. ბოლომდე ვერ დავიჯერეთ, ან როგორი დასაჯერებელია, რომელიმე მოცლილ იუზერს ეთქვა, კიდევ ჰო, მაგრამ ვებგვერდი, კონკურსი, რამე. სერიოზული თემა რომ გგონია და უცებ – ასეთი ვორდინგი. ჩაასწორეს მერე ის პირობა, ახლაც ჩასწორებული დევს. “დაბალი სინჯის პროზა” ამოიღეს. დეტექტივი, ფანტასტიკა, ეროტიკა, საბავშვო ლიტერატურა ისევ არ განიხილება.

სხვათა შორის, ეს ყოვლად გადასარევი კლასიფიკაცია კონკურსის ორგანიზატორებს არ მოუგონიათ. გავრცელებული შეხედულებაა. ორდიპლომიანი ხალხი იცავს და ქადაგებს, ეგრე კი ნუ უყურებთ.

(more…)

Read Full Post »

271302A500000578-3015912-image-a-62_1427554157173

ფეხბურთზე, მოგეხსენებათ, ათასში ერთხელ ვწერ. როგორც წესი, მსოფლიო თასის ან ევროს წინ, როცა მკითხველს ჩემი ვადამდელი არდადეგების მიზეზს ვუხსნი. სხვა თემატიკა მირჩევნია და იმიტომ. დღესაც მორიგ წიგნზე ვაპირებდი მოყოლას, მაგრამ Offtopic-ის ისეთი მიზეზი მაქვს, ვერაფრით გამოვტოვებ. ეგეც არ იყოს, საუკუნეა, მოქალაქე ბლუმს გაბრაზებული პოსტი არ გამოუქვეყნებია.

სათაურიდანვე მიხვდებოდით, საქართველო-გერმანიაზე უნდა ვილაპარაკო.

უშუალოდ თამაშზე რა გითხრათ – საფეხბურთო ანალიტიკას ჩემზე უკეთაც დაწერენ. ერთს ვიტყვი მხოლოდ: “ღირსეული წაგება” მთლად გამართული ტერმინი არ მგონია. მოედანზე ყველაზე ლამაზი (და მნიშვნელოვანიც), მოგეხსენებათ, ტაბლოზე დაფიქსირებული ანგარიშია. ჰოდა, წავაგეთ. მშრალი ანგარიშით. შინ. გასაგებია, მსოფლიოს მოქმედ ჩემპიონებთან წავაგეთ, ბოლო მოდელის “მერსედესივით” აწყობილ გუნდთან, მაგრამ წავაგეთ. ჰოდა, რაც უფრო მალე დავივიწყებთ “ღირსეულ წაგებას” და “ესპანეთთან ნულით ნულს ვიგებთ”-ს, მით უფრო მალე მოვა ნამდვილი გამარჯვებაც და იქნებ ნამდვილი ფეხბურთიც ვითამაშოთ.

ახლა არასაფეხბურთო ამბებსაც გავკრათ კბილი. ეს ხომ ჩვენი თანთია – მსოფლიოს ოთხგზის ჩემპიონებთან ჩატარებული მატჩის შემდეგ, სპორტულ პერიპეტიებზე მეტად, იმ ბავშვის ამბავს ვარჩევთ, შვაინშტაიგერს რომ მიეჭრა და დაუჩოქა (სინამდვილეში არ დაუჩოქია, მაგრამ ასე უფრო ბრუტალურად ჟღერს და სრულიად ჯინეტის წამოკიდებაც ადვილია).

არ მგონია, ახალაღმოჩენილ ამერიკაზე ვყვებოდე, მაგრამ თურმე საჭირო ყოფილა – ჩემო ძვირფასო აღშფოთებულებო, დარწმუნებული ვარ, ფანობის და ფანების ამბავი გაგიგიათ. ისიც გეცოდინებათ, რომ ფანები ზოგჯერ ისეთ რამეს აკეთებენ, ინდიფერენტულად განწყობილ ადამიანს, ან სულაც განსხვავებული ტემპერამენტის გულშემატკივარს აზრადაც რომ არ მოუვა. ამ კონკრეტულ შემთხვევაში საქმე კიდევ უფრო მარტივადაა; რიტუალია ერთგვარი  – ფეხბურთელის მთავარი იარაღი ფეხებია, ის ბიჭიც გერმანელს ბუცებზე შეეხო პატივისცემის ნიშნად. ეს იყო და ეს.

(more…)

Read Full Post »

 

elections cartoon

პოლიტიკური პოსტები არ მიყვარს.

ახლა ისე ნუ გამიგებთ, პოლიტიკა არ მაინტერესებდეს. უბრალოდ, სხვა რაღაცებზე წერა მირჩევნია.

მეოთხე წელია, მოლის ბლოგი მკითხველებს მასპინძლობს და მეოთხე წელია, ველოდები, როდის მომწერს მავანი აჟიტირებული ვიზიტორი – რა გააწყალე გული ამ წიგნებით, რა დროს კარლსონი და ჩიპოლინოა, ქვეყანა გვენგრევა თავზეო.

ამას წინათ მაშო სამადაშვილის ამ გადასარევ ვიდეომიმართვას მოვუსმინე და დავმშვიდდი – აშკარად არც ისე ძალიან ვცდები, პოლიტიკური ქარიშხლების დროსაც წიგნებზე რომ გიყვებით; თანამოაზრეები მყოლია და თანაც, ფრიად ანგარიშგასაწევი.

თუმცა წესს რომ გამონაკლისი ადასტურებს, გეცოდინებათ. ახლა ყველგან პოსტსაარჩევნო თუხთუხია და მოდი, მეც დავწერ ერთ აპოლიტიკურ პოლიტიკურ პოსტს.

ოფიციალურ სტატისტიკას, ანალიტიკას, ცხელ-ცხელ რევიუებს საინფორმაციო პორტალები, სააგენტოები, ოფიციალური ფეისბუქ-ფეიჯები და Upper class პოლიტსელებრითები არ მოგაკლებენ. მე სხვა ამბებზე მოვყვები.

(more…)

Read Full Post »

იქ, სადაც ჯერ კიდევ საქართველოა!მოლის წიგნებზე წერა ყველაფერს რომ ურჩევნია, ბლოგოსფეროს საზღვრებს მიღმაც კი იციან, მაგრამ დგება ხოლმე ისეთი დროც, როცა ყველა სხვა თემა განზე უნდა გადადო – მეც ამ ქვეყნის მოქალაქე ვარ და არა მთვარიდან ჩამოვარდნილი ადამიანი.

უკრაინის ამბებმა გვარიანად კი გაგვამწარა, მაგრამ გაკვირვებით არც არავის გაგვკვირვებია – რუსის ბუნება ასეთია, შიმშილით მოკვდება და მეზობელს არ გაახარებს; არც ველიკოდერჟავული მადა შემცირებია და  თვალიც სხვისი მიწისკენ ძველებურად უჭირავს.

“ორი რუსეთის” მითის არ მჯერა და არც ის მგონია, კულტურა რამეს შველოდეს – დოსტოევსკის და პუშკინს რომ შესძლებოდათ, ეს ქვეყანა აქამდე უნდა გაკეთილშობილებულიყო; ამათ საკუთარი ჯარისკაცების სიცოცხლე არ ადარდებთ და სხვისი რა სათქმელია.

(more…)

Read Full Post »

ნატალი ჩახვაძის ფოტო

ნატალი ჩახვაძის ფოტო

ბათუმში ცამეტი უბედნიერესი წელი გავატარე და სულ თითებზე ჩამოსათვლელი შემთხვევა მახსოვს, სტიქიას შემოეტიოს.

ერთხელ, გაზაფხულზე, ისე გაწვიმდა, ქუჩაში მანქანებს მოძრაობა უჭირდათ. მეორედ პირველ სექტემბერს სკოლაში ვერ წავედით – ისევ თავსხმა წვიმის გამო. თებერვლის მიწურულს ჩემს ძმას კინაღამ დაბადების დღე ჩაეშალა – იმხელა თოვლი დადო, სტუმარს ვინ ჩიოდა, ჩვენც ვერ ვბედავდით გარეთ ცხვირის გაყოფას.

ეს იყო და ეს.

ოღონდ დენი არ გათიშულა და ქალაქი არ ჩამკვდარა, თან პატარა ვიყავი და ეს ამბები სახალისო თავგადასავლად უფრო აღვიქვი.

სამაგიეროდ, ახლა შემოუტია ზამთარმა ბათუმს და მერე როგორ შემოუტია! თოვლს უშუქობა მოჰყვა. 30 საათია, ქალაქს ელექტროენერგია აქა-იქ თუ მიეწოდება. გაითიშა შუქნიშნები, გაიყინა გზები, შეფერხდა გაზის მიწოდება… ზოგან პური ვერ გაყიდეს, ზოგან რიგებიც დადგა… არადა, სტიქიასაც ვერ დაარქმევ, უბრალოდ, მოთოვა.

ზამთარში თოვლი ვის გაჰკვირვებია, მაგრამ ისეთი შთაბეჭდილება მრჩება, რომ ეს ამბავი მხოლოდ ბათუმელებს ადარდებთ.
(more…)

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers like this: