Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘მკითხველი’

 

კითხვა სიამოვნებაა. სხვათა შორის, ერთადერთი სიამოვნება, რომელიც არც ამორალურია და არც ასუქებს. სიამოვნებას წესები, დათქმები, შეზღუდვები და ვალდებულებები არ უხდება.

მარტივი ჭეშმარიტებაა, ღმერთმანი, მაგრამ ამ მარტივი ჭეშმარიტების საპირისპიროდ რამდენი სიბრიყვეც მომისმენია და წამიკითხავს, იმდენი სიკეთე და კარგი წიგნი თქვენ.

ტრანსპორტში კითხვა მარიაჟობააო, ქინდლში წაკითხული წიგნი წაკითხულად არ ითვლებაო, დეტექტივი მდარე ჟანრია და ფანტასტიკა – საბავშვო საკითხავიო.

ვისაც როგორც უნდა, ისე ჩათვალოს. ყველას აქვს კონსტიტუციით გარანტირებული უფლება, ამტკიცოს თუნდაც გაუვალი სიბრიყვე, იკითხოს მხოლოდ გოეთე (ან მხოლოდ სერვანტესი, ან მხოლოდ სტრუგაცკები) და წლის ბოლოს, კაი ბუღალტერივით, წაკითხული გვერდები თვალოს. ერთი ლეგენდარული ლიტერატურული პერსონაჟის არ იყოს, სხვის საქმეში არ ვერევი მე და სხვისთვის (ჭკუის) სწავლება ჭირივით მძაგს, მაგრამ ზუსტად იმ სხვას არ ასვენებს გამჩენი და ის სხვა ცდილობს, მიკარნახოს, რა ვიკითხო, სად და როგორ.

ზაფხულში, ხალხმრავალ წიგნის მაღაზიაში, ასეთ დიალოგს (სინამდვილეში – მონოლოგს) შევესწარი. თავად ახალგაზრდა ქალი თხუთმეტიოდე წლის გოგოს ამუნათებდა, რა დროს შენი ზღაპრებია, რით ვერ გაიზარდეო.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

20170222_213944

“დეტექტივი, ფანტასტიკა, ეროტიკა და სხვა დაბალი სინჯის პროზა” ხომ გახსოვთ? აი, ის ქოთქოთა ბლოგი, ლიტერატურის დაბალo და მაღალი სინჯის ჟანრებად დაყოფა რომ გავაპროტესტეთ.

თურმე სად ხარ, ჟანრი ვის დაკარგვია, ორდიპლომიანი ხალხი ლიტერატურას ენის მიხედვით ყოფს და ახარისხებს.

“ქართულს არაფერს არ ვკითხულობ”.

“ქართულში”, ცხადია, ილია, ვაჟა, აკაკი, გალაკტიონი, ყაზბეგი, მიხეილ ჯავახიშვილი  არ იგულისხმება. ეჭვი მეპარება, ამათ კითხვაში ღამეს ათენებდნენ, მაგრამ გიჟები ხომ არ არიან, ხმამაღლა უარყონ. კლასიკა ხელშეუხებელია.

არც დოჩანაშვილი, ჭილაძე, ინანიშვილი და რჩეულიშვილი. ესეც კლასიკაა. თან მოდური კლასიკა.

რაღა დარჩა ცხვირასაბზუებელი – თანამედროვე პროზა და პოეზია.

(more…)

Read Full Post »

tsignebi-da-satamashoebi

ათიოდე დღის წინ, მეგობარმა ძალიან საინტერესო ბმული მაჩვენა.

“სასკოლო ასაკში აუცილებლად წასაკითხი წიგნები – რჩევები არდადეგებისათვის”.

ერთ-ერთ ქართულ საგანმანათლებლო ვებგვერდზეა განთავსებული და, მცირე ანოტაციის მიხედვით, სკოლა “ჰამილტონის” დირექტორის, გია მურღულიას შედგენილია.

ბმული გადასარევად მუშაობს, მაგრამ არც თუ მოკლე სიას აქაც დავდებ, ისე, თვალსაჩინოებისათვის.

1. ეკლესიასტეს წიგნი
2. იობის წიგნი
3. ჰომეროსი – „ოდისეა“
4. პლუტარქე – „პარალელური ბიოგრაფიები“
5. ათას ერთი ღამე
6. შექსპირი – „რომეო და ჯულიეტა“
7. ბალზაკი – „შაგრენის ტყავი“
8. სტენდალი – „წითელი და შავი“
9. გუსტავ ფლობერი – „ქალბატონი ბოვარი“
10. უმბერტო ეკო – ვარდის სახელი
11. სენტ-ეგზიუპერი – პატარა უფლისწული
12. ილფი და პეტროვი – თორმეტი სკამი
13. მიგელ დე უნამუნო – აბელ სანჩესი
14. იასუნარი კავაბატა – „ათასფრთიანი წერო“
15. კობო აბე – „ქალი ქვიშაში“
16. ჰარუკი მურაკამი – „1Q84“
17. ორხან ფამუკი – „მე წითელი მქვია“
18. სალმან რუშდი – „ფლორენციელი ჯადოქარი“
19. ვლადიმირ ნაბოკოვი – „ლოლიტა“
20. ბორის პასტერნაკი – „ექიმი ჟივაგო“
21. ფრანც კაფკა – „პროცესი“
22. ერნესტ ჰემინგუეი – „მოხუცი და ზღვა“
23. ენტონი ბერჯესი – „მექანიკური ფორთოხალი“
24. სემიუელ ბეკეტი – „გოდოს მოლოდინში“
25. ჯეკ კერუაკი – „გზაზე“
26. ფრედერიკ ბეგბედერი – „99 ფრანკი“
27. მიხეილ ბულგაკოვი – „ოსტატი და მარგარიტა“
28. თომას მანი – „ბუდენბროკები“.

ოცდარვა წიგნი. ეკლესიასტედან “ბუდენბროკებამდე”.

(more…)

Read Full Post »

tsignebi-da-satamashoebi

ჩემი მეგობრის ამბით დავიწყებ. ისე მოგიყვებით, როგორც მიამბო.

“შევედი წიგნის მაღაზიაში, მშვენიერ ხასიათზე ვარ, თაროები ჩამოვიარე და “13 მიზეზს” და “მე, შენამდეს” დავავლე ხელი. იქვე კონსულტანტი დგას, ხომ ვერაფრით დაგეხმარებითო.  ვაჩვენე ეს წიგნები, თქვენ თუ წაიკითხეთ და თუ მოგეწონათ-მეთქი. შემომხედა მერაშუაშივარ მზერით – იცით, მე მარტო გოეთეს ვკითხულობო.”

აი, ასე. მოკლედ და გასაგებად. მარტო გოეთესო.

ყოველი შემთხვევისათვის, თავიდანვე ვიტყვი: გოეთე ძალიან მომწონს. “ფაუსტიც”, “დასავლურ-აღმოსავლური დივანიც”. თქვენ წარმოიდგინეთ, “ახალგაზრდა ვერთერის ვნებანიც” არ მეჩვენება ურიგო და, საერთოდ, კლასიკას არაფერს ვერჩი.

ისიც ცხადზე ცხადია, რომ ყველას აქვს კონსტიტუციით გარანტირებული უფლება, იკითხოს ის და მხოლოდ ის, რაც გაუხარდება. მართალია, ვერაფრით მოვიფიქრე, როგორ უნდა იკითხო მარტო გოეთე (ან მარტო სერვანტესი, ან მარტო ლინდგრენი, ან მარტო ბრედბერი, ან მარტო სტრუგაცკები), მაგრამ რა ჩემი საქმეა. იმ გოგომ ხომ იცის. უნდა და კითხულობს. ჰოდა, ღმერთმა შეარგოს.

(more…)

Read Full Post »

must read books image

თითქმის დარწმუნებული ვარ, ეს სულისშემძვრელი და სისხლისგამყინავი შეძახილი ერთხელ მაინც მოგისმენიათ, ერთხელ მაინც უკითხავთ თქვენთვის და თუ აცდით, მოსალოცად გქონიათ საქმე – გადასარევ წრეში ტრიალებთ.

“აუ, ეს წაკითხული როგორ არ გაქვს?!”

რაღაცნაირი კითხვაა. განცვიფრებით, შეფარული ბრალდებით, შეცოდებით სავსე, ეს როგორ მოგივიდაო. ჯერ ხომ სირცხვილით უნდა დაიწვა, მიწა გაგისკდეს და შიგ ჩაგიტანოს, მერე ბოდიში მოიხადო, უახლოეს წიგნის მაღაზიაში ან ბიბლიოთეკაში გავარდე, სასწრაფოდ მოიძიო ის წაუკითხავი საოცრება, გადააბულბულო, ვალმოხდილი დაბრუნდე, გამოვასწორე, უფროსოო, უპატაკო და მადლობაც გადაუხადო, მაღალ ლიტერატურას რომ გაზიარეს და მომავალში თავისმოჭრა, იმიჯის შელახვა და უწიგნურის სტატუსი აგაცილეს თავიდან.

Must Read წიგნებზე მოგახსენებთ, წაუკითხაობა ლამის გაუნათლებლობად რომ ითვლება. სახელდახელო სიის ჩამოწერაც შემიძლია, რომ რამე. ხანგრძლივი დაკვირვების შედეგია. მე დავიწყებ, თქვენ გააგრძელეთ.

(more…)

Read Full Post »

mollybloomsday.com news

მოლი ბლუმის ვირტუალურ სამფლობელოში ერთი კარგი ტრადიციაა დამკვიდრებული – ბლოგისთვის მეტ-ნაკლებად აქტუალურ საკითხებს სტუმრებთან განვიხილავ და გადაწყვეტილებებსაც მათთან ერთად ვიღებ. არც არის გასაკვირი – ათასჯერ მითქვამს, აქაურობა მკითხველებზეა გათვლილი და მათი წყალობით არსებობს, უკეთესს ვის ვკითხავ-მეთქი.

ჰოდა, დღესაც ერთ ახალ და, გულახდილად გეტყვით, ფრიად საჭოჭმანო განზრახვას გაგიმხელთ, თან, რა თქმა უნდა, თქვენს აზრსაც დიდი ყურადღებით მოვისმენ.

ძირძველმა სტუმრებმაც იციან და არც სხვებისთვის უნდა იყოს ახალი ამბავი, რომ ცინცხალი ჩანაწერები აქ კვირაში სამჯერ – ორშაბათს, ოთხშაბათს და პარასკევს – ქვეყნდება.  გაგანია სიცხესა თუ თავსხმა წვიმაში, ჰიჩკოკური დიეტის დროს თუ ლუკულუსის ნადიმზე, შინ თუ სამსახურში, ავადმყოფობისას თუ კარგად ყოფნისას, სიხარულისა თუ მწუხარების ჟამს დედლაინისთვის არ გადამიცილებია და მკითხველისთვის არ მიღალატია.

დღეიდან კი, არც მეტი, არც ნაკლები, ამ რკინის გრაფიკის შეცვლას ვაპირებ. თუ რატომ, ახლავე მოგახსენებთ.

(more…)

Read Full Post »

news

ერთი კვირის წინ, ამ პოსტს რომ ვაქვეყნებდი, დიდი იმედი მქონდა, ჩემთვის მეტად რთული და მტკივნეული დილემის გადაჭრაში დამეხმარებოდით. მიუხედავად იმისა, რომ ჯეოპარდი მეც ფრიად მესიმპატიურება, დარწმუნებული ვიყავი, რომ პროექტმა რესურსები ამოწურა, აქტუალობა დაკარგა და, ცოდვა გამხელილი ჯობს, წერტილის დასმასაც ვაპირებდი.

ჰოდა, სიმართლე გითხრათ, დახმარების ნაცვლად საქმე ერთი-ორად გამირთულეთ :) ტრადიციული ოთხშაბათობების ასე ერთსულოვნად და არგუმენტირებულად მხარდაჭერის შემდეგ, ხელაღებით უარის თქმაზე ფიქრიც კი აღარ შეიძლებოდა და ისევ კომპრომისული ვარიანტის ძიება მომიხდა.

ჯეოპარდი, ცხადია, მოლი ბლუმის ბლოგის სავიზიტო ბარათი, ექსკლუზიური პროდუქტი და ერთობ სახალისო რამ გახლავთ, თუმცა, სტატისტიკას და ციფრებს გვერდს ვერ ავუვლით, ამ ფუფუნების უფლებას ვერც ერთი ბლოგერი მისცემს თავს…  უნდა ვაღიარო, რომ ჩვენს ინტელექტუალურ პაექრობას სხვა თემებთან მეტოქეობა აშკარად უჭირს. აქ მხოლოდ რეიტინგშიც არ არის საქმე. ვიქტორინა, დამეთანხმეთ, პოსტის სპეციფიკური ნაირსახეობაა და თქვენს ჩართულობას ყველაზე მეტად მოითხოვს.

ისიც მნიშვნელოვანია, რომ არსებობენ მოთამაშეები, ორი წლის მანძილზე ერთი ტურიც რომ არ გამოუტოვებიათ და, თუნდაც მხოლოდ ამ ფაქტორის გათვალისწინებით, პროექტის შეწყვეტა დიდი უსამართლობა იქნებოდა. ბარემ იმასაც გეტყვით, რომ რამდენიმე პაკეტს განსაკუთრებული ინტერესით ველოდები. სხვა თუ არაფერი, ბლოგოპარდი (მადლობა ნათლია ფაიფურის ანგელოზს) გვაქვს ჩასატარებელი.

ერთი სიტყვით, ბევრი ვიფიქრე თუ ცოტა, ასეთ გამოსავალს მივაგენი – ჯეოპარდი არ გაუქმდება. უბრალოდ, დღეიდან, აზარტულ მკითხველს კვირაჩაგდებით ვუმასპინძლებ. გამოთავისუფლებულ ოთხშაბათებს კი “ჩვეულებრივ” პოსტებს დავუთმობ. ამით, ბლოგის მობილურობაც გაიზრდება, ცხელ-ცხელ ამბებზე რეაგირებისთვის სივრცე მომემატება და არა მგონია, ჩემს სტუმრებს ეს საწყენად დაურჩეთ.

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers like this: