Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘მერი პოპინსი’

 

ერთი, ფრიად პოპულარული და ფართოდ გავრცელებული სისულელის თანახმად, ამქვეყნად მნიშვნელოვანი, ღირებული და ფასეული მხოლოდ კლასიკაა. საბავშვო ლიტერატურა გასართობი, არასერიოზული, მეორეხარისხოვანი საკითხავია.

ეს, რბილად რომ ვთქვათ, ბრიყვული მოსაზრება მომისმენია და წამიკითხავს ფეისბუქზე, ჩემი ბლოგების კომენტარებში, სხვის ბლოგებზე, წიგნის მაღაზიებში, ქუჩაში, სამარშრუტოში, წიგნის ფესტივალზე. მოკლედ, ყველგან, სადაც საქართველოა და წიგნებზე ლაპარაკობენ. წიგნებზე საუბარი კი, ამ ბოლო დროს, მოგეხსენებათ, არავის ეზარება – ორიოდე ასეული წაკითხული გვერდის შემდეგ რატომღაც ყველას ბიბლიოექსპერტობაზე აქვს პრეტენზია და ჰოი, საოცრებავ, უმრავლესობა უკვდავი კლასიკის ადეპტი აღმოჩნდება ხოლმე.

სულ ახლახანს აღმოვაჩინე, რომ ბუკინისტური წიგნების ფასებიც. ხშირად, ამ უკვდავი და უნივერსალური ფორმულით განისაზღვრება.

ბუკინისტურ სტენდებს რომ დააკვირდეთ, წინა პლანზე, საუკეთესო ადგილას კლასიკად მიჩნეული სქელ-სქელი ტომებია ჩამომწკრივებული. ფერად-ფერადი საბავშვო წიგნები კუთხეშია მიწყობილი, ისე, სასხვათაშორისოდ, “გვაქვს და ხომ არ გადავყრით” პრინციპით.

ფასებიც, როგორც წესი, სასხვათაშორისოა.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

არ მესმის, რატომ ამბობენ, ბავშვებთან ურთიერთობა რთულიაო. რთული კი არა, მარტივზე მარტივია, თუმცა, რასაკვირველია, ყველას არ გამოსდის. ჰმ… მოდი, ვაღიაროთ, რომ ძალიან ცოტას თუ ეხერხება და ბუნებრივიცაა – განა რამდენი სრულყოფილება დაიარება ამქვეყნად თოჯინასავით პრიალა, შავი თმით და გონიერი ცისფერი თვალებით? ბუნებრივია, ერთადერთი და როგორ გგონიათ, ამისთანა ძიძას ბენქსების ხუთ ბავშვთან გამკლავება გაუჭირდება? მითუმეტეს, თავიდან ოთხნი იყვნენ და ნაბოლარა ანაბელი რომ დაიბადა, უფროსებმა უკვე მშვენივრად იცოდნენ თავისი ადგილი. კარგად მახსოვს, ალუბლის შესახვევის ჩვიდმეტ ნომერში პირველად რომ მივედი, რა თავგასულები დამხვდნენ – ჯეინი იმასაც კი მასწავლიდა, ტყუპებისთვის წამალი მიმეცა თუ არა, მაიკლი კი მიქსტურის დალევას იქამდე არ აპირებდა, სანამ ჩემებურად არ დავუბრიალე თვალები.

ახლა თქვენც არ დამიწყოთ, საიდან მოხვდი ალუბლის შესახვევშიო, დაგინახეთ, ქოლგით რომ მოფრინავდიო და მსგავსი აბდაუბდა. ღირსეული მანდილოსანი გახლავართ, ორ ღილზე შეკრული ზამშის ახალი ტუფლები მაცვია და მეტი არ მინდა, ვინმემ მაკადროს, რომ კიბის სახელურზე ქვემოდან ზემოთ დავსრიალებ ან ჩაის მივირთმევ ჰაერში ბიძაჩემთან ერთად!

(more…)

Read Full Post »

მართალი უთქვამთ, დრო კი არ მიდის, მიფრინავსო. თითქოს გუშინ იყო, ექვსსანთლიანი ტორტით რომ აღვნიშნავდით დაბადების დღეს და აი, უკვე მეშვიდე სანთელიც ავაციმციმეთ ისე, რომ თვალის დახამხამებაც ვერ მოვასწარით.

მგონი, საჭირო აღარაა იმის თქმა, როგორ მიხარია თქვენი დანახვა. მართალია, წელს ბუხრის ამინდი არ არის, მაგრამ ტრადიციას არ ვუღალატე და მაინც ავაგუზგუზე. ჩემი პირბადე ნუ შეგაშინებთ – თქვენი მასპინძელი ცოტა შეციებულია, მაგრამ, რაც მთავარია, სადღესასწაულო განწყობაზე გახლავთ და სუფრისთვისაც ყველაფერი მზადაა ჩვენი ყოჩაღი პოპინსის წყალობით – გუშინ მესტუმრა და სიცხიანი რომ დამინახა, მაშინვე დაიკაპიწა ხელები. კი ჯუჯღუნებდა ცოტას – ძლივს დავაღწიე თავი ბენქსების ბავშვებს და შენთან დასასვენებლად შემოვიარეო, მაგრამ გული რას მოუთმენდა, ამ ყოფაში მივეტოვებინე. ასე რომ, შემოვუსხდეთ სუფრას, ნაძვის ხე გავაჩახჩახოთ, ბუხარში შეშა მივწი-მოვწიოთ და დავიწყოთ, თქვენ – დაგემოვნება, მე კი ტრადიციული სადაბადებისდღეო ამბავი, ამჯერად აი, ამ კოხტა ბოთლში ჩამოსხმულ სასმელზე, ბეილისი რომ ჰქვია და, დარწმუნებული ვარ, ძალიან გიყვართ.

(more…)

Read Full Post »

armagnac poster

მობრძანდით, მობრძანდით, ძვირფასო სტუმრებო, ძალიან გამახარეთ, არ მეგონა, საახალწლო აურზაურით დაღლილ-დაქანცულებს, ჩემი მოკრძალებული იუბილე თუ გაგახსენდებოდათ :) მაინცდამაინც ნუ შეიმჩნევთ, მასპინძელი პირდაუბანელი და თმაგაბურძგნილი რომ გეგებებათ – სიმართლე გითხრათ, კიბეზე თქვენი ხმაური და შეძახილები რომ გავიგონე, მაშინღა გამომეღვიძა.

ისე არ გამიგოთ, თითქოს საკუთარი დაბადების დღე დამვიწყებოდეს – ოთხი წლის გავხდი გუშინ, ბოლოს და ბოლოს, ხუმრობა ხომ არ არის?! უბრალოდ, ბუხარს ვეფიცხებოდი და… ჩამძინებია. სუფრის გაშლა ვერ მოვასწარი, თორემ მაცივარი სავსეა და, აბა, დავტრიალდეთ – ძალა ერთობაშიაო, ხომ გაგიგონიათ.

თქვენი არ ვიცი და მე საახალწლო სამზადისი ოლივიეს გარეშე ვერ წარმომიდგენია, ბავშვობის ნოსტალგიაა, ალბათ. ბიბი, სად მიარბენინებ მაგ ხაჭაპურს, გაცხელებული რას ივარგებს, ცივი არ ჯობია? თაკო, ეგ საცივიანი თეფში მოაშორე აქაურობას, ახალი წლის ღამეს, მგონი, ვიღაცას ეძინა შიგნით. უსაცივოდაც არაფერი გვიჭირს, სხვაც ბევრი რამ მოგვეძევება.

ჭურჭლის ეს განწირული რახარუხი ჩემი კარადიდან ისმის?! ვინ მიუშვა იქ ვეიდერი, მთელს არ დაგვიტოვებს არაფერს! მოიცა, მე თვითონ გამოვიღებ, თქვენ დასხედით. ეს რა ჭიქებიაო? რა და სრულიად განსაკუთრებული სასმლის ჭიქები, უჩვეულო დიზაინით. სწორედ ახლა უნდა გიამბოთ ამ სასმელზე, ოღონდ ჯერ ყავას დავისხამ ჩემს საყვარელ კროსვორდიან ფინჯანში. თქვენ მიირთვით, მიირთვით, მე ნუ მიყურებთ, სამდღიანი გასტრონომიული ორგიის მერე მარტო ყავას თუ გავეკარები…

(more…)

Read Full Post »

Ну, погоди! Олимпиада

ერთი ძველი ხუმრობის თანახმად, უკაცრიელ კუნძულზე მოხვედრილი ინგლისელი, უპირველეს ყოვლისა, ორ კლუბს აშენებს – იმას, სადაც არასოდეს ივლის და იმას, რომელსაც ყოველ საღამოს ესტუმრება.

თქვენი მასპინძელი, კი გეცოდინებათ, გამოუსწორებელი ანგლოფილია. ამას ირლანდიური გვარ-სახელიც დაუმატეთ და აღარ გაგიკვირდებათ, თუ გეტყვით, რომ დღემდე ათასი ჯურის კლუბში ვარ გაწევრებული – ვირტუალურშიც და ნამდვილზე ნამდვილშიც :)

ჰოდა, დღეს ერთ-ერთ მათგანზე მოგიყვებით. სულ ახალი დაარსებულია, მაგრამ ფრიად პერსპექტიული, სახალისო და, რაც მთავარია, სასარგებლო – ტყუილად ხომ არ ამბობდნენ ძველი ბერძნები, ჯანსაღ სხეულში ჯანსაღი სულიაო. მართალია, ამ აფორიზმს მეორე ნაწილიც აქვს, თანაც არცთუ ოპტიმისტური, მაგრამ მთლად ნუ დავწვრილმანდებით.

(more…)

Read Full Post »

krtsanisis brdzola

არ ვიცი, იქნებ, ვინმემ შეამჩნია კიდეც, რომ ჩემი ბლოგი, კარგა ხანია, არსებობს. თუმცა, რამდენიმე წინადადების მეტი არაფერი დამიწერია და, სიმართლე გითხრათ, არც ვაპირებდი, ქართული ბლოგოსფერო ჩემი შედევრებით შემეწუხებინა, მაგრამ მოლი რომ შემოგიჩნდება კაცს… მოკლედ, ასე იყო თუ ისე, მაცდუნა ეს პატიოსანი ქალი ჩვენმა მასპინძელმა და დამითანხმა ჯეოპარდის ტურის მომზადებაზე. თემად, არც მეტი, არც ნაკლები, ის ისტორიული ბრძოლები შევარჩიე, ჩვენს ქვეყანას რომ გადახდენია თავს. მგონი, ამ კითხვებზე პასუხის გაცემა განსაკუთრებულ სირთულესთან არ უნდა იყოს დაკავშირებული და მაინცდამაინც მოსაწყენიც არ მეჩვენება, ორიგინალობასა და განსაკუთრებულობაზე პრეტენზია კი, ნამდვილი მერი პოპინსისგან განსხვავებით, არც არასოდეს მქონია :)

Good luck!

(more…)

Read Full Post »

მოლის საბავშვო ბიბლიოთეკა

მოლის საბავშვო ბიბლიოთეკა :)
რაღა დროს შენი საბავშვო წიგნებიაო – ჩემთვისაც უთქვამთ და მეგობრებისგანაც გამიგია – საკითხავი დაგვიწუნეს, ნამეტანი დაგგვიანებიათო.

სხვისი არ ვიცი და მე თუ მკითხავთ – მტკნარი სისულელეა.

ერთი, რომ ლინდგრენს, როდარის და ბისეტს მკითხველის ასაკი გემოს ოდნავადაც არ უკარგავს – შედევრი შედევრად რჩება.

მეორეც, საბავშვო ისეთ წიგნს ჰქვია, რომელსაც, რაც ადრე წაიკითხავ, მით უკეთესი, თორემ არავის დაუწესებია, უფროსებმა ხელი არ დააკარონო.

ჰოდა, მეც წიგნის მაღაზიიდან როგორ გამოვალ, ფერად-ფერადი გამოცემებით დახუნძლულ განყოფილებებს თუ არ ჩამოვუარე საგულდაგულოდ –  ემანდ, ახალი არაფერი გამომრჩეს-მეთქი.

მე შენ გეტყვი, ცოტაა. პატარებისთვის მგონი, ყველაზე მეტს ბეჭდავენ გამომცემლობები და სწორადაც იქცევიან – ერთგულ მკითხველზე იმთავითვე ზრუნავენ. აბა, კერუაკის და კუტზეეს დამფასებელი ციდან ხომ არ ჩამოვარდება, შარლ პეროთი და ტუვე იანსონით თუ არ დაიწყო?!

ერთი სიტყვით, ძალიან მინდა, დღეს მოლის საბავშვო ბიბლიოთეკაზე გიამბოთ – გულის სიღრმეში ყველაზე მეტად რომ მიყვარს.

(more…)

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers like this: