Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘მგზავრობა’

უცნაური სათაურია, გეთანხმებით. წიგნებს და ცრურწმენას ერთად იშვიათად ახსენებენ. სად კითხვა და კითხვით მიღებული სიამოვნება და სად წესები, დათქმები, შეზღუდვები და ცრურწმენებიო, დარწმუნებული ვარ, გაიკვირვებთ.

მეც ასე მეგონა.

ოღონდ ბლოგერობისას იმდენ “საინტერესო” და სახალისო მოსაზრებას გადავაწყდი, ნახევარს ვერ დავთვლი. ჯერ მიკვირდა, სადღაც ვბრაზობდი კიდეც, საპირისპირო არგუმენტებს ვეძებდი, კამათში თავით ვეშვებოდი, რაღაცების მტკიცებას ვცდილობდი. ახლა, უბრალოდ, მეღიმება. პირველ რიგში, საკუთარ თავზე.

ჰოდა, დღეს ამ ბიბლიოცრურწმენების ჩემეული კოლექციიდან რამდენიმეს გაგიზიარებთ.

ამას წინათ, ერთ-ერთ ვებგვერდზე სია დაიდო – ათი (თუ რამდენიც იყო) წიგნი, რომელიც მეტროში უნდა წაიკითხო. ასეთი სიები საინტერესო და სახალისოა, კრეატივის მარცვალი მაინც თუ ახლავს (მაგალითად, მეტროში გლუხოვსკის “მეტროს” წაკითხვას რომ გთავაზობენ, აეროპორტში – არტურ ჰეილის “აეროპორტს”, ტრანსატლანტიკურ კრუიზში – აკუნინის “ლევიათანს” და ასე შემდეგ), ამათ არაფერი აერთიანებდა პატრონის ანუ გამომცემლობის ლოგოს  გარდა. თავს დავდებ, ვინც ნახა, გაიფიქრა, გაყიდვების მენეჯერის შედგენილი იქნებაო.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

ტრანსპორტში მობილურით ხმამაღალ და გაუთავებელ ლაპარაკზე უნდა გეწუწუნოთ.

სამარშრუტოებში უფრო. ავტობუსში და მეტროში მეტი სივრცეა, მოთმინების ძაფმა თუ ვერ გაგიძლო, თავს უშველი, გაერიდები მაინც. ერთ ბეწო სამარშრუტოში რა უნდა ქნა, მართლა ხომ არ გააჩერებ და ჩახვალ. მე შენ გეტყვი, მეორე მალე გამოჩნდება ან სურათი დაგხვდება სხვა.

გულმა ცუდი ჯერ კიდევ მაშინ მიგრძნო, მობილურმა ოპერატორებმა უსასრულო ტარიფები რომ მოამრავლეს, მაგრამ რაღაც იაფდებოდა ამ ძაღლუმადურ  ყოფაში და ხმას როგორ ამოვიღებდი.

ჰოდა, გაიხარე, მუშავ, წამებულო, კვირაში 4-5 მხიარული, შინაარსიანი და ინფორმატიული მგზავრობა გამოწერილი მაქვს. ზოგჯერ მეტიც.

ზიხარ საღამოს სამარშრუტოში, ერთი სული გაქვს, შინამდე მიაღწიო. ცალკე ზლაზნია საცობი გკლავს, ცალკე – მთელი დღის დაღლილობა, ცალკე – მეორე დღისთვის კუდად მოტოვებული საქმეები… მგზავრობ ასე ბედნიერად და, პარალელურად, ვიღაცების არხეინ საუბრებს უსმენ.

არა, დარწმუნებული ვარ, (მათთვის) ძალიან მნიშვნელოვან ამბებს განიხილავენ, მაგრამ მე რა დავაშავე?!

(more…)

Read Full Post »

reading in tube

ერთი ნაცნობი მყავს. ნაცნობი რა, საერთო წრეში ვტრიალებთ. ხან ვის დაბადების დღეზე შევხვდებით, ხან რომელ კაფეში. ინტენსიურად არ ვკონტაქტობთ.

განათლება არ აკლია. ნაკითხიცაა. ყველაფერზე საკუთარი, განსაკუთრებული მოსაზრება გააჩნია და სანამ ეს მოსაზრება მართლა განსაკუთრებულია, კმაყოფილია. საზოგადოდ გავრცელებულს თუ დაემთხვა შემთხვევით, წუხს და ნერვიულობს, რაღაც შემეშალაო.

ამას წინათ კაფეში ვისხედით მეგობრები, ათას სისულელეზე ვლაყბობდით და, უცებ, ამ განსაკუთრებულმა, არც აცია, არც აცხელა, ტრანსპორტში კითხვა ქაჯობააო. ზუსტად ასე თქვა. ამ ვორდინგით.

მეგონა, მომეყურა. კითხვას და ქაჯობას ერთად იშვიათად ახსენებენ. სხვებს სიცილი აუტყდათ და მივხვდი, სწორად გავიგე. იმათ გაატარეს (ჩემზე უკეთ იცნობენ), მე ჩავეძიე და რა აღმოჩნდა – მგზავრობის დროს, თურმე, ტექსტს ბოლომდე ვერ ისიგრძეგანებ, არსს ვერ წვდები, ტექნიკურად შეუძლებელია, ხალხი ხელს გიშლის. შესაბამისად, წიგნი კი არა, თავის მოწონება გინდა. მარტივად რომ ვთქვათ, მარიაჟობ.

აღარ მიკამათია. კამათს ვერიდები, რა აზრი აქვს. ვიცნობ ასეთ ხალხს. ფეისბუქზეც შემხვედრია ამ იდეის ჩემთვის უცნობი ადეპტები, კითხვა ზესაკრალური რიტუალი რომ ჰგონიათ. ის ცნობილი ნაჯახი თუ არ მოხვდათ თავში და ტოტიასავით არ შეჭამეს მგლებმა, წიგნს წაკითხულად არ თვლიან.

(more…)

Read Full Post »

my kindle and booksყველაზე გემრიელად გარეთ რომ ვკითხულობ, ამას წინათაც გითხარით.

შინ, სავარძელში, ნებივრად ფეხის მორთხმა, იცოცხლე, კარგია, მაგრამ ავტობუსში, მეტროში ან სამარშრუტოში კითხვას სულ სხვა ეშხი აქვს – არ შემეკამათოთ :)

ოჯახური ლეგენდა ირწმუნება, პატარაობისას ყველაზე მეტად ბულვარში ძილი, სუსნაობა და ნახატებიანი წიგნების თვალიერება გიყვარდაო. დღევანდელი გადმოსახედიდან, კაცმა რომ თქვას, ერთიც დამაჯერებლად ჟღერს, მეორეც და მესამეც.

ჰო, კიდევ წამოწოლილს მჩვევია კითხვა, რამაც შეიწირა კიდეც ჩემი მხედველობა, მაგრამ ამაზე მერე მოგიყვებით.

ბათუმური შვებულების დროს იმდენი მოვახერხე, ახალდამუხტული ქინდლი ერთ კვირაში დავცალე. ვიჯექი ჩემთვის, კოლონადებთან ან ლიტერატურულ კაფეში, ქინდლს ყავას ვაყოლებდი და, დედას გეფიცებით, A Song of Ice and Fire ზუსტად ასე უნდა იკითხო – ნეტარი უსაქმურობის ჟამს, ზღვისპირა ქალაქში, ლატესთან ერთად. სცადეთ – დამიჯერეთ, არ ინანებთ.

(more…)

Read Full Post »

Reading

ბიბის

ტრანსპორტში კითხვა მიყვარს ძალიან.

მოიცა, სხვა, უკეთესი ადგილი ვერ ნახეო – გაგეცინებათ, ალბათ.

არადა, მართლა მიყვარს – დროის გასაყვანად კი არა.

წარმოიდგინეთ, რამდენად სასიამოვნოა, ნახევრად ცარიელ სალონში რომ ხარ მოკალათებული, ჯიბეში ბილეთი გიდევს და ცხვირი წიგნში გაქვს ჩარგული. ავტობუსი კი თავისთვის მიჩაქჩაქებს და არანაირი მანძილი არ გადარდებს.

ვიცი, თვალებისთვის რომ მავნებელია და კითხვაში გართულს, შესაძლოა, სასურველი გაჩერებაც გამოგრჩეს, მაგრამ ასეთი წვრილმანები აქ რა მოსატანია…

ციცქნა ბათუმში, ტრანსპორტით, რაც არ უნდა მოგენდომებინა, ხშირად მაინც ვერ ისარგებლებდი – ყველაფერი ფეხის ორ ნაბიჯზე იყო: სკოლაც, კინოც, ბულვარიც და მუსიკალურიც, ჩემი საყვარელი აღმოსავლური ტკბილეულის კაფეც და საფუნთუშე-სანაყინეც, მაგრამ დროდადრო მაინც მიწევდა შორს წასვლა და ჩანთაში ხან რომელი ჟურნალი მედო, ხან რომელი დეტექტივი.

წიგნებთან ერთად მგზავრობის ნამდვილი გემო თბილისში გავიგე – ისე გავდიოდი ქალაქის ერთი ბოლოდან მეორეში, ვერც ვიგებდი და ზოგჯერ გულიც კი დამწყვეტია, სად ეჩქარებოდა ამ დალოცვილს, ათიოდე გვერდის ჩამთავრება კიდევ ეცლია-მეთქი.

(more…)

Read Full Post »

%d bloggers like this: