Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘მალხაზ ხარბედია’

ალხაზ ხარბედია. "პირადი ბიბლიოთეკა"; "მამაჩემი, ბობ დილანი და კაცი საკაბელოდან".სამიოდე წლის წინ “პარნასში” ერთი გემრიელი წიგნი ვიგდე ხელთ.

“პირადი ბიბლიოთეკა” ერქვა. მალხაზ ხარბედიას სვეტები იყო, “24 საათისთვის” დაწერილი და ერთად აკინძული. ავტორის თქმით, “რაღაც საშუალო სალაღობო რეცენზიებსა და მოკლე წინასიტყვაობებს შორის”.

დიდი ტირაჟით, მგონი, არც გამოსულა; სანამ “პარნასში” ვტრიალებდი, ორი გოგო შემოქაქანდა, არიქა, მოგვეცით, ხომ მიიღეთო. ერთი კვირის შემდეგ, მეგობრისთვის საჩუქრად რომ დავაპირე ყიდვა და მაღაზიას შევეხმიანე, აღარ გვაქვსო, მითხრეს.

კარგი წიგნების კითხვა ხომ სიამოვნებაა – კარგ წიგნებზე დაწერილი წიგნების დაგემოვნებაც ცხონება ყოფილა. სარამაგუს “იესოს სახარება”, კიარან კარსონის “სამყურას ჩაი”, აკას “უდაბნოს გლახები”, “კარლსონი”, “პატარა პრინცი” და კიდევ ორმოცაათამდე მშვენიერი წიგნის რევიუ… ზოგისა წაკითხვა მომინდა, ზოგისა – გადაკითხვა. ჩანთაში მეგდო და ვიზოგავდი იშვიათი ტკბილეულივით.

ჰოდა, არ გაგიკვირდებათ – მალხაზ ხარბედიას ახალი კრებული გამოვეცითო, “დიოგენემ” როგორც კი დააანონსა, წამიც არ დამიხანებია, – მე, რა თქმა უნდა, ცხვირიც ვერ გავყავი სამსახურიდან, – მეგობარი ვაფრინე.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

"არილი". 2013 წლის აგვისტო და სექტემბერიძველი ამბით დავიწყებ.

2001 წელი იყო თუ 2002, ზუსტად არ მახსოვს. პარლამენტში ვმუშაობდი. საქმე ცოტა მქონდა, თავისუფალი დრო – ბევრი. ჰოდა, მოცალეობის ჟამს იქაურ ბიბლიოთეკაში დავდიოდი. იყო ამაში რაღაცა ეკოს ლაბირინთისეული – ოთხი სართულით ქვემოთ უნდა ჩასულიყავი, ხიდი გადაგევლო და ორი ლიფტი გამოგეცვალა; სამაგიეროდ, იჯექი შენთვის წყნარად და არავინ გიშლიდა ხელს.

უბედურება ის იყო, სტანდარტული, “საპარლამენტო“ წიგნები ჰქონდათ იქ – სქელ-სქელები და მოსაწყენები… კიდევ – რამდენიმე სულელური, ფერადი ჟურნალი და “არილი”. ორად ორი ნომერი.

არადა, ის დროა, ლიტერატურული პერიოდიკა კი არა, ხეირიანი გამოცემაც სანთლით არის საძებარი და საკითხავს საჯარო ბიბლიოთეკის საცავებიდან ვეზიდები. და უცებ – “არილი”. ახალი თარგმანები, ახალი ავტორები, უჩვეულოდ გემოვნებიანი გარეკანი. დავინტერესდებოდი, აბა, რა იქნებოდა.

ერთხელ ჩავედი იმ “არილის” ხათრით, მეორედ ჩავედი და მესამედ ბიბლიოთეკარს ვთხოვე, ამათ ზევით წავიღებ-მეთქი. კი, ბატონოო, – მაინცდამაინც არ გაუპროტესტებია.

(more…)

Read Full Post »

%d bloggers like this: