Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘ლოლიტა’

წიგნები, რომლებიც მაჩუქეს <3შემჩნეული გექნებათ, რომ ზოგჯერ ქაქანის ხასიათზე ვდგები ხოლმე და ხან ბავშვობისდროინდელი მოგონებებით გაბეზრებთ თავს, ხან – უახლოეს წარსულში დატრიალებული ამბებით.

ერთიც იყო და, მახსოვს, იმ წიგნებზე ვწერდი, თვალსა და ხელს შუა რომ ამწაპნეს ვიღაც-ვიღაცებმა. ჰოდა, რადგან მაშინდელი სიმწარე გაგიზიარეთ, ახლა იმ წიგნებით უნდა გაიხაროთ ჩემთან ერთად, სხვადასხვა დროს მოლისთვის რომ უჩუქებიათ.  ახლა, თუ მაინცდამაინც არ გაგიხარდებათ და ცოტა შეგშურდებათ, გავიგებ, თქვენს ადგილზე მეც მსგავსი რამ დამემართებოდა.

აბა, რომ გამეგო, მარიმ და ირაკლიმ ვინმეს ჰარი ჰარისონის ფოლადის ვირთხის თერთმეტნაწილიანი ეპოპეა ჩამოუტანეს უკრაინიდანო, სრულ ჭკუაზე ვიქნებოდი?! არა, რა თქმა უნდა. ამიტომ თქვენს ოხვრას და გმინვას სრული გაგებით მოვეკიდები.

ახლა აქეთ წამობრძანდით, “პოტერიადის“ შვიდივე წიგნი უნდა გაჩვენოთ, თანაც ორ ენაზე. ქართული ვერსია ერთმა მეგობარმა მისახსოვრა, საახალწლოდ; ინგლისური კი – მეორემ, ყოველგვარი მიზეზისა და საზეიმო თარიღის გარეშე მომიცუნცულა “პროსპეროდან“.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

ლადიმირ ნაბოკოვი. "ლოლიტა". მსოფლიო კლასიკა. ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა. თბილისი, 2013

ამბობენ, ავტორი სახელის გამჟღავნებას არ აპირებდა, მაგრამ პარიზის რომელიღაც უბადრუკ, საეჭვო რეპუტაციის გამომცემლობაში დაბეჭდილმა წიგნმა ისეთი აჟიოტაჟი გამოიწვია, რომ მწერალი ჩრდილიდან გამოვიდაო.

გამოიწვევდა, აბა, რა იქნებოდა – მოწიფული მამაკაცის უკიდეგანო გატაცება თორმეტი წლის გოგონათი – 1955 წელს კი არა, ახლაც მოლოტოვის კოქტეილის ეფექტს მოახდენდა ზნეობრივი პრინციპებით დახუნძლულ კეთილშობილ საზოგადოებაში.

თუმცა, მკითხველების სასახელოდ, უნდა ითქვას, რომ სკანდალს ისეთი სახე არ მიუღია, ავტორის შემდგომ კარიერაზე უარყოფითად ემოქმედა – უფრო პირიქით.

კაცმა არ იცის, სიუჟეტმა უფრო დააინტრიგა პუბლიკა თუ მწერლის პიროვნებამ – თავად ვლადიმირ ნაბოკოვი ხომ ასე ახასიათებდა საკუთარ თავს: “მე ამერიკელი მწერალი ვარ, რომელიც რუსეთში დაიბადა, განათლება ინგლისში მიიღო, იქვე შეისწავლა ფრანგული ლიტერატურა და გერმანიაში გადასახლდა… ჩემი გონება ინგლისურად საუბრობს, გული – რუსულად, ყური კი – ფრანგულად“-ო.

აი, ასეთმა უცნაურმა კაცმა, ნევრალგიის გამო საწოლს მიჯაჭვულმა და ტკივილისაგან გატანჯულმა, დაიწყო მეოცე ასწლეულის ერთერთი ყველაზე შოკისმომგვრელი რომანის წერა და ახლა, თითქმის სამოცი წლის შემდეგ, უკვე ეჭვი აღარავის ეპარება იმაში, რომ საქმეს ჩინებულად გაართვა თავი.

(more…)

Read Full Post »

Waterhouse decameron

საითაც არ უნდა გაიხედო, ყველა იმაზე წუწუნებს, ჩემი შვილი წიგნებს სათოფეზე არ ეკარებაო; დაღუპა ახალგაზრდობა კომპიუტერმა და ინტერნეტმა, არიქა, მოგვეშველეთ, ვინ ხართ ქრისტიანიო…

ჰოდა, ამ სვეგამწარებულ მშობლებს რომ შევჩივლო, ბავშვობაში ჩემი დედ-მამა კითხვას მიკრძალავდა-მეთქი, არ გადასცემენ ანათემას? ახიც იქნება, ჩემი აზრი თუ გაინტერესებთ – აბა, სად გაგონილა, ცოდნას მოწყურებულ პირმშოს წიგნი გამოსტაცო ხელიდან? დიდი ამბავი, თუ ყდას “ერთგული და მოღალატე ცოლები“ აწერია, შიგნით რაღაცა ლეღვის ნაყოფზე და ფინიკის ხურმაზეა ლაპარაკი, თავად პირმშო კი სულ რაღაც რვა წლისაა! დაანებე, რა, ბავშვს თავი, იკითხოს – ბევრს მაინც ვერაფერს გაიგებს, მაქსიმუმ, სკოლაში წააცუნცულოს და თავისნაირ ჭკუისკოლოფა მეგობარს შეჰღაღადოს – დამეხმარე, თუ კაცი ხარ, რა ხდება აქ, რა ამბავიაო. სხვათა შორის, არც ის უნდა მოგეჩვენოს ქვეყნის დაქცევად, კლასის დამრიგებელი რომ მოგადგება შინ ნაძიძგილავები წიგნით და თოიძის ცნობილი ნახატივით გამოშვერილი თითით – ბოლოს და ბოლოს, ცნობისმოყვარეობა ჯერ კიდევ აინშტაინს მიაჩნდა ღირებულად და მისაბაძად.

არა, “ათას ერთი ღამე“ რაღა ჩამოსართმევი იყო? დარწმუნებული ბრძანდებოდეთ, ჯინების, იფრითებისა და ყაჩაღების თავგადასავალს ბევრად მეტი ინტერესით ვკითხულობდი, ვიდრე ფეხმსუბუქი ლამაზმანებისა და რაღაცა გაუგებარი ნეტარების ამბებს.

(more…)

Read Full Post »

%d bloggers like this: