Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘ლინდგრენოლოგია’

დაბადების დღეები, ზოგადად, ძალიან მიყვარს. ჩემიც, სხვისიც. რა სჯობს ათასნაირი სასუსნავით დახუნძლულ სუფრას, ფერად–ფერად ქაღალდებში შეფუთულ საჩუქრებს, ტორტზე ანთებულ სანთლებსა და საზეიმო აურზაურს?! არც არაფერი.

საკმაოდ კარგად აღზრდილი ადამიანი გახლავართ და დაუპატიჟებლად ვინმეს დღესასწაულზე კი არა, ჭიქა ყავაზე არ ვესტუმრები. თუმცა, აქედან ძალიან შორს, ჩრდილოეთში, 110 წლის წინ ისეთი ქალი დაიბადა, რომ შემძლებოდა, მოსაწვევს ნამდვილად არ დაველოდებოდი, დავადებდი თავს და რომელიმე 14 ნოემბერს გაუფრთხილებლად მივადგებოდი კარზე. არ გეგონოთ, ხელცარიელი ვაპირებდე მისვლას – უზარმაზარ ტორტს შევუკვეთდი და ზედ აუცილებლად წამოვასკუპებდი იმ პერსონაჟებს, მარტო ბავშვობა კი არა, მთელი ცხოვრება რომ გამითბეს და გამიხალისეს.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

უფროსებს რატომღაც ჰგონიათ, რომ პატარებს საზრუნავი და საფიქრალი არაფერი აქვთ. ჰოდა, ძალიანაც ცდებიან – თუ არ გჯერათ, შვედეთში წამომყევით, იუნიბაკენში, ერთ გოგოს გაგაცნობთ. დიდ წითელ სახლში ცხოვრობს მშობლებთან, უმცროს დასთან, პუდელთან და კნუტთან ერთად, მარგარეტა ჰქვია და ყველა მადიკენს ეძახის. ბებია ასტრიდმა დაასახლა იქ და არ მგონია, რომ შეძლებოდა, თავად სხვა ადგილი აერჩია.

ჰოდა, ეს ჩვენი მადიკენი სულ რაღაც ხათაბალაში ეხვევა ხოლმე, არადა, როგორ გგონიათ, არ უნდა, სანიმუშო ბავშვი იყოს? ძალიანაც უნდა, მაგრამ რა ქნას, როცა ირგვლივ იმდენი საინტერესო საფათერაკო ადგილია?! პარმაღზე ხომ არ იჯდება მოხუცი ქალივით, ან ძია ნილსონივით სულ დივანზე ხომ არ იგორავებს? მოუსვენარი გოგოა, ხალისიანი და სულ რაღაც დავიდარაბაში ეხვევა ხოლმე, არადა, საერთოდ არ უნდა, დედ-მამა ანერვიულოს. უბრალოდ, არ გამოსდის.

(more…)

Read Full Post »

შემოდგომის ამ ცივ და ქარიან დღეებში, მე თუ რამე დამეჯერება, სულ პლედშემოსახვევი, სავარძელში ჩასათბუნებელი და ჩაის მისაყოლებელი წიგნები უნდა იკითხო, თანაც ისეთი, შიგნიდანაც რომ გაგანათებს და გაგათბობს. მაინცდამაინც ბევრიც არ მეგულება ასეთი და რამდენიმე დღის წინ, ბუკინისტებში სუნსულისას ისეთ რამეს გადავაწყდი, სანამ გამყიდველი ყურადღებას მომაქცევდა, ხელიდან არ გამიშვია – ემანდ, ვინმემ არ ამწაპნოს-მეთქი.

ყველაზე საოცარი მაინც ის იყო, რომ მე – გამოჩენილი და ღვაწლმოსილი ქართველი ლინდგრენოლოგი :D – პირველად ვხედავდი “ცეროდენა ნილს კარლსონს“ ქართულ ენაზე. ახლაც არ მჯერა, რომ ასეთი რამ დამემართა – სად და როგორ ავცდი ამ გამოცემას, ვერ გამიგია. არადა, ფაქტია, რომ ავცდი, თუმცა არ მგონია, ბავშვობაში წაკითხვით ახლანდელზე მეტი სიამოვნება მიმეღო.

(more…)

Read Full Post »

ასტრიდ ლინდგრენი ქართულად. ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა დიოგენე

ასტრიდ ლინდგრენი ქართულად.
ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა
დიოგენე

მას შემდეგ, რაც მოლის ხმაურიან და სტუმართმოყვარე ბლოგზე სულ პირველი პოსტი დაიწერა, ამ ქალბატონს სიყვარული საჯაროდ ერთხელაც ავუხსენი და ორჯერაც, მაგრამ რომ არ მყოფნის?! თანაც აგერ ახლა, ორიოდე დღეში, იუბილარია – 107 წელი უსრულდება და რა გული გამიძლებს, რამდენიმე სიტყვა კიდევ რომ არ ვთქვა.

დავფიქრდი და – აქამდე სულ მის პერსონაჟებზე გექაქანებოდით, ისე რომ შემაყვარეს თავი, ბავშვობაში კი არა, მოწიფულ ასაკშიც ვერ ვანებებ თავს… იმ ემოციებზე გიამბობდით, მისი წიგნების ფურცვლა რომ მგვრიდა, თავად ავტორზე კი ბევრი არაფერი მითქვამს. თქმას ვინ ჩივის, ჩემდა სამარცხვინოდ, რაღაც-რაღაცები არც კი მცოდნია.

არა, სამი სახელი რომ ერქვა, მახსოვდა – ასტრიდ ანა ემილია; თქვენ წარმოიდგინეთ, ქალიშვილობის გვარიც ვიცოდი – ერიკსონი; კიდევ – სხვა რამეებიც, მაგრამ საკმარისად მაინც არ მცნობია ქალი, რომელმაც ჩემს ცხოვრებაში ლამის ოცდაათი წლის წინ შემოაბიჯა წითურ, ჭორფლიან და კიკინებაპრეხილ გოგოსთან ერთად. შემოაბიჯა და წასვლაზე აღარც უფიქრია, პირიქით – შემორეკა და შემორეკა თავისი საოცარი გმირები: ვაზასტანელი მოჩვენება თუ უშიშარი მაძებარი კალე ბლუმკვისტი, ყაჩაღის ასული რონია თუ ძმები ლომგულები, მაწანწალა რასმუსი თუ ჩაკუპატებული ჩორვენი… გამაჩერეთ, თორემ ჩამოთვლას დილამდე ვერ დავასრულებ, არადა, ამ პერსონაჟებს ჩემზე ნაკლებად არც თქვენ იცნობთ და ალბათ იმასაც მიხვდით, ღიმილის ორდენის კავალერზე – ასტრიდ ლინდგრენზე რომ ვლაპარაკობ.

(more…)

Read Full Post »

ჩემი პირველი ლინდგრენი <3ბიბლიოთეკა რომ ჩემი სიამაყეა, მგონი, უკვე მთელმა საქართველომ გაიგო და დაკვირვებული მეგობრები იმასაც შეამჩნევდით, რომ ფეისბუქ-ალბომები სულ წიგნების სურათებით მაქვს გაძეძგილი.

ყოველგვარი ყალბი მოკრძალების გარეშე გეტყვით, უყურადღებოდ არც ერთი კადრი არ დარჩენილა, დაინტერესებული მნახველი არ დაჰკლებია, მაგრამ ამ შაბათს მაინც განსაკუთრებული და არნახული ჟრიამული მქონდა კედელზე. ნაცნობ-უცნობი შეიყარა, სიცილაკების და კომენტარების ცვენა იყო :) ისეთი გამოხმაურება მოჰყვა, ცოდვა გამხელილი სჯობს და, სიამოვნებისგან სულ ხელებს ვიფშვნეტდი.

არადა, რომელიმე აქტუალური და მოდური ბიბლიო-სერიის ფოტო კი არ გამომიქვეყნებია, არც მორიგი საამაყო შენაძენი გამომიმზეურებია – ასტრიდ ლინდგრენის ძველთაძველ ტომს გადავუღე სურათი, კარლსონს და პეპის.

(more…)

Read Full Post »

ასტრიდ ლინდგრენი. "მაწანწალა რასმუსი". ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა. თბილისი, 2013

აბა, მითხარით, კარტოფილი როგორ არ უნდა უყვარდეს ბავშვს?!

ეგეთი ბავშვი დედამიწის ზურგზე არ დადისო, მეტყვით.

ოლოლო თქვენ – ძალიანაც დადის და თქვენი უმრავლესობა მას მშვენივრად იცნობს.

ვინც არ იცნობს, დარწმუნებული ვარ, იფიქრებს – ერთი ჭირვეული, გაზულუქებული არსება იქნება, თორემ შემწვარ-შეპიწკინებულ, ტყემალმოსხმულ და პურის ცხელ ყუასთან ერთად მორთმეულ კარტოფილზე უარს ვინ იტყვისო?

ჰოდა, გვარიანადაც შეცდება; მერწმუნეთ, როცა ვესტერჰაგის თავშესაფარში ცხოვრობ და მთელ ზაფხულს, მდინარეზე ჭყუმპალაობის ნაცვლად, კარტოფილის ასაღებად მინდვრებზე ხოხვაში ატარებ, რაც კი ამქვეყნად ბოლქვია, ყველა შეგძულდება.

ეჭვი არ მეპარება, ასტრიდ ლინდგრენის ამ წიგნს მრავალი თქვენგანი სიამოვნებით გაიხსენებს ჩემთან ერთად. აბა, მარტო მე ხომ არ მეყვარებოდა ბავშვობაში პერსონაჟის ტყავში თავფეხიანად შეძვრომა და იმდენ ხანს დარჩენა, სანამ ახალი წიგნის ეშხი არ გამომიტყუებდა გარეთ?!

(more…)

Read Full Post »

 'Emil of Lönneberga' by Astrid Lindgren illustrated by Björn Berg

როგორ გგონიათ, ლინდგრენის გადაჭარბებული დოზა არსებობს? რა თქმა უნდა, არა. აი, დეფიციტი კი შეიძლება დაგემართოს კაცს, თანაც მწვავე. ჰოდა, ამ დროს ორიოდე ყლუპი ფრუ ასტრიდი მისწრებაა. როგორც კი შეატყობ, რომ დეპრესიამ და უგუნებობამ შემოგიტია, უნდა მივარდე თაროს, თვალდახუჭულმა მოაფათურო ხელი და, რაც მოგხვდება, სულმოუთქმელად გადაყლაპო. ზუსტად ასე მოვიქეცი ამას წინათ და რამდენიმე აბი “ემილ ლენებერგელი“ სულ შაქარყინულივით ჩავახრამუნე.

ვახრამუნებდი და ვგრძნობდი, როგორ იწევდა ზემოთ ჩამოშვებული ცხვირი, როგორ იხევდა უკან დაღლილობა და გაღიზიანება…

(more…)

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers like this: