Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘ლელა ტუღუში’

ორი ათეული წელიც არ გასულა მას შემდეგ, რაც ჯოან როულინგმა მაგლების მთელი სამყარო პოტერიადით მოწამლა და ფენტეზის ჟანრის რომანებზე ჯადოსნური შელოცვასავით დატოვა კვალი.

დარწმუნებული ვარ, ჯენიფერ ბელი ისევე სუნთქვაშეკრული კითხულობდა კაფანდარა, სათვალიანი ბიჭის თავგადასავალს, როგორც ნებისმიერი ჩვენგანი. ლონდონის ერთ-ერთ ყველაზე ცნობილ წიგნების მაღაზიაში მომუშავე გოგონას, შეუძლებელი იყო, წიგნები არ ჰყვარებოდა. არც ის არის გასაკვირი, რომ, როდესაც პირველი ფენტეზი-რომანის დაწერა გადაწყვიტა, როულინგის  მომნუსხველი გავლენისთვის თავის არიდება გაუჭირდა. თუმცა, მიუხედავად ამისა, “მიწისქვეშელების“ პირველი წიგნი – “მრუდე ვერცხლი“ – აშკარად გამოუვიდა.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

უფროსებს რატომღაც ჰგონიათ, რომ პატარებს საზრუნავი და საფიქრალი არაფერი აქვთ. ჰოდა, ძალიანაც ცდებიან – თუ არ გჯერათ, შვედეთში წამომყევით, იუნიბაკენში, ერთ გოგოს გაგაცნობთ. დიდ წითელ სახლში ცხოვრობს მშობლებთან, უმცროს დასთან, პუდელთან და კნუტთან ერთად, მარგარეტა ჰქვია და ყველა მადიკენს ეძახის. ბებია ასტრიდმა დაასახლა იქ და არ მგონია, რომ შეძლებოდა, თავად სხვა ადგილი აერჩია.

ჰოდა, ეს ჩვენი მადიკენი სულ რაღაც ხათაბალაში ეხვევა ხოლმე, არადა, როგორ გგონიათ, არ უნდა, სანიმუშო ბავშვი იყოს? ძალიანაც უნდა, მაგრამ რა ქნას, როცა ირგვლივ იმდენი საინტერესო საფათერაკო ადგილია?! პარმაღზე ხომ არ იჯდება მოხუცი ქალივით, ან ძია ნილსონივით სულ დივანზე ხომ არ იგორავებს? მოუსვენარი გოგოა, ხალისიანი და სულ რაღაც დავიდარაბაში ეხვევა ხოლმე, არადა, საერთოდ არ უნდა, დედ-მამა ანერვიულოს. უბრალოდ, არ გამოსდის.

(more…)

Read Full Post »

შეიძლება, გახსოვთ კიდეც, ადრე ერთ ყდაშემოცრეცილ წიგნზე გიყვებოდით, ხელმისაწვდომ ადგილას რომ მიდევს თაროზე და დროდადრო, ყოველდღიური რუტინით გადაღლილს და ათასგვარი საფიქრალით დახუნძლულს შორეულ, უდარდელ ბავშვობაში მაბრუნებს ხოლმე.

ეს წიგნი ერთმა ძალიან ხალისიანმა  ქალმა დაწერა, თვალის კუთხეებში დაქსელილი ღიმილი სულ ბღუჯა-ბღუჯა მოაფრქვია ფურცლებს და ისე მოიტანა ჩვენამდე, რომ ანე-კატარინე ვესტლის ხსენებაზეც კი სიმშვიდე და სინათლე ჩაგიდგება ადამიანს გულში.

ოღონდ, რა ყოფილა, იცით? მე რომ ოდესღაც ნათესავებთან ნაპოვნი და ლამის ძალით ნაჩუქარი „დედა, მამა, რვა ბავშვი და საბარგო მანქანა“ ციმციმ გამოვარბენინე შინისკენ, ლამის ზეპირად ვისწავლე და მეგონა, მარენზე, მარტინზე, მარტაზე, მადსზე, მონაზე, მილიზე, მინასა და წრიპა მორტენზე ყველაფერი ვიცოდი, სულაკაურის გამომცემლობამ ამ მხიარული ოჯახის ამბების სრული ვერსია გამოსცა რამდენიმე წიგნად. შეიძლება, ბევრი არა, მაგრამ რაღაც სიახლეები ნამდვილად აღმოვაჩინე და დავრჩი გაოგნებული.

(more…)

Read Full Post »

%d bloggers like this: