Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘ლევან ინასარიძე’

მახსოვს, როგორ მიხაროდა, მშობლებს რომელიმე უცხო ოჯახში რომ მივყავდი სტუმრად – როგორც კი მისალმებისა და რევერანსების ცერემონიალი ჩათავდებოდა და უფროსებს ჩემი იქ ყოფნა დაავიწყდებოდათ, დროს ვიხელთებდი და წიგნის თაროებთან ავიტუზებოდი ხოლმე. უნდა გენახათ ჩემი იმედგაცრუება, ახალს თუ ვერაფერს ვიპოვიდი… არადა, საჩემო წიგნი კატასტროფულად ცოტა იყო – სადაც არ უნდა მივსულიყავი, თითქმის ყველგან ათჯერ წაკითხულ-გადაკითხული გამოცემები ელაგა. სამამულო ლიტერატურა საბავშვო და მოზარდებისთვის განკუთვნილი ნაწარმოებების სიმრავლით ვერ დაიკვეხნიდა, ახალი თარგმანები ხომ სანთლით იყო საძებარი.

ჰოდა, რამდენიმე ხნის წინ პალიტრა L-ის მორიგი წამოწყების შესახებ რომ შევიტყვე, თან გამიხარდა, თან შემშურდა – უცებ წარმოვიდგინე, წლების წინ ჩემი სურვილითა და გემოვნებით ახალთახალი წიგნების შერჩევა რომ შემძლებოდა, რა ბედნიერი ვიქნებოდი. ამათ კიდევ, არც აციეს, არც აცხელეს, Liberteens შექმნეს, ყველაზე მაგარი პროექტი, რაც კი ბოლო ხანს მოზარდებისთვის მოუგონიათ.

დარწმუნებული ვარ, ამ პროექტის ამბავი მრავალ თქვენგანს გაუგონია, მაგრამ ორიოდე სიტყვით მაინც მოგიყვებით – Liberteens კითხვის მოყვარული თინეიჯერების ჯგუფია, რომელიც უცხოური ლიტერატურიდან მათთვის ყველაზე საინტერესო წიგნებს არჩევს; მერე “პალიტრა L” თარგმნის და… ალბათ, ის აურზაურიც გექნებათ ნანახი, სპეციალური ფასდაკლების აქციაზე რომ ატყდება ხოლმე – ახალი ბიბლიოსასუსნავის ხელში ჩასაგდებად რიგში ჩამდგარ მოზარდებს რომ გადაავლებ თვალს, მოდი და ნუ გაგიხარდება. ან ცოტა მაინც ნუ შეგშურდება. ჩემსავით.

ჯერჯერობით სულ ორი წიგნია გამოსული, მაგრამ ალბათ არ გაგიკვირდებათ, რომ ორივე უკვე შინ მიწყვია და წაკითხვაც მოვასწარი – ხანდახან გრიპის ვირუსი არც ისეთი ცუდია, როგორიც ერთი შეხედვით შეიძლება მოგეჩვენოთ.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

philip roth. human stain coverგაცვეთილ თემებზე წერა სარისკო საქმეა. წიგნებისაც და პოსტებისაც – ახალს ვერაფერს იტყვი და იმიტომ.

თუმცა, მაინც მოიძებნებიან ადამიანები, რომელთაც ეს საქმე კარგად გამოსდით და ჩემს გულწრფელ პატივისცემას იმსახურებენ.

სწორედ ამ ავტორთაგანია ფილიპ როთი  – როგორღაც მოახერხა და სრულიად ახალი წიგნი დაწერა ისეთ ათასზგის გადაღეჭილ თემაზე, რასიზმი რომ ჰქვია. ოღონდ ისე შეატრიალა, თავისუფლებისკენ სწრაფვად, საკუთარი თავის ძიების პროცესად აქცია.

ჰოდა, ამის წყალობით მოხვდა ჩემი ბლოგის ფურცლებზე მეორედ. რა თქმა უნდა, პულიტცერის პრემიის ლაურეატისა და საპატიო ორდენის ლეგიონის კომანდორისთვის ეს დიდ მიღწევად ვერ ჩაითვლება, მაგრამ მაინც…

სიმართლე გითხრათ, ჩაფიქრებული არაფერი მქონია, მაგრამ წიგნის მესამედიც არ წამეკითხა, რომ უკვე ვიცოდი – “ადამიანურ ლაქას” უყურადღებოდ არ დავტოვებდი.

(more…)

Read Full Post »

%d bloggers like this: