Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘კურტ ვონეგუტი’

 

კურტ ვონეგუტი ჩემი საყვარელი მწერალი არ არის.

ჰოდა, ძალიანაც კარგი.

ძალიან კარგი იმიტომ, რომ თუ მწერალი გიყვარს, მთლად ობიექტური და სამართლიანი ვერ ხარ, რაღაც-რაღაცებზე თვალს ხუჭავ, რაღაც-რაღაცებს გულმოდგინედ არიდებ თვალს.

აქ ყველაფერი სხვაგვარად არის. არა, დადარაჯებული და ჩაკირკიტებული არ გეგონოთ – როდის შეეშლება რამე, როდის რა არ გამოუვა ლაზათიანად-მეთქი, მაგრამ მიუკერძოებელი თვალით რომ ვკითხულობ, ფაქტია.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

library

კარგად მოგეხსენებათ, მოლი ბლუმი  ბლოგის დაარსებიდან დღემდე სტუმრებს უკვე წაკითხული და მოწონებული წიგნების შესახებ უამბობდა. ახლა კი ოდნავ განსხვავებული პოსტის დაწერა მაქვს განზრახული.

Must read პრინციპის მომხრე არასოდეს ვყოფილვარ და ამ მხრივ არც განსაკუთრებული თანმიმდევრობა მაქვს დადგენილი, მაგრამ ორიოდე დღის წინ ჭიამაიას წამოწყებული თეგ-თამაში იმდენად მომეწონა, რომ გადავწყვიტე, იმ ათი წიგნის შესახებ გიამბოთ, რომელთა წაკითხვასაც უახლოეს მომავალში ვგეგმავ.

იმით დავიწყებ, რომ საერთოდ, პოსტმოდერნიზმი მიყვარს, განსაკუთრებით კი “თურქი უმბერტო ეკოს” შესრულებით. ამიტომ ორჰან ფამუქის “თოვლს” დიდი ინტერესით ველოდებოდი. მეორე დღეა, თაროზე მიდევს და ხელსაყრელ დროს ვარჩევ – ასეთი წიგნები ნება-ნება უნდა დააგემოვნო.

(more…)

Read Full Post »

 

დათო ტურაშვილი “ჯინსების თაობით” გავიცანი…

კარგად მახსოვს, რომ ავტორის დამოკიდებულება იქ აღწერილ მოვლენებთან მთლად მისაღები არ აღმოჩნდა ჩემთვის… წარმოსახვაში ცხარედ ვეკამათებოდი კიდეც და მის არგუმენტებს იქვე, წიგნში ვპოულობდი…

საბოლოოდ, ისე დავშორდით ერთმანეთს, ის თავის პოზიციაზე დარჩა და მე – ჩემსაზე…

ამის შემდეგ ვფიქრობდი, რომ დათო ტურაშვილი ნიჭიერი მწერალია, მაგრამ ზოგიერთ საკითხს ტენდენციურად უდგება-მეთქი…

დროდადრო მის წიგნებს ვკითხულობდი… ხან მჩუქნიდნენ, ხან ვყიდულობდი კიდეც და ვერც შევამჩნიე, როდიდან დავიწყე თაროებზე მისი სახელის და გვარის ძებნა.

ხანდახან მგონია, რომ ეს კაცი ჩემი კარგი მეგობარია… მისი “ჩაძირული ქალაქის ღამე” და “მარტოობის დღესასწაული” ისეთი ახლობელი და საყვარელია ჩემთვის, არც კი მჯერა, რომ მათ ავტორს არ ვიცნობ… რას ჰქვია, არ ვიცნობ… აი, ზუსტად ახლა, საწერ მაგიდაზე “მეცამეტე” მიდევს და ვფიქრობ, რომ დათო ტურაშვილი მარტო ძალიან კარგი მწერალი კი არა, მოწოდებით ბლოგერია და თუ ოდესმე საკუთარი ბლოგის გახსნა დააპირა, ვაი, ჩვენი ბრალი :) თუ არ გჯერათ, ამ წიგნს ერთად გადავავლოთ თვალი და დარწმუნდებით, რომ ორმოცდაათამდე მოთხრობიდან ნებისმიერი იმდენად ფანტასტიური პოსტი იქნებოდა, კონკურენტებს ერთი დაკვრით ჩამოიცილებდა და ბლოგზე უნიკალური ვიზიტორების რაოდენობით ყველა რეკორდს მოხსნიდა.

(more…)

Read Full Post »

%d bloggers like this: