Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘კრუასანი’

at night

ჭამა სიამოვნებაა. დიდი სიამოვნება.

გავკადნიერდები და დავამატებ – სხვა რამ ძნელად რომ შეედრება, ისეთი.

ახლა მთლად თათქარიძეობის აპოლოგიას ნუ დამწამებთ, იმ სხვა რაღაცების გემოც კარგად ვიცი, მაგრამ კულინარიული ორგია მაინც სულ სხვაა.

ყველგან და ყოველთვის. წყალი არ გაუვაო, სწორედ ამისთანა ჭეშმარიტებებზეა ნათქვამი.

დილით საწოლში რომ მოგართმევენ ქაფქაფა ყავას და თბილ-თბილ კრუასანს, შაბათ დღეს თორმეტი საათისთვის რომ აიზლაზნები საწოლიდან და მაგიდაზე ახალგამომცხვარი აჭარული ხაჭაპური დაგხვდება,  ლანჩზე საყვარელ კაფეში რომ გავარდები სამსახურიდან, პარასკევ საღამოს სტეიკის თანხლებით რომ ატარებ, პირველ თოვლს “შუბით”, რუსული ბლინებით და სტროგანინით აღნიშნავ და ახალ ბლოგპოსტს მექსიკური კარტოფილისა და Lungo Leggero-ს თანხლებით წერ, საღამოს კი კომპიუტერს უზიხარ ჩაის გამჭვირვალე ფინჯნითა და ქიშმიშიანი კექსის ბარაქიანი ულუფით ხელში…

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

crash of coffee jar

ნოემბრისთვის უჩვეულოდ მზიანი შაბათია. ვზივარ “Coffee Room”-ში, გვერდით სურნელოვანი “ლუნგო ფორტეს” ჭიქა მიდგას და მეგობარს ველოდები. აუჩქარებლად ვაგემოვნებ არომატულ სითხეს და ვფიქრობ, რომ დროა კარგა ხნის წინანდელი განზრახული განვახორციელო – ჩემი მკითხველები ვერანდაზე დავპატიჟო და ფინჯან ყავასთან ერთად საინტერესო ამბებითაც გავუმასპინძლდე.

ამქვეყნად ლეგენდა ყველაფერს გააჩნია და არც ყავაა გამონაკლისი. გაგიკვირდებათ და ამ არისტოკრატული სასმელის აღმოჩენას კაცობრიობა ეთიოპიელ მწყემს კალდის და მის მსუნაგ თხებს უნდა უმადლოდეს. ცნობისმოყვარე ბეკეკებს ჯერ მწვანე ბალახით უჯერებიათ გული, მერე კი უცნობ ხეს მისდგომიან და მოწითალო ნაყოფით ჩაუკოკლოზინებიათ ყელი. ცოტა ხანში, გაოცებული პატრონის თვალწინ ისეთი კუნტრუში გაუმართავთ, რომ კალდი საგონებელში ჩავარდნილა და რჩევისთვის ადგილობრივი მონასტრის წინამძღვართან გაქცეულა.

თხებზე ნაკლებად ცნობისმოყვარე არც ბერები გამომდგარან – უცნაური მცენარის ფოთლებისა და ნაყოფებისგან ნაყენი დაუმზადებიათ…

(more…)

Read Full Post »

coffee and croissantბოლო დღეებია, მეტისმეტად სტრესულ სიტუაციაში ვცხოვრობ – დიეტაზე ვარ…

მათთვის, ვისაც ეს არ გამოუცდია, ფრენკ ლოიდ რაიტის სიტყვებს მოვიშველიებ: “გახდომისათვის საკმარისია, უარი თქვათ სამ რამეზე – საუზმეზე, სადილსა და ვახშამზე”.

ვერაფერს იტყვი, ფორმულა უმარტივესია, მაგრამ, სულო ცოდვილო, რატომღაც რეალიზება მიძნელდება ხოლმე…

მიძნელდება რა – გული არ მიმდის, თვალთ არ მიბნელდება და, თქვენ წარმოიდგინეთ, ქუჩის საცხობების ლარიანი ხაჭაპურისკენაც არ გამირბის თვალი (გამორიცხულია, ოდესმე გამექცეს), მაგრამ გუშინწინ საკუთარი თავი სამსახურის სასადილოს კართან აღმოვაჩინე, ბურატინოსავით ხელგაშვერილი, დიდი ნაბიჯებით მიმავალი და კბილებში საფულით… როგორ მოვხვდი იქ, მომკალით და არ მახსოვს…

მერე იყო და “მაკდონალდსის” ნაყინით მომავალ ბავშვს ისეთი თვალებით მივაშტერდი, საწყალი დედას ამოეფარა ზურგს უკან…

წუხელ მთელი ღამე “პანატერეაში” ვიჯექი, შუბლზე თმაჩამოყრილი, გამხდარი მიმტანი კომეტასავით დაქროდა წინ და უკან და ყოველ მოსვლაზე უზარმაზარ, ცხელ–ცხელ “როტონდას” მოარბენინებდა… ახლა თავად განსაჯეთ, გამოღვიძების მერე როგორ ხასიათზე დავდგებოდი – აშკარად საშიში ვიყავი საზოგადოებისათვის.

როგორც იქნა, სამუშაო დღეც გადავაგორე, მოსაწყენ სემინარსაც გავუმკლავდი და სხვა, რუტინულ, წვრილმანებსაც, ახლა ვზივარ შინ, ჩემს ოთახში, და ვცდილობ, მოლი ბლუმის ბლოგის მკითხველს რაიმე ინტელექტუალური საზრდო შევთავაზო, მაგრამ ამაოდ – თავში “დონატების” “ცეზარის”, “Near opera”-ს კიევური კოტლეტის და ლაზური ხაჭაპურის  და “ტერემოკის” ლორიან–ჰოლანდიურყველიანი ბლინის მეტი არაფერი მიტრიალებს.

(more…)

Read Full Post »

 

პირველი სიგარეტი და  ნაღებიანი ყავის პირველი ჭიქა მიყვარს.

აჭარული ხაჭაპური მიყვარს.

დილის ძილი მიყვარს.

კუბოკრული სამოსი მიყვარს.

თბილისიდან რამდენიმე დღით გამგზავრება მიყვარს.

და მერე თბილისში დაბრუნება მიყვარს.

კინო მიყვარს. სეანსის დაწყებამდე “ამირანის” ლიტკაფეში ყავის დალევა მიყვარს.

ლიტკაფეს “ჩუბიკა” და ნიგვზის ტორტიც მიყვარს.

შაბათ-კვირა მიყვარს.

ტრანსპორტში კითხვა მიყვარს.

ჩემი ახალი სათვალეც მიყვარს.

ჩართულ ტელევიზორთან ჩაძინება მიყვარს.

უცნაური ფორმის ქუდები მიყვარს.

უცხო ქალაქში უმისამართოდ ხეტიალი მიყვარს.

ბათუმი მიყვარს.

(more…)

Read Full Post »

%d bloggers like this: