Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘ირმა ტაველიძე’

 

კურტ ვონეგუტი ჩემი საყვარელი მწერალი არ არის.

ჰოდა, ძალიანაც კარგი.

ძალიან კარგი იმიტომ, რომ თუ მწერალი გიყვარს, მთლად ობიექტური და სამართლიანი ვერ ხარ, რაღაც-რაღაცებზე თვალს ხუჭავ, რაღაც-რაღაცებს გულმოდგინედ არიდებ თვალს.

აქ ყველაფერი სხვაგვარად არის. არა, დადარაჯებული და ჩაკირკიტებული არ გეგონოთ – როდის შეეშლება რამე, როდის რა არ გამოუვა ლაზათიანად-მეთქი, მაგრამ მიუკერძოებელი თვალით რომ ვკითხულობ, ფაქტია.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

სემუელ ბეკეტი. "მოლოი". "დიოგენეს ბიბლიოთეკა". გამომცემლობა "დიოგენე". თბილისი, 2014

სემუელ ბეკეტი. “მოლოი”. “დიოგენეს ბიბლიოთეკა”. გამომცემლობა “დიოგენე”. თბილისი, 2014

ამ წიგნზე წერა გამიჭირდა.

გამიჭირდა არა იმიტომ, რომ ვინმე მაძალებს, მაინცდამაინც ამაზე დავწერო ან სათქმელს ვერ ვპოულობ, არა… უბრალოდ, ვფიქრობ, როგორ მივიტანო თქვენამდე სემუელ ბეკეტის “მოლოი” – წიგნი, რომლის წაკითხვასაც ყველას ვერ ურჩევ.

საქმე ის არის, რომ ბეკეტის ინტერპრეტაციას აზრი არ აქვს – ეს ის მწერალი არ არის, რომელიც უნდა გაშიფრო, გახსნა, ყველაფერს თავ-თავისი ადგილი მიუჩინო და ბოლომდე ჩასწვდე; არა, მისი შემოქმედება აბსურდის ხიბლით და იდუმალებითაა სავსე; ის არასოდეს გეტყვის სათქმელს ბოლომდე, არასოდეს აიხდის ნიღაბს და საშუალებას მოგცემს, იფიქრო და თავად გადაწყვიტო, რა უნდოდა ავტორს, რას ფიქრობდა, როცა ფიქრობდა და რატომ დაწერა ის, რაც დაწერა.

(more…)

Read Full Post »

რომენ გარი. "ამის იქით თქვენი ბილეთი აღარ გამოდგება". გამომცემლობა "დიოგენე". თბილისი, 2014ამ ავტორზე ერთხელ უკვე დავწერე.

წიგნი, რომელზეც გიამბობდით, იმდენადვე დამთრგუნველი იყო, რამდენადაც კარგი – საკმაო ხანს გამყვა სიმძიმის შეგრძნება და მაშინ ვიფიქრე, რომენ გარი ის მწერალია, რომელიც აღგაფრთოვანებს, მაგრამ საყვარელი ავტორების რიცხვში მოხვედრა – ყოველ შემთხვევაში, ჩემთან – ცოტა გაუჭირდება-მეთქი.

მგონი, მაშინ ბევრი არაფერი მითქვამს თავად მწერლის შესახებ – გაკვრით ვახსენე, ებრაული წარმოშობის ფრანგი ლიტერატორია და გონკურების პრემიის ორჯერ მოპოვება მისტიფიკაციის წყალობით მოახერხა-მეთქი – ბუნებაში არარსებული ემილ აჟარი ძმისშვილად გაასაღა და უცნობ დებიუტანტად წარუდგინა საზოგადოებას.

საფრანგეთის გენერალური კონსული და საპატიო ლეგიონის ორდენის კავალერი რომ იყო, ამაზე, მგონი, სულ არ ამომიღია ხმა.

მოკლედ, ყველაფერს ასწრებდა ეს კაცი; ისეთი მჩქეფარე ცხოვრებით ცხოვრობდა, ბევრი რომ ინატრებს. ბავშვობა კი გაატარა გაჭირვებასა და ხეტიალში, მაგრამ მოწიფულობისას ნამდვილად არ დაჰკლებია პატივი, და მაინც…

ასეთი სასოწარკვეთილი შემოქმედება სხვისი არ მეგულება და მომკალით.

(more…)

Read Full Post »

ალხაზ ხარბედია. "პირადი ბიბლიოთეკა"; "მამაჩემი, ბობ დილანი და კაცი საკაბელოდან".სამიოდე წლის წინ “პარნასში” ერთი გემრიელი წიგნი ვიგდე ხელთ.

“პირადი ბიბლიოთეკა” ერქვა. მალხაზ ხარბედიას სვეტები იყო, “24 საათისთვის” დაწერილი და ერთად აკინძული. ავტორის თქმით, “რაღაც საშუალო სალაღობო რეცენზიებსა და მოკლე წინასიტყვაობებს შორის”.

დიდი ტირაჟით, მგონი, არც გამოსულა; სანამ “პარნასში” ვტრიალებდი, ორი გოგო შემოქაქანდა, არიქა, მოგვეცით, ხომ მიიღეთო. ერთი კვირის შემდეგ, მეგობრისთვის საჩუქრად რომ დავაპირე ყიდვა და მაღაზიას შევეხმიანე, აღარ გვაქვსო, მითხრეს.

კარგი წიგნების კითხვა ხომ სიამოვნებაა – კარგ წიგნებზე დაწერილი წიგნების დაგემოვნებაც ცხონება ყოფილა. სარამაგუს “იესოს სახარება”, კიარან კარსონის “სამყურას ჩაი”, აკას “უდაბნოს გლახები”, “კარლსონი”, “პატარა პრინცი” და კიდევ ორმოცაათამდე მშვენიერი წიგნის რევიუ… ზოგისა წაკითხვა მომინდა, ზოგისა – გადაკითხვა. ჩანთაში მეგდო და ვიზოგავდი იშვიათი ტკბილეულივით.

ჰოდა, არ გაგიკვირდებათ – მალხაზ ხარბედიას ახალი კრებული გამოვეცითო, “დიოგენემ” როგორც კი დააანონსა, წამიც არ დამიხანებია, – მე, რა თქმა უნდა, ცხვირიც ვერ გავყავი სამსახურიდან, – მეგობარი ვაფრინე.

(more…)

Read Full Post »

Martine Franck. November 1998. French writer Michel Houellebecq at his home. MAGNUM/Martine Franck

ჩემი საყვარელი მწერალია-მეთქი, რომ გითხრათ, მთლად გულწრფელი ვერ ვიქნები.

ყველა წიგნს ნამდვილად დიდი ინტერესით ვკითხულობ, ოღონდ, თაროზე რომ შემოვდებ, გადაკითხვის სურვილი იშვიათად მიჩნდება ხოლმე.

ცხადია, ამით არც მესიე მიშელს აკლდება რამე და, იმედია, არც მე.

პირველად “პლატფორმა” ჩამივარდა ხელთ და, ცოდვა გამხელილი ჯობს, ირმა ტაველიძის და ახალი სერიის ეშხით უფრო წავიკითხე.  გეხსომებათ – ის სერიაა, “თანამედროვე მსოფლიო კლასიკა“, უელბეკს “მე წითელი მქვია”, “ბუზთა ბატონი”, “ულისე” და “სენიორ პრეზიდენტი” რომ მოაყოლეს.

“ბრძოლის ველის განვრცობამ” იმედი გამიცრუა – გემრიელად კი დაიწყო, მაგრამ….  დასასრულისგან, აშკარად, მეტს ველოდი.

“ელემენტარული ნაწილაკები” რუსულად დავაგემოვნე, “ქინდლში”. მშვენიერი თარგმანი გამოდგა, სხვათა შორის.

“სანტაში” მორიგი ვიზიტის დროს კი ახლად გადმოქართულებულ რომანს გადავაწყდი.

(more…)

Read Full Post »

ამერიკელები

ბოლო პოსტებს ბიბლიო-სერიებზე ვწერ.

არა, საწინააღმდეგო არაფერი მაქვს – ტომეულების შეგროვება ბავშვობიდან მომწონს-მეთქი,  უკვე გითხარით. თან, ისეთი სიახლეებია, რამდენი წიგნიც არ უნდა გეგულებოდეს შინ და რაც არ უნდა იწუწუნო, თაროების ადგილი აღარ მაქვსო, გვერდს ვერაფრით აუვლი. ჰოდა, მიეწყო ასე – გემრიელად და საინტერესოდ.

დღეს “დიოგენეს” ამბებს მოგიყვებით.

(more…)

Read Full Post »

წიგნის ფესტივალი. დღე მეორე

სიმართლე რომ გითხრათ, ნაშუადღევს “ექსპო ჯორჯიას” მეთერთმეტე პავილიონისკენ მიმავალს, ცოტა არ იყოს, მეშინოდა, სამუშაო დღეს ფესტივალის სტუმრების რიცხვი არ შეემცირებინა.
დარბაზში ფეხის შედგმისთანავე მივხვდი, რომ შიში ამაო გამოდგა – იქაურობას ხალხი ნამდვილად არ აკლდა. ბიბლიოფაგიის პირველი შეტევა გუშინ წიგნებით სავსე ჩანთით მოვიგერიე, ამიტომ სტენდებსა და თაროებს ახლა უკვე დამშვიდებულმა გადავავლე თვალი.
დღეს, ძირითადად, სხვადასხვა საგამომცემლო სახლის მიერ  შემოთავაზებულ სიახლეებზე ვიყავი ორიენტირებული. მიუხედავად იმისა, რომ საგანგებოდ ფესტივალისათვის გადანახული გამოცემა არც ისე ბევრი იყო, რამდენიმე ახალ წიგნზე მაინც გიამბობთ.

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers like this: