Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘ზღაპრები’

სამიოდე კვირის წინ, საბავშვო წიგნის საერთაშორისო დღისთვის, “არტანუჯმა ფეისბუქის გვერდზე ისეთი ლამაზი წიგნის ყდა გამოაქვეყნა, კარგა ხანს თვალი ვერ მოვწყვიტე.

დიანა ანფიმიადის “სახატავ რვეულში ჩაწერილ ზღაპრებს” გამოვცემთ, არ დავაგვიანებთ, აპრილის ბოლოს გვექნებაო.

აპრილის ბოლომდე რა მომათმენინებდა, მივდექი, მოვდექი, ქვეყანა ვერა, მაგრამ დიანა კი შევაწუხე, სანამ წიგნის მაღაზიებში გამოჩენილა, ცალი თვალით მაინც ჩამაჭყიტე-მეთქი.

კი, ბატონოო, დიანამ, იოლი სამსახურიაო.

გამომიგზავნა ფაილი და ისეთი კვირადღე მოვიწყვე, ძალიან რომ მიყვარს, მაგრამ სულ უფრო იშვიათად რომ ხერხდება: საქმე არ მქონდა, არც სადმე მეჩქარებოდა, კომპიუტერთან მოვკალათდი,  ტკბილი ჩაი და შინაური კექსი მოვიდგი და ყველა მნიშვნელობით ფერად ზღაპრებს ჩავუჯექი.

(more…)

Read Full Post »

zgaprebi

ბავშვობაში ზღაპრების დიდი მკითხველი და გულშემატკივარი გახლდით. შეიძლება ითქვას, თავგადაკლული.

“ზღაპრის გუდას” ხომ ვუსმენდი ხაზის რადიოში ყოველ საღამოს, ისე რა დამაძინებდა, ნაირ-ნაირი გრამფირფიტები ხომ მეწყო ოთახში დასტად – იმდროინდელი აუდიოწიგნები, ბებიებიც მიკითხავდნენ და მეც ვცდილობდი ნელ-ნელა, დამარცვლით და თითის გაყოლებით, სანამ კითხვას ვიწავლიდი. უამრავი ზღაპარი მქონდა შინ, ქართულადაც და სხვა ენებზეც, თხელი, სქელი, სურათებიანი, ასეთი, ისეთი…  მსოფლიოს ხალხთა ზღაპრების ტომეულები არ მქონია.

წიგნები, კაცმა რომ  თქვას, არ მაკლდა. ჩემები, რასაც ბათუმში ვერ მოიხელთებდნენ, თბილისში ეძებდნენ, ან უფრო შორიდან ჩამოჰქონდათ. აი, იმ ფერად-ფერად, უცნაურად მოხატულ ტომებს, რატომღაც, ავცდი.

ერთადერთი, აფრიკული ზღაპრები მაჩუქეს დაბადების დღეზე. რატომ ასჯერ არ გადავიკითხე. ლამის ზეპირად ვიცოდი.  უცხო იყო და უცნაური, ეგზოტიკური და ძალიან საინტერესო. იქამდე არც პერსონაჟები შემხვედროდა მსგავსი, არც სიუჟეტი… მოკლედ, ხელიდან ვერ მაგდებინებდნენ.

შარშან ზაფხულს, ბლოგერული შვებულების დროს, გადავწყვიტე, მოდი, იმ ძველ, სრულ სერიას შევაგროვებ-მეთქი.

(more…)

Read Full Post »

ნინო ჩაკვეტაძის ილუსტრაცია

ნინო ჩაკვეტაძის ილუსტრაცია

ცოტა უცნაური ზღაპრებია ამ წიგნში. ერთი რა არის, ერთი კუდიანიც არ დაგხვდებათ წამლად, არც დევი, არც მფრინავი გველეშაპი, არც მოჯადოვებული პრინცი, ციხეკოშკში გამომწყვდეულ მზეთუნახავზე რომ აღარაფერი ვთქვათ.

მთლად კუნჭულ-კუნჭულ რომ მოჩხრიკო, ვერც მფრინავ ხალიჩას გადააწყდები სადმე, ვერც ჯადოსნურ ლამპარს, ქათმისფეხებიან ქოხზე ხომ საერთოდ ლაპარაკიც არ ღირს.

აბა, ეს რაღა ზღაპრებიაო, – მხრებს აიჩეჩავს იმედგაცრუებული მკითხველი.

რანაირი და… სხვანაირი. აი, „მზის პირველი დანახვისას, თუ მოისურვებ, აფრინდები აუცილებლად“ და ვარსკვლავები ცეკვას გასწავლიან. მერე რა, თუ მზესთან სიახლოვე ფერფლად გაქცევს – ზეცაში ხომ იყავი, ხომ ჩაები იმ საოცარ ფერხულში. განა ცოტაა?!

(more…)

Read Full Post »

4

წიგნის ფესტივალის შემაჯამებელ პოსტში, ბოლო დღეს, ცხელ-ცხელი ემოციების კვალდაკვალ რომ დავწერე და ყველას მადლობა გადავუხადე, ქარჩხაძის გამომცემლობა არ მიხსენებია.

არადა, იმდენი სიახლე ჰქონდათ, წესით, გვარიანი აბზაცი უნდა დამეთმო, მაგრამ ის სიახლეები ფესტივალამდე მოვაცუხცუხე შინ, “ბუქ სითისაც” ხშირად ვსტუმრობ… მოკლედ, “ექსპოს” მეთერთმეტე პავილიონში ბოდიალისას არც გამომცემლობა შემიწუხებია და არც ჩემი საყვარელი მაღაზია. გვერდით ჩავუარე და ხელი დავუქნიე :)

სამაგიეროდ, ახლა მოგიყვებით. ერთ წიგნზე კი არა, მთელს ბიბლიოსერიაზე.

ჩემი საბავშვო კოლექციის ამბავი გეცოდინებათ. იზრდება, ივსება, მრავლდება. ორ თაროზე თუ ეტეოდა, ახლა ხუთი აღარ ჰყოფნის. თუ გაჭირდა ერთ-ორ სკოლას ისე მოემსახურება, საკითხავის ნაკლებობას ვერავინ იგრძნობს.

ჰოდა, რა დიდი მტკიცება უნდა, რომ ფერად-ფერად “საბავშვო კლასიკას” უყურადღებოდ არ დავტოვებდი.

(more…)

Read Full Post »

ძმები გრიმები. ზღაპრები. გამომცემლობა "პალიტრა L". თბილისი, 2013უჰ, როგორ მიყვარს ბავშვობაში დაბრუნება!

ამ დალოცვილ ხანას ზოგჯერ ბათუმის სურნელი მახსენებს, ზოგჯერ – მივიწყებული ფოტოები, ზოგჯერ –  დედისეული აჭარული ხაჭაპური… ასოციაცებს რა გამოლევს; მაგრამ ყველაზე მეტად მაშინ მიჩქარდება გული, სადმე იმ წიგნს რომ წავაწყდები, რომელსაც ოდესღაც თვალებგაფართოებული და სუნთქვაშეკრული ვკითხულობდი; ამ დროს თავი ისევ მთლად პატარა მგონია, უზრუნველი და უკიდეგანოდ ბედნიერი.

ჰოდა, ეს შაბათ-კვირა სულ ასეთი შეგრძნებებით გავატარე “პალიტრა L“-ის წყალობით – ძმები გრიმების ზღაპრების ახალთახალი გამოცემა მედო შინ და იმიტომ.

ისე, ჩინებულად გაფორმებული ორმაგი ყდა რომ გადავშალე და პირველ ზღაპარს დავხედე, ცოდვა გამხელილი სჯობს და პირკატა მეცა – აქამდე დარწმუნებული ვიყავი, რომ “წითელქუდას“ ლიტერატურული ვერსია ექსკლუზიურად მუსიე შარლ პეროს ეკუთვნოდა და აგერ არ დამხვდა გამოჭიმული?!

(more…)

Read Full Post »

სამი გოჭი

რამდენიმე დღის წინ, “ფეისბუქზე” კედელ-კედელ ხეტიალისას მეგობრის ფრიად საინტერესო პოსტს გადავაწყდი – ლანისტერების დასახმარებლად ლომ-პერსონაჟთა არმია შეეკრიბა, წიგნებიდან, მულტფილმებიდან, მითოლოგიიდან და ვინ მოთვლის, კიდევ საიდან … ასლანიო, სიმბაო, სპარტელი ლეონიდასიო… არც ნემეის ლომი გამორჩენია, არც სფინქსი და გრიფონი. ერთი სიტყვით, ისეთი მრისხანე ლეგიონი იყო, თვალის გადავლებაც კი შეგაშინებდა…

ჩემი გულწრფელი და მეგობრული რჩევა – მგლებთან საბრძოლველად სხვა მოკავშირეებიც მოეძებნა და ლომების ლაშქრისთვის სამი გოჭიც მიემატებინა, აღშფოთებით უარყვეს. სამაგიეროდ, მე ვითვალე, ვითვალე და აღმოვაჩინე, რომ ამ საწყალ სტარკებს მხოლოდ საკუთარი თავის იმედი თუ ექნებათ – ზღაპრებსა და მულტფილმებში მათ მადლიერს, სანთლით რომ ეძებო, ვერ იპოვი.

თავად განსაჯეთ – იმ კაცით დაწყებული, სამმა ტუჩმოკლე და კუდაგრძელმა ყაჩაღმა ჭალაში უდარდელად მობალახე ლურჯა ცხენი რომ აწაპნა თვალსა და ხელს შუა, ყველაზე მოკლე მულტფილმის ყველაზე შეუმჩნეველი პერსონაჟით დამთავრებული, დიდი თუ პატარა მგელს ემტერება და, საქმე საქმეზე რომ მიდგეს, არც შურისძიებაზე იტყვიან უარს.

ბევრი რომ არ გავაგრძელო, ამ კვლევა-ძიებაში მგლებზე განაწყენებულთა ისეთ კოჰორტას მოვუყარე თავი, უამისოდაც შეჭირვებულ სტარკებს რომ ენახათ, თავზარი დაეცემოდათ.

(more…)

Read Full Post »

tales of beedle the bard cover

კაცმა რომ თქვას, ზღაპრების ასაკიდან, კარგა ხანია, გამოვედი, მაგრამ მათი სიყვარული ისევ მომყვება და არა მგონია, ოდესმე გამინელდეს.

სახლში ისეთი ბიბლიოთეკა მქონდა, ბარე ორი ვერ დაიკვეხნიდა, მაგრამ მაინც ყველამ იცოდა, რომ ყველაზე სასურველი საჩუქარი ჩემთვის ახალი, ნახატებიანი წიგნი იყო – მომიტანდნენ თუ არა, ჩემი ოთახისკენ გავრბოდი, საწოლზე მოვკალათდებოდი და სანამ ბოლო გვერდს არ გადავფურცლავდი, არც ჭამა მახსოვდა, არც ძილი. მე თქვენ გეტყვით, ვინმეს შევაწუხდებდი, წამიკითხეთ–მეთქი – ასოების ცნობა რომ ვისწავლე, ერთ თავმოყვარე წიგნზე ბევრად დიდი ზომისა არ ვიყავი.

ისიც უნდა დავამატო, რომ ზოგიერთი ნორჩი ბლოგერივით უგზო-უკვლოდ განათლებული სკოლამდელ ასაკში ნამდვილად არ გახლდით, ამიტომ ლიტერატურასაც შესაბამისს ვეცნობოდი. ვიზრდებოდი წიქარას, ნაცარქექიას, ალიონუშკა-ივანუშკას, ფიფქიას, უკვდავი კოშჩეის, კაის და გერდას, მძინარე მზეთუნახავის, კონკიას გარემოცვაში და თავს ბედნიერად ვგრძნობდი, თუ რომელიმე ახლობელთან ან მაღაზიაში იქამდე უცნობ ზღაპარს წავაწყდებოდი.

(more…)

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers like this: