Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘დღიური’

anne frank
ჭკვიან კაცს უთქვამს – ომი კაცობრიობის წინაშე ჩადენილი დანაშაულიაო.

არ მგონია, თუნდაც ერთი ადამიანი დაეჭვდეს ამ სიტყვების ჭეშმარიტებაში.

წარმოუდგენელია, ვინმე არ ეთანხმებოდეს იმ აზრს, რომ ყოველი ომი და სისხლის ყოველი დაღვრილი წვეთი უკან გადადგმული გიგანტური ნაბიჯია.

ერთი ეგ არის, არასოდეს შემხვედრია წიგნი, რომელიც ამ კატასტროფის სიღრმეს ისე გვაგრძნობინებს, როგორც “ანა ფრანკის დღიური”.

არადა, აქ ერთ გასროლასაც არ შეურხევია ჰაერი… არც ბატალური ეპიზოდები ყოფილა, არც საჰაერო ბრძოლების ამსახველი სცენები, არც არაფერი მსგავსი…

უბრალოდ, წიგნის თითოეული ფურცელი შიშით არის გაჟღენთილი, ისევე, როგორც იმ პატარა გოგონას სხეულის ყველა უჯრედი, რომელიც ამ დღიურს წერდა.

(more…)

Read Full Post »

"ედრიან მოულის საიდუმლო დღიური". გამომცემლობა "დიოგენე". თბილისი, 2013

ბრიტანელები ყოველთვის სერიოზული ხალხი მეგონა.

ხომ გესმით – ტრადიციები, კონსერვატიზმი, ფაივ ო’ქლოქი, დედოფალი ვიქტორია და რამე…

მაგრამ 13¾ წლის ბიჭი ასეთი შინაგანი ტრაგიზმით აღსავსე თუ იქნებოდა, ნამდვილად ვერ წარმოვიდგენდი. ეტყობა, მის ასაკში სათანადო სიღრმე და ანალიზის უნარი მაკლდა.

სანაძლეოს დავდებ, ვერ მიხვდებით, ვისზე ვლაპარაკობ. იმიტომ, რომ ეს წიგნი სულ ცოტა ხნის წინ თარგმნეს ქართულად და გასულ კვირას ამაყად ვიდექი პირველი მყიდველების რიგში. იქამდე, უნდა გამოვტყდე, არც სიუ ტაუნსენდის სახელი გამეგონა და არც მის პერსონაჟზე – ედრიან მოულიზე მსმენოდა.

არადა, ნისლიან ალბიონზე ეს, ოჯახური პრობლემებისგან, უიღბლო სიყვარულისაგან და ვულგარული აკნესაგან გატანჯული მოზარდი თვით შერლოკ ჰოლმსივით ცნობილი და პოპულარული ყოფილა.

ცხონებული ბებია კი მასწავლიდა – “ნუ დასცინი სხვასაო, გადაგხდება თავსაო” – მაგრამ რა ვქნა, ეს ბიჭი ისე გვიყვება თავის პრობლემებზე, მეცინება და მომკალით, თუ გინდათ.

(more…)

Read Full Post »

Nicholas Sparks. The Notebook. © Sissy Martin14

რა აღარ გამოიარა კაცობრიობამ – ბრინჯაოს ერაო, რკინისაო, ვერცხლისაო, ოქროსიო, მეზოზოურიო, პალეოზოურიო, ასეთიო, ისეთიო, მოკლედ, სულო და გულო…

გამოიარა და როგორც იქნა, აქამდე მოაღწია, წვალებით და ჯახირით, მაგრამ მაინც შედგა ფეხი დღევანდელობაში.

სწორედ იმ დღევანდელობაში, სადაც სიყვარულიც და სიძულვილიც ვირტუალურ ცნებებად გადაიქცა და ყველანაირ განცდას კოხტად დამრგვალებული, პირგაბადრული სმაილებით უზიარებენ ერთმანეთს.

სადაც უკვე აღარც ახლად მოთიბული თივის სუნია, აღარც ჭრიჭინობელების კუტკუტი და აღარც ვარსკვლავიანი ღამეები.

სადაც მალულად შეერთებული ხელისგულების სითბო უკვე აღარ არის ყველა კოცონზე უფრო მხურვალე და გიზგიზა.

სადაც ყველაფერი ორჯერ ორივით მარტივია, ან უფრო მეტადაც…

ჰოდა, ამ გამოციებულ, დაპროგრამებულ სამყაროში ხანდახან სულ უბრალო წიგნს გადააწყდები, გადაშლი, უწადინოდ ჩაათვალიერებ პირველ ფურცლებს, ნელ–ნელა კითხვას მოუჩქარებ და მოგეჩვენება, თითქოს დიდი ხნის მოწყურებულმა ცივ ნაკადულს მიაგენი და სულმოუთქმელად დაეწაფე.

(more…)

Read Full Post »

%d bloggers like this: