Feeds:
ჩანაწერები
Comments

Posts Tagged ‘დეტექტივი’

the-cuckoos-calling-geo-cover

არიან ადამიანები, რომლებსაც თამამად შეუძლიათ, თქვან – რასაც ვაკეთებ, ლაზათიანად ვაკეთებო. ჰოდა, ეს მწერალიც ასეთი გამოდგა – ჯერ იყო და ერთი სათვალიანი, კნაჭა ბიჭი შეგვაყვარა, ლამის ათი წელი გვაფიქრა და გვანერვიულა მის ბედ-იღბალსა და თავგადასავლებზე, ეს დარბაისელი ადამიანები ხან დრაკონით გვაფრინა, ხან სიკვდილის მხვრელებთან გვაომა, ხან განმაიარაღებელი შელოცვით და ჯადოსნური ჯოხების ქნევით გვარბენინა აქეთ-იქით. ახლა კი, არც აცია, არც აცხელა და დეტექტივების წერას მიჰყო ხელი. მიჰყო და გამოუვიდა კიდეც. ფეოლასი არ იყოს, გაუჭირდებოდა!

დიახ, სწორედაც ქალბატონ როულინგზე მოგახსენებთ. აირჩია ფსევდონიმად რობერტ გელბრეითი, როგორც ჭორიკანა ჟურნალისტები ამბობენ, მოკალათდა ედინბურგის რომელიღაც მყუდრო კაფეში და წერას შეუდგა. რამდენი სტრიქონი გადაშალა, რამდენ ფურცელს გადაუძახა სანაგვეში, რამდენი იფიქრა მთავარი გმირის უჩვეულო გვარ-სახელზე, რამდენი ჭიქა ესპრესო და კაპუჩინო შემოესვა – მაგაზე ვერაფერს გეტყვით, მაგრამ ფაქტია, რომ ლიტერატურას ახალი პერსონაჟი მოევლინა –  სამხედრო პოლიციის ყოფილი გამომძიებელი – პირქუში, დაუდევრად ჩაცმული, გრიზლივით ზორბა კორმორან სთრაიქი.

(more…)

Read Full Post »

20150118_141701

აპრილში, თუ გახსოვთ, ერთ ვებგვერდზე ლიტერატურული კონკურსი გამოაცხადეს. კონკურსი დიდი არაფერი, პირობა იყო უცნაური: დეტექტიური, ფანტასტიკური, სათავგადასავლო, ეროტიკული და სხვა დაბალი სინჯის ლიტერატურა არ განიხილებაო. აი, ასე, უაპელაციოდ.

აქოთქოთდა საფეისბუქეთი. სწორად აქოთქოთდა, მინდა გითხრათ. აქეთ დეტექტივს გადაეფარნენ, იქეთ ფანტასტიკას და ფენტეზის დამცველებმა გამოიდეს თავი. ეროტიკის დაცვა მაინცდამაინც არც არავის უცდია, მაგრამ, როგორც ერთი ჩემი ნაცნობი იტყოდა, მაი აფერი.

მთავარი ის იყო, ყველა ერთხმად შეთანხმდა, დაბალი და მაღალი სინჯის პროზად დაყოფა, რბილად რომ ვთქვათ, არაკორექტულიაო. ამ საკითხში კონსესუსიც აბსოლუტური იყო და ყბადაღებული კოჰაბიტაციაც.

საპირველაპრილო ხუმრობა გვეგონა. ბოლომდე ვერ დავიჯერეთ, ან როგორი დასაჯერებელია, რომელიმე მოცლილ იუზერს ეთქვა, კიდევ ჰო, მაგრამ ვებგვერდი, კონკურსი, რამე. სერიოზული თემა რომ გგონია და უცებ – ასეთი ვორდინგი. ჩაასწორეს მერე ის პირობა, ახლაც ჩასწორებული დევს. “დაბალი სინჯის პროზა” ამოიღეს. დეტექტივი, ფანტასტიკა, ეროტიკა, საბავშვო ლიტერატურა ისევ არ განიხილება.

სხვათა შორის, ეს ყოვლად გადასარევი კლასიფიკაცია კონკურსის ორგანიზატორებს არ მოუგონიათ. გავრცელებული შეხედულებაა. ორდიპლომიანი ხალხი იცავს და ქადაგებს, ეგრე კი ნუ უყურებთ.

(more…)

Read Full Post »

“გაიღვიძე! ადექი! რა გითხარი! შენ ადგილას ჩათვლემას არც ვიფიქრებდი!“

შეფიქრიანდით? თავიდან მეც ასე დამემართა – ნეტავ, ვინაა ეს დამთხვეული, ან რ აღრიალებს, მძინარე ადამიანის ასე გაღვიძება ვის გაუგონია-მეთქი. თურმე, ნუ იტყვით და ერთ გოგოს ამგვარად მობილურზე ჩაწერილი საკუთარი ხმა აფხიზლებს.

ამისთანა განწირული ყვირილი რომ ჩაგძახებს ყურში, სხვა რა გზაა – ზღარბის ფორმის ლურჯი ფაჩუჩებით სამზარეულოში უნდა გაფრატუნდე ესპრესოს დიდი ულუფისთვის, იქნებ როგორმე გამოფხიზლდე ზამთრის ცივ და ქარიან დილას.

ეს უცნაური გოგო თავს ერკიულ პუაროს და ლიზბეთ სალანდერის გადამალულ ბავშვს უწოდებს, მართალია, ირონიულად, მაგრამ ხომ გაგიგონიათ – იმისთანა ხუმრობას რა ვუთხარი, სადაც სიმართლის მარცვალი არ ურევიაო.

ჰოდა, თუ კარგად დავაკვირდებით, ეს მარცვალი ზომაში მოზრდილ რიყის ქვას არ ჩამოუვარდება. ერთი ეგაა, ჩემზე რომ იყოს, ახალბედა დეტექტივის მამა აჩაჩულ-დაჩაჩული, მუხლებგადაყვლეფილი კალე ბლუმკვისტი უფრო მეგონებოდა, ვიდრე დინჯი და გამოწკეპილი ბელგიელი.

(more…)

Read Full Post »

მისტერ მერსედესი ჯოილენდი "დიოგენე", 2014

მისტერ მერსედესი ჯოილენდი
დიოგენე“, 2014

ამ წიგნს მოუთმენლად ველოდი.

როგორც წესი, ახალ თარგმანებს ჯერ რუსულად ვკითხულობ ხოლმე – თუ მაინტერესებს, ვერ ვითმენ და რა ვქნა. თუმცა ამჯერად ტრადიცია დაირღვა და სტივენ კინგის “მისტერ მერსედესი“ თავიდანვე ქართულად ვიგდე ხელთ – “დიოგენედან“ წამოვაცუნცულე ცინცხალი თარგმანი.

ავტორისადმი ჩემი დამოკიდებულება საიდუმლოს არავისთვის წარმოადგენს, მითუმეტეს, ვისაც ძველი პოსტი აქვს წაკითხული; ამიტომ არც ის გაუკვირდება ვინმეს, რომ მყიდველთა პირველ რიგებში ვიდექი, მაგრამ, ზაფხულიდან მოყოლებული, რეჟიმი მქონდა ისეთი, წასაკითხად აქამდე ვერ მოვიცალე.

სამაგიეროდ, შაბათ-კვირა დავგეგმე ჩინებულად – მოვკალათდი სავარძელში, გავეხვიე პლედში, მოვიდგი ყავის უზარმაზარი ფინჯანი და დავიწყე.

(more…)

Read Full Post »

Gillian Flynn. "Gone girl"

Gillian Flynn. “Gone girl”

სიმართლე გითხრათ, ამ წიგნის კითხვას რომ ვიწყებდი, ბევრს არაფერს ველოდი; ჯილიან ფლინის სახელი იქამდე არც კი გამეგონა, მითუმეტეს, წაკითხული არაფერი მქონია და ინტერნეტსივრცეში “გაუჩინარებული ქალის“ ირგვლივ გაჩაღებულმა აქტიურმა განხილვამ უფრო მიბიძგა. ბანალური თრილერი მეგონა, დროდადრო ნერვების მოსაღუტუნებლად რომ არის საჭირო; თან ავად ვიყავი და, ჩემი ჭკუით, მსუბუქ საკითხავს წავეტანე.

წავეტანე და ჩამივარდა კოვზი ნაცარში.

არ გამოდგა ისეთი წიგნი, იოლად რომ გადაურბენ თვალით, მოსალოდნელ ფინალს სადღაც შუა გზაზე გამოიცნობ, მერე საკუთარი გონებრივი შესაძლებლობებით კმაყოფილი, გვერდზე გადადებ და დაივიწყებ.

არა, რაღაცებს მივხვდი, კი. თუმცა ავტორის ჩანაფიქრის ბოლომდე გამოცნობა რთული აღმოჩნდა, რთული კი არა და, ჩემთვის შეუძლებელი; ვისაც გამოუვა, ჩემი მხურვალე აპლოდისმენტები :)

დასაწყისი, ერთი შეხედვით, მარტივია და არც დიდი ორიგინალობით გამოირჩევა – ქორწინებიდან ზუსტად ხუთი წლის თავზე ქალი საკუთარი სახლიდან უკვალოდ ქრება და იწყება ჩვეული ორომტრიალი – კვალზე დამდგარი პოლიცია, შოკირებული და დაბნეული ახლობლები, ყოველ მოსახვევში ჩასაფრებული ჟურნალისტები…

(more…)

Read Full Post »

Sherlock Series 3სინემანიაკი არ ვარ-მეთქი, ათასჯერ მითქვამს.

ფილმებს მოცალეობის ჟამს თუ ვუყურებ, სერიალებს გულს ვერ ვუდებ, მულტფილმებით უფრო ვიქცევ თავს და ცხადია, კინოთემატიკას ბლოგზეც იშვიათად გადააწყდებით – კაცმა იმაზე უნდა წეროს, რაც უყვარს და იცის.

ოღონდ, წესი რა წესია, გამონაკლისი არ ჰქონდეს და დროდადრო ისეთი ფილმი გამოერევა, ამქვეყნად ლამის ყველა წიგნს რომ მირჩევნია და საღამოსთვის გამზადებულ სქელ-სქელ ტომს გვერდზე გადამადებინებს.

წიგნის გვერდზე გადადებას ვინ ჩივის – წელს, პირველ იანვარს,  არც ხაჭაპური გამხსენებია და არც შემწვარი გოჭის ყურები, არც ის, რომ ძილი ამქვეყნად ყველაფერს მირჩევნია; იმის მაგივრად, საახალწლო სუფრასთან უთანასწორო ჭიდილში მიღებული იარები მომეშუშებინა და გემრიელად გამომეძინა, ღამის პირველ საათზე, რომელიღაც საეჭვო რეპუტაციის საიტზე ერთი ბომბივით გამსკდარი სერიალის ახალი სეზონის პირველ სერიას ვუყურებდი ჰექსესა და ჭიქა ყავასთან ერთად (ახლა, მთლად ისე ნუ დავწვრილმანდებით, იმაზე ვილაპარაკოთ, სეანსის მერე სამზარეულოში ქარიშხალ “კატრინასავით” რომ შევიჭერი).

პოსტის სათაურიც ჰექსემ მიკარნახა, სხვათა შორის, და მიხვდებოდით კიდეც, შერლოკზე რომ ვწერ.

(more…)

Read Full Post »

გ. კ. ჩესტერტონი. "მოთხრობები მამა ბრაუნზე". დიოგენეს ბიბლიოთეკა. გამომცემლობა "დიოგენე". თბილისი, 2013

ლიტერატურული კერძო მაძებრების ჩამოთვლა არასოდეს გიცდიათ?

პირველად, ალბათ, შერლოკ ჰოლმსი მოგაგონდებათ – Икона жанра; მერე – ერკიულ პუარო და მის მარპლი; ნირო ვულფი განუყრელ არჩი გუდვინთან ერთად;  ჯონ დიქსონ კარის სქელ-სქელი გიდეონ ფელი; თანამედროვე რუსულ დეტექტივს თუ ადევნებთ თვალს, ერასტ ფანდორინს გაიხსენებთ, საბავშვო წიგნების სიყვარული ჩემსავით თუ არ გაგნელებიათ – კალე ბლუმკვისტს…

თითქმის დარწმუნებული ვარ, მამა ბრაუნი ამ სიის ბოლოში მოხვდება. ისიც – თუ მოხვდა საერთოდ.

არც მიკვირს – ყოვლად არაორდინალური კათოლიკე პატერის ამბები, ყველაფერს რომ თავი დავანებოთ, ქართულად აქამდე, მგონი, არც უთარგმნიათ. მე არ მახსენდება და სადმე, რომელიმე ბიბლიოთეკის მტვრიან საცავში, იქნებ ელოდოს კიდეც მკითხველს…

სამაგიეროდ, ცინცხალი კრებული მიდევს მაგიდაზე და, თავადაც მიხვდებოდით, დღეს სწორედ ამაზე ვაპირებ თქვენთან საუბარს.

(more…)

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers like this: