Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘გრძელფეხება მამილო’

kvelaze ketili tsignebi image

ამას წინათ ერთგან ვთქვი, ყველაზე კეთილი წიგნების სიის სათავეში აუცილებლად ეს რომანი უნდა იყოს-მეთქი.

ჩემთვის, რასაკვირველია, თორემ ამქვეყნად თუ რამე მძულს, სავალდებულო საკითხავი და მენტორული ტონით ჩამოწიკწიკებული სიებია – ყველაზე კარგი, ყველაზე ცუდი, ყველაზე რომანტიკული, ყველაზე, ყველაზე, ყველაზე… ამიტომ ეს ჩამონათვალიც მხოლოდ რიგითი მკითხველის მოლი ბლუმის იმპრესიაა და მეტი არაფერი – წიგნები, რომლებმაც სულში სინათლე შემომიტანეს და დამიტოვეს. მე სიკეთის ჩემი საბადო მაქვს, სხვას თავისი ექნება და ასეც უნდა იყოს.

ჰოდა, დავიწყებ. დავიწყებ წიგნით, რომელმაც სულ პატარას საოცარი რაღაცები მასწავლა – ჰარპერ ლის შედევრით „ნუ მოკლავ ჯაფარას“. ატიკუსზე, ჯემსა და ჭყიტაზე სულ ახლახან მოგიყევით, ამიტომ სიტყვას აღარ გავაგრძელებ, მხოლოდ იმას დავამატებ, რომ თუ ოდესმე ერთგულების, წესიერებისა და სიმამაცის არსებობაში ეჭვი შეგეპარებათ, ეს წიგნი გადაიკითხეთ – შველის.

სიკეთეზე საუბრისას ასტრიდ ლინდგრენი რომ არ დამავიწყდებოდა, ცხადია, მაგრამ მთელი მისი შემოქმედებიდან უპირობო ფავორიტი მაინც ერთი მყავს – “ჩვენც სალტკროკელები ვართ“. რამდენჯერაც უნდა გადაიკითხო, არ მოგწყინდება და რაც უნდა კარგი ოჯახი გყავდეს, მელკერივით დაბნეულ მამას, მალინივით მზრუნველ დას და ჩაკუპატებული ჩორვენივით ერთგულ მეგობარს მაინც ინატრებ გულის სიღრმეში.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

Bibliokleptomaniac.

ჩემს პიონერულ ბავშვობაში, სხვა უსარგებლო ხარახურასთან ერთად, რომლითაც გულმოდგინედ გვიჭედავდნენ ცნობისმოყვარედ დაცქვეტილ ყურებს, ასეთი ფრაზაც მომისმენია, ავი ენები, რატომღაც, მსოფლიო პროლეტარიატის დიად ბელადს  რომ მიაწერდნენ  – “წიგნის ქურდი ქურდი არ არისო”.

გულახდილად უნდა გითხრათ – წარმოდგენა არ მაქვს, მართლა ლენინს ეკუთვნის ეს სიტყვები თუ, უბრალოდ, საბჭოეთის მთავარი იდეოლოგის ირგვლივ ხელოვნურად შექმნილი მორიგი მითია. თავის დროზე, პატარა ვალოდია ულიანოვის ცხოვრება და “საქმენი საგმირონი” ლამის გაზეპირებული მქონდა, მაგრამ, სანამ გავიზარდე, საბჭოთა კავშირსაც მოეღო ბოლო და ილიჩის ტომეულების შესწავლის ბედნიერებასაც ავცდი.

სამაგიეროდ, სისხლის სამართლის კოდექსს ვიცნობ ჩინებულად და ბიბლიოფილებისთვის სამწუხაროდ, უნდა გითხრათ – კანონის წინაშე აქლემის, ნემსის და წიგნის ქურდი ზუსტად ერთნაირი პრივილეგიით სარგებლობს – საკანში ადგილი სამივეს ეკუთვნის.

ისე, ჩვენში დარჩეს და მსგავსი ცოდვა მეც რამდენჯერმე დავიდე კისერზე. მოლის ბიბლიოთეკა ასეთი, ფრიად საეჭვო ხერხითაც შევსებულა…

(more…)

Read Full Post »

Jane Webster. .Daddy long-legs

ქურდობა რომ დასაძრახი საქციელია და მერვე მცნება ამას პირდაპირ გვიკრძალავს, ყველას მოგვეხსენება. მიუხედავად ამისა, წუთით არ მინანია, წლების წინ ჩემი უბნის ბიბლიოთეკიდან ჯინ ვებსტერის “გრძელფეხება მამილო“ რომ მოვიპარე. მოვიპარე რა, წამოვიღე და აღარ დამიბრუნებია. რა თქმა უნდა, ეს შეგნებულად მოვიმოქმედე და არა გულმავიწყობის გამო.

დარწმუნებული ვარ, ბევრი გაიფიქრებს – შე დალოცვილო, წაკითხვას ხომ არავინ გიშლიდა, რაღას იპარავდიო, მაგრამ საკმარისია, ერთხელ გადაფურცლოთ ეს წიგნი და მაშინვე მიხვდებით, რამ მიბიძგა ამ სამარცხვინო დანაშაულისკენ.

(more…)

Read Full Post »

%d bloggers like this: