Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘ბიბლიოკლეპტომანია’

bookshelf

წიგნის ქურდი ქურდი არ არისო, ყველას გაგონილი გექნებათ.

მე თუ მკითხავთ, საეჭვო აქსიომაა, იმ მედალს უფრო ჰგავს, ორი მხარე აქვსო, რომ ამბობენ. ახლავე მოგახსენებთ, რატომაც.

ერთი მხრივ, გადაუშლელი წიგნებით გაძეძგილ თაროებს რომ ნახავ ვინმესთან, ალალი და უსაყვედურო იქნება, ორიოდე ცალი ხელს გამოაყოლო. რა ვქნა, გულს მიკლავს ეს ხელუხლებელი, ალაგ-ალაგ გაუჭრელი ფურცლები. მე შენ გეტყვი, გამომრჩება – ვისთანაც არ უნდა მივიდე სტუმრად, პირველ რიგში, ბიბლიოთეკას მივადგები ხოლმე. ჰოდა, თუ შევამჩნიე, რომ მხოლოდ დეკორაციის დასამშვენებლად იყენებენ, ძალიან ვბრაზობ, აი, მართლა ძალიან. მით უმეტეს, როცა გამახსენდება, რამდენი ადამიანია, ვინც ახალი ლიტერატურული ნუგბარის შეძენის ფუფუნებას თავს იშვიათად აძლევს. გულწრფელად ვამბობ, კაცი რომ წიგნებს მარტო სამშვენისის ფუნქციას ანიჭებს, ახია, რამდენიმე ცალი აწაპნო. მაინცდამაინც ცარიელ ადგილს ნუ დაუტოვებ ამოღებული კბილივით და, მე შენ გეტყვი, შეამჩნევს. ბევრი რომ არ გავაგრძელო, მე თვითონ მოვქცეულვარ ასე და ნამდვილად ვერ დავიწყებ ნიანგის ცრემლების ღვრას – არიქა, თავზე ნაცარს ვიყრი და ვინანიებ-მეთქი.

აი, ჩემნაირ ადამიანს რომ წიგნს მოპარავს ვინმე, ერთი სიმღერისა არ იყოს, “ერია თუ ბერია, ყველა დასაჭერია”. იმიტომ კი არა, რომ რაღაცით გამორჩეული ვარ და ჩემი საკუთრების ხელყოფა განსაკუთრებულად უნდა ისჯებოდეს. უბრალოდ, კითხვა მართლა ძალიან მიყვარს, დიზაინის დასამშვენებლად არასდროს არაფერი მიყიდია და ჩემი ბიბლიოთეკის თითოეული ტომი დიდი სიფაქიზით, სიყვარულით და დაკვირვებით მაქვს შერჩეული. რაც მთავარია, მცირე ნაწილის გარდა, წაკითხულიც და გადაკითხულიც.

ჰოდა, ახლა მითხარით, ის კაცი რომ მაპოვნინა სადმე, ბავშვობისდროინდელი, გაცრეცილი “შერლოკ ჰოლმსი” რომ ამაცალა სახლიდან, რისი ღირსია? კონან დოილის სამყაროში სწორედ იმ გახუნებული ფურცლების წყალობით მოვხვდი და მასთან დაკავშირებული ემოციები დღემდე განსაკუთრებულად მახსენდება.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

Bibliokleptomaniac.

ჩემს პიონერულ ბავშვობაში, სხვა უსარგებლო ხარახურასთან ერთად, რომლითაც გულმოდგინედ გვიჭედავდნენ ცნობისმოყვარედ დაცქვეტილ ყურებს, ასეთი ფრაზაც მომისმენია, ავი ენები, რატომღაც, მსოფლიო პროლეტარიატის დიად ბელადს  რომ მიაწერდნენ  – “წიგნის ქურდი ქურდი არ არისო”.

გულახდილად უნდა გითხრათ – წარმოდგენა არ მაქვს, მართლა ლენინს ეკუთვნის ეს სიტყვები თუ, უბრალოდ, საბჭოეთის მთავარი იდეოლოგის ირგვლივ ხელოვნურად შექმნილი მორიგი მითია. თავის დროზე, პატარა ვალოდია ულიანოვის ცხოვრება და “საქმენი საგმირონი” ლამის გაზეპირებული მქონდა, მაგრამ, სანამ გავიზარდე, საბჭოთა კავშირსაც მოეღო ბოლო და ილიჩის ტომეულების შესწავლის ბედნიერებასაც ავცდი.

სამაგიეროდ, სისხლის სამართლის კოდექსს ვიცნობ ჩინებულად და ბიბლიოფილებისთვის სამწუხაროდ, უნდა გითხრათ – კანონის წინაშე აქლემის, ნემსის და წიგნის ქურდი ზუსტად ერთნაირი პრივილეგიით სარგებლობს – საკანში ადგილი სამივეს ეკუთვნის.

ისე, ჩვენში დარჩეს და მსგავსი ცოდვა მეც რამდენჯერმე დავიდე კისერზე. მოლის ბიბლიოთეკა ასეთი, ფრიად საეჭვო ხერხითაც შევსებულა…

(more…)

Read Full Post »

%d bloggers like this: