Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘ბიბლიოთეკა’

მეშვიდე წელია, ბლოგი მაქვს და დედლაინების მიმართ ჩემი პრინციპული დამოკიდებულება აქაურობის სტუმრებს კარგად მოეხსენებათ. არ მახსოვს, დათქმული დროისთვის ერთხელ მაინც გადამეცილებინოს. თავსაფრიანი დედაკაცისა არ იყოს,  მოლისაც “ვერ აჩერებს კედელი, მარკა, სიშორე, გადაიფრენს, იშოვის, გადივლის, მისცურავს, მიიფრენს“ და პოსტს ჩვეულ დღესა და საათზე მაინც გამოაქვეყნებს.

ჰოდა, ამ თქვენს უღალატო მასპინძელს დილას ფრიად უცნაური ამბავი დაემართა – ჯერ ხომ მშვიდად ინებივრა და დატკბა მთავრობის ბოძებული დასვენებით, მერე, მესამე ფინჯანი ყავის შემდეგ შემოქმედებითად დარაზმული მიადგა გაძეძგილ თაროებს, ხან ერთს მიაბჯინა ცხვირი, ხან – მეორეს, ხან – მეჩვიდმეტეს და ჰოი, საშინელებავ! პოსტისთვის შესაფერი წიგნი ვერ შეარჩია.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

20170112_224848

ამ ბლოგის დაწერაზე დიდი ხანია ვფიქრობ. რამდენჯერმე დავიწყე და გავეშვი, რომელი სპოკი და მაკარენკო მე ვარ, რჩევები ვარიგო-მეთქი. მიტყეპილი და მიგდებული არამკითხე მოამბის ანდაზაც გამახსენდა და ხელი ჩავიქნიე, მაგრამ ბოლოს მაინც გავრისკე. ოღონდ უმიზეზოდ არა. თვე არ გავა, რომელიმე გულდაწყვეტილმა მეგობარმა არ შემომჩივლოს, ეს ჩემი ბავშვი ვის დაემსგავსა, მე ღამით ვერ მაშორებდნენ საკითხავს, იმას წიგნებისკენ გახედვაც კი არ უნდაო.

ჰოდა, მოდი, ჩემს მოსაზრებებს გაგიზიარებთ. თქვენი აზრიც ძალიან მაინტერესებს.

არც ისეთი უტიფარი ვარ, ყველა კითხვაზე პასუხი მაქვს-მეთქი, თავი გამოვიდო. მითუმეტეს, თემაა ისეთი, მზამზარეული რეცეპტები არც არსებობს. მე დავიწყებ, თქვენ ამყევით. სოფელს თუ ვერ ავაშენებთ, საუბარი მაინც გამოგვივა. ესეც საქმეა.

ჯერ იმას გეტყვით, ამგვარი საყვედურების მოსმენისას თავში პირველი რაც მომდის, მაგრამ თქმით იშვიათად ვამბობ, ემანდ არასწორად არ გამიგონ. თქვენს შვილს კითხვას თამაში თუ ურჩევნია, ანუ სიამოვნების მიღებას დროისა და ენერგიის მინიმალური დანახარჯებით თუ ცდილობს, ყოვლად გადასარევი, რაციონალურად მოაზროვნე, გონიერი ბავშვი გყოლიათ.

(more…)

Read Full Post »

My Kindle Mini

რამდენიმე დღის წინ, ფრიად საინტერესო კომპანიაში მოვხვდი. ვისხედით ჩვენთვის მყუდრო კაფეში, წრუპებით ცივ ყავას ვაგემოვნებდით და ათას რაღაცაზე ვლაქლაქებდით. “ქინდლზეც” ჩამოვარდა სიტყვა. ცხადია, უმალ ავენთე, აღტაცებული ეპითეტების კორიანტელი დავაყენე და ის იყო, ჩანთიდან ბლექი უნდა ამომეძვრინა, რომ ერთმა იქ მყოფთაგანმა, არც აცია, არც აცხელა და – ეგ მოწყობილობა ეშმაკის გამოგონებაა, ხელს როგორ მოვკიდებო…

თავიდან, მეგონა, ხუმრობდა. მტკიცება რომ დაიწყო, მივხვდი, ცუდად იყო საქმე. კამათი არ ამიტეხია, მშრალი და ცივი პასუხით შემოვიფარგლე, მაგრამ ისეთი ათუხთუხებული წამოვედი იქიდან, თქვენთან მაინც უნდა მოვიოხო გული.

რიდერებზე პირველად აი, ამ საყვარელი ბლოგის წყალობით შევიტყვე. უცხო ხილი ერქვა მაშინ – სულ რამდენიმე ნაცნობს ჰქონდა… სამაგიეროდ, ახლა, ყველა მეგობარი ქინდლოსანის ჩამოთვლა რომ დავიწყო, ვინმე აუცილებლად გამომრჩება.

“ქინდლი” ჩემთვის იდეალურია. თუმცა, უამრავი ჭეშმარიტი ბიბლიოფილი ვიცი, ტრადიციული ბიბლიოთეკის ერთგული რომ რჩება… ზოგი ჩვევას ვერ ღალატობს, ზოგს ტრანსპორტში კითხვა არ უყვარს, ზოგსაც, უბრალოდ, დრო არ ჰყოფნის…  კაცია და გუნება. აუგის სათქმელად ენა როგორ მომიბრუნდება, ოღონდ, მომკალით და “რიდერი რომ კარგი ყოფილიყო, “ქართლის ცხოვრებაში” ერთხელ მაინც მოიხსენიებდნენ და სალაშქროდ მიმავალი დავით აღმაშენებელი ჯორ-აქლემებს ფოლიანტების თრევით წელს არ მოაწყვეტინებდა”-ს ტიპის შეგონებები საშინლად მაღიზიანებს.

აბუქებ ახლაო, მეტყვით. სულაც არა… კარგად მიიხედ-მოიხედეთ და აუცილებლად შეამჩნევთ, როგორ მოთქვამენ ვაი-ტრადიციონალისტები და წიგნიერების დაკარგვას, კომპიუტერსა და ფეისბუქთან ერთად, უკვე “ქინდლსაც” აბრალებენ.

(more…)

Read Full Post »

Molly's 2nd Kindle Paperwhite

ერთგული სტუმრები, ალბათ, შეამჩნევდნენ, რომ ბიბლიოფილი მოლი, ამ ბოლო დროს, “ქინდლის” თავგადადებულ ადეპტად იქცა და ტრადიციულ, მამა-მაპაპურ ფოლიანტებზე და ელექტრონულ წიგნებზე ერთნაირი სიამოვნებით საუბრობს. რა ვქნა, ჯეფ ბეზოსის ფანტასტიური ნოვაციის წყალობით, ჩემი, როგორც მკითხველის ცხოვრება მნიშვნელოვნად შეიცვალა და ნამდვილად არ გამიჭირდება იმის აღიარება, რომ ი-ბუქები სქელ-სქელ ტომებში არ გამომერჩევა.

ზუსტად ერთი თვის წინ ჩემს კოლექციას “თეთრფურცელა” შეემატა და თუ საპრეზენტაციო პოსტი გახსოვთ, დამემოწმებით, რომ ახალი სათამაშოთი აღფრთოვანებისათვის ერთი დღეც საკმარისი აღმოჩნდა. ოღონდ, პირველ შეფასებებში მაინც ემოციები ჭარბობდა. დეტალური ანალიზისთვის დრო იყო საჭირო.

ჰოდა, ვფიქრობ, ახლა უკვე შემიძლია, მკითხველს შთაბეჭდილებები გავუზიარო. ჩემ გარშემო “ქინდლოსანთა” რიცხვი ელვის სისწრაფით იზრდება, ბევრიც უახლოესი მომავლისთვის გეგმავს შეძენას და, იმედი მაქვს, “ფეიფერუაითის” ანატომია საინტერესოც იქნება და სასარგებლოც – არჩევანის გაკეთებაში დაეხმარება.

(more…)

Read Full Post »

my brand new Kindle Paperwhite

კაცმა რომ თქვას, ტექნიკური პროგრესის კუდში მადევარი არასოდეს ვყოფილვარ. ბოლო მოდელებზე გული არ მიმდის – სამი წლის წინ ნაყიდი ტელეფონი დღესაც თავდადებით მემსახურება და გამოცვლა ფიქრად არ გამივლია.

ოღონდ, საქმე კითხვას თუ ეხება, ეს მოკრძალება და შეჩვეული ნივთებისადმი ერთგულება სადღაც ქრება ხოლმე.

წელიწადზე მეტ ხანს ჩანთით Kindle Mini-ს ვატარებდი და გრეისს თავი არ შეურცხვენია. არ უღალატია, ჭირვეულობით არ შევუწუხებივარ… საპრიზო DX-ც მედო თაროზე, მაგრამ “ამაზონმა” ახალი რიდერები წარადგინაო, რომ გავიგე, ერთი სახელგანთქმული ბლოგერის არ იყოს, ხერხემალი ამიცახცახდა.

ის დღე იყო და უკიდეგანო ონლაინ-მარკეტზე გაასმაგებული მონდომებით დავბოდიალობდი, სარეკლამო პროსპექტებს ვათვალიერებდი, ვოხრავდი და აჩქარებულ გულისცემას “რად გინდა სამი “ქინდლი”-ს მსგავსი შეგონებებით ვიოკებდი.

დეკემბერში, თუ გახსოვთ, გრეისი გავათხოვე და თავი ისე მარტოსულად და მიტოვებულად ვიგრძენი, ჩემი საყვარელი სათამაშო ლამის ცოცხალ არსებასავით მომენატრა. არა, საკითხავი არ მომკლებია, ბიბლიოთეკით იოლას გავდიოდი, ჟურნალებიც დამიგროვდა, მაგრამ რიდერი მაინც სხვა ყოფილა…

ვეღარ მოვითმინე და საახალწლოდ, პერსონალურ თოვლის ბაბუას (აი, იმას, ყველაფერს რომ მისრულებს) შევეხმიანე, საუკუნეა, არაფერი მითხოვია და ნუ გამაწბილებ-თქო…

(more…)

Read Full Post »

my kindle
დეკემბერს “ქინდლის” გარეშე ვატარებ.

არა, რიდერებს არაფერი მოსვლია. “გრეისი” ახალ წლამდე მეგობარს სტუმრობს,  საპრიზო DX კი, გაბარიტების გამო, თან არ დამაქვს და, ძირითადად, ელექტრონული არქივის ფუნქციებს ასრულებს. ჰოდა, მეტი რა დამრჩენია – თავს ძველი, ტრადიციული მეთოდებით ვშველი.

სიმართლე გითხრათ, საკითხავი ჯერ არ მომკლებია. ჟურნალები გადმოვქექე, დავახარისხე და ნება-ნება ვაგემოვნებ. რა ვქნა, ლიტერატურული ნუგბარი იმდენია, ყველაზე ნაკლებად მათთვის ვიცლი ხოლმე. არადა, მიყვარს, ეს ოხერი, ბავშვობისდროინდელი ჩვევაა, “დილას” და “პიონერის” წყალობით აქამდე რომ გამომყვა.

მართალი უთქვამთ – ზოგი ჭირი მარგებელიაო. ბიბლიოთეკას გადავხედე, რამდენიმე ახალი წიგნი გადმოვდე, ძველებიც მოვინიშნე გადასაკითხად, ფავორიტი გამომცემლობების ვებ-გვერდებს დღეში რამდენჯერმე ვსტუმრობ – დაპირებული სიახლეები ერთი-ორად მეჩქარება.

მოკლედ, “უქინდლობას” გმირულად ვუძლებ, მაგრამ, რაღა დაგიმალოთ და, უცნაური დისკომფორტის შეგრძნება არ მტოვებს. ასე მგონია, დილაობით, რაღაც ძალიან მნიშვნელოვანის, აუცილებელის და საჭიროს გარეშე გამოვდივარ შინიდან.

(more…)

Read Full Post »

Kindle mini. Amazon. com

სიმართლე გითხრათ, ამ პოსტის სათაურზე დიდხანს ვიფიქრე.  ასეთი კითხვები არ მიყვარს, თავს ვარიდებ და თუ მაინც გადავეყარე სადმე, ორივე-მეთქი, ვპასუხობ.  სიტუაცია, როდესაც ალტერნატიული ვარიანტებიდან ერთის არჩევა სასიცოცხლოდ აუცილებელია, რეალობაში არც თუ ხშირად გვხვდება.

“წიგნი თუ ქინდლი” – ეს დილემა, ბოლო დროს, განსაკუთრებით პოპულარულია და რა გასაკვირია, რომ “დაპირისპირებულ მხარეებს” ღრმად პოლარული, ხისტი და უკომპრომისო პოზიციები აქვთ. ერთნი დარწმუნებულნი არიან, რომ რიდერი სულ მალე მოსპობს წიგნს და ანტიკვარიატის თაროზე მიუჩენს ადგილს. მეორენი თვლიან, რომ ი-ბუქს მომავალი არ გააჩნია და ვერასოდეს შეცვლის ძველ, ტრადიციულ, მამაპაპურ ნაბეჭდ გამოცემას და გაცრეცილი ფურცლების რომანტიკას.

ჭეშმარიტება კი, როგორც ხდება ხოლმე, სადღაც შუაშია…

მეთერთმეტე თვეა, “ქინდლ მინის” ბედნიერი მესაკუთრე გახლავართ და ყოველგვარი გადაჭარბების გარეშე შემიძლია, გითხრათ, რომ შინიდან “გრეისის” გარეშე არ გავსულვარ. კითხვას მგზავრობის დროსაც ვახერხებ, სალონშიც, კაფეშიც და, თქვენ წარმოიდგინეთ, რამდენიმე ათეული გვერდისთვის სამსახურშიც კი ვპოულობ ორიოდე საათს. მეორე მხრივ, ტრადიციულ წიგნებთან ურთიერთობის თითქმის ოცდაათწლიანი გამოცდილება მაქვს, არც თუ ურიგო პირადი ბიბლიოთეკაც გამაჩნია და ბუნებრივია, რომ ზემოხსენებული კითხვა ჩემთვის რიტორიკული სულაც არ არის.

(more…)

Read Full Post »

%d bloggers like this: