Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘ბელგიური შოკოლადი’

 

 

SONY DSC

სათაურმა თუ გაგაკვირვათ და ეს დაბეგვილი სნიკერსი რაღა ჯანდაბააო, იფიქრეთ, ნუ აჩქარდებით – პოსტის ბოლოს ყველაფერს აგიხსნით.

მანამდე შოკოლადზე ვილაპარაკოთ.

ერთხელ უკვე დავწერე შოკოლადზე, მაგრამ, უკბილო ხუმრობისა არ იყოს, ჩემი ბლოგია და მოტოციკლს იქ დავკიდებ, სადაც მინდა. თემის გამეორება არავის აუკრძალავს.

ესეც არ იყოს, შოკოლადია, სამარხვო წვნიანი ხომ არა – ნამდვილად იმსახურებს მეორე პოსტს.

კოლეგა ბლოგერს ეწერა ერთგან, შოკოლადი იმასაც კი უყვარს, ვისაც ჰგონია, რომ არ უყვარსო.

მე ასეთ ფილოსოფიურ სიღრმეებს ვერ ვწვდები. სამაგიეროდ, მგონია კი არა, ზუსტად ვიცი, რომ შოკოლადი ღრმა ბავშვობიდან მიყვარს.

ჯერ კიდევ იმ დროიდან, მამას მოსკოვიდან და ლენინგრადიდან რომ ჩამოჰქონდა და საბავშვო ბაღში ჯიბეებგამოტენილი დავდიოდი – სხვებისთვისაც ხომ უნდა მეწილადებინა. სკოლაშიც რომ მატანდა ბებია თითო ფილას – გონებას ხსნისო. წიგნი დამრჩენია შინ, რვეული, ჩანთაც კი. შოკოლადი – არასოდეს.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

1519 წელს სახელგანთქმულმა კონკისტადორმა ერნან კორტესმა მექსიკის დედა­ქალაქი ტენოჩტიტლანი დაიპყრო და იმპერატორ მონტესუმას სასახლის საწყობებში კაკაოს გამხმარი მარცვლების უზარმაზარი მარაგი აღმოაჩინა.

არავინ იცის, ვინ გაანდო თავზეხელაღებულ დამპყრობელს ამ მარცვლებისაგან ჯადოსნური სასმელის დამზადების რეცეპტი… შესაძლოა, თავად აცტეკთა დატყვევებულმა იმპერატორმა, თავისუფლების მოპოვების იმედით… ისტორია ამის შესახებ არაფერს ამბობს, მაგრამ მე რატომღაც მგონია, რომ ღვთაებრივ სასმელს ერნან კორტესს მშვენიერი მექსიკელი თარჯიმანი მალინჩე უმზადებდა, რომელიც უცხოტომელი დამპყრობლის სიყვარულმა ისე დააბრმავა, რომ მისი მსტოვრობა იკისრა და სარეცელი გაიზიარა.

ალბათ, საღამოობით, მონტესუმას დიდებული სასახლის ვრცელ დარბაზებში მონებივრე კორტესს მალინჩე უამბობდა ლეგენდას მებაღე კვეცალკოატლზე, რომელიც ღმერთებმა  ულამაზესი ბაღების გაშენების უნარით დააჯილდოვეს… უამბობდა, როგორ გამოზარდა კვეცალკოატლმა პატარა, უშნო ხე და როგორ დაამზადა მისგან მწარე და არომატული სასმელი, რომელიც ადამიანს სევდას უქარვებდა და დაღლილობას ერთი ხელის მოსმით უფანტავდა…

(more…)

Read Full Post »

 

პირველი სიგარეტი და  ნაღებიანი ყავის პირველი ჭიქა მიყვარს.

აჭარული ხაჭაპური მიყვარს.

დილის ძილი მიყვარს.

კუბოკრული სამოსი მიყვარს.

თბილისიდან რამდენიმე დღით გამგზავრება მიყვარს.

და მერე თბილისში დაბრუნება მიყვარს.

კინო მიყვარს. სეანსის დაწყებამდე “ამირანის” ლიტკაფეში ყავის დალევა მიყვარს.

ლიტკაფეს “ჩუბიკა” და ნიგვზის ტორტიც მიყვარს.

შაბათ-კვირა მიყვარს.

ტრანსპორტში კითხვა მიყვარს.

ჩემი ახალი სათვალეც მიყვარს.

ჩართულ ტელევიზორთან ჩაძინება მიყვარს.

უცნაური ფორმის ქუდები მიყვარს.

უცხო ქალაქში უმისამართოდ ხეტიალი მიყვარს.

ბათუმი მიყვარს.

(more…)

Read Full Post »

%d bloggers like this: