Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა’

ერთხელ, ღრმა ბავშვობაში, რომელიღაც არდადეგების წინ, სკოლაში გასაფერადებელი ალბომები გვაჩუქეს. ჩვეულებრივი ალბომი იყო, სტანდარტული, განსაკუთრებული არაფერი, მაგრამ სქელი და ბევრფურცლიანი და იმ არდადეგებზე კარგად გავერთე.

თანამედროვე ბავშვებს, რევოლუციამდელებისაგან განსხვავებით, გასართობი იმდენი აქვთ, ნახევარს ვერ დათვლი. დრო და ხალისი თქვი, თორემ არჩევანი ისეთია, სულო და გულო. ოღონდ, ძველი გასაფერადებელი ციფრულ ეპოქაშიც აქტუალურია. პატარებსაც ახარებს და უფროსებისთვისაც ფრიად ეფექტიანი ანტიდეპრესანტი ყოფილა. თქვენ წარმოიდგინეთ, ბევრგან მოზრდილებისთვის +18 თემატიკის ალბომებსაც ბეჭდავენ და, როგორ ამბობენ,  სარფიანადაც ყიდიან.

+18 გასაფერადებლები სხვაგან და სხვა დროს გავარჩიოთ. დღეს ერთ გადასარევ სიახლეზე მოგიყვებით.

სიახლეს ვამბობ, თორემ უკვე გეცოდინებათ, სადღაც ერთი თვის წინ, “სულაკაურმა” ანე-კატარინე ვესტლის “დედა, მამა, რვა ბავშვი და საბარგო მანქანის” ნინო ჩაკვეტაძის ილუსტრაციებით აკინძული უსაყვარლესი გასაფერადებელი ალბომი გამოსცა.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

აქაოდა, ცნობილმა მწერალმა ჩემზე წიგნი დაწერაო, დიდი ვინმე არ გეგონოთ – უბრალო მწყემსი ვარ, შავად დაწინწკლული წითელი ქულაჯა მაცვია, ხელპირს წყალიკრეფიას ფოთლებზე დაგროვილი ნამით ვიბან და ბუნებას ჩემი ერთგული სალამურით ვაღვიძებ. ერთად დავბადებულვართ და მთელი ცხოვრებაც განუყრელად გაგვიტარებია; სალამურასაც ამიტომ მეძახიან.

შეიძლება, ფიქრობთ, ამდენი საზრუნავის პატრონს რა ბლოგის წერა აგიტყდა, წადი, საქმეს მიხედეო, მაგრამ მას შემდეგ, რაც ქონდარეთს ბრიყვი მეფე ქონდარ XV და ფერხორციანი დედოფალი ქონდარინე მოვაშორეთ თავიანთ რეგვენ ქონდარუხთან ერთად, მაინცდამაინც დაკავებული აღარ ვარ – მოგეხსენებათ, ჩემი ჭიამაიები აქეთ-იქით დაიფანტნენ და აღარ დაბრუნებულან – ეტყობა, მიწყინეს, იმდენი ხნით რომ მივატოვე.

არადა, რა მექნა?! სხვა გზა რომ არ მქონდა, თქვენც კარგად მოგეხსენებათ – ბაიას საძებნელად უნდა წავსულიყავი, ციცინათელების მწყემსის, ღორმუცელა ქონდარუხის ჭირვეულობის გამო რომ მოიტაცეს. მეგობარი გასაჭირში მეგულებოდა და სალამური მეკვნესებინა არხეინად?!

(more…)

Read Full Post »

ორი ათეული წელიც არ გასულა მას შემდეგ, რაც ჯოან როულინგმა მაგლების მთელი სამყარო პოტერიადით მოწამლა და ფენტეზის ჟანრის რომანებზე ჯადოსნური შელოცვასავით დატოვა კვალი.

დარწმუნებული ვარ, ჯენიფერ ბელი ისევე სუნთქვაშეკრული კითხულობდა კაფანდარა, სათვალიანი ბიჭის თავგადასავალს, როგორც ნებისმიერი ჩვენგანი. ლონდონის ერთ-ერთ ყველაზე ცნობილ წიგნების მაღაზიაში მომუშავე გოგონას, შეუძლებელი იყო, წიგნები არ ჰყვარებოდა. არც ის არის გასაკვირი, რომ, როდესაც პირველი ფენტეზი-რომანის დაწერა გადაწყვიტა, როულინგის  მომნუსხველი გავლენისთვის თავის არიდება გაუჭირდა. თუმცა, მიუხედავად ამისა, “მიწისქვეშელების“ პირველი წიგნი – “მრუდე ვერცხლი“ – აშკარად გამოუვიდა.

(more…)

Read Full Post »

ხუთშაბათს და პარასკევს წიგნის დღეებს შორიდან ვუყურებდი და სურათებს ვათვალიერებდი, “ექსპოს” ამბებს მეგობრები მიყვებოდნენ. კვირას გამოვიძინე, ტელევიზორს ვუყურე, ჩეხური ბაქლავა გეახელით და ბლოგიც დავწერე. წერეთელზე შაბათს ვიყავი.

თბილისის წიგნის დღეები, მოგეხსენებათ, წიგნის გამომცემელთა და გამავრცელებელთა ასოციაციის ეგიდით არ ტარდება, კერძო ღონისძიებაა და შესვლაც ფასიანია. ეს, ჩვენთვის ჯერჯერობით უცნაური წესი, აღშფოთებული კომენტარების და უკბილო ხუმრობების თემაა, ფულის დახარჯვა ისედაც გვიწევს, ბილეთების გაყიდვა ვინ მოიფიქრაო.

ჰოდა, წელს, სექტემბერში, წიგნის დღეების ფეისბუქის გვერდზე ძალიან მარტივი სარეგისტრაციო ფორმა გამოაქვეყნეს. რამდენიმე წკაპით დარეგისტრირდით, ელფოსტით კოდს გამოგიგზავნით  და ჩვენს ივენთს უფასოდ დაესწრებითო. ცხადია, წამიც არ დამიხანებია. იმდენად ორი ლარის ხათრით არა (თუმცა, კაცმა რომ თქვას, ოთხი დღის ბილეთი ერთი წიგნის ფასია), უბრალოდ, მაინტერესებდა, სიახლე როგორ იმუშავებდა.

(more…)

Read Full Post »

წლევანდელი წიგნის დღეები, ტრადიციულად, ოთხდღიანია, ხვალ დაიწყება და კვირას დასრულდება, მაგრამ ხუთშაბათს და პარასკევს ვმუშაობ, სამსახურიდან ცხვირის გამოყოფის თეორიული შანსიც კი არ მაქვს, კვირადღე სულის მოსათქმელად და გამოსაძინებლად მჭირდება.  რაღა დარჩა. შაბათის იმედად ვარ და ეს ჩემი გეგმაც ერთ დღეზეა აწყობილი.

შემოდგომის მთავარ ბიბლიოღონისძიებას 39 მონაწილე ჰყავს – გამომცემლობები, წიგნების მაღაზიები, სოციალური საწარმოები, სათამაშოების მაღაზიები, ჟურნალები, არტ-მაღაზიები. რეკორდული რიცხვია-მეთქი, ვერ ვიტყვი, მაგრამ არჩევანი გვექნება. კატალოგებს, ცოტა არ იყოს, შეაგვიანდა, ბოლო დღეებში დაიდო, მაგრამ რაც მინდოდა, ისედაც ვიცოდი და სახელდახელო ნავიგატორის შედგენაც არ გამჭირვებია.

ჰოდა, ჩემო კარგებო, გრძელ და მოსაწყენ შესავალს გვერდი ვუქციოთ და პირდაპირ საქმეზე გადავიდეთ. მე ჩემს არჩევანს გაგიზარებთ, თქვენ თქვენი მომიყევით და სოფელიც აშენდება.

“მადიკენით” დავიწყოთ.

(more…)

Read Full Post »

უფროსებს რატომღაც ჰგონიათ, რომ პატარებს საზრუნავი და საფიქრალი არაფერი აქვთ. ჰოდა, ძალიანაც ცდებიან – თუ არ გჯერათ, შვედეთში წამომყევით, იუნიბაკენში, ერთ გოგოს გაგაცნობთ. დიდ წითელ სახლში ცხოვრობს მშობლებთან, უმცროს დასთან, პუდელთან და კნუტთან ერთად, მარგარეტა ჰქვია და ყველა მადიკენს ეძახის. ბებია ასტრიდმა დაასახლა იქ და არ მგონია, რომ შეძლებოდა, თავად სხვა ადგილი აერჩია.

ჰოდა, ეს ჩვენი მადიკენი სულ რაღაც ხათაბალაში ეხვევა ხოლმე, არადა, როგორ გგონიათ, არ უნდა, სანიმუშო ბავშვი იყოს? ძალიანაც უნდა, მაგრამ რა ქნას, როცა ირგვლივ იმდენი საინტერესო საფათერაკო ადგილია?! პარმაღზე ხომ არ იჯდება მოხუცი ქალივით, ან ძია ნილსონივით სულ დივანზე ხომ არ იგორავებს? მოუსვენარი გოგოა, ხალისიანი და სულ რაღაც დავიდარაბაში ეხვევა ხოლმე, არადა, საერთოდ არ უნდა, დედ-მამა ანერვიულოს. უბრალოდ, არ გამოსდის.

(more…)

Read Full Post »

ახალი წიგნის მაღაზიის გახსნა, მით უფრო ჩვენს ძაღლუმადურ ყოფაში, მთლად ჩვეულებრივი და რიგითი ამბავი არ არის. წიგნები დღესაც იბეჭდება და იყიდება, მაგრამ სხვა ბიზნესი, რბილად რომ ვთქვათ, უფრო სარფიანია.

ამიტომ გამიხარდა განსაკუთრებით, ორიოდე თვის წინ, მეგობარმა სიტყვას რომ მოაყოლა – ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა მაღაზიას ხსნისო.

სულაკაურის ფერად-ფერად წიგნებს აქამდე ან “სანტა ესპერანსაში” ვპოულობდი, ან “ექსლიბრისში”  (რა მაგის პასუხია და ბულაჩაურზე “სანტას” ახალი ბუქსთორის ამბავიც გეცოდინებათ). განსაკუთრებით გემრიელი ლიტსასუსნავი თუ ჩამოდიოდა და ლოდინი მესიკვდილებოდა, აღმაშენებელზე გავრბოდი, გამომცემლობაში.

აწი ვაკეში ვიყიდი. ჭავჭავაძის თხუთმეტში.

საფირმო “სულაკაური” მეორე დღეა, მუშაობს. პარასკევს გაიხსნა, ოღონდ პარასკევს ისეთ გაწამაწიაში ვიყავი, საზეიმო ღონისძიებებზე დასწრებას, ლენტის ჭრას და სადღესასწაულო ტორტს ვინ ჩივის, შინ ძლივს მივლასლასდი. გუშინაც არ მეცალა, შაბათი კი იყო, მაგრამ ვმუშაობდი (ასეც ხდება ხოლმე). ჰოდა, დღეს, როგორც იქნა, საკუთარი სიამოვნებისთვის მოვიცალე და წავედი.

(more…)

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers like this: