Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘ასტრიდ ლინდგრენი’

tsignebi-romlebmac-shegvcvales-cover-image

არც ისე დიდი ხნის წინ, ფეისბუქზე მორიგი თეგ-თამაში გავრცელდა: “წიგნები, რომლებმაც შემცვალეს”.

უწყინარი ჩელენჯი იყო, არამყვირალა. საერთო-სახალხო მღელვარება არ მოჰყოლია. არადა, თემა მომეწონა. ოღონდ საფეისბუქოდ არა. ბლოგის ფორმატი უფრო მოუხდებოდა.

ბლოგი, ჯერჯერობით, მაქვს და არც მკითხველის ნაკლებობას უჩივის. ჰოდა, დავფიქრდი, მე რას შევარჩევდი-მეთქი.

ჩემი მოკრძალებული აზრით, ამ სიაში არც ყველაზე საყვარელი წიგნები იგულისხმება, არც ისინი, სამაგიდოს რომ ეძახიან, ყველაზე ხელმოსახელთებელ თაროზე რომ გიდევს, ხშირ-ხშირად აგდებ ჩანთაში და გადაკითხვა არ გბეზრდება. რაღაც სხვაა. ჰოდა, დღეს ამ “რაღაც სხვას” გაგიზიარებთ.

მასთრიდების მიმართ ჩემი “გარდარეული სიყუარულის” ამბავი მოგეხსენებათ. არ მინდა, ვინმემ იფიქროს, ეს ჩვენი მოლი ყველგან “სავალდებულო საკითხავის” უაზრობას ამტკიცებს და, აგერ, საკუთარი  ჩამოუწიკწიკებიაო. ეს არც “სავალდებულო პროგრამაა” (ღმერთმა დამიფაროს, ასეც არ გავთავხედებულვარ), არც რეკომენდაციები. ოქროს წესია, გამეორება არ დამეზარება: ის, რაც ერთისთვისაა მნიშვნელოვანი, სხვას, შესაძლოა, ოდნავადაც არ აღელვებდეს. მე ჩემი იმპრესიები მაქვს, თქვენ – თქვენი.

თუ შევთანხმდით, დავიწყოთ.

(more…)

Read Full Post »

ასტრიდ ლინდგრენი ქართულად. ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა დიოგენე

ასტრიდ ლინდგრენი ქართულად.
ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა
დიოგენე

მას შემდეგ, რაც მოლის ხმაურიან და სტუმართმოყვარე ბლოგზე სულ პირველი პოსტი დაიწერა, ამ ქალბატონს სიყვარული საჯაროდ ერთხელაც ავუხსენი და ორჯერაც, მაგრამ რომ არ მყოფნის?! თანაც აგერ ახლა, ორიოდე დღეში, იუბილარია – 107 წელი უსრულდება და რა გული გამიძლებს, რამდენიმე სიტყვა კიდევ რომ არ ვთქვა.

დავფიქრდი და – აქამდე სულ მის პერსონაჟებზე გექაქანებოდით, ისე რომ შემაყვარეს თავი, ბავშვობაში კი არა, მოწიფულ ასაკშიც ვერ ვანებებ თავს… იმ ემოციებზე გიამბობდით, მისი წიგნების ფურცვლა რომ მგვრიდა, თავად ავტორზე კი ბევრი არაფერი მითქვამს. თქმას ვინ ჩივის, ჩემდა სამარცხვინოდ, რაღაც-რაღაცები არც კი მცოდნია.

არა, სამი სახელი რომ ერქვა, მახსოვდა – ასტრიდ ანა ემილია; თქვენ წარმოიდგინეთ, ქალიშვილობის გვარიც ვიცოდი – ერიკსონი; კიდევ – სხვა რამეებიც, მაგრამ საკმარისად მაინც არ მცნობია ქალი, რომელმაც ჩემს ცხოვრებაში ლამის ოცდაათი წლის წინ შემოაბიჯა წითურ, ჭორფლიან და კიკინებაპრეხილ გოგოსთან ერთად. შემოაბიჯა და წასვლაზე აღარც უფიქრია, პირიქით – შემორეკა და შემორეკა თავისი საოცარი გმირები: ვაზასტანელი მოჩვენება თუ უშიშარი მაძებარი კალე ბლუმკვისტი, ყაჩაღის ასული რონია თუ ძმები ლომგულები, მაწანწალა რასმუსი თუ ჩაკუპატებული ჩორვენი… გამაჩერეთ, თორემ ჩამოთვლას დილამდე ვერ დავასრულებ, არადა, ამ პერსონაჟებს ჩემზე ნაკლებად არც თქვენ იცნობთ და ალბათ იმასაც მიხვდით, ღიმილის ორდენის კავალერზე – ასტრიდ ლინდგრენზე რომ ვლაპარაკობ.

(more…)

Read Full Post »

თბილისის წიგნის ფესტივალი – ის, რაც არ უნდა გამოგვრჩეს

pragis sasaflao cover

ასეთ პოსტებს, დამეთანხმებით, გემრიელი შესავალი უხდება, მაგრამ დღეს იმდენი მაქვს საწერი (თქვენ კი – წასაკითხი), რომ სიტყვაკაზმულობით თავს არ შეგაწყენთ და პირდაპირ საქმეზე გადავალ. ხელების ფშვნეტის და პირის ჩატკბარუნების დრო არ არის.

* * *

თბილისის წიგნის მეთექვსმეტე საერთაშორისო ფესტივალი რომ დაიწყო და ოთხი დღე გაგრძელდება, ცხადია, გეცოდინებათ. ამ ოთხი დღიდან ორი რომ სადაგია, ესეც. ასე რომ, ოფისებში გამოკეტილი ბიბლიოფილები კინკილა შაბათ-კვირის იმედად დავრჩით, რაც “ექსპო-ჯორჯიას” წიგნებით დახუნძლული მეთერთმეტე პავილიონის მოსარბენად კატასტროფულად ცოტაა. ჰოდა, ამ თითქმის შეუსრულებელი მისიის შესასრულებლად საგულდაგულოდ გაწერილი საფესტივალო გეგმაა საჭირო – რა გვინდა და სად ვეძებოთ. თორემ ერთიც იქნება, ნიუსებში მოხვდები – აჩვენებენ, როგორ დარბის ზურგჩანთააკიდებული ბლოგერი სტენდებს შორის და როგორ ჩურთავს წიგნებს ზედ დაუხედავად.

ერთი თვეა, გამომცემლობების წინასაფესტივალო მზადებას ვადევნებ თვალს და, მინდა გითხრათ, ასეთი მრავალფეროვნება არც შარშან ყოფილა და არც შარშანწინ. იმდენი სიახლეა, მარტო ჩამოთვლა დაგღლის. ჰოდა, ბარემ მეც შევიმსუბუქებ საფესტივალო ტვირთს და თქვენც გამოგადგებით – იმ წიგნებზე მოგიყვებით, რომელთა გამოტოვებაც, ჩემი მოკრძალებული აზრით, არ ღირს.

(more…)

Read Full Post »

mollys mokhetiale tsignebi

მოხეტიალე წიგნები გავამზადე :) ბედნიერმა უნდა დავიძინო :)

თინა ღვინიაშვილი 

გუშინწინ უგუნებოდ დავბრუნდი შინ.

აი, ხომ ხდება ხოლმე – წვრილმანი მოგიშლის ნერვებს. თან წვრილმანი გადარდებს, თან ის გაწუხებს, უმნიშვნელო რაღაცას რომ აფუჭებინებ ხასიათს.

მოკლედ, ვერ ვიყავი კარგად.

უწადინოდ ჩავათვალიერე ფეისბუქის ფრენდლენტა. განსაკუთებული არაფერი ხდებოდა, მხოლოდ ერთი ახალი გვერდის ბმული გამოეგზავნა მეგობარს.

სასხვათაშორისოდ გადავავლე თვალი. ჯერ გავოცდი, მერე უცებ მივხვდი, რომ ის საძაგელი განწყობა სადღაც ქრებოდა და გამეღიმა კიდეც; ბოლოს ცხვირიც დავაქსუტუნე რამდენჯერმე.

არა, აშკარად ჯადოსნური გვერდი იყო – “მოხეტიალე წიგნები“.

(more…)

Read Full Post »

წიგნები, რომლებიც მაჩუქეს <3შემჩნეული გექნებათ, რომ ზოგჯერ ქაქანის ხასიათზე ვდგები ხოლმე და ხან ბავშვობისდროინდელი მოგონებებით გაბეზრებთ თავს, ხან – უახლოეს წარსულში დატრიალებული ამბებით.

ერთიც იყო და, მახსოვს, იმ წიგნებზე ვწერდი, თვალსა და ხელს შუა რომ ამწაპნეს ვიღაც-ვიღაცებმა. ჰოდა, რადგან მაშინდელი სიმწარე გაგიზიარეთ, ახლა იმ წიგნებით უნდა გაიხაროთ ჩემთან ერთად, სხვადასხვა დროს მოლისთვის რომ უჩუქებიათ.  ახლა, თუ მაინცდამაინც არ გაგიხარდებათ და ცოტა შეგშურდებათ, გავიგებ, თქვენს ადგილზე მეც მსგავსი რამ დამემართებოდა.

აბა, რომ გამეგო, მარიმ და ირაკლიმ ვინმეს ჰარი ჰარისონის ფოლადის ვირთხის თერთმეტნაწილიანი ეპოპეა ჩამოუტანეს უკრაინიდანო, სრულ ჭკუაზე ვიქნებოდი?! არა, რა თქმა უნდა. ამიტომ თქვენს ოხვრას და გმინვას სრული გაგებით მოვეკიდები.

ახლა აქეთ წამობრძანდით, “პოტერიადის“ შვიდივე წიგნი უნდა გაჩვენოთ, თანაც ორ ენაზე. ქართული ვერსია ერთმა მეგობარმა მისახსოვრა, საახალწლოდ; ინგლისური კი – მეორემ, ყოველგვარი მიზეზისა და საზეიმო თარიღის გარეშე მომიცუნცულა “პროსპეროდან“.

(more…)

Read Full Post »

ჩემი პირველი ლინდგრენი <3ბიბლიოთეკა რომ ჩემი სიამაყეა, მგონი, უკვე მთელმა საქართველომ გაიგო და დაკვირვებული მეგობრები იმასაც შეამჩნევდით, რომ ფეისბუქ-ალბომები სულ წიგნების სურათებით მაქვს გაძეძგილი.

ყოველგვარი ყალბი მოკრძალების გარეშე გეტყვით, უყურადღებოდ არც ერთი კადრი არ დარჩენილა, დაინტერესებული მნახველი არ დაჰკლებია, მაგრამ ამ შაბათს მაინც განსაკუთრებული და არნახული ჟრიამული მქონდა კედელზე. ნაცნობ-უცნობი შეიყარა, სიცილაკების და კომენტარების ცვენა იყო :) ისეთი გამოხმაურება მოჰყვა, ცოდვა გამხელილი სჯობს და, სიამოვნებისგან სულ ხელებს ვიფშვნეტდი.

არადა, რომელიმე აქტუალური და მოდური ბიბლიო-სერიის ფოტო კი არ გამომიქვეყნებია, არც მორიგი საამაყო შენაძენი გამომიმზეურებია – ასტრიდ ლინდგრენის ძველთაძველ ტომს გადავუღე სურათი, კარლსონს და პეპის.

(more…)

Read Full Post »

ასტრიდ ლინდგრენი. "მაწანწალა რასმუსი". ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა. თბილისი, 2013

აბა, მითხარით, კარტოფილი როგორ არ უნდა უყვარდეს ბავშვს?!

ეგეთი ბავშვი დედამიწის ზურგზე არ დადისო, მეტყვით.

ოლოლო თქვენ – ძალიანაც დადის და თქვენი უმრავლესობა მას მშვენივრად იცნობს.

ვინც არ იცნობს, დარწმუნებული ვარ, იფიქრებს – ერთი ჭირვეული, გაზულუქებული არსება იქნება, თორემ შემწვარ-შეპიწკინებულ, ტყემალმოსხმულ და პურის ცხელ ყუასთან ერთად მორთმეულ კარტოფილზე უარს ვინ იტყვისო?

ჰოდა, გვარიანადაც შეცდება; მერწმუნეთ, როცა ვესტერჰაგის თავშესაფარში ცხოვრობ და მთელ ზაფხულს, მდინარეზე ჭყუმპალაობის ნაცვლად, კარტოფილის ასაღებად მინდვრებზე ხოხვაში ატარებ, რაც კი ამქვეყნად ბოლქვია, ყველა შეგძულდება.

ეჭვი არ მეპარება, ასტრიდ ლინდგრენის ამ წიგნს მრავალი თქვენგანი სიამოვნებით გაიხსენებს ჩემთან ერთად. აბა, მარტო მე ხომ არ მეყვარებოდა ბავშვობაში პერსონაჟის ტყავში თავფეხიანად შეძვრომა და იმდენ ხანს დარჩენა, სანამ ახალი წიგნის ეშხი არ გამომიტყუებდა გარეთ?!

(more…)

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers like this: