Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘არჩილ სულაკაური’

აქაოდა, ცნობილმა მწერალმა ჩემზე წიგნი დაწერაო, დიდი ვინმე არ გეგონოთ – უბრალო მწყემსი ვარ, შავად დაწინწკლული წითელი ქულაჯა მაცვია, ხელპირს წყალიკრეფიას ფოთლებზე დაგროვილი ნამით ვიბან და ბუნებას ჩემი ერთგული სალამურით ვაღვიძებ. ერთად დავბადებულვართ და მთელი ცხოვრებაც განუყრელად გაგვიტარებია; სალამურასაც ამიტომ მეძახიან.

შეიძლება, ფიქრობთ, ამდენი საზრუნავის პატრონს რა ბლოგის წერა აგიტყდა, წადი, საქმეს მიხედეო, მაგრამ მას შემდეგ, რაც ქონდარეთს ბრიყვი მეფე ქონდარ XV და ფერხორციანი დედოფალი ქონდარინე მოვაშორეთ თავიანთ რეგვენ ქონდარუხთან ერთად, მაინცდამაინც დაკავებული აღარ ვარ – მოგეხსენებათ, ჩემი ჭიამაიები აქეთ-იქით დაიფანტნენ და აღარ დაბრუნებულან – ეტყობა, მიწყინეს, იმდენი ხნით რომ მივატოვე.

არადა, რა მექნა?! სხვა გზა რომ არ მქონდა, თქვენც კარგად მოგეხსენებათ – ბაიას საძებნელად უნდა წავსულიყავი, ციცინათელების მწყემსის, ღორმუცელა ქონდარუხის ჭირვეულობის გამო რომ მოიტაცეს. მეგობარი გასაჭირში მეგულებოდა და სალამური მეკვნესებინა არხეინად?!

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

zgaparshi moxvedrili bichis ambavi cover

ამ წიგნის ამბავი ასე იყო:

სულ ახლახან, თბილისში გამართულ წიგნის დღეზე, მოლის თავგანწირული მარათონი კი უნდა გახსოვდეთ, წესით. ჰოდა, გვიან საღამოს, ქანცგაწყვეტილი, მაგრამ საკუთარი თავით ფრიად კმაყოფილი, ნება-ნება რომ შევექცეოდი ქაფქაფა ყავას და მეგობარს წვრილად ვუყვებოდი ჩემი დიდი გადარბენის პერიპეტიებს, სიტყვამ მოიტანა და ერთი წიგნიც ვახსენე, გამომცემლობა “ინტელექტის“ სტენდზე რომ მოვკარი თვალი და რაკი არც სათაური და არც ავტორის სახელი არაფერს მეუბნებოდა, სინდისის ქენჯნის გარეშე ავუარე გვერდი.

ამის თქმა იყო და ჩემმა მეგობარმა ზუსტად ისე შეგვიცხადა მე და ჩემი ბიბლიოთეკა, როგორც დეიდა ნინამ – იანგული ალექსანდრიდი და მემწვანილე მამამისი: რასაა, რომ ამბობ, ამ წიგნს, მერამდენე წელია, დღისით-მზისით სანთლით დავეძებ; რას ჰქვია, შეგხვდა და არ იყიდე, სირცხვილი შენო.

ზღაპარში მოხვედრილი ბიჭის“ უქონლობა თეთრი ლაქაა შენი ბიბლიოთეკისთვისო, – გამომიცხადა ბოლოს.

აბა, რომელი თავმოყვარე ბიბლიოფილი მოითმენდა ამას? ჰოდა, მეორე დღესვე გავვარდი და ის ჩემი ცოდვით სავსე სულ ციმციმ მოვარბენინე შინ.

გადავშალე და… ისე შემომეკითხა, ვერც კი გავიგე.

(more…)

Read Full Post »

ჩვენი ბავშვობის წიგნები

რვა წლის ვიყავი, დედამ ჰანს ქრისტიან ანდერსენის ზღაპრების  მომცრო, წითელყდიანი ტომი რომ მაჩუქა. იმ დროს ზღაპარი ჩემთვის ჯადოსნური პერსონაჟებით დასახლებული, საოცარი, მაგრამ მაინც რაციონალური  სამყარო იყო  – მთავარი გმირი, უამრავი  ფათერაკის მიუხედავად, გამარჯვებული რჩებოდა, ავი ძალები კი მარცხდებოდნენ. რა გასაკვირია, რომ ანდერსენის მინორული, “არაზღაპრულად” სევდიანი სიუჟეტები თავიდან მეუცხოვა კიდეც.

ხვალ  დანიელ მეზღაპრეს დაბადებიდან 206 წელი უსრულდება, თუმცა ლიტერატურული სამყარო, 1967 წლიდან, 2 აპრილს კიდევ ერთ იუბილეს აღნიშნავს. ვინც ერთხელ მაინც შეხვედრია კალის მედგარ ჯარისკაცს,  ქალთევზას, კაის და გერდას,  გულუბრყვილო მეფეს, უგვან იხვის ჭუკს, შეყვარებულ პრინცს და ნაზ პრინცესას, დამეთანხმება, საბავშვო წიგნის საერთაშორისო დღისათვის უკეთესი თარიღის შერჩევა მართლა ძნელია.

მოლი ბლუმის ბლოგზე, ძირითადად, ლიტერატურაზე ვსაუბრობთ. მეტიც – დიდი იმედი მაქვს, რომ მკითხველის სიმპათიას და კეთილგანწყობას სწორედ ამის წყალობით ვიმსახურებ, რადგან ამ ბლოგის სტუმრების აბსოლუტური უმრავლესობა ისეთივე ბიბლიოფილია, როგორიც თავად გახლავართ. ბუ­ნებ­რივია, ამ  ორმაგ თარიღს გვერდს ვერაფრით  ავუვლიდი. ამიტომ მინდა, პატარა ექსკურსია შემოგ­თავაზოთ ზოგისთვის ახლო, ზოგისათვის კი უკვე შორეულ წარსულში და ჩვენი ბავშვობის წიგნები გავიხსენოთ.

(more…)

Read Full Post »

%d bloggers like this: