Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘ამერიკელები’

tbilisi-book-days-2015-2-my books 1

წიგნის ფესტივალი, გეცოდინებათ, ისეთი ამბავია, წინასწარ უნდა მოემზადო, საკბილო შეათვალიერო, ბიუჯეტი გადაამოწმო, განწყობა შეიქმნა, შვებულება აიღო და დილიდან საღამომდე სტენდებს შორის იბოდიალო ზურგჩანთამოკიდებულმა – არც სადმე უნდა გეჩქარებოდეს, არც სხვა საქმე გაფიქრებდეს.

ოქროს წესია, ღმერთმანი, მაგრამ ყოველთვის არ გამოდის. სამსახურს შვებულებაზე და უქმად ყიალზე ოდნავ, სულ ოდნავ განსხვავებული აზრი აქვს – ჯერ საქმე, მერე დასვენება, შრომამ შექმნა ადამიანიო.

წლევანდელი წიგნის დღეებისთვის უიქენდი ნაღდად არ მეყოფოდა. კეთილ ადამიანებს რა დალევს, გამეგზავნებოდნენ, მაგრამ სად სხვისი თვალი და სად შენი… მოკლედ, ასე იყო თუ ისე, მოვახერხე და ხუთშაბათ-პარასკევსაც მანდ ვიხეტიალე. მთლად დილიდან გვიან საღამომდე ვერა, მაგრამ რას დავეძებ…

შესვლა ამჯერადაც ფასიანი იყო. მე თუ მკითხავთ, ორლარიან ბილეთს ოთხდღიანი აბონემენტი მირჩევნია – მუნიციპალური ტრანსპორტით უფასოდ მგზავრობით, ლანჩით, ფიქსირებული დისქაუნთით, გარკვეულ ღონისძიებებზე წვდომით – ისე, როგორც მსხვილ წიგნის ფესტივალებზეა მიღებული.

“ექსპოს” მეთერთმეტე პავილიონში ისევ ცხელოდა. რას ვიზამთ. ეტყობა, მართლა კარმაა. არც ნოემბრის ბოლო შველის  და, ვეჭვობ, ვერც გლობალური გამყინვარება შეცვლის რამეს. ჩრდილო პოლუსზე რომ გადავიტანოთ, სუნთქვა იქაც გაჭირდება.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

საყოველთაოდ ცნობილი ამბავია: თეატრი გასახდელით იწყება, წიგნი – გარეკანით.

ფაქტია, უვარგის წიგნს მსოფლიოში საუკეთესო ქავერიც კი ვერაფერს უშველის, მაგრამ იმას რა სჯობს, ტექსტიც და შეფუთვაც  ერთნაირად ხარისხიანი რომ არის და თვალს და გულს ერთად ახარებს.

მოლის ბიბლიოთეკის ამბავი ხომ იცით. ათასნაირი წიგნი მიდევს თაროებზე; ასეთიც, ისეთიც, კოხტაც და შეუხედავიც; საქმის ცოდნით და სიყვარულით მოხატულ-გალამაზებულიც და მიფუჩეჩებულიც.

რას ვიზამთ, კარგს ზუსტად იმიტომ ვაფასებთ, ამქვეყნად ცუდიც რომ არსებობს. მოსაწონი ყდები ადრეც იყო, ჩემი ბავშვობის დროს, ოღონდ იშვიათად – სანთლით უნდა გეძებნა. ჰოდა, იმ ძველ, უსახო, უფერულ, უსქესო, უაზროდ ერთნაირ ყალიბში ჩამოსხმულ ყდებს რომ ვიხსენებ, აშკარად უკეთ გვაქვს საქმე.

პირველი ასეთი პოსტი ორი წლის წინ დავწერე და მკითხველს ჩემი ფავორიტი ქავერები გავუზიარე.  ჰოდა, ვფიქრობ, დადგა დრო, მოლის ბლოგზე ” The Best of ბიბლიოკრეატივის” მეორე ნაწილი დაიდოს.

(more…)

Read Full Post »

 

კურტ ვონეგუტი ჩემი საყვარელი მწერალი არ არის.

ჰოდა, ძალიანაც კარგი.

ძალიან კარგი იმიტომ, რომ თუ მწერალი გიყვარს, მთლად ობიექტური და სამართლიანი ვერ ხარ, რაღაც-რაღაცებზე თვალს ხუჭავ, რაღაც-რაღაცებს გულმოდგინედ არიდებ თვალს.

აქ ყველაფერი სხვაგვარად არის. არა, დადარაჯებული და ჩაკირკიტებული არ გეგონოთ – როდის შეეშლება რამე, როდის რა არ გამოუვა ლაზათიანად-მეთქი, მაგრამ მიუკერძოებელი თვალით რომ ვკითხულობ, ფაქტია.

(more…)

Read Full Post »

Sylvia Plath. The Bell Jar

ეს რომანი კი არა, უფრო გამოსათხოვარი წერილია – ვრცელი და გულახდილი. ისეთი, რომელიც გაიძულებს, უკანასკნელ ფურცლამდე სულმოუთქმელად ჩაიკითხო, მერე წიგნი დახურო და დიდხანს იჯდე გარინდებული, სივრცეში თვალგაშტერებული.

ხშირად არ შეგხვდება ასეთი მძიმე ნაწარმოები, იმდენად მძიმე, რომ ფიზიკურად გრძნობ, როგორ გაწვება, სულს გიხუთავს და სადაცაა, გაგსრესს.

სამაგიეროდ, ზუსტად გაგრძნობინებს ყველაფერს, რამაც ავტორს სულ რამდენიმე თვის შემდეგ უკანასკნელი, თავგანწირული ნაბიჯი გადაადგმევინა.

კითხულობ ესთერ გრინვუდის ნერვულ, ალაგ-ალაგ დაულაგებელ მონოლოგს და ნელ-ნელა იჟღინთები იმ სასოწარკვეთილებით და დამანგრეველი დეპრესიით, რასაც ეს პატარა ბოსტონელი გოგო განიცდის, მხრებით გრძნობ მათ სიმძიმეს და თანდათანობით ხვდები, რა არის ზარხუფი.

(more…)

Read Full Post »

the gunslinger cover 3

ბევრჯერ მითქვამს აქაც და სხვაგანაც – ბიბლიოსერიები და ტომეულები ბავშვობიდან მიყვარს.

რა ჯობია, თაროზე რომ ჩამოამწკრივებ ნომრების მიხედვით და თვალსა და გულს ერთად ახარებს.

ისე არ გამიგოთ, თითქოს მარტო კოხტად მიწყობილი ტომების სილამაზე მხიბლავდეს. არც უმაგისობაა, ვინ ოხერი დავობს, მაგრამ მთავარი ხიბლი, როგორც ხვდებით, სხვა რამაა.

აი,  ბავშვობაში რომელი გერჩივნათ – სქელი წიგნი, დიდხანს რომ ჩაგიკოკლოზინებდათ ყელს, თუ თხელი, უცებ რომ ჩაგადნებოდათ ხელში? ჰოდა, აქაც ასეა. ბევრი ტომი ბევრ საკითხავს ნიშნავს და ნამდვილმა ბიბლიოფილმა მეტი რა უნდა ინატროს…

ოღონდ ამ ტომეულებს ერთი ნაკლი აქვთ – ჯერ პირველის გამოსვლამდე უნდა დაგაწყდეს ნერვები, მერე მეორეს უნდა ელოდო, მერე – მესამეს და ასე…

აგერ, “დიოგენეს” ყველა მაგარი წიგნი, რამდენიმე გამონაკლისს თუ არ ჩავთვლით, ამგვარ სერიებად აქვს გამოცემული.

(more…)

Read Full Post »

ფილიპ როთი. "პორტნოის სინდრომი". ამერიკელები. გამომცემლობა "დიოგენე". თბილისი, 201

მახსოვს, პირველ ნაბიჯებს ვდგამდი ლიტერატურის სამყაროსკენ, დედამ რომ მითხრა: ნამდვილი მწერალი, თუნდაც სულ უბრალო ზღაპარს წერდეს, არასოდეს გეტყვის სათქმელს პირდაპირ – შეფუთავს, საბურველში გაახვევს და შენც სწორედ მაშინ იქნები ნამდვილი მკითხველი, ამ საბურველის ახდა და სიღრმეში შეხედვა თუ მოახერხეო.

არ ვიცი, გავხდი თუ არა ჭეშმარიტი მკითხველი; ეს კია – ბევრ ისეთ წიგნს გაუცრუებია ჩემთვის იმედი, მთელი ქვეყანა რომ ოხრავს და გულზე მჯიღს იბრაგუნებს, ბევრიც ისეთი მომწონებია, ლანძღვა-გინება რომ არ დაჰკლებია უმრავლესობისგან.

ფილიპ როთის “პორტნოის სინდრომიც“, “დიოგენემ“ ახლახან რომ შემატა თავის ბიბლიოთეკას, სწორედ ამგვარი, გალანძღულ-გაკიცხული, ლამის შეჩვენებული და ჩემ მიერ მოწონებული წიგნების სიაში ჩაეწერა.

(more…)

Read Full Post »

ამერიკელები

ბოლო პოსტებს ბიბლიო-სერიებზე ვწერ.

არა, საწინააღმდეგო არაფერი მაქვს – ტომეულების შეგროვება ბავშვობიდან მომწონს-მეთქი,  უკვე გითხარით. თან, ისეთი სიახლეებია, რამდენი წიგნიც არ უნდა გეგულებოდეს შინ და რაც არ უნდა იწუწუნო, თაროების ადგილი აღარ მაქვსო, გვერდს ვერაფრით აუვლი. ჰოდა, მიეწყო ასე – გემრიელად და საინტერესოდ.

დღეს “დიოგენეს” ამბებს მოგიყვებით.

(more…)

Read Full Post »

%d bloggers like this: