Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Archive for the ‘მოლის ბიბლიოთეკა’ Category

ერთი ქალის დაბადების დღე იყო სულ ახლახანს, 15 თებერვალს. დიდი ხნის წინ დაიბადა აქედან ძალიან შორს, ნორვეგიაში, ჩრდილოეთის ციალის სიახლოვეს. ერთხელაც კალამი რომ არ აეღო ხელში და მაგიდას არ მისჯდომოდა, ვერასოდეს ვერაფერს გავიგებდით მის შესახებ. დარჩებოდა ჩემი ბავშვობა  მარენის, მარტინის, მარტას, მადსის, მონას, მილის, მინასა და წრიპა მორტენის გარეშე; ვერ მოვხვდებოდი ოსლოს გარეუბნის პაწაწინა სახლში, სადაც უჩემოდაც გვარიანი სივიწროვე იყო, მაგრამ მაინც წიგნის გმირებმა ხელგაშლილებმა მიმიღეს, გამათბეს, დამაპურეს და სამუდამოდ დამტოვეს თავისთან.

მერე, შუაგულ ტყეში რომ გადავიდნენ საცხოვრებლად, ჭრიჭინა და ფარღალალა, მაგრამ ამქვეყნად ყველაზე თბილ სახლში, ტირილტოპენის მახლობლად, იქაც წამიყვანეს, გამოძებნეს ჩემთვის ადგილი და დამაბინავეს.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

ხვალ ფრიად დიდი დღეა ერთი კაცის წიგნების მოყვარულებისთვის. აი, იმისი, აქვე, რიკოთს გადაღმა რომ დაიბადა, მერე სულ „ზესტაფონო, ზესტაფონო, გშორდების“ ღიღინით მიაშურა მოსკოვს და საბოლოოდ იქაც ვერ მოისვენა – ლონდონში გადაბარგდა.

ისე, უქმად წუთი არ გაჩერებულა – წერა და წერა წიგნები ერთ შინგამომცხვარ დეტექტივსა და ქალების გულთამპყრობელზე, კოხტად გადავარცხნილი შავი თმით და ჭკვიანი ლურჯი თვალებით თავგზას რომ უბნევდა კაცობრიობის მშვენიერ ნახევარს და მოჭარბებული ნაცრისფერი უჯრედების წყალობით სრულიად რუსეთის იმპერიის   ბოროტმოქმედებს მოსვენებას არ აძლევდა.

(more…)

Read Full Post »

ჩემი ბავშვობის წიგნებიდან, ზღაპრებთან, ლექსებთან, მოთხრობებთან ერთად, ფერად-ფერადი ილუსტრაციებიც მომყვება.

ლექსი და მოთხრობა ბევრჯერ დამვიწყებია და გასახსენებლად გადაკითხვა დამჭირვებია. ნახატები – თითქმის არასოდეს.

განსაკუთრებულს არაფერს არ ვამბობ, ამერიკა ხელახლა არ აღმომიჩენია,  თვალწარმტაცად მოხატული წიგნების მაგიის ამბავი ყველა პატარა მკითხველს გადასარევად მოეხსენება.

თუმცა რატომ მხოლოდ პატარებს. დავბერდი და სურათებიანი წიგნები ისევ ძალიან მიყვარს, დღესაც უდიდესი სიამოვნებით ვფურცლავ და ვათვალიერებ. ფერად ქინდლს (რიდერს და არა პლანშეტს) ზუსტადაც რომ ილუსტრაციების ეშხით ველოდები.

“ნაკადულს” და “საბლიტგამს” იმდენი გემრიელობა  გამოუციათ, ყველას რა ჩამოთვლის. მე დავიწყებ, რაც ამ წამს გამახსენდება, წიგნებს და მხატვრებს, თქვენ ამყევით.

ალექსანდრე ბანძელაძის “მაუგლი“, ედუარდ ამბოკაძის “მიუნჰაუზენის თავგადასავალი”, ბესო ხიდაშელის და “დილის” კუდრაჭა გოგო-ბიჭები, ჯემალ ლოლუას ძმები გრიმების ზღაპრები, სამეულის უაილდისეული “ვარსკვლავბიჭუნა”, მანანა მორჩილაძის “ყვითელი კოდალას ორდენი” და დედაენა,  დეა ჯაბუას “მერი პოპინსი“…

(more…)

Read Full Post »

წიგნის მიძღვნით გამოცნობა სულაც არ არის იოლი საქმე. ოღონდ მიძღვნებსაც გააჩნია. ზოგი ისეთია, ერთხელ თვალი თუ მოჰკარი, არ დაგავიწყდება, ზოგი ლოგიკურად მისახვედრია და ზოგიც მართლა წუხელ უნდა გქონდეს წაკითხული.

მოკლედ რომ მოვჭრა, დღეს ყველაზე რთულ და უცნაურ ქუიზს ვაქვეყნებ. რა გამოვა, ერთად ვნახოთ.

წესები, ტრადიციულად, მარტივზე მარტივია: ვკითხულობთ, ვიცნობთ და გვიხარია :)

პასუხებს ვტოვებთ ბლოგზე, კომენტარებში ან ფეისბუქზე.

ეს არის და ეს.

Good luck!

(more…)

Read Full Post »

დარწმუნებული ვარ, შინ ყველას მოგეძევებათ ისეთი წიგნები, სასწრაფოდ წაკითხვას რომ უპირებდით და მიზეზთა და მიზეზთა გამო ძალიან დაგიგვიანდათ. თან გულის სიღრმეში იცით, რომ გემრიელი ლუკმა გაქვთ თაროზე შემოდებული და დროდადრო ხელებს იფშვნეტთ გაჭიანურებული სიამოვნების მოლოდინში.

მეც ასე დამემართა – შარშან წიგნის ფესტივალზე ნაყიდი წიგნი აგერ ახლა, სამდღიან უიქენდზე, როგორც იქნა, გადმოვიღე და ყველა ფურცლის თუ არა, ყველა თავის წაკითხვაზე მაინც ქოქოლას ვაყრიდი თავს – სად იყავი აქამდე-მეთქი.

ფენტეზის ჟანრისადმი ჩემი დამოკიდებულება და სამამულო ფენტეზის სიმცირეზე წუხილი “არ ახალია, ძველია.“ სულ ვამბობდი, რაც არ უნდა კარგი იყოს, ერთი მერცხლის ჭიკჭიკი გაზაფხულს ვერ მოიყვანს-მეთქი და ისეთი წიგნი დავამთავრე ორიოდე საათის წინ, ყველა სიტყვა სათითაოდ მიმაქვს უკან. ნატო დავითაშვილის “მთვარის შვილობილებზე“ მოგახსენებთ.

(more…)

Read Full Post »

 

შარშან, ნოემბერში, ასტრიდ ლინდგრენს 110 წელი შეუსრულდა.

ბებია ასტრიდის ფერად-ფერად წიგნებზე ჩვენთან თაობებია გაზრდილი. ნახევარი საუკუნეა, ვთარგმნით, ვკითხულობთ და გვიხარია, მაგრამ საიუბილეო წელი განსაკუთრებულად აღვნიშნეთ-მეთქი, ვერ მოგატყუებთ.

“სულაკაურმა” ერთხელ გამოცემული და ბედნიერად მივიწყებული “მადიკენი” ხელახლა გამოსცა. პირველი, “ჯეოპრინტის” 2004 წლის თარგმანი, სხვა წიგნებში ჩაიკარგა და ბიბლიოგრაფიულ იშვიათობად იქცა. ყველაზე თავს ვერ დავდებ და ბევრმა იუნიბაკენელი ახტაჯანა ზუსტადაც რომ “სულაკაურის” “მოსწავლის ბიბლიოთეკით” გაიცნო.

ეს იყო და ეს. მეტი არაფერი. არსაიდან ხმა, არსით ძახილი. არადა, საიუბილეოდ არც საკოლექციო კრებულები გვაწყენდა, არც ახალი თარგმანები (მადლობა ღმერთს, შვედური ენიდან თარგმნის ფუფუნება ნამდვილად გვაქვს), სამიოდე წლის წინ გამოცემული ლინდგრენის სოლიდური, ფუნდამენტური და ძალიან საინტერესო ბიოგრაფიის გადმოქართულებაც შეიძლებოდა.

მაგრამ არა. ვერ მოიცალეს.

წელს ბებია ასტრიდი 111 წლის ხდება.

(more…)

Read Full Post »

ალბათ, გაგიკვირდებათ, მაგრამ შინ კარგა ბლომად მომეძევება წასაკითხი წიგნები – სამსახურის გადამკიდე, გაცილებით სწრაფად ვყიდულობ, ვიდრე წავიკითხავ და რა ვქნა. ხვალიდან, მოგეხსენებათ, ნეტარი უსაქმურობის ჟამი მიდგას – ნანატრი შვებულება მეღირსა. ჰოდა, იმ ხელუხლებელ თაროს, გულს რომ მიხეთქავს, ცოტას მაინც მოვაკლებ. უკვე მივიტანე კიდეც იერიში – ერთი კოხტა წიგნი ჩავარაკრაკე ამ უქმეებზე.

აუჰ, რა ვიომე, რომ იცოდეთ! დავბრუნდი ბავშვობაში და რა ვიქნიე ხმალი, ნეტავ ცალი თვალით დაგენახათ. არაფრით არ დაიჯერებდით, რომ ტროლებთან ხელჩართულ ბრძოლაში თქვენი მშვიდობიანი, კარგი ჭამა-სმის მოყვარული მასპინძელი იყო ჩაბმული. ტროლებს რას ერჩოდიო, მკითხავთ. მე. პრინციპში, არაფერს – აქამდე არ შევუწუხებივარ, მაგრამ ჯეკ სტარჯეს უმცროსს და ტობი დერშოვიცს გავყევი მიწისქვეშეთში, გილიერმო დელ ტოროს და დენიელ კრაუსის ტროლებზე მონადირე ბიჭებს.

(more…)

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers like this: