Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Archive for იანვარი, 2015

biblusi gallery 1კითხვაზე, როგორი უნდა იყოს თანამედროვე წიგნის მაღაზია, შემიძლია, ორი საათი ვიქაქანო, მაგრამ აუცილებლად ასე დავიწყებ: როგორი და სადღეღამისო.

ისე ნუ გამიგებთ, თითქოს წიგნების გარდა არაფერი მაინტერესებდეს და, ბიბლიოფილიის ნიადაგზე შერყეულს, ყველაფერს ღამის სამ საათზე ბუქსთორში ბოდიალი მერჩივნოს – ღამით, წესისამებრ, მძინავს. სხვათა შორის, ტკბილად და გულიანად :)

უბრალოდ, ორშაბათიდან პარასკევის ჩათვლით, ამ ოხერი სამსახურის გადამკიდე, ცხრამდე ცხვირს ვერ ვყოფ გარეთ, ცხრის მერე კი ყველა ნაცნობი წიგნის მაღაზია დახურულია. მეც უქმეებისთვის ვდებ შოპინგს ან ვინმე მადლიანი მეგზავნება… მეგზავნება რა, უმეტესად ნუკის ან ოჯახის წევრებს ვუწევ ექსპლუატაციას. აბა, რა ვქნა?!

მოკლედ, ასე ვწვალობ. უფრო სწორად, ვწვალობდი, სანამ ჭავჭავაძეზე “ბიბლუსი გალერეა” გაიხსნებოდა.

არა, სადღეღამისო არც ის არის, იქაც ადამიანები მუშაობენ და ძილი მათაც სჭირდებათ. თერთმეტ საათამდეა. ჰოდა, ჩემი ხუთდღიანი შეზღუდვაც მოიხსნა. რაც უნდა ჰიჩკოკური სამუშაო დღე მქონდეს, თერთმეტამდე თავის დაღწევას როგორღაც ვახერხებ.

მოლის ამბავი ხომ იცით – გალერეა კი არა, სადმე ორი წიგნი თუა ერთმანეთზე მიწყობილი, აუცილებლად შესუნსულდება, მიყნოს-მოყნოსავს იქაურობას, თუ რამე საინტერესო იპოვა, დაიმახსოვრებს და მერე ან ბლოგზე მოჰყვება, ან ფეისბუქზე გაუზიარებს მეგობრებს. ჰოდა, ახალ “ბიბლუსშიც” უკვე რამდენჯერმე მოვასწარი შესეირნება, საფუძვლიანად დავათვალიერე და დავაგემოვნე (ყველა გაგებით) და ახლა თქვენ გექაქანებით.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

დენიელ კიზი

ყვავილები ელჯერნონისთვის

სერია “ფანტასტიკური ბიბლიოთეკა”

გამომცემლობა “წიგნები ბათუმში”

ბათუმი

2015

 

მთარგმნელი – თინათინ ხომერიკი.

რედაქტორი – თეა ქიტოშვილი.

ყდის დიზაინი – ია ნინოშვილი.

სერიის დიზაინი – ეკა ტაბლიაშვილი.

ქართული გამოცემა © გამომცემლობა “წიგნები ბათუმში”, 2015 ყველა უფლება დაცულია

 

 

“ჭკვიანი კაცი გაიხსენებდა, რომ მზერას ორი სხვადასხვა მიზე­ზი ამღვრევს: როცა სინათლიდან სიბნელეში გადავდივართ, ანდა, პირიქით, სიბნელიდანსინათლეში. იგივე ითქმის სულზედაც: და­ვუკვირდეთ შემცბარსა და დაბნეულ სულს, საგანთა გარჩევის უნა­რი რომ დაჰკარგვია, მაგრამ ბრიყვულად ნუკი დავუწყებთ დაცინ­ვას, არამედ დავუფიქრდეთუფრო ნათელი ყოფიდან მოვიდა და მისთვის უჩვევმა სიბნელემ დაუვსო თვალი, თუ, პირიქით, სრული უმეცრებიდან ამაღლებულს თვალი მოსჭრა სინათლის ასევე უჩ­ვევმა ბრწყინვალებამ? ამ შემთხვევაში შეიძლება ნეტარებად დავ­სახოთ მისი ყოფა, პირველ შემთხვევაში კი მისდამი თანაგრძნობა გვმართებს. მაგრამ თუ ვინმე მაინც ვერ იკავებს სიცილს, ეს დაცინვა ნაკლებად ბრიყვული იქნება, თუკი მისი საგანია სული, რომელმაც სინათლის საუფლოდან სიბნელეში ამოყო თავი”.

  • პლატონი, „სახელმწიფო“[1]

 

ვუძღვნი დედაჩემს

და მამაჩემის ხსოვნას

 

 

მიხშეული წედეგების ანგარიწი #1

3 მრტი

ექიმმა სტრაუსმა ესე მითხრა დღეიდან ყველაფერი დაშერე რასაც ფიქროფ და გახსოვს და რაც გემართებაო. აზზე არ ვარ რატო მარა იმან თქვა ეგ ძაან მნიწნელოვანიაო რო გავიგოთ გამოდგები თუ არაო. იმედია გამოვდგები იმიტორო მის კინიანმა თქვა რო შეილება ჭკვიანი გავხდე. მინდა რო ჭკვიანი ვიყო. მე ჩარლი გორდონი მქვია დონერის საცხობში ვმუწაობ იქ მისტერ დონერი 11 დოლერს მაძლევს კვირაში და კიდე პურს და ნამცხვარს თუ მინდა. 32 შლის ვარ და იმ თვეში ჩემი დაბადებისდღეა. ექიმ სტრაუს და პერფესორ ნიმურს უთხარი კარგათ ვერ ვშერმეთქი მარა იმან თქვა არაუწავსო ისე დაშერე როგორც ლაპარაკობ და კომპუზიციებს როგორც შერ მის კინიანის გაკვეთილებზეო ბეკმენის ჩამორჩენილ მოზდილთა სასშავლო ცენტრში. იქ კვირაში სამჯერ დავდივარ რო ვისშავლო როცა მცალია. ექიმა სტრაუსმა ბევრი დაშერე ყველაფერი რასაც ფიქროფ და ხდებაო მარა მეტი ვეღარ ვფიქროფ იმიტორო აღარ ვიცი რა დავშერო ასერო დღეს მოვჩი… გულითადათ თქვენი ჩარლი გორდონი.

(more…)

Read Full Post »

“გაიღვიძე! ადექი! რა გითხარი! შენ ადგილას ჩათვლემას არც ვიფიქრებდი!“

შეფიქრიანდით? თავიდან მეც ასე დამემართა – ნეტავ, ვინაა ეს დამთხვეული, ან რ აღრიალებს, მძინარე ადამიანის ასე გაღვიძება ვის გაუგონია-მეთქი. თურმე, ნუ იტყვით და ერთ გოგოს ამგვარად მობილურზე ჩაწერილი საკუთარი ხმა აფხიზლებს.

ამისთანა განწირული ყვირილი რომ ჩაგძახებს ყურში, სხვა რა გზაა – ზღარბის ფორმის ლურჯი ფაჩუჩებით სამზარეულოში უნდა გაფრატუნდე ესპრესოს დიდი ულუფისთვის, იქნებ როგორმე გამოფხიზლდე ზამთრის ცივ და ქარიან დილას.

ეს უცნაური გოგო თავს ერკიულ პუაროს და ლიზბეთ სალანდერის გადამალულ ბავშვს უწოდებს, მართალია, ირონიულად, მაგრამ ხომ გაგიგონიათ – იმისთანა ხუმრობას რა ვუთხარი, სადაც სიმართლის მარცვალი არ ურევიაო.

ჰოდა, თუ კარგად დავაკვირდებით, ეს მარცვალი ზომაში მოზრდილ რიყის ქვას არ ჩამოუვარდება. ერთი ეგაა, ჩემზე რომ იყოს, ახალბედა დეტექტივის მამა აჩაჩულ-დაჩაჩული, მუხლებგადაყვლეფილი კალე ბლუმკვისტი უფრო მეგონებოდა, ვიდრე დინჯი და გამოწკეპილი ბელგიელი.

(more…)

Read Full Post »

20150119_235438

გულახდილად გეტყვით, არ მეგონა, ფერწერისადმი მიძღვნილი გამოცემა თუ გამაკვირვებდა – არც მე მაქვს ალბომების ურიგო კოლექცია, არც ჩემს მშობლებს და ვფიქრობდი, ახალი რაღა უნდა იყოს-მეთქი.

სულაკაურმა მაინც მოახერხა ჩემი გაკვირვებაც და აღფრთოვანებაც – არც აცივა, არც აცხელა და DK-ს მხატვრობის ილუსტრირებული ისტორია შემოასკუპა თაროებზე – ბუთქუნაზე ბუთქუნა, საოცარი ილუსტრაციებითა და უამრავი ინფორმაციით გაძეძგილი.

თქვენი არ ვიცი და მე ყველაზე მეტად სწორედ ამ ინფორმაციამ მომხიბლა – რეპროდუქციები არავისთვის არის უცხო ხილი, ასე ერთად თავმოყრილი, ფერწერის მოყვარული ადამიანისთვის საინტერესო და გამოსადეგი ინფორმაცია კი სხვაგან ჯერ არ შემხვედრია, ყოველ შემთხვევაში, ქართულ ენაზე.

მართლა ბევრი რამ არის ამ წიგნში – პრეისტორიული და ძველი ეგვიპტის ხელოვნებიდან რომ იწყება, არც ბერძნებსა და რომაელებს აუვლის გვერდს, არც ადრეულ ქრისტიანებს, არც გოთიკა და რენესანსი გამორჩება, არც ბაროკო და როკოკო, არც რომანტიზმს, რეალიზმს და პრერაფაელიტებს დატოვებს უყურადღებოდ, იმპრესიონიზმზე, სიმბოლიზმსა და აბსტრაქციონიზმზე რომ აღარაფერი ვთქვათ.

(more…)

Read Full Post »

20150118_141701

სამამულო ლიტერატურულ პროცესებს თვალს თუ ადევნებთ, ნამდვილად არ გამოგრჩებოდათ შარშანდელი ამბავი – ბათუმის ყველაზე პოპულარული წიგნის მაღაზიის მეპატრონეებმა საგამომცემლო ბიზნესსაც რომ მოუსინჯეს კბილი და მკითხველს ახალი გამომცემლობის დაარსება ახარეს.

“წიგნები ბათუმში” თავიდანვე შეეცადა საფირმო ხელწერის ჩამოყალიბებას და საკუთარი ნიშის დაბევებას – მხოლოდ ხარისხიანი ლიტერატურა და ხარისხიანი თარგმანი გვექნება, წესისთვის, მოდისა და რაოდენობისთვის არაფერს გამოვცემთ, განსაკუთრებით კი ფანტასტიკას და საბავშვო-საყმაწვილო ხაზს მივხედავთო.

ჟანრულ პროზას ჩვენში მაინცდამაინც რომ არ ულხინს, “არ ახალია, ძველია“. ფენტეზის ცინცხალი თარგმანები არ გვაკლია; აი, სამეცნიერო ფანტასტიკისა კი რა მოგახსენოთ…. არა, Sci Fi-ს სხვებიც თარგმნიან, მაგრამ ასე, პრიორიტეტულ მიმართულებად, არავის გამოუცხადებია.

ჰოდა, ჩემო კარგებო, მოდი, დღეს “წიგნები ბათუმში”-ს უახლოეს გეგმებს გადავხედოთ. პირველი ნაბიჯი, ხომ იცით, ნახევარი საქმეა – როგორც იწყებ, ისევე აგრძელებ.

სუბიექტურობაში ნუ ჩამომართმევთ (ან ჩამომართვით, როგორც გენებოთ) მაგრამ განსაკუთრებით მიხარია, ჩვენში ძმები სტრუგაცკების თარგმნას რომ მიჰყვეს ხელი. საუკეთესო რუსი ფანტასტების ტანდემი აქამდეც გადმოუქართულებიათ, ძველი “დასახლებული კუნძულიც” შემხვედრია ბუკინისტებთან, მაგრამ სათავგადასავლო ბიბლიოთეკის ქართული კლონის რიგითი ტომი ერთია და ექსკლუზიური თარგმანი – მეორე.

(more…)

Read Full Post »

tortsik

ეს პოსტი აქამდეც უნდა დამეწერა, მაგრამ, ხომ იცით, როგორც ხდება: აქეთ – წიგნის ფესტივალიო, იქით – დაბადების დღეოსუპერკლაუსსა და “გურულ დღიურებზე” რომ არ მომეყოლა, არაფრით გამოვიდოდა. ამას საშინაო საახალწლო აურზაურიც მიუმატეთ – უამრავი საქმე მქონდა სამზარეულოში… კარგი, ჰო, უმეტესად მაცივართან ვიყავი ატუზული და საქირქილოს აქ ვერაფერს ვხედავ! მოკლედ, როგორც იქნა, ამოვისუნთქე, მივიხედე, მოვიხედე და აღმოვაჩინე, რომ მკითხველისთვის ახალი წელი არ მიმილოცავს.

არა უშავს. ძველით ახალი წელი, აგერ, გუშინ აღვნიშნეთ, ყურები ახლაც მტკივა წუხანდელი ბათქაბუთქისგან. ჯერ ისევ სადღესასწაულო დროით ვცხოვრობთ, აქა-იქ სადღესასწაულო სასუსნავიც მოგვეძებნება, ასე რომ, არც ეს პოსტი იქნება მეტისმეტად დაგვიანებული.

ჰოდა, მობრძანდით, ატმის ტორტის ბოლო, გაგემრიელებულ ნაჭრებზე დამეწვიეთ. თქვენ მიირთვით, მე მოლის ახალ წლებზე მოგიყვებით.

თოვლის ბაბუასთან სტუმრად პირველად ექვსი თვისა ვიყავი, ღია მწვანე ფუმფულა კომბინიზონში ჩაფუთნილი. დედას ახლაც უკვირს, რას ვფიქრობდი, სად მიმყავდა ბავშვიო… იმ პირველი საახალწლო ზეიმიდან ბევრი რამ მახსოვს-მეთქი, ვერ მოგატყუებთ, მაგრამ სანიმუშოდ კარგად რომ ვიქცეოდი, თოვლის ბაბუას გასუსული და თვალებდაჭყეტილი რომ მივჩერებოდი და მას მერე საახალწლო ღონისძიება რომ არ გამომიტოვებია, ფაქტია. ჰკითხეთ ჩემებს, დაგიდასტურებენ.

(more…)

Read Full Post »

ერთი პატარა წიგნი მივაყოლე დღეს დილის ყავასა და სიგარეტს.

ფერფლი ლამბაქის კიდეზე რომ დამიცვივდა, მერეღა მივხვდი – დიდხანს ვმჯდარვარ გარინდებული, ოთხმოცდაათიანებისკენ პირმიქცეული და გურიის სუნში გახვეული, ბავშვობიდან ნაცნობ, დედულეთის სუნში.

ასე მარტო გურულები წერენ – ცალი თვალით რომ გეტირება და ცალით გეცინება. ალბათ იმიტომ, რომ მათი ყოფაც ასეთივეა და ისინიც ჟონგლიორისთვის შესაშური სიმარჯვით ბალანსირებენ სიცილ-ტირილის სახიფათო ზღვარზე; ერთი ზედმეტი მოძრაობა და ან იქით გადაიჩეხებიან, ან აქეთ. არადა, სწორედ ამ ბალანსმა მოიყვანა გურულები დღემდე, საწებლის რეცეპტიდან მოთქმა-ვაებაზე ელვისებური გადასვლის ხელოვნებამ, ავტორმა “გურული პარადოქსი“ რომ უწოდა.

პატარა წიგნი-მეთქი, ვთქვი წეღან. პატარა კი არა, პაწაწუნაა, სულ ერთი ციცქნა, გიორგი კეკელიძის “გურული დღიურები” და მაინც მთელ გურიას იტევს. აქედან შეიტყობთ, რომ გურულად სექსს აჯიბაკური რქმევია, ლობიოს ელვა რა არის, იმასაც გაიგებთ, გურული “ხარჯი ნაქნარიას” ლოგიკასაც ჩასწვდებით და სხაპასხუპით მოყრილი “რაფერ ხარ? როის ჩამოი? როის მიხვალ?” რას ნიშნავს, ამის ამოხსნაც თქვენზე იყოს.

(more…)

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers like this: