Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Archive for აპრილი, 2014

mali-gala

მალი და გალა

ეს ამბავი ერთი თვის წინ შევიტყვე. თორნიკე ჰყვებოდა ვოლზე, მალე უმაგრესი პროექტი დაიქოქებაო.

პირველად საქართველოშიო, ლიტერატურული ჩეთ ბოტიო. გალაკტიონსაც ახსენებდა.

ჩემი ტექნიკური განათლების პატრონმა, ბევრი ვერაფერი გავიგე, მაგრამ რაღაც საინტერესო რომ იგეგმებოდა, ამას კი მივხვდი.

ჰოდა, ამ ერთი კვირის წინ ფრენდლენტაზე “კიბერგალაკტიონის” პირველი სქრინებიც გამოჩნდა.

დიახ, არც მეტი, არც ნაკლები, გალაკტიონს ელაპარაკები.

(more…)

Read Full Post »

umberto eco booksყველაფერი ფილმით დაიწყო.

ცოტა უცნაური კია, ფავორიტი მწერლის გაცნობას ფილმით რომ იწყებ, მაგრამ ასე იყო და რა ვქნა, ტყუილს ხომ არ ვიტყვი.

დიდი ხნის წინ, სოფელში ვნახე, ადამისდროინდელ შავთეთრ ტელევიზორში. შონ კონერი, გულის ამაჩუყებლად ნორჩირისტიან სლეიტერი და ერთი გადასარევი გოგო, რომლის ვინაობა დღესაც არ ვიცი. ფილმსვარდის სახელიერქვა და, როგორც მერე გავარკვიე, უმბერტო ეკოს რომანის მიხედვით იყო გადაღებული.

იმ დროს რომანები კი არა, სახელმძღვანელოები ჭირდა დავარდის სახელსსად ვიპოვიდი; ისევ საჯაროს საცავებში გულმოდგინე ქექვის შემდეგ მივაგენი ძველ რუსულ თარგმანს წითელი ყდითა და ურიცხვი კომენტარით; აკადემიური გამოცემა იყო, ეგრე კი ნუ უყურებთ.

მერე  ბიბლიოფილმა მეგობარმა A4 ფორმატის ფურცლებზე მიკროსკოპული შრიფტით ამობეჭდილიფუკოს ქანქარამათხოვა და, მგონი,  იმქანქარასგადაყვა კიდეც ჩემი მხედველობა, მაგრამ არ ვნანობ, დედას გეფიცებით – აშკარად ღირდა.

სამაგიეროდ, ახლა ეკოს წიგნებიქინდლშიცმაქვს და ყველაზე საპატიო თაროზეც მიწყვია.

(more…)

Read Full Post »

world book day 1საცა სამართალია, ეს დღე კალენდარში წითლად უნდა იყოს მონიშნული და ასე რომ არ არის, მკრეხელობა და მერვე მომაკვდინებელი ცოდვა მგონია; ვის გაუგონია, წიგნის საერთაშორისო დღეს ადამიანი მუშაობდეს?!

მითუმეტეს, წელს იმდენი რამ დაგეგმეს და დააანონსეს, ჯერ განრიგს რომ გადავხედე და მერე სამსახურის ორგანაიზერს, გული შემიწუხდა – პირველ შემთხვევაში, სიხარულისგან და მეორეში – პირიქით.

თუმცა, ხომ გაგონიათ, ნამდვილმა ბიბლიოფილმა თუ გაიწია, ცხრა უღელი ხარ-კამეჩი ვერ დააკავებსო; ჰოდა, მოლი რისი მოლი იქნებოდა, აქაც გამოსავალი რომ არ მოეძებნა – სამსახურში დილაუთენია მივქანდი, სასწრაფო და გადაუდებელი საქმეები ისეთი ტემპით მოვაგვარე, კლავიატურას ბოლი ასდიოდა; და თორმეტი საათისთვის უკვე რუსთაველის თეატრისკენ მივქროდი ზურგზეჩანთამოკიდებული.

(more…)

Read Full Post »

michelangelo pietaწიგნებზე წერას რომ არაფერი მირჩევნია, გეცოდინებათ, მაგრამ არის დღეები, როცა ლიტერატურა სხვა თემებს უთმობს ადგილს. არა მოვალეობის, არამედ მხოლოდ და მხოლოდ იმ უცნაური სიმშვიდისა და სინათლის გამო, ამ დღეებს რომ მოაქვს თუნდაც ყველაზე მცირედ მორწმუნე ადამიანებისთვის.

ჰოდა, მოგეხსენებათ, წიგნებზე ნაკლებად არც ფერწერა და სკულპტურა მიყვარს და ამ კვირა დილით, ჩემდა უნებურად, ყველაზე ცნობილი “მაცხოვრის დატირება” გამახსენდა, სრულიად ახალგაზრდა მიქელანჯელომ რომ გამოაქანდაკა კარდინალ ჟან დე ვილიე ფეზანზაკის დაკვეთით და ახლა წმინდა პეტრეს ტაძარს რომ ამშვენებს ვატიკანში.

ეს დიდი ხელოვანის ერთადერთი ქმნილებაა, რომელზეც ავტორმა ხელმოწერა დატოვა. ისიც იმიტომ, რომ ვიღაც უსაქმურების ლაყბობას მოჰკრა ყური, მოქანდაკის ვინაობას ეჭვქვეშ რომ აყენებდნენ… ავტორად ვინმე მილანელ გობოს ასახელებდნენ თურმე; ჰოდა, გაბრაზებულ ბუონაროტის ღვთისმშობლის სარტყელზე საკუთარი სახელი ამოუტვიფრავს.

(more…)

Read Full Post »

my books

23 აპრილი წიგნის დღეა.

კაცმა რომ თქვას, ბიბლიოფილებისთვის ყოველი დღე წიგნისა არ არის? და კალენდარში წითლად მონიშვნა სულაც არ სჭირდება, მაგრამ იუნესკოს ამბავი ხომ იცით – ღონისძიებები უნდა ჩავატაროთ, გამოფენები გავმართოთ, საჩუქრები დავარიგოთ, ლამაზი და მხიარული ტრადიციები დავნერგოთო…

შექსპირის და სერვანტესის გარდაცვალების დღეა და, სადაც სამართალია, ბიბლიოგურმანები ისედაც უნდა აღნიშნავდნენო.

ჰოდა, ზეიმობენ ასე, თითქმის ოცი წელია.

ყველგან, სადაც წიგნები უყვართ – რომშიც, პარიზშიც, მადაგასკარზეც და თბილისშიც.

ქართულ წიგნის დღეს პირველად სამი წლის წინ დავესწარი – ახალწამოჩიტული ბლოგერი გახლდით და ასეთ საკბილოს ხელიდან როგორ გავუშვებდი; დედაენის ბაღში ვიბოდიალე, კარგ მუსიკას მოვუსმინე, კარგი ხალხი ვნახე და მოწონებული წიგნებიც წამოვაყოლე ხელს.

ჰოდა, ტრადიციაც დამკვიდრდა. მადლობა ღმერთს და კრეატიულ ხალხს – 23 აპრილს ყოველთვის რაღაც ხდება. წიგნის გამომცემელთა და გამავრცელებელთა ასოციაცია მკითხველებს რომელიმე ბაღში ან სკვერში უყრის თავს; მაღაზიები განსაკუთრებულ ფასდაკლებებს გეგმავენ, გამომცემლობებს საგანგებოდ მომზადებული სიახლეები გამოაქვთ – ერთი ამბავია, მოკლედ.

(more…)

Read Full Post »

qartuli ena zarmacebisatvis cover 2

ასეთი საჭირო წიგნის გამოცემა კარგა ხანია არ დაანონსებულა.

არა, საინტერესო სიახლეების ნაკლებობას ნამდვილად არ ვუჩივით – თვე არ გავა, თითებჩასაკვნეტი ლიტერატურული ნუგბარი არ მოგვიმზადონ გამომცემლობებმა, მაგრამ საინტერესო ერთია და საჭირო – მეორე…

… იმიტომ, რომ “ხმათა ხავერდების და ღმერთების ენა” მხოლოდ ლამაზი მეტაფორაა და ლადო ასათიანის კრებულის გადაშლისას თუ გაგვახსენდება.

“რა ენა წახდეს, ერიც დაეცესო” – ესეც დავივიწყეთ და ამ ჩვენს ტკბილ ქართულს საშინლად ვეპყრობით.

ხომ იცით, პათეტიკა ჩემი საქმე არ არის, იოანე ზოსიმეთი და ქართული ენის საღვთო მისიით თავს არ შეგაწყენთ; ბევრად მიწიერი და პრაგმატული არგუმენტებიც არსებობს – ენა სახელმწიფოს ერთ-ერთი ატრიბუტია, მოსავლელი და მოსაფრთხილებელი; ესეც რომ არ იყოს, დამახინჯებული გამოთქმები ყურში ხანჯალივით მესობა. და, დარწმუნებული ვარ, არა მხოლოდ მე.

ახლა, მთლად ქართული ენის პალატის წევრივით მეტყველებას არავის ვთხოვ, მაგრამ ისიც ხომ ფაქტია, რომ გამართული ქართულით მოსაუბრე ადამიანები დინოზავრებივით გადაშენების პირას არიან; სამაგიეროდ, “ვსვავ”, “მასხავს”, “კარგით” ისე გახშირდა, უნებურად დაეჭვდები, გრამატიკის წესები ხომ არ შეცვალესო.

(more…)

Read Full Post »

Tiramisù poster

მართალია, კალენდარზე უკვე აპრილია, მაგრამ გაზაფხული მაინცდამაინც არ იგრძნობა, ასე არ არის?! ქარმა და წვიმამ, გამოგიტყდებით, უკვე გვარიანად მომაბეზრა თავი და ერთი პატარა დღესასწაული, მგონი, არ გვაწყენდა; ცუდი მხოლოდ ისაა, რომ ვერანდაზე ჯერ ისევ ცივა და იმასაც კი ვფიქრობ, ბუხარი ხომ არ გამეჩაღებინა, თქვენ რას იტყვით?

მინდა, გითხრათ, რომ ვინც ამისთანა ამინდში მოლისთან სტუმრობა არ დაიზარა, ნამდვილად არ ინანებს – დღევანდელი დესერტი ისეთია, თითებსაც ჩაიკვნეტთ და ყელსაც ჩაიკოკლოზინებთ; ოღონდ იქამდე, როგორც გვჩვევია, მცირე ისტორიას გიამბობთ.

ამბობენ, რომ ეს სასუსნავი სადღაც მე-17 საუკუნეში, ტოსკანის ჰერცოგის – კოზიმო მედიჩის პატივსაცემად მოამზადეს გენუელმა მზარეულებმა; დაიკაპიწეს მკლავები, მოიმარაგეს ნაღების ყველი მასკარპონე, ესპრესო, ღვინო მარსალა, კვერცხი, შაქარი, ჰაეროვანი ბისკვიტები, დატრიალდნენ ღუმელთან და… ისეთი დესერტი გამოუვიდათ, მისმა ბრწყინვალებამ რეცეპტის გარეშე ფლორენციაში დაბრუნება აღარ ისურვა თურმე.

(more…)

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers like this: